Werk & Studie alle pijlers

jufffen hoe doen jullie dit?

04-06-2014 20:36 30 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoe gaan jullie met de ouders van de kinderen in jullie klas om?

Tutoyeer je die of blijf je u zeggen?

Blijf je afstandelijk als juf of laat je ook je eigen emoties zien bij een kind.

Ik ben zelf van de spontane aanpak , als ouders zich voorstellen met hun voornaam dan gebruik ik die ook.

Maar als mensen dat niet doen dan spreek ik ze keurig aan met u.

Geen idee hoe mijn collega's dit doen eigenlijk.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben docent in het VO, tutoyeer ouders nooit. Ik zou me overigens kunnen voorstellen dat dit op een basisschool wel gangbaar is!
Alle reacties Link kopieren
Ik werk zelf in de bovenbouw van een basisschool, ik heb ouders dus al lang zien komen, ik weet dan wel of ik je of u moet zeggen. Ik ben best amicaal naar ouders maar vind het wel lastig als ouders me meteen met mijn voornaam aanspreken. In het begin vind ik het wel prettig als ze juf kalmpjes-aan zeggen.
Ik denk dat het niet eens zo zeer in het tutoyeren ligt, maar in het wederzijds respect wat in een gesprek naar voren komt.



In principe zeg ik de voornaam omdat ik als lid van de ouderraad veel op school aanwezig ben en dus ook veel met de leerkrachten te maken heb. Maar in het bijzijn van mijn kinderen zeg ik juf....(achternaam). En andersom doet de leerkracht het op dezelfde wijze.
Alle reacties Link kopieren
Ik zeg je en de voornaam (als ik die weet, niet altijd). Ouders zeggen ook je tegen mij en noemen me bij mijn voornaam. Zou niet weten waarom niet, zo heet ik namelijk Misschien heeft het er ook mee te maken dat ik nog best jong ben (meestal wat jonger dan de ouders).
Alle reacties Link kopieren
quote:Espoir schreef op 04 juni 2014 @ 20:38:

Ik ben docent in het VO, tutoyeer ouders nooit. Ik zou me overigens kunnen voorstellen dat dit op een basisschool wel gangbaar is!



Ik denk idd dat daar verschil in zit.

Ik vermoed dat je de ouders ook veel minder vaak zie dan dat ik dat doe.

Hier lopen er regelmatig ouders binnen voor een vraag of iets anders.
Alle reacties Link kopieren
Het ligt er natuurlijk ook aan wat het klimaat is op school en wat er gebruikelijk is. Ik zie de ouders elke ochtend waardoor er ook meer ruimte is om even informeel met elkaar te praten.
Als ouder een antwoord.



Docenten van de middelbare school noemen mij u, ik hen ook. Behalve mentor van zoon, daar heb ik dit jaar wekelijks contact mee gehad per mail of telefoon. Met haar verkeer ik nu op een fist-name-basis.



Leerkrachten van de basisschool gebruiken bijna allemaal mijn voornaam. Maar ik doe ook veel vrijwilligerswerk, heb er stage gelopen dua voelt misschien toch anders. Ik weet dat ze sommige ouders stug u blijven noemen, dan houd je beuwst wat afstand.
Alle reacties Link kopieren
quote:TomorrowMorning schreef op 04 juni 2014 @ 20:49:

Het ligt er natuurlijk ook aan wat het klimaat is op school en wat er gebruikelijk is. Ik zie de ouders elke ochtend waardoor er ook meer ruimte is om even informeel met elkaar te praten.



Dat idd.

Ik vind het zelf ook prettig om korte lijntjes met ouders te hebben.Om het ze te vertellen als er wat leuks gebeurd is of juist iets wat minder fijn was die dag.

Ik geloof dat ik ook best amicaal ben, maar altijd met respect voor de ander.Bij sommige ouders blijf ik in de u modus hangen.
Ik zeg wel u tegen de juf, maar ik noem haar wel bij de voornaam.
Alle reacties Link kopieren
Ik zeg je en de juffen zeggen dat ook tegen mij. Tegenover de kinderen heb ik het altijd over juf voornaam, maar als ik haar rechtstreeks aanspreek zeg ik alleen haar voornaam en zeg ik geen juf. Zij noemen mij ook gewoon bij de voornaam. Gaat wel om basisschool trouwens, bij VO is dat weer anders denk ik.
'Geniet van elke dag, want er komt geen dag terug'
Alle reacties Link kopieren
quote:kalmpjes-aan-ook-prima schreef op 04 juni 2014 @ 20:41:

. Ik ben best amicaal naar ouders maar vind het wel lastig als ouders me meteen met mijn voornaam aanspreken. In het begin vind ik het wel prettig als ze juf kalmpjes-aan zeggen.Ik zou het juist zeer onplezierig vinden als de juf op die manier afstand wil creëren. Waarom wil je die afstand? Als ouder vertrouw je de juf wel je kostbaarste ""bezit" toe. Daar past een grote afstand tussen juf en ouder wat mij betreft niet bij.
quote:sugarmiss schreef op 04 juni 2014 @ 21:56:

[...]





Ik zou het juist zeer onplezierig vinden als de juf op die manier afstand wil creëren. Waarom wil je die afstand? Als ouder vertrouw je de juf wel je kostbaarste ""bezit" toe. Daar past een grote afstand tussen juf en ouder wat mij betreft niet bij.Het schoolleven is natuurlijk net het echte leven. Ik zou in het gewone leven van sommige mensen gewoon graag wat afstand houden. Mensen die te direct, of te intiem willen zijn. Dus ik kan me ook voorstellen dat je als juf, soms een ouder treft die je niet direct je laat zeggen.
Ik heb in het reguliere vo gewerkt en daar was ik mevrouw 'Achternaam'. Zo spraken de leerlingen mij aan en hun ouders ook. Ouders tutoyeerde ik niet en andersom ook niet, op zich ook niet vreemd als je elkaar max 3x per jaar spreekt op een ouderavond.( Ik had geen mentorklas)



Op het vso spreken de leerlingen mij aan met mijn voornaam, dat is het beleid van de school. Mijn klas bestaat nu al 2 jaar uit hooguit 10 leerlingen. Met de meeste ouders heb ik wekelijks contact via mail of telefoon. Het schooljaar start met de oudergesprekken, waar we kennismaken met de leerlingen en de ouders. In dat gesprek stel ik voor dat ze mij, net als hun kinderen, bij mijn voornaam noemen. Meestal krijg ik dat verzoek terug.Gebeurt dit niet blijf ik wel mevrouw Achternaam zeggen.



Omdat ik mijn leerlingen de hele week heb, heb ik meer tijd om een band met de leerlingen en hun ouders op te bouwen dan op het reguliere vo. Veel leerlingen die bij mij komen hebben door hun gedragsproblemen ( met of zonder diagnose) geen leuke schoolervaringen Lees: ze zijn overal weggestuurd/uitgekotst en hebben weinig vertrouwen in school. Het is voor mij een uitdaging ze het gevoel te geven dat ze ertoe doen, ook met hun stoornis. Ik moet dus ook wel open zijn naar de leerling en ouders over wat ik observeer, denk en voel en op een uitzondering na zijn ze dat uiteindelijk ook tegen mij.
O, ik noem de juf van mijn kind van meet af aan al bij de voornaam. Juf Huppeldepup vind ik een beetje raar, het is toch niet míjn juf? Juf tutoyeert mij ook trouwens.
Alle reacties Link kopieren
Op gevoel
Het valt me idd op dat de leerkrachten vo ouders niet tutoyeren. Andersom doe ik dat dus ook niet, terwijl de leerlingen de leerkracht wel bij hun voornaam noemen.

Op de basisschool tutoyeer ik de leerkrachten wel, en zij mij.
Ik ben mevrouw achternaam. Ik werk niet op een standaardschool.



In het volwassenenonderwijs gebruik ik alleen mijn voornaam en maakt het mij niet uit hoe ze me noemen. Mijn cursisten spreek ik met hun voornaam aan.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben kleuterjuf en spreek de meeste ouders elke dag wel.

Ouders die nieuw zijn en mij met u aanspreken, vraag ik of ze mij willen tutoyeren. Ik tutoyeer de ouders dan ook en spreek hen bij de voornaam aan en zij mij. Dit gaat op de hele school zo.
Ik spreek de ouders aan bij de voornaam (weet ik vd meesten) en met je. Dit doen ze andersom ook. Ik vind het juist belangrijk om géén afstand te creëren, aangezien ik ouders het gevoel wil geven dat we samen zorgen voor de ontwikkeling van hun kind. Het houden van afstand vind ik persoonlijk dan niet fijn binnen samenwerking. Ook wanneer je tutoyeert kan je op een respectvolle manier met elkaar om gaan.

Gaat over basisonderwijs trouwens. Bij VO kan ik me indenken dat het anders gaat.
Voor elke school ligt er ook een deel in de sfeer denk ik. Mijn kinderen zitten op verschillende BO-scholen en op school 1 is het je en voornaam, beide kanten op. Op school 2 spreekt men zelfs over collega's over mevr. Achternaam en meneer Achternaam. Aangezien ik op school 1 ook deels werk heb ik behoorlijk moeten wennen aan school 2..



VO waar ik hiervoor werkte was het wel meestal mevrouw Achternaam, maar die ouders zie je vaak max 2-3x per jaar en velen ook hooguit 1x. Ouders van mentorleerlingen die je beter leert kennen werd er soms wel en soms niet getutoyeerd.
Bij ons op school verschilt het. Ik ben kleuterleerkracht en een stuk jonger dan de ouders. We tutoyeren elkaar en noemen elkaar bij de voornaam. Kinderen zeggen juf [voornaam] of gewoon juf tegen mij. We hebben bij ons op school ook wat leerkrachten van de oude stempel rondlopen. Daar zeggen de leerlingen meester [achternaam] tegen.
Ik zeg altijd u. Toen mijn zoon nog in Duitsland naar Kindergarten ging werd ik altijd aangesproken met Sie. En ik zei ook Sie. Dat deed ik ook toen mijn kind tijdelijk in Nederland naar school ging. Ik zei u tegen de juf. Nu zit hij op de internationale school en hier zeg ik gewoon "you". Heerlijk hoor om niet meer na te denken over de vraag of je nu je/jij of u moet zeggen.
Alle reacties Link kopieren
Je en jij en voornaam, beide kanten op. Ben kleuterjuf dus spreek de ouders dagelijks. Kinderen noemen mij bij mijn voornaam en de hele sfeer is informeel bij ons.
Alle reacties Link kopieren
quote:lizzie84 schreef op 05 juni 2014 @ 07:15:

Je en jij en voornaam, beide kanten op. Ben kleuterjuf dus spreek de ouders dagelijks. Kinderen noemen mij bij mijn voornaam en de hele sfeer is informeel bij ons.

Ook zonder juf ervoor?

Bij mij is het door de kinderen wel juf Miepje. Kinderen worden door de hele school (alle leerkrachten) gecorrigeerd wanneer ze alleen Miepje zouden zeggen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven