Mijn werkgever

Daar zou ik dus nooit meer heen gaan!!!!!

Oh, wat eng! Heb je de aangifte nu doorgezet?

(vraag me wel af waar je dan precies aangifte van moet doen, poging tot mishandelen ofzo?)

De reactie van je werkgever is lullig, maar jij hebt wel uit te voeren wat hij wil; hij betaalt je daar namelijk voor. Ook jammer van die deuk,maar het is zijn auto dus jij hebt daar geen kosten aan.

Je bent nu een week thuis, bent van plan pas maandag weer te gaan werken ( 1,5 week thuis dan inmiddels), er is een gesprek geweest,hij heeft zijn excuses aangeboden dus wat wil je nog meer?

Wat wil je dan nog meer? Ik vind zijn reactie buiten proporties! Ik zou echt bang zijn voor nog zo'n aanval. Ik vind het prima en netjes dat hij zijn excuses heeft aangeboden, maar kan me voorstellen dat TO het nog niet vergeten is.

@feeks Haar werkgever heeft geïntimideerd, geschreeuwd en geweld gebruikt (jegens de auto, maar toch, duidelijk agressief gedrag). Dan kan 'ie je 100x betalen, dat is gewoon onacceptabel gedrag.



Hoe is het met die aangifte afgelopen? Wat zei de politie?

Zware intimidatie dit. Omdat je een keer nee zegt dat doe ik niet?

Je hebt helemaal niet uit te voeren wat hij wil, dan moet hij je contract maar veranderen en daarin laten plaatsen dat je zijn PA bent en alles maar moet opknappen waar hij mee aankomt. kom nou zeg, je hebt een functie en in die functie mag je van alles doen maar als er gevraagd wordt werk te doen waar je niet voor aangenomen bent kan je dat natuurlijk altijd doen om de loeve vrede te bewaren maar voor langere termijn moet hij dit anders oplossen, zijn probleem niet het jouwe.



Auto bij leasemaatschappij later repareren, kosten zijn voor baas.



Gesprek aan gaan met baas en mediator bertreffende gedrag baas en toekomst van jou en baas voor bedrijf.



Succes

wat een mónkool.

Spullen inleveren en ziekmelden.

zie 11.48

Jullie hebben allebei zwaar overdreven gereageerd, vind je zelf ook niet? Ga een gesprek aan en klaar de lucht of zoek een andere baan.

quote:Longlasting schreef op 08 april 2010 @ 11:44:

voorlopig niet gaan werken! ziek gemeld blijven en andere baan gaan zoeken.



Is die vent helemaal gek geworden?!



Deze sfeer is def. verstoord lijkt mij. Ik zou hier écht niet meer naartoe willen. Rot op zeg! Je bent toch Malle Pietje niet

Tijgervrouw, hoezo heeft zij zwaar overdreven gereageerd?



TO ik zou je topic op relaties laten sluiten. Twee keer hetzelfde topic is een beetje verwarrend. Sterkte!

Lastig. Ik zou sowieso naar ander werk gaan uitkijken, werken met iemand waar je bang voor bent lijkt me niet te doen, maar misschien kun je nog een gesprek aangaan met je baas en een mediator of vertrouwenspersoon (hebben jullie die?). Hopelijk helpt dat je van je angst af en kun je hem in ieder geval met een gerust hart de rug toekeren.

Jouw baas heeft vast ook een baas. Je kunt vast wel ergens melding van maken en in tussentijd bedenken of je wel of niet daar meer wil werken.

Je reageert erg emotioneel. Ik begrijp dat heel goed. Laten we dat allereerst even vaststellen. Je emoties zitten je zo in de weg dat een gesprek met jou hierover (nog) niet mogelijk is. De vraag is dan ook of je weer in staat bent maandag op een zakelijke manier met hem om te gaan.



Daarnaast is de vraag of je uberhaupt nog voor hem wilt werken. Je bent echt bang (geweest).



Iedereen kan in woede ontvlammen. In de eerste discussie zijn jullie allebei te ver gegaan. Jij had rustig kunnen reageren op zijn verzoekn. Je had kunnen vragen of je hierover na mocht denken in plaats van direct "nee" te roepen. Een nee voor een baas komt over als een rode lap op een stier. Daarnaast is zijn reactie verre van professioneel geworden op het moment dat hij je naar de auto volgde. Alhoewel hij heel duidelijk heeft aangegeven dat je de auto moest laten staan. Dan nog mag hij geen schop verkopen. Dit is lichamelijke intimidatie.



Allereerst moet jij voor je zelf bepalen wat je wilt. Hij heeft je op staande voet ontslagen. Je kan hem daaraan houden. Hoewel je dan ook per direct geen salaris meer van hem hoeft te ontvangen. Bedenk goed hoe je hiermee om kan gaan straks. En of je die woede buiten jezelf kan leggen. Want woede zorgt sowieso voor lichamelijke klachten op de lange duur. Die moet je eerst kwijt raken.



Heel veel succes.

quote:ikke2007 schreef op 08 april 2010 @ 12:29:

helaas heeft mij baas geen eigen baas..

ik heb gisteren ook de bedrijfsarts gebeld maar ik was niet ziekgemeld. Mijn werkgever vond het ook niet nodig om met de bedrijfsarts te praten..Ra ra ra....





Wij melden ons personeel ook niet altijd ziek als we weten dat de ziekte korter gaat duren dan 2 weken. En dat heb jij aangegeven. Dit heeft er mee te maken dat wij de eerste 2 weken toch geen vergoeding krijgen van de verzekering voor personeel. Het hoeft dus niets te maken te hebben met de reden waarom jij thuis zit. Ik zou zelfs zeggen dat mijn uitleg een veel logischere is. Als hij zo bang was, had hij juist wel melding gemaakt. Dan was zijn verhaal nummer 1 geweest en was jij de mosterd geweest!



Je moet er afstand van gaan nemen. Dit is niet goed voor je. Een mooie spreuk voor jou? De beste manier om dit probleem op te lossen, is de humor ervan te vinden!



Relativeer.

quote:Pink2510 schreef op 08 april 2010 @ 13:00:

[...]





Wij melden ons personeel ook niet altijd ziek als we weten dat de ziekte korter gaat duren dan 2 weken. En dat heb jij aangegeven. Dit heeft er mee te maken dat wij de eerste 2 weken toch geen vergoeding krijgen van de verzekering voor personeel. Het hoeft dus niets te maken te hebben met de reden waarom jij thuis zit. Ik zou zelfs zeggen dat mijn uitleg een veel logischere is. Als hij zo bang was, had hij juist wel melding gemaakt. Dan was zijn verhaal nummer 1 geweest en was jij de mosterd geweest!



Je moet er afstand van gaan nemen. Dit is niet goed voor je. Een mooie spreuk voor jou? De beste manier om dit probleem op te lossen, is de humor ervan te vinden!



Relativeer.Humor lijkt me pas aan de orde als ze een andere baan heeft. Fysiek bedreigd zijn door je werkgever vind ik niet iets om te relativeren.

quote:ikke2007 schreef op 08 april 2010 @ 13:25:

bedankt voor jullie reacties.

Het is inderdaad een moeilijke situatie.

Ik zit echt in een dilemma! Maar ik heb beloofd om maandag op mijn werk te verschijnen en daarbij heb ik wel gezegd dat ik niet meer zo ambitieus zal zijn als voorheen. Daar had hij zijn twijvels over omdat hij zich zelf vertrouwd!



= f



Ik ga lekker opzoek naar een andere baan. Ondanks zijn gedrag zal hij dit niet verwachten van mij omdat hij alles heel snel vergeet! Dan zal ik aan hem nog eens vertellen dat hij door zijn gedrag en manier van doen nog heel veel kan kwijt raken!



Ik had al eerder aangegeven dat ik niet in een gevangenis wil leven! Want buiten zijn gedrag is het echt een controlefreak zelf als ik pauze heb komt hij steeds de kantine in om werkoverleg te voeren...Gewoon ziek en geobsedeerd door zijn werk!



Ik moet hier snel mogelijk weg..

Wellicht kan je hem nog op papier of via de email laten verklaren wat er die avond is voorgevallen. Wat er tijdens dat gesprek is gezegd en wat zijn voornemens zijn om het in de toekomst te gaan veranderen. Dan heb je daar in ieder geval iets van op papier staan. Mocht hij echt van je afwillen, omdat hij ook wel weet dat de sfeer nu verziekt is, dan zal hij ook een dossier moeten opbouwen om je er straks uit te gooien. Wees hem voor en zorg dat je dit hele gebeuren op papier hebt, want het spreekt ontzettend tegen hem.



En ik zou toch ook alsnog een afspraak maken bij de bedrijfsarts, je baas kan het wel niet nodig vinden, maar jij zit daar voor jezelf!

quote:Pink2510 schreef op 08 april 2010 @ 12:58:

Je reageert erg emotioneel. Ik begrijp dat heel goed. Laten we dat allereerst even vaststellen. Je emoties zitten je zo in de weg dat een gesprek met jou hierover (nog) niet mogelijk is. De vraag is dan ook of je weer in staat bent maandag op een zakelijke manier met hem om te gaan.



Daarnaast is de vraag of je uberhaupt nog voor hem wilt werken. Je bent echt bang (geweest).



Iedereen kan in woede ontvlammen. In de eerste discussie zijn jullie allebei te ver gegaan. Jij had rustig kunnen reageren op zijn verzoekn. Je had kunnen vragen of je hierover na mocht denken in plaats van direct "nee" te roepen. Een nee voor een baas komt over als een rode lap op een stier. Daarnaast is zijn reactie verre van professioneel geworden op het moment dat hij je naar de auto volgde. Alhoewel hij heel duidelijk heeft aangegeven dat je de auto moest laten staan. Dan nog mag hij geen schop verkopen. Dit is lichamelijke intimidatie.



Allereerst moet jij voor je zelf bepalen wat je wilt. Hij heeft je op staande voet ontslagen. Je kan hem daaraan houden. Hoewel je dan ook per direct geen salaris meer van hem hoeft te ontvangen. Bedenk goed hoe je hiermee om kan gaan straks. En of je die woede buiten jezelf kan leggen. Want woede zorgt sowieso voor lichamelijke klachten op de lange duur. Die moet je eerst kwijt raken.



Heel veel succes.



Mee eens met enkele kanttekeningen.



Natuurlijk moet je overwegen of je nog wilt blijven werken bij deze baas. Dat is in feite de hoofdvraag in deze, los van het juridische geneuzel. Maar bepaalde zekerheden moet je niet zomaar opgeven in deze tijd. En als je het doet, doe het dan op de goede manier.



Heb je een contract voor bepaalde tijd? Zo ja, dan kun je dit laten aflopen. Je kunt ook wel opzeggen, als er tenminste een tussentijds opzegbeding in de arbeidsovereenkomst is opgenomen. Je loopt dan echter wel het risico dat je verwijtbaar bent voor de WW, tenzij je kunt aantonen dat voortzetting van de arbeidsrelatie in redelijkheid niet meer van je gevergd kan worden. De werkgever kan ook opzeggen, maar dan gelden er bepaalde regels. Een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd kan ook worden opgezegd, maar ook dan gelden de regels.



Je kunt de 'onverwijlde opzegging' (zie ook verder) accepteren, maar strikt genomen is de opzegging dan wel onregelmatig (de opzegtermijn is niet in acht genomen). Je kunt dan de gefixeerde of de volledige schadevergoeding vragen. De gefixeerde schadevergoeding is het loon over de opzegtermijn en de volledige de 'volledige' schade die je lijdt als gevolg van de opzegging. Daarbij moet je niet denken aan gederfde inkomsten als gevolg van het ontslag (bij een lager inkomen door de WW) maar over eveneens het loon over de opzegtermijn en b.v. fooien die je nog had gekregen als je in de horeca werkte. Reken je dus niet rijk.



Zomaar akkoord gaan met de onverwijlde opzegging zou ik niet doen. Voor opzegging is toestemming van het UWVWERKbedrijf nodig. Als deze ontbreekt, ben je in de regel gehouden de nietigheid van het ontslag in te roepen. Doe je dat niet, dan kun je zeerzeker verwijtbaar zijn voor de WW! Zie o.m. art. 6 BBA.



Beter is het dan een z.g.n. vaststellingsovereenkomst (vso) te sluiten waar je met wederzijds goedvinden uit elkaar gaat. Zorg er dan voor dat de 'fictieve opzegtermijn' in acht wordt genomen (een equivalent van de opzegtermijn die het UWV hanteert als 'wachttijd' voor de WW-uitkering, zie art. 16 lid 3 WW). Doe je dat niet, dan krijg je dus de eerste tijd geen WW. Zorg dat de beëindigingsgrond een neutrale is, dat er in staat dat jou geen verwijt treft en dat er geen dringende reden aan de beëindiging ten grondslag ligt. Beding, gezien de omstandigheden, een vergoeding, waarbij je aansluiting kunt zoeken bij de kantonrechtersformule. Laat je bijstaan.



Een 'onverwijlde opzegging' is vaak een ontslag op staande voet. Voor een ontslag op staande voet (osv) moet een dringende reden zijn die onverwijld wordt medegedeeld. Een rechtsgelding osv (werknemers vechten het vanwege de grote gevolgen vaak aan) leidt tot geheel en blijvende weigering van de WW-uitkering! Dus je kunt strikt genomen niet zomaar akkoord gaan met een osv.



Hieruit volgt dat je niet zomaar akkoord gaan met welke beëindiging dan ook, tenzij je al een nieuwe baan hebt en geen WW wilt aanvragen.



Blijven is natuurlijk ook nog een optie. Maar er is wel een probleem. Kan dit nog worden opgelost met een tijdje rust en vervolgens een goed gesprek? Laat je bijstaan door de arboarts en opteer bij hem voor mediation om de arbeidsrelatie weer op orde te krijgen. De arboarts kan dit aanraden aan je werkgever. De werkgever kan dat dan, in het kader van de re-integratieverplichting, moeilijk weigeren.



Ik raad je dus aan je eigen gevoel te volgen maar om problemen te voorkomen, niet zomaar ergens mee akkoord te gaan.



P.S. de ultieme blits maak je natuurlijk door zelf ontslag op staande voet te nemen. Dat kan namelijk ook. Maar degene die dat doet zonder dringende reden, is schadeplichtig. Je baas zal waarschijnlijk geen stennis maken, maar safer is dan dus een vso.

quote:Brown_Eyes schreef op 08 april 2010 @ 18:15:

[...]





Stel mediation voor aan je baas. Uiteraard moet hij dat betalen. En zorg daarmee dat je de komende tijd nog voortkunt. Mogelijk herstelt de arbeidsrelatie zich nog. Opteer anders voor de vso, zie mijn vorige bericht.



Succes!