Werk & Studie
alle pijlers
Not so happy
woensdag 6 september 2017 om 15:48
Na jaren met veel plezier bij een bedrijf te hebben gewerkt werd ik dit voorjaar met nog veel andere collega's ontslagen vanwege een reorganisatie. Ik zag het al maanden aankomen dus de klap was niet zo hard maar ik baalde wel ontzettend.
Ik had gelukkig vrij snel na twee maanden al een nieuwe baan. Heel leuk sollicitatiegesprek. Ik zou als sales secretary de verkoop afdeling ondersteunen met talloze afwisselende werkzaamheden. Het was een nieuwe functie en de wereld lag voor mij open. Zo werd het letterlijk gebracht.
We zijn nu vijf maanden verder en ik ben niks meer dan de telefoniste...
Ik mag af en toe een brief frankeren. Of een pakketje inpakken. Verder doe ik zo'n beetje 90% van de dag niks. Helemaal niks! Heel veel gesprekken zijn erover geweest die niks opgelost hebben. De directeur is een bijzonder nare man die een hekel heeft aan vrouwen, een hekel heeft aan zelf initiatief nemen en zelfstandig werken. Ik mag dus ook niks. Zelf werkzaamheden zoeken word dus ook direct afgestraft. Het is een bedrijfscultuur uit de jaren 60. Hij houdt het personeel onder de duim met schelden, snauwen en intimideren.
Klanten worden net zo respectloos behandeld als het personeel dus ook die krijg ik op mijn dak. Ik ben tenslotte het eerste aanspreekpunt. Het personeel heeft niet zo best voorbeeld over normen en waarden op de werkvloer dus het gros gaat ook heel naar met elkaar om. Ik ben doodmoe aan het einde van de dag van al die negativiteit.
Na de eerste weken van complete verbijstering ben ik nu afwisseld down of woedend.
Ik voel me compleet nutteloos. En belazerd ook. Ik ben hard aan het solliciteren (dat doe ik dus gewoon onder werktijd erg genoeg) maar tot nu toe zit daar helaas weinig schot in de zaak. Ik heb ook nog eens een opzegtermijn van een maand en daardoor dus al een keer een superleuke baan misgelopen omdat ik niet op korte termijn kon komen.
Heeft iemand ook in zo'n situatie gezeten? En misschien tips hoe ik van dat opzegtermijn af kom?? Het staat overigens in mijn contract en heb eigenlijk dus geen poot om op te staan maar suggesties zijn welkom!
Ik had gelukkig vrij snel na twee maanden al een nieuwe baan. Heel leuk sollicitatiegesprek. Ik zou als sales secretary de verkoop afdeling ondersteunen met talloze afwisselende werkzaamheden. Het was een nieuwe functie en de wereld lag voor mij open. Zo werd het letterlijk gebracht.
We zijn nu vijf maanden verder en ik ben niks meer dan de telefoniste...
Ik mag af en toe een brief frankeren. Of een pakketje inpakken. Verder doe ik zo'n beetje 90% van de dag niks. Helemaal niks! Heel veel gesprekken zijn erover geweest die niks opgelost hebben. De directeur is een bijzonder nare man die een hekel heeft aan vrouwen, een hekel heeft aan zelf initiatief nemen en zelfstandig werken. Ik mag dus ook niks. Zelf werkzaamheden zoeken word dus ook direct afgestraft. Het is een bedrijfscultuur uit de jaren 60. Hij houdt het personeel onder de duim met schelden, snauwen en intimideren.
Klanten worden net zo respectloos behandeld als het personeel dus ook die krijg ik op mijn dak. Ik ben tenslotte het eerste aanspreekpunt. Het personeel heeft niet zo best voorbeeld over normen en waarden op de werkvloer dus het gros gaat ook heel naar met elkaar om. Ik ben doodmoe aan het einde van de dag van al die negativiteit.
Na de eerste weken van complete verbijstering ben ik nu afwisseld down of woedend.
Ik voel me compleet nutteloos. En belazerd ook. Ik ben hard aan het solliciteren (dat doe ik dus gewoon onder werktijd erg genoeg) maar tot nu toe zit daar helaas weinig schot in de zaak. Ik heb ook nog eens een opzegtermijn van een maand en daardoor dus al een keer een superleuke baan misgelopen omdat ik niet op korte termijn kon komen.
Heeft iemand ook in zo'n situatie gezeten? En misschien tips hoe ik van dat opzegtermijn af kom?? Het staat overigens in mijn contract en heb eigenlijk dus geen poot om op te staan maar suggesties zijn welkom!
woensdag 6 september 2017 om 16:25
Elk bedrijf dat zoekende is, houdt rekening met de opzegtermijn van een maand. Dat is namelijk de minimale wettelijke periode. Ze gaan er van te voren ook niet van uit dat de geschikte kandidaat momenteel werkloos is en dus morgen kan starten. Dat komt wel goed!
Onder je opzegtermijn 'uitkomen' kan alleen in samenspraak. Als je werkgever akkoord is dat je meteen per 1-10 (bijvoorbeeld) aan je nieuwe baan begint hoeft hij jou 1 maand minder salaris uit te betalen.
Onder je opzegtermijn 'uitkomen' kan alleen in samenspraak. Als je werkgever akkoord is dat je meteen per 1-10 (bijvoorbeeld) aan je nieuwe baan begint hoeft hij jou 1 maand minder salaris uit te betalen.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
woensdag 6 september 2017 om 16:26
Gewoon doorgaan met solliciteren, en als je zeker weet dat je ergens anders aan de slag kan een grote mond geven richting je baas. Zeker weten dat hij dat niet pikt. En dan zeg je dat je niet meer van plan bent om ook maar 1 minuut voor hem te werken, toedels. Let wel op er is op deze manier geen weg terug natuurlijk.
woensdag 6 september 2017 om 20:07
