Werk & Studie
alle pijlers
Onderwijsassistent?
donderdag 3 januari 2013 om 12:35
Hi all,
Even een vraagje over het beroep onderwijsassistent, of klassenassistent.
Ik heb zelf een HBO opleiding gedaan in een ander vakgebied maar het beroep spreekt mij wel aan.
Zijn er hier dan ook mensen die een switch hebben gemaakt vanuit een heel andere beroepsgroep naar onderwijsassistent?
Kunnen jullie iets vertellen over wat je zoal doet op een dag?
Hoe is de arbeidsmarkt op het moment voor de onderwijsassistenten onder ons.. Net als bij leraren lastig om een vaste baan te krijgen?
Groetjes Freebie
Even een vraagje over het beroep onderwijsassistent, of klassenassistent.
Ik heb zelf een HBO opleiding gedaan in een ander vakgebied maar het beroep spreekt mij wel aan.
Zijn er hier dan ook mensen die een switch hebben gemaakt vanuit een heel andere beroepsgroep naar onderwijsassistent?
Kunnen jullie iets vertellen over wat je zoal doet op een dag?
Hoe is de arbeidsmarkt op het moment voor de onderwijsassistenten onder ons.. Net als bij leraren lastig om een vaste baan te krijgen?
Groetjes Freebie
donderdag 3 januari 2013 om 15:35
quote:Freebie schreef op 03 januari 2013 @ 13:38:
[...]
Ja daar zit wel wat in. Aan de andere kant is het wel fijn om niet de grootste verantwoordelijkheid te hebben?
Ik ben ook wel een beetje bang dat ik het heel moeilijk vind om een leidende (lijdende?
) rol te hebben, omdat ik eigenlijk ook juist heel graag op de achtergrond bij draag, én samenwerk. (duobaan?)
Het lijkt me best moeilijk om lessen in te vullen, of valt dat wel mee? Denk je wel eens, wat moet ik nóu weer gaan verzinnen?
Bovendien moet ik dan de pabo gaan doen en ik wil eigenlijk eerst bijna zeker zijn dat het wel echt iets voor me is. 4 jaar studeren (het lijkt me wel een hele leuke studie hoor) en dan vervolgens niet veel met je opleiding willen doen is voor een tweede keer wel heel erg zonde van de tijd en het geld..
Dilemma...!dat was eigenlijk het punt dat ik wilde maken. Gezien haar opleiding zou ze zo voor de klas kunnen, maar had daar helemaal geen zin meer in. Wilde die verantwoordelijkheid niet meer. Toch zou ze dan gezien worden als 'bedreiging', want misschien wilde ze toch wel meer.
[...]
Ja daar zit wel wat in. Aan de andere kant is het wel fijn om niet de grootste verantwoordelijkheid te hebben?
Ik ben ook wel een beetje bang dat ik het heel moeilijk vind om een leidende (lijdende?
) rol te hebben, omdat ik eigenlijk ook juist heel graag op de achtergrond bij draag, én samenwerk. (duobaan?)Het lijkt me best moeilijk om lessen in te vullen, of valt dat wel mee? Denk je wel eens, wat moet ik nóu weer gaan verzinnen?
Bovendien moet ik dan de pabo gaan doen en ik wil eigenlijk eerst bijna zeker zijn dat het wel echt iets voor me is. 4 jaar studeren (het lijkt me wel een hele leuke studie hoor) en dan vervolgens niet veel met je opleiding willen doen is voor een tweede keer wel heel erg zonde van de tijd en het geld..
Dilemma...!dat was eigenlijk het punt dat ik wilde maken. Gezien haar opleiding zou ze zo voor de klas kunnen, maar had daar helemaal geen zin meer in. Wilde die verantwoordelijkheid niet meer. Toch zou ze dan gezien worden als 'bedreiging', want misschien wilde ze toch wel meer.
donderdag 3 januari 2013 om 16:29
quote:Freebie schreef op 03 januari 2013 @ 15:29:
Hi Sandt,
Wat leuk! Werk je nog steeds in deze baan?
En hoe oud was je toen je tot de ontdekking kwam dat je het leuk vond om te helpen in de klas?
Heb je je ooit ongelukkig gevoeld in je kantoorbaan?
In mijn kantoorbaan was ik heel gelukkig, de laatste jaren was ik vooral receptioniste en gastvrouw. Heel leuk met mensen in de weer. Zorgen dat de klanten al netjes binnen konden komen, zorgen voor koffie voor mensen die onverhoopt even moesten wachten, zorgen dat het entree er netjes uitzag. Leuke collega's had er zo nog tien jaar of meer gezeten als er niet gereorganiseerd was en ik niet 22 uur hoefde te werken over vijf momenten in de week.
Ik heb nu twee jaar mijn diploma voor onderwijsassistent, en nog nooit een betaalde baan daarin gehad. Nu dus op de school van mijn kinderen (nu nog alleen de jongste), aan de slag als vrijwilliger. Heb het echt heel erg naar mijn zin, het is zulk dankbaar werk. Vorig jaar ook heel erg verwend door ouders aan het einde van het schooljaar, bonbons, doucheschuim etc omdat ze het zo fijn vinden wat ik doe. Daarnaast is de blijheid van de kinderen eigenlijk de grootste waardering die ik krijg. Zo leuk om met een kind dat lezen moeilijk vind elke week te oefenen en dan ineens lukt het wél. Daar kan ik dan thuis echt heel enthousiast over vertellen. Er zou verdorie gewoon geld moeten zijn om in elke klas een vaste onderwijsassistent te hebben op twee momenten in de week. Als je ziet wat er tegenwoordig op leerkrachten neer komt! Dan is het echt niet gek dat er veel dingen blijven liggen.
En hoe oud ik was? Veertig toen ik de beslissen nam, maar ivm oppaskindje en opleiding van Sandtman begonnen op mijn 42e. Vlak voor mijn 44e haalde ik mijn diploma. Ik heb een verkort traject gedaan dat nu niet meer bestaat. (EVC, Eerder verworven competenties) In dat traject kon je vrijstellingen krijgen voor dingen die je al (aantoonbaar) beheerste. Hoewel ik geen vrijstelling kreeg kon ik wel versneld werken omdat ik het gemakkelijk oppikte. Ik hoefde voor Nederlands en Rekenen ook geen extra lessen, veel van mijn klasgenoten wel. Was in anderhalf jaar klaar, nu duurt de opleiding twee jaar of langer. Ben nu twee jaar aan het vrijwilligen. Eerst in mijn eerste stage klas en nu dus in groep 3. Per januari ga ik ook op zoek naar andere banen, want de financiele waardering mis ook wel heel erg. Kinderen hier zijn dan inmiddels 15, 13 en 9 en gaan steeds meer kosten.
Hi Sandt,
Wat leuk! Werk je nog steeds in deze baan?
En hoe oud was je toen je tot de ontdekking kwam dat je het leuk vond om te helpen in de klas?
Heb je je ooit ongelukkig gevoeld in je kantoorbaan?
In mijn kantoorbaan was ik heel gelukkig, de laatste jaren was ik vooral receptioniste en gastvrouw. Heel leuk met mensen in de weer. Zorgen dat de klanten al netjes binnen konden komen, zorgen voor koffie voor mensen die onverhoopt even moesten wachten, zorgen dat het entree er netjes uitzag. Leuke collega's had er zo nog tien jaar of meer gezeten als er niet gereorganiseerd was en ik niet 22 uur hoefde te werken over vijf momenten in de week.
Ik heb nu twee jaar mijn diploma voor onderwijsassistent, en nog nooit een betaalde baan daarin gehad. Nu dus op de school van mijn kinderen (nu nog alleen de jongste), aan de slag als vrijwilliger. Heb het echt heel erg naar mijn zin, het is zulk dankbaar werk. Vorig jaar ook heel erg verwend door ouders aan het einde van het schooljaar, bonbons, doucheschuim etc omdat ze het zo fijn vinden wat ik doe. Daarnaast is de blijheid van de kinderen eigenlijk de grootste waardering die ik krijg. Zo leuk om met een kind dat lezen moeilijk vind elke week te oefenen en dan ineens lukt het wél. Daar kan ik dan thuis echt heel enthousiast over vertellen. Er zou verdorie gewoon geld moeten zijn om in elke klas een vaste onderwijsassistent te hebben op twee momenten in de week. Als je ziet wat er tegenwoordig op leerkrachten neer komt! Dan is het echt niet gek dat er veel dingen blijven liggen.
En hoe oud ik was? Veertig toen ik de beslissen nam, maar ivm oppaskindje en opleiding van Sandtman begonnen op mijn 42e. Vlak voor mijn 44e haalde ik mijn diploma. Ik heb een verkort traject gedaan dat nu niet meer bestaat. (EVC, Eerder verworven competenties) In dat traject kon je vrijstellingen krijgen voor dingen die je al (aantoonbaar) beheerste. Hoewel ik geen vrijstelling kreeg kon ik wel versneld werken omdat ik het gemakkelijk oppikte. Ik hoefde voor Nederlands en Rekenen ook geen extra lessen, veel van mijn klasgenoten wel. Was in anderhalf jaar klaar, nu duurt de opleiding twee jaar of langer. Ben nu twee jaar aan het vrijwilligen. Eerst in mijn eerste stage klas en nu dus in groep 3. Per januari ga ik ook op zoek naar andere banen, want de financiele waardering mis ook wel heel erg. Kinderen hier zijn dan inmiddels 15, 13 en 9 en gaan steeds meer kosten.
donderdag 3 januari 2013 om 17:43
quote:Freebie schreef op 03 januari 2013 @ 15:27:
Wat voor banen waarbij je niet veel met bloed te maken hebt (is dit een serieuze vraag hoor ik sommigen denken) zijn er dan binnen de ziekenhuiswereld?
Ik ben echt een leek wat dat betreft.
Er is meer zorg dan alleen ziekenhuis natuurlijk. Ouderenzorg, verstandelijk gehandicaptenzorg, psychiatrie (volwassenen, kinderen, ouderen zowel ambulant poliklinisch als klinisch), verslavingszorg, thuiszorg, consultatiebureaus, GGD etc.
In het ziekenhuis heb je als verpleegkundige ook niet met spuitend bloed etc te maken hoor, valt allemaal best mee, echt.
Ik werk nu al verpleegkundige in de psychiatrie en heb de leukste baan van de wereld. Iemand helpen om met de gevolgen van zijn ziekte om te gaan en hun leven helpen meer invulling te geven en te werken aan herstel. Kleine stapjes die voor die persoon wel degelijk een verschil kunnen maken.
Wat voor banen waarbij je niet veel met bloed te maken hebt (is dit een serieuze vraag hoor ik sommigen denken) zijn er dan binnen de ziekenhuiswereld?
Ik ben echt een leek wat dat betreft.
Er is meer zorg dan alleen ziekenhuis natuurlijk. Ouderenzorg, verstandelijk gehandicaptenzorg, psychiatrie (volwassenen, kinderen, ouderen zowel ambulant poliklinisch als klinisch), verslavingszorg, thuiszorg, consultatiebureaus, GGD etc.
In het ziekenhuis heb je als verpleegkundige ook niet met spuitend bloed etc te maken hoor, valt allemaal best mee, echt.
Ik werk nu al verpleegkundige in de psychiatrie en heb de leukste baan van de wereld. Iemand helpen om met de gevolgen van zijn ziekte om te gaan en hun leven helpen meer invulling te geven en te werken aan herstel. Kleine stapjes die voor die persoon wel degelijk een verschil kunnen maken.
donderdag 3 januari 2013 om 18:58
Waarom geen master? Je zegt dat je van taal en je creatieve ei kwijt wil, waarom dan niets in de richting als tekstschrijver of iets dergelijks? Weet niet hoe de vraag en aanbod in die richting zit, maar zou dat ook niets voor je zijn? Dan zit je wel weer hele dagen achter de laptop, maar ben je wel bezig met taal.
Bijvoorbeeld
Tekst en communicatie
Letterkunde
Neerlandistiek
Redacteur/editor
Taalwetenschappen
En ga zo maar door. Ben je niet bang dat je je gaat vervelen als je nu werk zoekt in de MBO-richting?
Bijvoorbeeld
Tekst en communicatie
Letterkunde
Neerlandistiek
Redacteur/editor
Taalwetenschappen
En ga zo maar door. Ben je niet bang dat je je gaat vervelen als je nu werk zoekt in de MBO-richting?
donderdag 3 januari 2013 om 21:43
Natuurlijk heb je niet overal in de zorg met spuitend bloed te maken, maar de vraag is momenteel veel met name in de daadwerkelijke zorg (aan het bed zeg maar). Als het medische je dan echt niet trekt, én je kunt niet tegen bloed/viezigheid etc, lijkt me dat toch niet echt de baan voor jou. Bovendien moet je tegen behoorlijk wat narigheid kunnen. Heel veel mensen worden niet meer beter, of hebben een naar verhaal. Ook voor deze mensen kun je zeker een verschil maken zoals iemand hierboven al schreef. Maar ondertussen is die narigheid er wel, en daar moet je mee om kunnen gaan.
Ik werk zelf in de medische wereld, maar niet aan het bed. Ik vind het geweldig, maar het moet je wel echt liggen, dus om nou iedereen die 'iets anders' wil die kant op de duwen vind ik nogal voorbarig.
Ik werk zelf in de medische wereld, maar niet aan het bed. Ik vind het geweldig, maar het moet je wel echt liggen, dus om nou iedereen die 'iets anders' wil die kant op de duwen vind ik nogal voorbarig.
vrijdag 4 januari 2013 om 10:25
Hi allemaal,
Bedankt voor jullie reacties!
Ja @nausicaa, het is wel een beroep wat heel sociaal is natuurlijk maar inderdaad, aan de andere kant denk ik dat je wel de problemen en narigheid van je af moet kunnen zetten, en ik weet niet of ik dat zo goed kan.
@ wordtel thanks voor je tips maar of daar mijn interesse echt ligt weet ik niet. Ik ben niet echt bezig met eigen blogs schrijven of heel veel lezen ook. Ben je zelf werkzaam in een adviserende functie? Je geeft allemaal links joh, hartstikke fijn
@bijenkoningin ; Psychiatrie lijkt me ook wel heel pittig. Sowieso hulpverlenende beroepen. Er zit denk ik vast wel iets tussen waarin ik wel zou willen werken denk ik. Consultatiebureaus lijken mij dan wel weer leuk en minder zwaar.
@Sandt, oh wauw, dus je hebt altijd met plezier gewerkt op kantoor. EVC ken ik wel, is dat alweer van de baan? Goh..
Ik denk dat onderwijsassistent (ook gezien mijn HBO opleiding) toch niet echt slim is om te gaan doen, aangezien er weinig werk in te vinden is en ik dan ook wellicht nog niet aangenomen word door mijn HBO.
Pabo zit al wel veel langer in mijn hoofd en ik word ook toch echt het meest enthousiast van het primair onderwijs.
Jammer dat het gewoon zo lastig is om aan de bak te komen!!
Is dat ook zo in het speciaal onderwijs? Zijn er daar niet juist meer vacatures..?
Zijn jullie het wel eens heel erg zat om zo afhankelijk te zijn van de beslissingen die door de overheid worden genomen, of zelfs door je school zelf?
Een van mijn ouders werkt namelijk op een basisschool als leerkracht en die heeft het er eigenlijk helemaal gehad.
Het wordt me dan ook heel erg afgeraden om het onderwijs in te gaan. Verschillende redenen. Kinderen die net wilde honden zijn en het feit dat je alleen maar politie agentje speelt.
De administratie die erbij komt kijken.
Dingen die worden verzonnen en dan na een tijdje weer van tafel gaan omdat er toch weer wat anders wordt bedacht.
Ook beleid en het aansturen van de school speelt wel mee aan hoe je het ervaart natuurlijk.
Ik denk vaak dat het gewoon ook echt aan die school ligt (zwarte school ook).
Maar toch, het feit dat kinderen tegenwoordig heel erg worden beoordeeld op scores in wiskunde en taal, en dat de sportiviteit of creativiteit niet meer zo belangrijk is is ook een punt van kritiek..
Zo zijn er nog wel meer dingen!
Toch blijft het kriebelen.
Zijn jullie er wel eens helemaal kláár mee?
Bedankt voor jullie reacties!
Ja @nausicaa, het is wel een beroep wat heel sociaal is natuurlijk maar inderdaad, aan de andere kant denk ik dat je wel de problemen en narigheid van je af moet kunnen zetten, en ik weet niet of ik dat zo goed kan.
@ wordtel thanks voor je tips maar of daar mijn interesse echt ligt weet ik niet. Ik ben niet echt bezig met eigen blogs schrijven of heel veel lezen ook. Ben je zelf werkzaam in een adviserende functie? Je geeft allemaal links joh, hartstikke fijn
@bijenkoningin ; Psychiatrie lijkt me ook wel heel pittig. Sowieso hulpverlenende beroepen. Er zit denk ik vast wel iets tussen waarin ik wel zou willen werken denk ik. Consultatiebureaus lijken mij dan wel weer leuk en minder zwaar.
@Sandt, oh wauw, dus je hebt altijd met plezier gewerkt op kantoor. EVC ken ik wel, is dat alweer van de baan? Goh..
Ik denk dat onderwijsassistent (ook gezien mijn HBO opleiding) toch niet echt slim is om te gaan doen, aangezien er weinig werk in te vinden is en ik dan ook wellicht nog niet aangenomen word door mijn HBO.
Pabo zit al wel veel langer in mijn hoofd en ik word ook toch echt het meest enthousiast van het primair onderwijs.
Jammer dat het gewoon zo lastig is om aan de bak te komen!!
Is dat ook zo in het speciaal onderwijs? Zijn er daar niet juist meer vacatures..?
Zijn jullie het wel eens heel erg zat om zo afhankelijk te zijn van de beslissingen die door de overheid worden genomen, of zelfs door je school zelf?
Een van mijn ouders werkt namelijk op een basisschool als leerkracht en die heeft het er eigenlijk helemaal gehad.
Het wordt me dan ook heel erg afgeraden om het onderwijs in te gaan. Verschillende redenen. Kinderen die net wilde honden zijn en het feit dat je alleen maar politie agentje speelt.
De administratie die erbij komt kijken.
Dingen die worden verzonnen en dan na een tijdje weer van tafel gaan omdat er toch weer wat anders wordt bedacht.
Ook beleid en het aansturen van de school speelt wel mee aan hoe je het ervaart natuurlijk.
Ik denk vaak dat het gewoon ook echt aan die school ligt (zwarte school ook).
Maar toch, het feit dat kinderen tegenwoordig heel erg worden beoordeeld op scores in wiskunde en taal, en dat de sportiviteit of creativiteit niet meer zo belangrijk is is ook een punt van kritiek..
Zo zijn er nog wel meer dingen!
Toch blijft het kriebelen.
Zijn jullie er wel eens helemaal kláár mee?
vrijdag 4 januari 2013 om 11:21
In het speciaal onderwijs is het misschien nog wel moeilijker om een baan te vinden. Plus dat je als leerkracht zijnde ook nog een Master SEN opleiding moet doen (dit kan naast je werk maar pittig is het wel).
Verder komt er inderdaad veel kijken bij het leerkracht zijn. Het is niet alleen lessen voorbereiden en geven. Maar als je dat lesgeven en die omgang met de kinderen zo graag doet dan hebben veel mensen het er voor over.
Leerkracht worden/zijn doe je niet voor het geld want rijk worden en carrière maken doe je niet. Je doet het om het beroep en de kinderen.
Verder komt er inderdaad veel kijken bij het leerkracht zijn. Het is niet alleen lessen voorbereiden en geven. Maar als je dat lesgeven en die omgang met de kinderen zo graag doet dan hebben veel mensen het er voor over.
Leerkracht worden/zijn doe je niet voor het geld want rijk worden en carrière maken doe je niet. Je doet het om het beroep en de kinderen.
vrijdag 4 januari 2013 om 11:37
vrijdag 4 januari 2013 om 12:30
Ik ben onderwijsassistent in het speciaal onderwijs. Heb tussendoor 1,5 jaar in de kinderopvang gewerkt omdat ik niet meer in het SO binnen kon komen (omdat daar weinig banen zijn). Terwijl ik nog in de kinderopvang werkte kreeg ik een telefoontje of ik een half jaar bij een school wilde werken, daarna zou het weer afgelopen zijn. Toch mijn vastere baan opgegeven en die kans gepakt. Gelukkig beviel goed genoeg om binnen de organisatie te kunnen blijven. Ik hoop nu op een vaste aanstelling maar met een aanstelling voor een jaar zou ik alweer blij zijn.
Ik heb tijdens stages dit werkveld mogen verkennen en was meteen verkocht. Wat mij aantrekt is, zoals ik in een eerdere post al vertelde, de mogelijkheid om met kinderen te werken bij wie het moeilijker gaat, die problemen hebben. De uitdaging is het goede contact met ze maken, elke vooruitgang is een vooruitgang en de rush die ik krijg als ik zo'n kind verder heb geholpen (dit kan zijn dat een kind iets snapt of geleerd heeft hoe iets te doen maar ook het contact leggen en zo sociaal verder komen). Ik heb al bijzondere dingen mee mogen maken en daar doe ik het voor.
Waar ik misschien geluk mee heb is dat ik tot nu toe altijd een goede samenwerking heb gehad met de leerkrachten in de groepen. Er is overleg mogelijk, inbreng van mijn kant, waardering en ik ben geen hulpje voor de rotklusjes.
Tja en wat bevalt niet. Heb wel eens getwijfeld of ik de pabo zou doen maar door de Master SEN die er daarna nog bij komt, de verantwoordelijkheid, de vele rompslomp eromheen en omdat het nu niet in mijn leven past heb ik de keuze gemaakt om (voorlopig) assistent te blijven.
Ik heb wel de lusten (met deze bijzondere doelgroep werken, hen kunnen helpen en een verandering teweeg brengen) maar niet de lasten (de rompslomp eromheen en de grote verantwoordelijkheid).
Ik heb tijdens stages dit werkveld mogen verkennen en was meteen verkocht. Wat mij aantrekt is, zoals ik in een eerdere post al vertelde, de mogelijkheid om met kinderen te werken bij wie het moeilijker gaat, die problemen hebben. De uitdaging is het goede contact met ze maken, elke vooruitgang is een vooruitgang en de rush die ik krijg als ik zo'n kind verder heb geholpen (dit kan zijn dat een kind iets snapt of geleerd heeft hoe iets te doen maar ook het contact leggen en zo sociaal verder komen). Ik heb al bijzondere dingen mee mogen maken en daar doe ik het voor.
Waar ik misschien geluk mee heb is dat ik tot nu toe altijd een goede samenwerking heb gehad met de leerkrachten in de groepen. Er is overleg mogelijk, inbreng van mijn kant, waardering en ik ben geen hulpje voor de rotklusjes.
Tja en wat bevalt niet. Heb wel eens getwijfeld of ik de pabo zou doen maar door de Master SEN die er daarna nog bij komt, de verantwoordelijkheid, de vele rompslomp eromheen en omdat het nu niet in mijn leven past heb ik de keuze gemaakt om (voorlopig) assistent te blijven.
Ik heb wel de lusten (met deze bijzondere doelgroep werken, hen kunnen helpen en een verandering teweeg brengen) maar niet de lasten (de rompslomp eromheen en de grote verantwoordelijkheid).
vrijdag 4 januari 2013 om 17:10
Zoals gezegd is er weinig werk te vinden als onderwijsassistent. Ik zie trouwens weleens vacatures voor onderwijsassistenten op MBO's of middelbarescholen i.p.v. op basisscholen. Misschien kun je daar naar zoeken?
Mijn schoonzus heeft ook een diploma onderwijsassistent behaald en heeft wel gewerkt maar zij woont in de randstad. Daarna is ze gaan werken in de kinderopvang, daarin kun je ook aan de slag met een diploma onderwijsassistent.
Mijn schoonzus heeft ook een diploma onderwijsassistent behaald en heeft wel gewerkt maar zij woont in de randstad. Daarna is ze gaan werken in de kinderopvang, daarin kun je ook aan de slag met een diploma onderwijsassistent.
