Werk & Studie
alle pijlers
Onzekerheid en werk
dinsdag 21 september 2010 om 12:15
Hoi,
Ik heb een leuke baan, die goed bij mij past. Echter, ik heb door ooit een verleden waarin ik veel gepest ben, last van onzekerheid. Ik kan behoorlijk veel, maar dat komt er lang niet altijd uit omdat ik heel onzeker ben of ik iets wel kan. Dan blokkeer ik, er komt niets uit mijn handen, en loopt het (logisch) niet handig. Ook maak ik daardoor (onnodige) fouten.
Als ik die onzekerheid niet zou hebben, zou ik veel meer energie hebben, en kan ik mijn talenten veel meer benutten. Het neemt nu veel ruimte in beslag in mijn hoofd.
Nu heb ik wel gesprekken daarover gevoerd, maar het is niet iets dat zomaar even weggaat. Mijn zelfvertrouwen neemt beetje bij beetje toe, maar onzekere buien blijven. Mijn werkomgeving is er een waar iedereen heel erg zijn mannetje/vrouwtje staat, duidelijk een mening heeft, het is niet de bedoeling dat je onzeker overkomt. Ik heb ook een heel zekere kant, en die zet ik vaak in, maar af en toe voelt het echt als overleven en een masker opzetten, omdat die andere kant van mij niet gewenst is in het werk.
Reden waarom ik dit hier neerzet: ik weet niet zo goed wat ik nou moet. Doorgaan in een moeilijke baan, waar ik veel van leer. Of kiezen voor een simpelere baan met minder uitdaging, maar dat heeft ook weer consequenties omdat ik een koophuis heb, gebaseerd op de beter betaalde, moeilijke baan.... Bleeeeeeh ik weet het even niet meer. Was gewoon vandaag even boos op het feit dat die onzekerheid altijd maar er lijkt te blijven, je kunt wel allerlei gesprekken met een psycholoog voeren, trainingen volgen, enz, maar wanneer kan ik me gewoon heel relaxed voelen.. En af en toe lijkt het ook niet eerlijk naar de rest toe dat ik die talenten dan niet inzet..
Herken je dit, en hebben jullie tips hoe je hier goed mee om kunt gaan?
Ik heb een leuke baan, die goed bij mij past. Echter, ik heb door ooit een verleden waarin ik veel gepest ben, last van onzekerheid. Ik kan behoorlijk veel, maar dat komt er lang niet altijd uit omdat ik heel onzeker ben of ik iets wel kan. Dan blokkeer ik, er komt niets uit mijn handen, en loopt het (logisch) niet handig. Ook maak ik daardoor (onnodige) fouten.
Als ik die onzekerheid niet zou hebben, zou ik veel meer energie hebben, en kan ik mijn talenten veel meer benutten. Het neemt nu veel ruimte in beslag in mijn hoofd.
Nu heb ik wel gesprekken daarover gevoerd, maar het is niet iets dat zomaar even weggaat. Mijn zelfvertrouwen neemt beetje bij beetje toe, maar onzekere buien blijven. Mijn werkomgeving is er een waar iedereen heel erg zijn mannetje/vrouwtje staat, duidelijk een mening heeft, het is niet de bedoeling dat je onzeker overkomt. Ik heb ook een heel zekere kant, en die zet ik vaak in, maar af en toe voelt het echt als overleven en een masker opzetten, omdat die andere kant van mij niet gewenst is in het werk.
Reden waarom ik dit hier neerzet: ik weet niet zo goed wat ik nou moet. Doorgaan in een moeilijke baan, waar ik veel van leer. Of kiezen voor een simpelere baan met minder uitdaging, maar dat heeft ook weer consequenties omdat ik een koophuis heb, gebaseerd op de beter betaalde, moeilijke baan.... Bleeeeeeh ik weet het even niet meer. Was gewoon vandaag even boos op het feit dat die onzekerheid altijd maar er lijkt te blijven, je kunt wel allerlei gesprekken met een psycholoog voeren, trainingen volgen, enz, maar wanneer kan ik me gewoon heel relaxed voelen.. En af en toe lijkt het ook niet eerlijk naar de rest toe dat ik die talenten dan niet inzet..
Herken je dit, en hebben jullie tips hoe je hier goed mee om kunt gaan?
dinsdag 21 september 2010 om 12:22
Ja, ik herken dit bij mezelf. Je geeft aan dat je een leuke baan heb. Dus ik neem aan dat je het jammer zou vinden om er om je onzekerheid weg te 'moeten' gaan. Ik zou je willen adviseren om met je onzekerheid om te leren gaan en, hoe moeilijk het soms ook zal zijn, gewoon je huidige baan te blijven houden.
Zoals ik al zeg, ik herken het wel. Ik heb mezelf daarom ook opgegeven voor een cursus Theater zodat ik meer 'gek' zal durven doen en wat meer voor mezelf op durf te komen. Niet dat dat nu minimaal is maar bij vlagen kan ik ook boos op mezelf zijn met de gedachte 'Stom! Had nou even je waffel opgengetrokken!'. Ik heb mij ook vanaf afgelopen weekend voorgenomen om meer te zeggen wat ik denk.
Succes!
Zoals ik al zeg, ik herken het wel. Ik heb mezelf daarom ook opgegeven voor een cursus Theater zodat ik meer 'gek' zal durven doen en wat meer voor mezelf op durf te komen. Niet dat dat nu minimaal is maar bij vlagen kan ik ook boos op mezelf zijn met de gedachte 'Stom! Had nou even je waffel opgengetrokken!'. Ik heb mij ook vanaf afgelopen weekend voorgenomen om meer te zeggen wat ik denk.
Succes!
dinsdag 21 september 2010 om 12:33
Nee, misschien is het inderdaad slim om zo´n koppeling te leggen daartussen. Was altijd privé inderdaad.
En ik ga denk ik niet weg bij deze baan, ik kan er nog veel leren. Ik raak snel uitgekeken op minder uitdagend werk, dit houdt me wel scherp, alleen moet ik soms dan dus veel geven op momenten dat ik verlam, waardoor het niet altijd loopt zoals ik wil..
En theater doe ik al aan! Heleboel cratieve dingen...
Leuk dat je dat gaat doen, dat helpt vast! Ik heb gemerkt dat als je gewoon zegt wat je vindt, het vaak juist goed werkt, anders heb je na een vergadering zo´n rotgevoel. Nu merk ik dat ik ook dingen ga zeggen die anderen niet altijd leuk vinden, en dat is af en toe wel lastig. Maar anders was ik alleen maar bezig mensen te vriend houden, en dat kan niet altijd...
En ik ga denk ik niet weg bij deze baan, ik kan er nog veel leren. Ik raak snel uitgekeken op minder uitdagend werk, dit houdt me wel scherp, alleen moet ik soms dan dus veel geven op momenten dat ik verlam, waardoor het niet altijd loopt zoals ik wil..
En theater doe ik al aan! Heleboel cratieve dingen...
Leuk dat je dat gaat doen, dat helpt vast! Ik heb gemerkt dat als je gewoon zegt wat je vindt, het vaak juist goed werkt, anders heb je na een vergadering zo´n rotgevoel. Nu merk ik dat ik ook dingen ga zeggen die anderen niet altijd leuk vinden, en dat is af en toe wel lastig. Maar anders was ik alleen maar bezig mensen te vriend houden, en dat kan niet altijd...
dinsdag 21 september 2010 om 12:54
Ik heb hetzelfde en wordt nu beter begeleid door middel van intervisie en coaching. Ik kan je dit zeker aanraden! Ik krijg nu weer inzicht in mijn eigen gedrag en in een ander zijn gedrag en durf me veel meer te geven. Maar ook ik ben er nog lang niet en het zal me nooit makkelijk afgaan denk ik.
Ik zou proberen coaching te krijgen en anders zelf in therapie gaan. Klinkt zwaar, maar therapie kan je heel erg helpen te ontleden waarom je dit hebt en samen naar een oplossing te zoeken. Je werk wordt er zoveel makkelijker en leuker door!
Ik zou proberen coaching te krijgen en anders zelf in therapie gaan. Klinkt zwaar, maar therapie kan je heel erg helpen te ontleden waarom je dit hebt en samen naar een oplossing te zoeken. Je werk wordt er zoveel makkelijker en leuker door!
dinsdag 21 september 2010 om 13:13
quote:liesse schreef op 21 september 2010 @ 12:22:
Zoals ik al zeg, ik herken het wel. Ik heb mezelf daarom ook opgegeven voor een cursus Theater zodat ik meer 'gek' zal durven doen en wat meer voor mezelf op durf te komen.
Wat een ontzettend leuke & creatieve manier om over je onzekerheid heen te komen! Ik hoop dat het je heel veel goeds brengt!
Zoals ik al zeg, ik herken het wel. Ik heb mezelf daarom ook opgegeven voor een cursus Theater zodat ik meer 'gek' zal durven doen en wat meer voor mezelf op durf te komen.
Wat een ontzettend leuke & creatieve manier om over je onzekerheid heen te komen! Ik hoop dat het je heel veel goeds brengt!
dinsdag 21 september 2010 om 13:41
Onzekerheid is mijns inziens te overwinnen door succeservaringen, en jezelf mogen zijn, allereerst van jezelf, maar ook van je omgeving. Het eerste (succeservaringen) is een kwestie van veel doen, en ik begrijp van je, dat je een werkomgeving hebt, waar je veel kunt leren. Ik zou dan ook niet meteen kiezen voor een andere werkomgeving.
Het is denk ik heel belangrijk, om jezelf te leren zijn ook al wordt ander gedrag van je verwacht. Continu een masker moeten is killing voor je zelfvertrouwen. Je collega's zullen inzicht in jou krijgen, als je meer jezelf bent. Tip hierbij is, om als je onzeker bent, op dat moment uit te spreken waarover je onzeker bent: "ik vraag me af of deze manier de goede is?" "Zouden mijn competenties wel voldoende zijn ontwikkeld?", in plaats van jezelf benoemen als onzekerheid: "ik denk niet dat ik dit kan". Dat vergt ietwat zelfonderzoek, maar op die manier wordt jouw onzekerheid iets constructiefs, waar jijzelf en jouw collega's ook echt wat aan hebben. Onderzoek bijvoorbeeld: wat kun je niet precies, en is er iets aan te doen, of zou iemand anders een stukje kunnen overnemen.
Een heel verhaal, maar ik hoop dat het je wat verder brengt! Succes!!
Het is denk ik heel belangrijk, om jezelf te leren zijn ook al wordt ander gedrag van je verwacht. Continu een masker moeten is killing voor je zelfvertrouwen. Je collega's zullen inzicht in jou krijgen, als je meer jezelf bent. Tip hierbij is, om als je onzeker bent, op dat moment uit te spreken waarover je onzeker bent: "ik vraag me af of deze manier de goede is?" "Zouden mijn competenties wel voldoende zijn ontwikkeld?", in plaats van jezelf benoemen als onzekerheid: "ik denk niet dat ik dit kan". Dat vergt ietwat zelfonderzoek, maar op die manier wordt jouw onzekerheid iets constructiefs, waar jijzelf en jouw collega's ook echt wat aan hebben. Onderzoek bijvoorbeeld: wat kun je niet precies, en is er iets aan te doen, of zou iemand anders een stukje kunnen overnemen.
Een heel verhaal, maar ik hoop dat het je wat verder brengt! Succes!!
dinsdag 21 september 2010 om 13:53
dinsdag 21 september 2010 om 13:58
dinsdag 21 september 2010 om 14:15
Helaas geen tips hier, wel herkenning.
Wilde wel even zeggen dat ik het superknap vind dat jullie aan theater doen, dat lijkt mij ook erg 'moeilijk' (als in: ineens lekker gek mogen of moeten doen).
Ikzelf heb er ook last van dat ik bijvoorbeeld minder sociaal overkom omdat ik vaak denk 'als ik niks nuttigs te zeggen heb, kan ik beter m'n mond houden'. Maar eigenlijk kom ik er langzaam achter dat 50% van wat anderen zeggen ook niet nuttig is, maar dat het wel gehoord wordt als zijnde 'nuttig' (snap je m nog?). Ik word dus vaak omschreven als 'stil' of 'verlegen', terwijl ik juist vaak van anderen vind dat ze wel eens wat vaker hun mond mogen houden aangezien ze niks te melden hebben
(of van die situaties waarbij persoon A iets aan B vraagt, B een heel ander antwoord geeft en A dan zegt 'oh oke dankjewel' , terwijl het onmogelijk een antwoord kon zijn op de vraag. En dan ben ik dat dus aan het bekijken terwijl ik zelf ook niks zeg haha)
Heb het ook vaak dat ik achteraf vind dat ik wél meer had moeten/kunnen zeggen, maar soms ben ik dan wel echt te onzeker op het moment zelf om iets te zeggen.
Iemand had het over coaching, wat wordt daar precies mee bedoeld? En hoe werkt dat dan precies?
Wilde wel even zeggen dat ik het superknap vind dat jullie aan theater doen, dat lijkt mij ook erg 'moeilijk' (als in: ineens lekker gek mogen of moeten doen).
Ikzelf heb er ook last van dat ik bijvoorbeeld minder sociaal overkom omdat ik vaak denk 'als ik niks nuttigs te zeggen heb, kan ik beter m'n mond houden'. Maar eigenlijk kom ik er langzaam achter dat 50% van wat anderen zeggen ook niet nuttig is, maar dat het wel gehoord wordt als zijnde 'nuttig' (snap je m nog?). Ik word dus vaak omschreven als 'stil' of 'verlegen', terwijl ik juist vaak van anderen vind dat ze wel eens wat vaker hun mond mogen houden aangezien ze niks te melden hebben
(of van die situaties waarbij persoon A iets aan B vraagt, B een heel ander antwoord geeft en A dan zegt 'oh oke dankjewel' , terwijl het onmogelijk een antwoord kon zijn op de vraag. En dan ben ik dat dus aan het bekijken terwijl ik zelf ook niks zeg haha)
Heb het ook vaak dat ik achteraf vind dat ik wél meer had moeten/kunnen zeggen, maar soms ben ik dan wel echt te onzeker op het moment zelf om iets te zeggen.
Iemand had het over coaching, wat wordt daar precies mee bedoeld? En hoe werkt dat dan precies?
dinsdag 21 september 2010 om 14:36
quote:Spoken schreef op 21 september 2010 @ 14:15:
Ikzelf heb er ook last van dat ik bijvoorbeeld minder sociaal overkom omdat ik vaak denk 'als ik niks nuttigs te zeggen heb, kan ik beter m'n mond houden'. Maar eigenlijk kom ik er langzaam achter dat 50% van wat anderen zeggen ook niet nuttig is, maar dat het wel gehoord wordt als zijnde 'nuttig' (snap je m nog?). Ik word dus vaak omschreven als 'stil' of 'verlegen', terwijl ik juist vaak van anderen vind dat ze wel eens wat vaker hun mond mogen houden aangezien ze niks te melden hebben
(of van die situaties waarbij persoon A iets aan B vraagt, B een heel ander antwoord geeft en A dan zegt 'oh oke dankjewel' , terwijl het onmogelijk een antwoord kon zijn op de vraag. En dan ben ik dat dus aan het bekijken terwijl ik zelf ook niks zeg haha)
Heb het ook vaak dat ik achteraf vind dat ik wél meer had moeten/kunnen zeggen, maar soms ben ik dan wel echt te onzeker op het moment zelf om iets te zeggen.
Iemand had het over coaching, wat wordt daar precies mee bedoeld? En hoe werkt dat dan precies?
Wat je bovenaan noemt is zooo herkenbaar! Ik ben best stil op mijn werk, moet echt even mijn plekje vinden als ik ergens werk. Terwijl ik bij bijv mijn teamsport echt niet bekend sta als verlegen of rustig. Maar daar voel ik me gewoon helemaal op mijn gemak. Ik kan soms zo van mezelf balen, dan denk ik achteraf waarom heb ik nou niet meer gezegd, waarom flap ik er niet ook gewoon wat meer uit!
Ik wordt op het moment gecoached op persoonlijke ontwikkeling. Ik heb een persoonlijk ontwikkelingsplan gemaakt, en bespreek dit nu ongeveer 1x per maand met mijn coach. daarbij probeert zij mij te stimuleren om te werken aan mijn ontwikkelpunten en kritisch naar mezelf te blijven kijken. Maar alles heel erg op een positieve manier.
Ikzelf heb er ook last van dat ik bijvoorbeeld minder sociaal overkom omdat ik vaak denk 'als ik niks nuttigs te zeggen heb, kan ik beter m'n mond houden'. Maar eigenlijk kom ik er langzaam achter dat 50% van wat anderen zeggen ook niet nuttig is, maar dat het wel gehoord wordt als zijnde 'nuttig' (snap je m nog?). Ik word dus vaak omschreven als 'stil' of 'verlegen', terwijl ik juist vaak van anderen vind dat ze wel eens wat vaker hun mond mogen houden aangezien ze niks te melden hebben
(of van die situaties waarbij persoon A iets aan B vraagt, B een heel ander antwoord geeft en A dan zegt 'oh oke dankjewel' , terwijl het onmogelijk een antwoord kon zijn op de vraag. En dan ben ik dat dus aan het bekijken terwijl ik zelf ook niks zeg haha)
Heb het ook vaak dat ik achteraf vind dat ik wél meer had moeten/kunnen zeggen, maar soms ben ik dan wel echt te onzeker op het moment zelf om iets te zeggen.
Iemand had het over coaching, wat wordt daar precies mee bedoeld? En hoe werkt dat dan precies?
Wat je bovenaan noemt is zooo herkenbaar! Ik ben best stil op mijn werk, moet echt even mijn plekje vinden als ik ergens werk. Terwijl ik bij bijv mijn teamsport echt niet bekend sta als verlegen of rustig. Maar daar voel ik me gewoon helemaal op mijn gemak. Ik kan soms zo van mezelf balen, dan denk ik achteraf waarom heb ik nou niet meer gezegd, waarom flap ik er niet ook gewoon wat meer uit!
Ik wordt op het moment gecoached op persoonlijke ontwikkeling. Ik heb een persoonlijk ontwikkelingsplan gemaakt, en bespreek dit nu ongeveer 1x per maand met mijn coach. daarbij probeert zij mij te stimuleren om te werken aan mijn ontwikkelpunten en kritisch naar mezelf te blijven kijken. Maar alles heel erg op een positieve manier.
dinsdag 21 september 2010 om 14:39
Zeker niet je baan gaan opzeggen om deze reden, dat wil ik even als eerste zeggen.
Ik lees dat je dat ook niet van plan bent, maar wil even bevestigen dat dat dus absoluut niet de oplossing is. De onzekerheid is een deel van jezelf en zal niet alleen op het gebied van werk zijn invloed hebben. Iets 'simpelers' gaan doen werkt vaak niet; ook dan is er misschien wel iets wat je niet goed kan, of wat een ander beter kan, waar je dan alsnog onzeker van wordt. Of je baalt weer van jezelf dat je iets doet wat eigenlijk te makkelijk voor je is.... etc etc.
Het is dus veel belangrijker dat je je eigen onzekerheid gaat aanpakken. Misschien vind je een coach of psycholoog nog wat te vroeg, maar je kunt ook zelf al dingen doen. Bedenk bij jezelf wat je graag zou willen veranderen. En dan proberen dat zo concreet mogelijk te doen (dus bijv niet 'minder onzeker worden', maar 'vaker iets zeggen in de vergadering'). Daar probeer je dan stapje voor stapje aan te gaan werken. Vaak merk je dat dingen dan niet zo eng zijn en eigenlijk wel goed gaan en kun je steeds wat 'verder' gaan. Je zelfvertouwen kan hierdoor ook toenemen; dingen lukken immers wel! Het idee dat je eerst dingen moet durven of er het volledige zelfvertrouwen voor moet hebben is gewoon niet functioneel (en ook niet waar); vaak werkt het net zo goed andersom (doen=durven --> zelfvertrouwen)
Succes!
(tis trouwens allemaal erg herkenbaar; en hoewel ik voor mezelf ook best wel weet hoe het werkt maakt het dat niet altijd makkelijker om te doen)
Ik lees dat je dat ook niet van plan bent, maar wil even bevestigen dat dat dus absoluut niet de oplossing is. De onzekerheid is een deel van jezelf en zal niet alleen op het gebied van werk zijn invloed hebben. Iets 'simpelers' gaan doen werkt vaak niet; ook dan is er misschien wel iets wat je niet goed kan, of wat een ander beter kan, waar je dan alsnog onzeker van wordt. Of je baalt weer van jezelf dat je iets doet wat eigenlijk te makkelijk voor je is.... etc etc.
Het is dus veel belangrijker dat je je eigen onzekerheid gaat aanpakken. Misschien vind je een coach of psycholoog nog wat te vroeg, maar je kunt ook zelf al dingen doen. Bedenk bij jezelf wat je graag zou willen veranderen. En dan proberen dat zo concreet mogelijk te doen (dus bijv niet 'minder onzeker worden', maar 'vaker iets zeggen in de vergadering'). Daar probeer je dan stapje voor stapje aan te gaan werken. Vaak merk je dat dingen dan niet zo eng zijn en eigenlijk wel goed gaan en kun je steeds wat 'verder' gaan. Je zelfvertouwen kan hierdoor ook toenemen; dingen lukken immers wel! Het idee dat je eerst dingen moet durven of er het volledige zelfvertrouwen voor moet hebben is gewoon niet functioneel (en ook niet waar); vaak werkt het net zo goed andersom (doen=durven --> zelfvertrouwen)
Succes!
(tis trouwens allemaal erg herkenbaar; en hoewel ik voor mezelf ook best wel weet hoe het werkt maakt het dat niet altijd makkelijker om te doen)
