Werk & Studie
alle pijlers
Opgelegde functieverandering
maandag 4 februari 2019 om 11:55
Hai allemaal,
Ik wil gewoon even mijn ei kwijt en ben benieuwd naar reacties van mensen die hetzelfde hebben of een positieve vibe kunnen geven.
Ik werk bij een groothandel in beveiligingsapparatuur (heb ervaring in licht administratief werk, ben iig totaal niet van de cijfertjes)
Ik begon hier bijna 15 jaar geleden als telefoniste/receptioniste, na 4 jaar wilde ik wat meer uitdaging en kwam op de orderdesk terecht. Invoeren van orders, levertijden bevestigen aan klanten en ook telefonische orders aannemen. Regelmatig kreeg je aan de telefoon vragen over de producten en zodra het te inhoudelijk werd dan verbonden wij deze door naar onze verkoopafdeling. Uiteindelijk kregen wij op de orderdesk geen inkomende telefoontjes meer van klanten, omdat wij geen productkennis hebben (we zijn tenslotte geen verkopers) Dat is nu inmiddels al zo'n 4 a 5 jaar. Inmiddels zijn er ook al heel veel producten gewijzigd en heel onduidelijk in het systeem. Ik weet van veel dingen niet eens wat ik zit in te voeren, omdat je aan de omschrijvingen niet eens kan zien wat het is (wat vroeger wel was) Ik vond mijn werk tot nu toe uitdagend en leuk. Lekker orders invoeren. De weborders controleren. Klanten informeren over de levertijden en mails van klanten beantwoorden. Nieuwe klanten bevestigingsmails sturen met info etc.
Ik werk verder ook (omdat ik mama ben) nog maar 2,5 dag.
Maaaaaaaaaaaaar ze kregen weer de kolder in hun kop in het bedrijf. We vallen sowieso weer onder een ander Amerikaans bedrijf en zijn inmiddels ook een BENELUXteam geworden. Alles moest 1 worden. We hebben bijv een verkoopbinnendienst, die offertes maakt en klanten informeren etc en ik (en nog 2 collega's) op de orderdesk die zich niet bezig houden met verkoop/sales, maaaaaaaaaaaaaaar vanaf begin dit jaar is er geen orderdesk meer, zo is besloten, wij horen nu ook ineens bij de afdeling verkoopbinnendienst. Met andere woorden, wij moeten productkennis gaan krijgen (met name de basisdingen) en weer telefoon aan gaan nemen, dus gewoon meedraaien met verkoopbinnendienst. Klanten te woord staan (geen idee waar ze het dan over hebben).
Kijk waar een pakketje blijft of een levertijd of voorraad checken (als ik het artikelnummer heb) dat lukt wel, maar gaan adviseren. Hoe dan?
Ik moet nu dus iets gaan doen wat ik helemaal niet kan (als je echt wilt kan je het zeggen mensen natuurlijk), maar ik wil dit ook helemaal niet. Ik wil geen sales doen, daar ligt mijn ambitie niet. Wat ik deed vond ik leuk, maar verkoopster worden? Ik werk maar 2,5 dag, hoe moet ik in hemelsnaam die productkennis op gaan doen, waar die jongens die er al jaren voor zitten het ook nog niet eens allemaal weten. Ik weet van mezelf dat ik die info die ik ga krijgen allemaal niet eens ga onthouden, want mijn interesse ligt hier niet. Net zo min dat ik thuis de administatie/hypotheek gebeuren allemaal niet snap en na meerdere keren uitleggen nog steeds niet begrijp. Ja op het moment zelf wel, maar een uur later ben ik het alweer kwijt. Dat zal zo ook met verkoop gaan. Ik ken mezelf, ik ga dit niet begrijpen/onthouden.
Plus, ga ik ook meer verdienen dan? Nee, moet naar de verkoop, maar zit wel met het salaris van receptie nog steeds, want toen ik naar de orderdesk ging kreeg ik er ook niets bij (op de standaard dingen na) Ons bedrijf kennende gaat er over een jaar als je wel iets meer weet ook niets bijkomen. Ben gekke Henkie niet.
Het kwam er met mijn gesprek onlangs ook op neer. Take it or leave it. Het is dit of je moet wat anders gaan zoeken.
Leuk hoor. Had je het naar je zin, komt er een omslag waar je niet gelukkig van wordt. Als ik dit gewild had had ik jaren geleden wel voor sales geleerd, maar dat is niets voor mij. Marges/kortingen weet ik het wat. Heb ik gewoon geen verstand van.
Ik vond goed wat ik deed. Ik vond dat leuk. Nu heb ik al weken buikpijn en ga weer met stress in mijn lijf naar het werk.
Het liefst wil ik gewoon kappen en weg, want ik weet bij voorbaat dat ik dit niet wil wat er komen gaat. Dat is niet mijn ding.
Maarja ... heb nog een oud contract (van voor de overname langer geleden) Wat ik hier verdien ga ik gewoon nergens anders krijgen. Ik ben er soort van ingerold en heb geen administratieve papieren. Ik zal zeker iets minder als de helft minder gaan verdienen dan, plus ik heb heel veel vrije dagen hier (voor 2,5 dag werken rond de 22 vrije dagen) en een 13e maand en iedere maand zo'n beetje commissie wat dan minstens 100 euro netto meer is bovenop je salaris en sommige maanden is het meer. Ohja en ook veel vrijheid, want het is gemakkelijk om vrij te krijgen of om dagen te wisselen of wat dan ook. Dus ja ... moeilijk om daar weg te gaan. Het werk wat ik deed was prima en leuk om die 2,5 dag daar te blijven.
Maarja ... nu dus een compleet andere functie. Iedereen in het bedrijf moet alles kunnen. Zowel de order aannemen, adviseren waar nodig (dus als iets niet op voorraad is met de klant bespreken en adviseren wat ie wilt of wat ik als alternatief kan gebruiken etc etc etc)
Ik weet het gewoon even niet.
Manlief zei ook, kijk het aan en blijf zeggen als ze gaan miepen op de zaak. "Tja, ik doe mijn best. Meer kan ik niet doen." ZIJ willen deze verandering. Dan ontslaan ze je maar als het echt niet gaat, maar zelf weggaan, niet doen.
Maar ongelukkig naar je werk is toch niet vol te houden. Ik zie het nu al niet zitten. Steen in mijn maag gevoel. Dat wil ik op mijn 39e helemaal niet meer!
Ben absoluut niet te beroerd om te werken, maar iets anders gaan doen kelder ik enorm in salaris (als je uberhaupt werk vindt) De 3 banen die ik had heb ben ik allemaal met geluk ingerold en heb ik lang gezeten) Vind op je 39e maar iets anders.
Weet het gewoon ff niet wat ik moet doen en ik wilde het ff van me afschrijven (alsnog een lang verhaal) Ik heb verder alles wat mijn hartje begeert, maar je door je werk ongelukkig te laten voelen wil ik gewoon niet.
Ik ben keihard aan het verzinnen wat ik dan kan gaan doen. Iets wat me echt gelukkig maakt, maar daar ben ik ook nog niet over uit.
Wie weet hebben jullie nog tips of adviezen of "positive vibes"
Liefs,
Sunflower
Ik wil gewoon even mijn ei kwijt en ben benieuwd naar reacties van mensen die hetzelfde hebben of een positieve vibe kunnen geven.
Ik werk bij een groothandel in beveiligingsapparatuur (heb ervaring in licht administratief werk, ben iig totaal niet van de cijfertjes)
Ik begon hier bijna 15 jaar geleden als telefoniste/receptioniste, na 4 jaar wilde ik wat meer uitdaging en kwam op de orderdesk terecht. Invoeren van orders, levertijden bevestigen aan klanten en ook telefonische orders aannemen. Regelmatig kreeg je aan de telefoon vragen over de producten en zodra het te inhoudelijk werd dan verbonden wij deze door naar onze verkoopafdeling. Uiteindelijk kregen wij op de orderdesk geen inkomende telefoontjes meer van klanten, omdat wij geen productkennis hebben (we zijn tenslotte geen verkopers) Dat is nu inmiddels al zo'n 4 a 5 jaar. Inmiddels zijn er ook al heel veel producten gewijzigd en heel onduidelijk in het systeem. Ik weet van veel dingen niet eens wat ik zit in te voeren, omdat je aan de omschrijvingen niet eens kan zien wat het is (wat vroeger wel was) Ik vond mijn werk tot nu toe uitdagend en leuk. Lekker orders invoeren. De weborders controleren. Klanten informeren over de levertijden en mails van klanten beantwoorden. Nieuwe klanten bevestigingsmails sturen met info etc.
Ik werk verder ook (omdat ik mama ben) nog maar 2,5 dag.
Maaaaaaaaaaaaar ze kregen weer de kolder in hun kop in het bedrijf. We vallen sowieso weer onder een ander Amerikaans bedrijf en zijn inmiddels ook een BENELUXteam geworden. Alles moest 1 worden. We hebben bijv een verkoopbinnendienst, die offertes maakt en klanten informeren etc en ik (en nog 2 collega's) op de orderdesk die zich niet bezig houden met verkoop/sales, maaaaaaaaaaaaaaar vanaf begin dit jaar is er geen orderdesk meer, zo is besloten, wij horen nu ook ineens bij de afdeling verkoopbinnendienst. Met andere woorden, wij moeten productkennis gaan krijgen (met name de basisdingen) en weer telefoon aan gaan nemen, dus gewoon meedraaien met verkoopbinnendienst. Klanten te woord staan (geen idee waar ze het dan over hebben).
Kijk waar een pakketje blijft of een levertijd of voorraad checken (als ik het artikelnummer heb) dat lukt wel, maar gaan adviseren. Hoe dan?
Ik moet nu dus iets gaan doen wat ik helemaal niet kan (als je echt wilt kan je het zeggen mensen natuurlijk), maar ik wil dit ook helemaal niet. Ik wil geen sales doen, daar ligt mijn ambitie niet. Wat ik deed vond ik leuk, maar verkoopster worden? Ik werk maar 2,5 dag, hoe moet ik in hemelsnaam die productkennis op gaan doen, waar die jongens die er al jaren voor zitten het ook nog niet eens allemaal weten. Ik weet van mezelf dat ik die info die ik ga krijgen allemaal niet eens ga onthouden, want mijn interesse ligt hier niet. Net zo min dat ik thuis de administatie/hypotheek gebeuren allemaal niet snap en na meerdere keren uitleggen nog steeds niet begrijp. Ja op het moment zelf wel, maar een uur later ben ik het alweer kwijt. Dat zal zo ook met verkoop gaan. Ik ken mezelf, ik ga dit niet begrijpen/onthouden.
Plus, ga ik ook meer verdienen dan? Nee, moet naar de verkoop, maar zit wel met het salaris van receptie nog steeds, want toen ik naar de orderdesk ging kreeg ik er ook niets bij (op de standaard dingen na) Ons bedrijf kennende gaat er over een jaar als je wel iets meer weet ook niets bijkomen. Ben gekke Henkie niet.
Het kwam er met mijn gesprek onlangs ook op neer. Take it or leave it. Het is dit of je moet wat anders gaan zoeken.
Leuk hoor. Had je het naar je zin, komt er een omslag waar je niet gelukkig van wordt. Als ik dit gewild had had ik jaren geleden wel voor sales geleerd, maar dat is niets voor mij. Marges/kortingen weet ik het wat. Heb ik gewoon geen verstand van.
Ik vond goed wat ik deed. Ik vond dat leuk. Nu heb ik al weken buikpijn en ga weer met stress in mijn lijf naar het werk.
Het liefst wil ik gewoon kappen en weg, want ik weet bij voorbaat dat ik dit niet wil wat er komen gaat. Dat is niet mijn ding.
Maarja ... heb nog een oud contract (van voor de overname langer geleden) Wat ik hier verdien ga ik gewoon nergens anders krijgen. Ik ben er soort van ingerold en heb geen administratieve papieren. Ik zal zeker iets minder als de helft minder gaan verdienen dan, plus ik heb heel veel vrije dagen hier (voor 2,5 dag werken rond de 22 vrije dagen) en een 13e maand en iedere maand zo'n beetje commissie wat dan minstens 100 euro netto meer is bovenop je salaris en sommige maanden is het meer. Ohja en ook veel vrijheid, want het is gemakkelijk om vrij te krijgen of om dagen te wisselen of wat dan ook. Dus ja ... moeilijk om daar weg te gaan. Het werk wat ik deed was prima en leuk om die 2,5 dag daar te blijven.
Maarja ... nu dus een compleet andere functie. Iedereen in het bedrijf moet alles kunnen. Zowel de order aannemen, adviseren waar nodig (dus als iets niet op voorraad is met de klant bespreken en adviseren wat ie wilt of wat ik als alternatief kan gebruiken etc etc etc)
Ik weet het gewoon even niet.
Manlief zei ook, kijk het aan en blijf zeggen als ze gaan miepen op de zaak. "Tja, ik doe mijn best. Meer kan ik niet doen." ZIJ willen deze verandering. Dan ontslaan ze je maar als het echt niet gaat, maar zelf weggaan, niet doen.
Maar ongelukkig naar je werk is toch niet vol te houden. Ik zie het nu al niet zitten. Steen in mijn maag gevoel. Dat wil ik op mijn 39e helemaal niet meer!
Ben absoluut niet te beroerd om te werken, maar iets anders gaan doen kelder ik enorm in salaris (als je uberhaupt werk vindt) De 3 banen die ik had heb ben ik allemaal met geluk ingerold en heb ik lang gezeten) Vind op je 39e maar iets anders.
Weet het gewoon ff niet wat ik moet doen en ik wilde het ff van me afschrijven (alsnog een lang verhaal) Ik heb verder alles wat mijn hartje begeert, maar je door je werk ongelukkig te laten voelen wil ik gewoon niet.
Ik ben keihard aan het verzinnen wat ik dan kan gaan doen. Iets wat me echt gelukkig maakt, maar daar ben ik ook nog niet over uit.
Wie weet hebben jullie nog tips of adviezen of "positive vibes"
Liefs,
Sunflower
maandag 4 februari 2019 om 12:07
Ik sla het begin stuk even over want: als je het niet meer naar je zin hebt moet je wat anders gaan doen/zoeken. Je blijft wel uiteindelijk zelf verantwoordelijk voor je geluk & positieve energie (op werkgebied dan he).
Je bent 39 ... geen 59.... dus je vindt heus wel iets weer.
En dat salaris, ik kan niet in je portemonnee kijken en weet niet hoeveel je dan wel niet verdient als je denkt dat je nu te weinig overhoud maar mij viel het 100% mee na mijn switch (nadat ik thuis gezeten heb)
Dus: of schouders er onder en maak er maar ruimte en tijd voor om kennis op te doen en te groeien. Zie dat als een nieuwe uitdaging.
Of: ga solliciteren en probeer enigszins gelijk te blijven in salaris. Misschien een dagje extra werken?
Je bent 39 ... geen 59.... dus je vindt heus wel iets weer.
En dat salaris, ik kan niet in je portemonnee kijken en weet niet hoeveel je dan wel niet verdient als je denkt dat je nu te weinig overhoud maar mij viel het 100% mee na mijn switch (nadat ik thuis gezeten heb)
Dus: of schouders er onder en maak er maar ruimte en tijd voor om kennis op te doen en te groeien. Zie dat als een nieuwe uitdaging.
Of: ga solliciteren en probeer enigszins gelijk te blijven in salaris. Misschien een dagje extra werken?
maandag 4 februari 2019 om 12:14
Oei, je klinkt in mijn ogen heel erg negatief en ingedut. Je gaat niets onthouden, je gaat op je 39e geen ander werk vinden, etc.
Denk het eens om. Wat fijn dat je na al die jaren jezelf kan ontwikkelen. Wie weet leer je toch snel en geeft jou dat energie. Ook leuk voor je man trouwens: een vrouw die energie uitstraalt.
Ik ben partij man: geef het de kans.
Het enige wat ik je wel wil meegeven is dat je gaat praten over gelijke rechten in vergelijking met je collega's
Denk het eens om. Wat fijn dat je na al die jaren jezelf kan ontwikkelen. Wie weet leer je toch snel en geeft jou dat energie. Ook leuk voor je man trouwens: een vrouw die energie uitstraalt.
Ik ben partij man: geef het de kans.
Het enige wat ik je wel wil meegeven is dat je gaat praten over gelijke rechten in vergelijking met je collega's
maandag 4 februari 2019 om 12:26
Ik ben 48 en heb vorige week nog werk erbij gekregen waarvoor ik nieuwe dingen moet gaan onthouden. Maar ik ben blij dat mijn baas ervoor zorgt dat mijn week goed gevuld wordt en ik dus kan blijven. Als ik alleen nog maar mijn oorspronkelijke werk zou doen, kan ik nog maar 30 % werken of zo. Ik werk 5 dagen per week, 32 uur (ook mama by the way)
Liever iets nieuws bij deze werkgever en zo alle voordelen behouden. Dan op zoek moeten naar iets nieuws, helemaal opnieuw beginnen en niet weten of er ook voordelen zijn bij een nieuwe baas.
Liever iets nieuws bij deze werkgever en zo alle voordelen behouden. Dan op zoek moeten naar iets nieuws, helemaal opnieuw beginnen en niet weten of er ook voordelen zijn bij een nieuwe baas.
I can keep my mouth shut, but you can read the subtitles on my face.
maandag 4 februari 2019 om 12:44
Nooit te oud om te leren, altijd blijven ontwikkelen, klinkt prima. Maar als je geen talent voor sales hebt wordt het gewoon nooit wat. Mijn vorige baas duwde me ook steeds de sales-kant op. Ik heb er zelfs een cursus voor gevolgd. Maar ik vind het echt, echt niet leuk om te doen en dan wordt het dus ook geen succes.
Ik heb elders gesolliciteerd en ben bij het tweede bedrijf waar ik solliciteerde aangenomen. Ik was toen 42. Toen ging ik er iets in salaris op achteruit, maar inmiddels zit ik al weer boven wat ik toen verdiende.
Ik heb elders gesolliciteerd en ben bij het tweede bedrijf waar ik solliciteerde aangenomen. Ik was toen 42. Toen ging ik er iets in salaris op achteruit, maar inmiddels zit ik al weer boven wat ik toen verdiende.
The owls are not what they seem
maandag 4 februari 2019 om 12:45
Ik zou het juist leuk vinden om nieuwe dingen te leren en wat uitdagender werk te doen. Nu vind je het ook niet leuk, ben je ingedut en weet je niet eens wat je aan het doen bent. Het is toch juist fijn dat je straks kennis hebt waar je iets mee kunt?
En anders inderdaad ander werk zoeken, je vindt echt nog wel wat. Ik heb ook nog op mijn 40e zonder moeite een nieuwe baan gevonden.
En anders inderdaad ander werk zoeken, je vindt echt nog wel wat. Ik heb ook nog op mijn 40e zonder moeite een nieuwe baan gevonden.
maandag 4 februari 2019 om 12:48
maandag 4 februari 2019 om 12:57
Het is heel normaal dat bedrijven en functies meegroeien met de tijd. Ik vind je ook wel erg negatief over je werkgever. Blijkbaar betalen ze goed en zijn de secundaire arbeidsvoorwaarden ook goed. Ze willen graag dat je blijft en je je blijft ontwikkelen. Je kan slechtere werkgevers treffen hoor. En wees eens eerlijk: dacht je echt dat je tot je 67e telefoontjes kon aannemen, orders kon invoeren en levertijden bevestigen? Overal wordt alles geautomatiseerd, dit had je wel kunnen zien aankomen.
Is er misschien nog een andere functie binnen het bedrijf die je wel zou willen doen? Zo niet, dan zit er weinig anders op dan deze nieuwe functie accepteren of weggaan (eventueel via een vaststellingsovereenkomst). Je kunt niet van je werkgever verwachten dat jij tot in de lengte der dagen orders kan invoeren.
Is er misschien nog een andere functie binnen het bedrijf die je wel zou willen doen? Zo niet, dan zit er weinig anders op dan deze nieuwe functie accepteren of weggaan (eventueel via een vaststellingsovereenkomst). Je kunt niet van je werkgever verwachten dat jij tot in de lengte der dagen orders kan invoeren.
maandag 4 februari 2019 om 12:58
Inderdaad, je zeurt dat je niet meer gaat verdienen, maar zegt zelf dat je zoveel verdient. En verdorie bijna 9 weken vakantie per jaar, de meeste mensen moeten het met 4 of misschien 5 doen. Je kan niet altijd alles hebben hè.kindrebel schreef: ↑04-02-2019 12:48Wacht even. Je vindt het raar dat je niet meer betaald krijgt in die nieuwe rol. En tegelijkertijd zeg je dat je nu zo dik betaald krijgt dat je dit nooit ergens anders gaat verdienen. Kan het zo zijn dat je werkgever dat ook ziet en vindt dat je werk moet gaan leveren dat past bij dat salaris?
maandag 4 februari 2019 om 13:07
maandag 4 februari 2019 om 13:13
Allemachtig mens, je doet of je al dik in de zestig bent, maar je bent pas 39! Pak gewoon die kans om uitdagend werk te gaan doen dat past bij je blijkbaar riante salaris, in plaats van gezapig en afgestompt de jaren tot je pensioen te slijten.
maandag 4 februari 2019 om 13:16
Ik moet het eerste bedrijf nog tegen komen waar nooit veranderd wordt en mensen na 3 jaar hun werk nog exact hetzelfde doen als toen zij ermee begonnen. Je hebt dus ongelooflijk veel geluk gehad dat je zolang onveranderd hebt mogen doen wat je wilde doen.
Je moet nog bijna 30 jaar werken en het werk zal alleen maar meer van mensen gaan vragen, ook in flexibiliteit. Zie dit dus als een kans om daarmee in een omgeving te oefenen waarin je al jaren wordt gewaardeerd om wie je bent. Grote kans dat een nieuwe werkgever minder geduld met je zal hebben.
Je moet nog bijna 30 jaar werken en het werk zal alleen maar meer van mensen gaan vragen, ook in flexibiliteit. Zie dit dus als een kans om daarmee in een omgeving te oefenen waarin je al jaren wordt gewaardeerd om wie je bent. Grote kans dat een nieuwe werkgever minder geduld met je zal hebben.
maandag 4 februari 2019 om 13:17
Nummer*Zoveel schreef: ↑04-02-2019 13:16Ik moet het eerste bedrijf nog tegen komen waar nooit veranderd wordt en mensen na 3 jaar hun werk nog exact hetzelfde doen als toen zij ermee begonnen. Je hebt dus ongelooflijk veel geluk gehad dat je zolang onveranderd hebt mogen doen wat je wilde doen.
Je moet nog bijna 30 jaar werken en het werk zal alleen maar meer van mensen gaan vragen, ook in flexibiliteit. Zie dit dus als een kans om daarmee in een omgeving te oefenen waarin je al jaren wordt gewaardeerd om wie je bent. Grote kans dat een nieuwe werkgever minder geduld met je zal hebben.
maandag 4 februari 2019 om 13:18
Jezelf willen ontwikkelen is een ding. Verkopen terwijl je dat echt niet wil is heel wat anders. En als je daar niet gelukkig van wordt, gaat het ook niks worden.
Vanuit dat oogpunt begrijp ik TO wel.
Echter, ik vind wel dat je het een kans moet geven.
En plezier in het werk is belangrijk dan salaris of secundaire arbeidsvoorwaarden.
Vanuit dat oogpunt begrijp ik TO wel.
Echter, ik vind wel dat je het een kans moet geven.
En plezier in het werk is belangrijk dan salaris of secundaire arbeidsvoorwaarden.
anoniem_364102 wijzigde dit bericht op 04-02-2019 13:18
14.19% gewijzigd
maandag 4 februari 2019 om 13:18
maandag 4 februari 2019 om 13:20
lise1985 schreef: ↑04-02-2019 13:18Jezelf willen ontwikkelen is een ding. Verkopen terwijl je dat echt niet wil is heel wat anders. En als je daar niet gelukkig van wordt, gaat het ook niks worden.
Vanuit dat oogpunt begrijp ik TO wel.
Echter, ik vind wel dat je het een kans moet geven.
En plezier in het werk is belangrijk dan salaris of secundaire arbeidsvoorwaarden.
Werken doe je niet om er gelukkig van te worden, maar om geld te verdienen.
Bij voorbaat iets afwijzen voordat je het ook maar geprobeerd hebt, klinkt dom en verwend.
maandag 4 februari 2019 om 13:27
Ik ben absoluut geen salespersoon, en toch was ik ooit heel succesvol op een sales binnendienst. Koude acquisitie is voor veel mensen lastig, maar bij een sales binnendienst heb je meestal te maken met mensen die de koop al hebben gesloten of in elk geval geïnteresseerd zijn. Hen van wat info voorzien, alternatieven voorleggen, upsellen of een offerte sturen is dan echt niet zo moeilijk. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is wat interesse hebben voor de producten waar je mee werkt en luisteren naar de klant. Als je dat niet kunt, dan zit je m.i. nergens in het bedrijf op je plek.
maandag 4 februari 2019 om 13:46
Ik was vorig jaar jou.
Topbaan, precies wat ik leuk vond en goed kon, overal lof en het was een groot feest.
Na de lof kwam de bezuiniging en kon ik ook iets gaan doen waarvan ik altijd zei dat ik dat niet kon.
Ik zat thuis te genieten van almijn vakantiedagen na die mededeling, en na een paar weken boos zijn bedacht hoe leuk ik mijn collega's en de doelgroep vond, en bleek me op kosten van de baas en in tijd van de baas te mogen omscholen.
Omdat er een reorganisatie is komt dat goed uit, ik ben er amper want opleiding en dingen doen voor opleiding dus ik mis het meeste gezeik.
De dagen dat ik er ben zijn leuk en hetgeen wat ik nooit had willen doen is voor die paar dagen per week best ok.
Ik wordt er goed in opgeleid en doe de opleiding met nog iemand anders hier op de werkplek.
Dus ik zou inderdaad nog even de voor en nadelen wegen.
Je overleeft echt heus wel twee en een halve dag iets anders doen dan dat je gewend bent.
Het is dat of net zo goed elders beginnen wat energie kost en tijd.
Kan ook lekker zijn maar een nieuwe baan kan enorm goed uitpakken maar ook niet.
Bij mij gaven de collega's en de doelgroep de doorslag.
Denk er dus goed over na. En als je er een opleiding uit kan peuren gewoon doen.
Topbaan, precies wat ik leuk vond en goed kon, overal lof en het was een groot feest.
Na de lof kwam de bezuiniging en kon ik ook iets gaan doen waarvan ik altijd zei dat ik dat niet kon.
Ik zat thuis te genieten van almijn vakantiedagen na die mededeling, en na een paar weken boos zijn bedacht hoe leuk ik mijn collega's en de doelgroep vond, en bleek me op kosten van de baas en in tijd van de baas te mogen omscholen.
Omdat er een reorganisatie is komt dat goed uit, ik ben er amper want opleiding en dingen doen voor opleiding dus ik mis het meeste gezeik.
De dagen dat ik er ben zijn leuk en hetgeen wat ik nooit had willen doen is voor die paar dagen per week best ok.
Ik wordt er goed in opgeleid en doe de opleiding met nog iemand anders hier op de werkplek.
Dus ik zou inderdaad nog even de voor en nadelen wegen.
Je overleeft echt heus wel twee en een halve dag iets anders doen dan dat je gewend bent.
Het is dat of net zo goed elders beginnen wat energie kost en tijd.
Kan ook lekker zijn maar een nieuwe baan kan enorm goed uitpakken maar ook niet.
Bij mij gaven de collega's en de doelgroep de doorslag.
Denk er dus goed over na. En als je er een opleiding uit kan peuren gewoon doen.
