Werk & Studie
alle pijlers
Samen wonen met mijn vriend
dinsdag 19 februari 2013 om 17:15
Hoi iedereen ik ben nieuw hier op het forum, was al een tijdje een lurker maar ik dacht laat ik zelf eens een profiel aan maken.
Ik en mijn vriend vinden dat het tijd is dat we een plekje voor onszelf gaan zoeken, we studeren beide nog en zoeken een woonruimte in de omgeving van Amsterdam/Utrecht.
Nou is dat vrij lastig , en daar waren we natuurlijk ook al vanuit gegaan, vooral omdat het zoeken naar een kamer voor 2 personen niet mee valt.
Weet iemand of het mogelijk is om 1 kamer te huren op 1 naam en dat de ander er dan bij in trekt of is dat illegaal? Natuurlijk loopt 1 persoon dan wel de "uitwonende" beurs mis ...
Ik zou graag wat tips ontvangen van stelletjes, of mensen die op hun zelf zijn gaan wonen en nog studeren.
Hoe los je dat op met uitwonende beurs, etc.
Ik en mijn vriend vinden dat het tijd is dat we een plekje voor onszelf gaan zoeken, we studeren beide nog en zoeken een woonruimte in de omgeving van Amsterdam/Utrecht.
Nou is dat vrij lastig , en daar waren we natuurlijk ook al vanuit gegaan, vooral omdat het zoeken naar een kamer voor 2 personen niet mee valt.
Weet iemand of het mogelijk is om 1 kamer te huren op 1 naam en dat de ander er dan bij in trekt of is dat illegaal? Natuurlijk loopt 1 persoon dan wel de "uitwonende" beurs mis ...
Ik zou graag wat tips ontvangen van stelletjes, of mensen die op hun zelf zijn gaan wonen en nog studeren.
Hoe los je dat op met uitwonende beurs, etc.
dinsdag 19 februari 2013 om 17:36
Een kamer in Amsterdam/Utrecht is gemiddeld 15 m2. Weten jullie zeker dat dit groot genoeg is voor jullie 2? Houden jullie dan voldoende ruimte over om te kunnen studeren? Je hebt bij het samenwonen af en toe toch echt behoefte aan privacy. En als oud-kamerbewoner kan ik je ook vertellen dat het niet altijd gewaardeerd wordt door de overige huisgenoten. Misschien is het toch verstandiger om nog even te wachten met samenwonen totdat jullie een 2-kamer appartement vinden.
dinsdag 19 februari 2013 om 17:47
Ik deed het. Mijn vriends huisgenoot zou weggaan dus ik had m'n huur opgezegd, maar toen ging hij pas later weg.
Wij woonden samen op 15m2.
Ik heb me gewoon bij hem ingeschreven, maar geen huur betaald, was geen probleem. Alleen het huis was wel eigendom van zijn vader.
Nu is de huisgenoot weg en wonen we met veel plezier in een piepklein 2-kamerappartementje van 45m2 maar oooooooooooooo wat geniet ik van die slaapkamer! Zoooooo fijn om daar even een serie te kunnen kijken als we allebei chag zijn.
Het samenwonen op 1 kamer ging prima. Wij zijn allebei vrij netjes en niet zo zeikerig, we praten alle ruzies altijd meteen uit dus dan hoeven we ons ook niet terug te trekken en bovendien passen we gewoon echt goed bij elkaar.
Wij hebben het in totaal een jaar gedaan, maar 4 mnd zonder dat ik mijn eigen kamer als back up had.
Daardoor waren we iig niet bang meer om te gaan samenwonen haha.
Nu we 2 kamers hebben begin ik stiekem af en toe uit te kijken naar de dag dat we een werkkamertje kunnen inrichten :p
Maar we wonen in zo'n leuk huisje, voorlopig zitten we er goed.
Maar goed, als je bijna afgestudeerd hebt, waarom wacht je dan niet heeeeeeeel even tot je gewoon een appartementje kunt betalen?
Wij woonden samen op 15m2.
Ik heb me gewoon bij hem ingeschreven, maar geen huur betaald, was geen probleem. Alleen het huis was wel eigendom van zijn vader.
Nu is de huisgenoot weg en wonen we met veel plezier in een piepklein 2-kamerappartementje van 45m2 maar oooooooooooooo wat geniet ik van die slaapkamer! Zoooooo fijn om daar even een serie te kunnen kijken als we allebei chag zijn.
Het samenwonen op 1 kamer ging prima. Wij zijn allebei vrij netjes en niet zo zeikerig, we praten alle ruzies altijd meteen uit dus dan hoeven we ons ook niet terug te trekken en bovendien passen we gewoon echt goed bij elkaar.
Wij hebben het in totaal een jaar gedaan, maar 4 mnd zonder dat ik mijn eigen kamer als back up had.
Daardoor waren we iig niet bang meer om te gaan samenwonen haha.
Nu we 2 kamers hebben begin ik stiekem af en toe uit te kijken naar de dag dat we een werkkamertje kunnen inrichten :p
Maar we wonen in zo'n leuk huisje, voorlopig zitten we er goed.
Maar goed, als je bijna afgestudeerd hebt, waarom wacht je dan niet heeeeeeeel even tot je gewoon een appartementje kunt betalen?
dinsdag 19 februari 2013 om 17:53
Kim, hier zijn geen wettelijke regels over, of er 1 of 2 mensen mogen wonen is iets dat jij en je verhuurder afspreken in je huurcontract (tenminste zo deed ik dat als 'hospita'). En daarnaast kun je nog afspreken of je je er wel of niet mag inschrijven in de GBA.
Ik was er overigens niet van gecharmeerd om er zomaar zonder inspraak een kerel bij te krijgen in een huis waarin verder bewust enkel dames woonden en heb het stel in kwestie dan ook verzocht een andere oplossing te zoeken.
Ik was er overigens niet van gecharmeerd om er zomaar zonder inspraak een kerel bij te krijgen in een huis waarin verder bewust enkel dames woonden en heb het stel in kwestie dan ook verzocht een andere oplossing te zoeken.
dinsdag 19 februari 2013 om 18:00
Ons budget is ongeveer 500 euro per maand, het liefste willen we gewoon een klein kamertje/huisje/studio (hoe je dat ook noemt) we zijn netjes en niet veel eisend.
Hij zit in zijn laatste stage jaar als grafisch ontwerper, en ik moet nog 3 jaar naar school (kunst academie).
Dus stel: Hij huurt een kamer (hij is bereid om meer te betalen omdat hij meer geld heeft/verdiend) en ik trek bij hem in, moet dat geen probleem zijn?
Hij zit in zijn laatste stage jaar als grafisch ontwerper, en ik moet nog 3 jaar naar school (kunst academie).
Dus stel: Hij huurt een kamer (hij is bereid om meer te betalen omdat hij meer geld heeft/verdiend) en ik trek bij hem in, moet dat geen probleem zijn?
dinsdag 19 februari 2013 om 18:01
quote:kabouterpuntmuts schreef op 19 februari 2013 @ 17:47:
Ik deed het. Mijn vriends huisgenoot zou weggaan dus ik had m'n huur opgezegd, maar toen ging hij pas later weg.
Wij woonden samen op 15m2.
Ik heb me gewoon bij hem ingeschreven, maar geen huur betaald, was geen probleem. Alleen het huis was wel eigendom van zijn vader.
Nu is de huisgenoot weg en wonen we met veel plezier in een piepklein 2-kamerappartementje van 45m2 maar oooooooooooooo wat geniet ik van die slaapkamer! Zoooooo fijn om daar even een serie te kunnen kijken als we allebei chag zijn.
Het samenwonen op 1 kamer ging prima. Wij zijn allebei vrij netjes en niet zo zeikerig, we praten alle ruzies altijd meteen uit dus dan hoeven we ons ook niet terug te trekken en bovendien passen we gewoon echt goed bij elkaar.
Wij hebben het in totaal een jaar gedaan, maar 4 mnd zonder dat ik mijn eigen kamer als back up had.
Daardoor waren we iig niet bang meer om te gaan samenwonen haha.
Nu we 2 kamers hebben begin ik stiekem af en toe uit te kijken naar de dag dat we een werkkamertje kunnen inrichten :p
Maar we wonen in zo'n leuk huisje, voorlopig zitten we er goed.
Maar goed, als je bijna afgestudeerd hebt, waarom wacht je dan niet heeeeeeeel even tot je gewoon een appartementje kunt betalen?Dit lijkt me echt geweldig, ik denk ook zeker dat het met ons mogelijk is, onze situatie is eigenlijk het zelfde, we hebben nooit ruzie of wat dan ook!
Ik deed het. Mijn vriends huisgenoot zou weggaan dus ik had m'n huur opgezegd, maar toen ging hij pas later weg.
Wij woonden samen op 15m2.
Ik heb me gewoon bij hem ingeschreven, maar geen huur betaald, was geen probleem. Alleen het huis was wel eigendom van zijn vader.
Nu is de huisgenoot weg en wonen we met veel plezier in een piepklein 2-kamerappartementje van 45m2 maar oooooooooooooo wat geniet ik van die slaapkamer! Zoooooo fijn om daar even een serie te kunnen kijken als we allebei chag zijn.
Het samenwonen op 1 kamer ging prima. Wij zijn allebei vrij netjes en niet zo zeikerig, we praten alle ruzies altijd meteen uit dus dan hoeven we ons ook niet terug te trekken en bovendien passen we gewoon echt goed bij elkaar.
Wij hebben het in totaal een jaar gedaan, maar 4 mnd zonder dat ik mijn eigen kamer als back up had.
Daardoor waren we iig niet bang meer om te gaan samenwonen haha.
Nu we 2 kamers hebben begin ik stiekem af en toe uit te kijken naar de dag dat we een werkkamertje kunnen inrichten :p
Maar we wonen in zo'n leuk huisje, voorlopig zitten we er goed.
Maar goed, als je bijna afgestudeerd hebt, waarom wacht je dan niet heeeeeeeel even tot je gewoon een appartementje kunt betalen?Dit lijkt me echt geweldig, ik denk ook zeker dat het met ons mogelijk is, onze situatie is eigenlijk het zelfde, we hebben nooit ruzie of wat dan ook!
dinsdag 19 februari 2013 om 18:16
Je moet gewoon bij de gemeente je verblijf plaats veranderen. Je woont toch ook bij je ouders? Dus waarom zou het een probleem zijn dat je bij je vriend gaat wonen.
Realiseer je wel dat als hij huurt op zijn naam en jullie gaan uit elkaar dat jij op straat staat.
Of (je wilt er niet aan denken) hij een dodelijk ongeluk krijgt of iets dergelijks dat je ook io straat staat. In sommige gevallen willen verhuurders dan wel de andere inwonende hoofdhuurder maken. Maar het kan ook zo zijn dat je er in princiepen niet meer binnen mag.
Ja om je spullen te pakken. Maar leg dit soort dingen wel vast!
Realiseer je wel dat als hij huurt op zijn naam en jullie gaan uit elkaar dat jij op straat staat.
Of (je wilt er niet aan denken) hij een dodelijk ongeluk krijgt of iets dergelijks dat je ook io straat staat. In sommige gevallen willen verhuurders dan wel de andere inwonende hoofdhuurder maken. Maar het kan ook zo zijn dat je er in princiepen niet meer binnen mag.
Ja om je spullen te pakken. Maar leg dit soort dingen wel vast!
dinsdag 19 februari 2013 om 18:27
dinsdag 19 februari 2013 om 18:46
@ Borderwalk: idd, het was voor ons eerst dat we altijd samen sliepen, maar als ik thuis vrienden had ging ik in mijn eigen huis eten. Als ik bij vrienden was geweest sliep ik wel bij mijn vriend en na zo'n etentje bij mij thuis meestal zelfs ook.
En dat moet TO zich ook realiseren: je kunt je NOOIT in je eigen huis terugtrekken als de ander vrienden over de vloer heeft. Als mijn vriend vrienden uitnodigde, toen we nog een kamer deelden, was ik dus 'verplicht' om mee te kijken met de actiefilm of mee te doen met pokeren, omdat zij dat gingen doen en ja, ik zat daar nou eenmaal ook.
Omgekeerd, als ik mijn vriendinnen uitnodigde en ik wilde even kunnen girltalken, dan zat mijn vriend ook steeds in de kamer.
Nu gaat het eigenlijk nog steeds zo dat als ik even ZONDER mijn vriend wil zijn, ik uit eten ga/naar de film/wat drinken/bij een vriendin thuis eten. Soms wil ik gewoon even zonder mijn vriend zijn, maar ik kan hem moeilijk wegsturen uit zijn eigen huis.
En dat moet je je goed realiseren TO. Jij kan nu misschien goed met je vriend overweg, maar weet je, samenwonen, dan moet je ook met elkaars very worst overweg kunnen en dat is echt niet altijd makkelijk.
Maar het is ook heeeeeeeel erg leuk en ontzettend leerzaam. Je leert veel over jezelf, een ander, een relatie, over hoe je elkaar moet verdragen en respecteren, waarderen, etc.
Alleen verkijk je er niet op. De eerste maanden vond ik samenwonen ronduit kut. Ik had steeds zoiets van: 'he, ben je er nou alweer?!'
En dat moet TO zich ook realiseren: je kunt je NOOIT in je eigen huis terugtrekken als de ander vrienden over de vloer heeft. Als mijn vriend vrienden uitnodigde, toen we nog een kamer deelden, was ik dus 'verplicht' om mee te kijken met de actiefilm of mee te doen met pokeren, omdat zij dat gingen doen en ja, ik zat daar nou eenmaal ook.
Omgekeerd, als ik mijn vriendinnen uitnodigde en ik wilde even kunnen girltalken, dan zat mijn vriend ook steeds in de kamer.
Nu gaat het eigenlijk nog steeds zo dat als ik even ZONDER mijn vriend wil zijn, ik uit eten ga/naar de film/wat drinken/bij een vriendin thuis eten. Soms wil ik gewoon even zonder mijn vriend zijn, maar ik kan hem moeilijk wegsturen uit zijn eigen huis.
En dat moet je je goed realiseren TO. Jij kan nu misschien goed met je vriend overweg, maar weet je, samenwonen, dan moet je ook met elkaars very worst overweg kunnen en dat is echt niet altijd makkelijk.
Maar het is ook heeeeeeeel erg leuk en ontzettend leerzaam. Je leert veel over jezelf, een ander, een relatie, over hoe je elkaar moet verdragen en respecteren, waarderen, etc.
Alleen verkijk je er niet op. De eerste maanden vond ik samenwonen ronduit kut. Ik had steeds zoiets van: 'he, ben je er nou alweer?!'
dinsdag 19 februari 2013 om 18:47
dinsdag 19 februari 2013 om 18:48
quote:borderwalk schreef op 19 februari 2013 @ 18:27:
Dus jullie wonen nu allebei nog bij je ouders thuis? Dan is het natuurlijk wel lastiger dan in het geval van KabouterPuntMuts (KBM) want in het geval van KBM was het heel duidelijk tijdelijk, want de huisgenoot ging weg en KBM en haar partner woonden daarvoor al eerst zelfstandig op kamers.Ja klopt wij wonen nog bij onze ouders thuis. We hebben beide geen ervaring met op ons zelf wonen. We zaten er eerst aan te denken om ieder apart een kamer te huren maar dat is vrij duur. En aangezien het toch goed gaat, waarom niet gelijk samen 1 kamer? Meer budget en grotere oppervlakte, althans daar hopen we op !
Dus jullie wonen nu allebei nog bij je ouders thuis? Dan is het natuurlijk wel lastiger dan in het geval van KabouterPuntMuts (KBM) want in het geval van KBM was het heel duidelijk tijdelijk, want de huisgenoot ging weg en KBM en haar partner woonden daarvoor al eerst zelfstandig op kamers.Ja klopt wij wonen nog bij onze ouders thuis. We hebben beide geen ervaring met op ons zelf wonen. We zaten er eerst aan te denken om ieder apart een kamer te huren maar dat is vrij duur. En aangezien het toch goed gaat, waarom niet gelijk samen 1 kamer? Meer budget en grotere oppervlakte, althans daar hopen we op !
dinsdag 19 februari 2013 om 19:02
quote:Ginevra schreef op 19 februari 2013 @ 18:47:
[...]
Als ik je huisbaas of huisgenoot was zou ik hier een groot probleem van maken.
Als huisgenoot is het idd niet fijn, want ineens deel je de douche, wasmachine etc met 1 persoon meer. Natuurlijk is het soms zo dat het vriendje van huisgenote X na een tijdje wel heel vaak blijft slapen, zodat het bijna samenwonen is, maar meteen samenwonen gaat niemand leuk vinden. Ook omdat samenwoners niet als gezellige/sociale huisgenoten worden gezien.
En waarom niet gelijk samen op 1 kamer? Wil je echt meteen van je ouders naar de krappe kamer/studio je vriend verhuizen? Je denkt niet dat het ook fijn/leuk en leerzaam is om eerst een tijdje zelfstandig te wonen?
[...]
Als ik je huisbaas of huisgenoot was zou ik hier een groot probleem van maken.
Als huisgenoot is het idd niet fijn, want ineens deel je de douche, wasmachine etc met 1 persoon meer. Natuurlijk is het soms zo dat het vriendje van huisgenote X na een tijdje wel heel vaak blijft slapen, zodat het bijna samenwonen is, maar meteen samenwonen gaat niemand leuk vinden. Ook omdat samenwoners niet als gezellige/sociale huisgenoten worden gezien.
En waarom niet gelijk samen op 1 kamer? Wil je echt meteen van je ouders naar de krappe kamer/studio je vriend verhuizen? Je denkt niet dat het ook fijn/leuk en leerzaam is om eerst een tijdje zelfstandig te wonen?
dinsdag 19 februari 2013 om 19:30
Oh en TO, mijn vriend en ik hebben vaak ruzie hoor... We kunnen alleen ook goed praten, zodat we ons niet 3 dagen af hoeven te zonderen voor het weer goed is.
Als ik jou was zou ik zorgen dat je allebei eerst op jezelf gaat wonen.
Lief woonde al 8 jaar op zichzelf en ik 5 jaar, dus da's wel echt een heel ander verhaal.
Mijn vriend en ik konden allebei koken, schoonmaken, budgettair boodschappen doen, zelf uitkomen met ons geld, etcetc.
Allemaal dingen die ik pas geleerd heb toen ik op mezelf ging wonen.
Je klinkt in je berichtjes nog vrij jong en dat is goed. Samenwonen hoeft daardoor niet fout te gaan, maar het is wel een verantwoordelijkheid en een vastigheid die je misschien over een jaar, als hij smerige stinkscheten blijkt te laten in bed en niet weet hoe hij zijn vuile sokken moet wassen en elke keer als hij kookt alleen maar hamburgers maakt, helemaal niet meer ziet zitten.
Of omgekeerd en hij kiepert jou eruit.
Hoe oud zijn jullie en hoe lang hebben jullie een relatie?
Mijn vriend en ik zijn nu 23 en 27 en wij zouden waarschijnlijk niet zijn gaan samenwonen als mijn vader niet was overleden.
Dit heeft onze relatie namelijk in een soort sneltreinvaart gezet en het werd in een keer zo serieus geworden. Toen ik mijn vriend ontmoette mantelzorgde ik voor mijn vader en hij heeft mij helemaal opgevangen in die periode en mijn jaar van rouw.
Nu gaat het beter, nu kan ik me weer druk maken om het huishouden en daar is hij blij om. Maar zou jij volwassen genoeg zijn om het rauwe verdriet van je vriend op te vangen als hij een dierbare verliest?
En daarmee bedoel ik het hele huishouden op je nemen, zorgen dat er geld binnenkomt, zorgen dat je vriend z'n bed uit gaat om naar z'n werk/studie te gaan, hem uit de kroeg te slepen als hij zo dronken was geworden dat ze niet meer wisten wat ze met hem aan moeten, alle huilbuien, woede, alles over je heen te krijgen zonder er ook maar een sorry voor te krijgen, altijd weer te troosten als hij wakker wordt van nachtmerries, te voelen dat jij op geen enkele manier deel uit kunt maken van zijn leven wegens dat intense verdriet dat overheerst en dat jou in de schaduw zet, dat jou de enige maakt die voor jullie relatie vecht.
Zou hij dat voor jou kunnen doen?
Zou jullie relatie daarop voort kunnen bouwen? Ben je volwassen genoeg om te overzien wat het betekent als je al je lief en leed op 1 kamertje deelt?
Ik was het niet, maar door het mantelzorgen voor mijn vader werd ik het in een klap. Mijn vriend wel. Hij wist precies waar hij aan begon. Maar dat betekent niet dat hij het niet ontzettend zwaar heeft gevonden.
Een relatie is meer dan alleen 'leuk' en nooit ruzie hebben. Een relatie, zeker als je samenwoont, is voor elkaar kiezen en er dan ook voor elkaar zijn. Ook al is het zwaar. Het betekent dat je aan een toekomst aan het bouwen bent en dat je niet meer zomaar even gemakkelijk weg kunt rennen.
Ben je daar ook aan toe? Aan je toekomst? Weet je uberhaupt al hoe die eruit moet gaan zien?
Nogmaals: samenwonen is ontzettend leuk en je leert er veel van, maar zowel jij als je vriend moeten volwassen genoeg zijn om samen te kunnen groeien.
Dat kan ik niet voor je beoordelen, maar neem het niet te licht op. Voor je 't weet is je thuis een kamertje van 15m2 met een vent erin die wordt verteerd door verdriet en depressie, die je niet meer kunt bereiken en lig je naast een vreemde in bed.
En natuurlijk gaan we er vanuit dat dat niet gebeurt. Maar ben je er kláár voor, als het wel gebeurt?
Pas toen ik daarop volmondig en zonder twijfel 'ja' kon zeggen ben ik gaan samenwonen.
Als ik jou was zou ik zorgen dat je allebei eerst op jezelf gaat wonen.
Lief woonde al 8 jaar op zichzelf en ik 5 jaar, dus da's wel echt een heel ander verhaal.
Mijn vriend en ik konden allebei koken, schoonmaken, budgettair boodschappen doen, zelf uitkomen met ons geld, etcetc.
Allemaal dingen die ik pas geleerd heb toen ik op mezelf ging wonen.
Je klinkt in je berichtjes nog vrij jong en dat is goed. Samenwonen hoeft daardoor niet fout te gaan, maar het is wel een verantwoordelijkheid en een vastigheid die je misschien over een jaar, als hij smerige stinkscheten blijkt te laten in bed en niet weet hoe hij zijn vuile sokken moet wassen en elke keer als hij kookt alleen maar hamburgers maakt, helemaal niet meer ziet zitten.
Of omgekeerd en hij kiepert jou eruit.
Hoe oud zijn jullie en hoe lang hebben jullie een relatie?
Mijn vriend en ik zijn nu 23 en 27 en wij zouden waarschijnlijk niet zijn gaan samenwonen als mijn vader niet was overleden.
Dit heeft onze relatie namelijk in een soort sneltreinvaart gezet en het werd in een keer zo serieus geworden. Toen ik mijn vriend ontmoette mantelzorgde ik voor mijn vader en hij heeft mij helemaal opgevangen in die periode en mijn jaar van rouw.
Nu gaat het beter, nu kan ik me weer druk maken om het huishouden en daar is hij blij om. Maar zou jij volwassen genoeg zijn om het rauwe verdriet van je vriend op te vangen als hij een dierbare verliest?
En daarmee bedoel ik het hele huishouden op je nemen, zorgen dat er geld binnenkomt, zorgen dat je vriend z'n bed uit gaat om naar z'n werk/studie te gaan, hem uit de kroeg te slepen als hij zo dronken was geworden dat ze niet meer wisten wat ze met hem aan moeten, alle huilbuien, woede, alles over je heen te krijgen zonder er ook maar een sorry voor te krijgen, altijd weer te troosten als hij wakker wordt van nachtmerries, te voelen dat jij op geen enkele manier deel uit kunt maken van zijn leven wegens dat intense verdriet dat overheerst en dat jou in de schaduw zet, dat jou de enige maakt die voor jullie relatie vecht.
Zou hij dat voor jou kunnen doen?
Zou jullie relatie daarop voort kunnen bouwen? Ben je volwassen genoeg om te overzien wat het betekent als je al je lief en leed op 1 kamertje deelt?
Ik was het niet, maar door het mantelzorgen voor mijn vader werd ik het in een klap. Mijn vriend wel. Hij wist precies waar hij aan begon. Maar dat betekent niet dat hij het niet ontzettend zwaar heeft gevonden.
Een relatie is meer dan alleen 'leuk' en nooit ruzie hebben. Een relatie, zeker als je samenwoont, is voor elkaar kiezen en er dan ook voor elkaar zijn. Ook al is het zwaar. Het betekent dat je aan een toekomst aan het bouwen bent en dat je niet meer zomaar even gemakkelijk weg kunt rennen.
Ben je daar ook aan toe? Aan je toekomst? Weet je uberhaupt al hoe die eruit moet gaan zien?
Nogmaals: samenwonen is ontzettend leuk en je leert er veel van, maar zowel jij als je vriend moeten volwassen genoeg zijn om samen te kunnen groeien.
Dat kan ik niet voor je beoordelen, maar neem het niet te licht op. Voor je 't weet is je thuis een kamertje van 15m2 met een vent erin die wordt verteerd door verdriet en depressie, die je niet meer kunt bereiken en lig je naast een vreemde in bed.
En natuurlijk gaan we er vanuit dat dat niet gebeurt. Maar ben je er kláár voor, als het wel gebeurt?
Pas toen ik daarop volmondig en zonder twijfel 'ja' kon zeggen ben ik gaan samenwonen.
dinsdag 19 februari 2013 om 19:37
Haha dank je sugarmiss! Het was ook maar tijdelijk gelukkig maar het was eigenlijk best gezellig.
We hadden ook nog 2 katten dus het was heel druk in ons bed of op onze bank of nouja overal haha.
Nee het is wel eens even heel hoog opgelopen toen, en we waren allebei heeeeeeeeeel erg opgelucht toen we een plekje kregen waar we even op adem kunnen komen.
En alleen al dat als ik vroeg op moet en hij niet hij niet speciaal vroeg voor mij naar bed moest, of omgekeerd.
Of dat het tv programma van de een niet meer het leven van de ander overheerst.
Maar het allerbeste: als hij dronken is kan ik hem naar de slaapbank verwijzen zodat ik niet van die kegel wakker wordt. Ook al is het maar zeer af en toe dat dat gebeurt, heeeeeeeeeeeeeerlijk!
We hadden ook nog 2 katten dus het was heel druk in ons bed of op onze bank of nouja overal haha.
Nee het is wel eens even heel hoog opgelopen toen, en we waren allebei heeeeeeeeeel erg opgelucht toen we een plekje kregen waar we even op adem kunnen komen.
En alleen al dat als ik vroeg op moet en hij niet hij niet speciaal vroeg voor mij naar bed moest, of omgekeerd.
Of dat het tv programma van de een niet meer het leven van de ander overheerst.
Maar het allerbeste: als hij dronken is kan ik hem naar de slaapbank verwijzen zodat ik niet van die kegel wakker wordt. Ook al is het maar zeer af en toe dat dat gebeurt, heeeeeeeeeeeeeerlijk!
dinsdag 19 februari 2013 om 19:48
In Utrecht kunt je voor 750 n appartementje met slaapkamer en woonkamer krijgen. Da's 375 pp, wat je al snel kwijt bent voor n kamer in je eentje. N kamer zou ik niet snel doen, bij vrijwel alle kamers staat in je contract dat er maar 1 iemand mag wonen. Logisch, want meestal betaal je n inclusief huur en mn zn tweetjes verbruik je meer.
dinsdag 19 februari 2013 om 19:50
dinsdag 19 februari 2013 om 20:17
Ik bekijk het even vanuit het oogpunt van een huisgenoot, dat zou ik dus echt niet prettig vinden, twee mensen op één kamer. Want opeens is er iemand meer die gebruik maakt van de faciliteiten. Bovendien, als je in huis met allemaal meisjes woont, kan een man erbij helemaal niet zo prettig zijn. Ik zou naar een kleine studio uitkijken en dan maar niet in hartje Utrecht, maar ergens in een buitenwijk.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
woensdag 20 februari 2013 om 07:09
quote:Belle73 schreef op 19 februari 2013 @ 20:17:
Ik bekijk het even vanuit het oogpunt van een huisgenoot, dat zou ik dus echt niet prettig vinden, twee mensen op één kamer. Want opeens is er iemand meer die gebruik maakt van de faciliteiten. Bovendien, als je in huis met allemaal meisjes woont, kan een man erbij helemaal niet zo prettig zijn. Ik zou naar een kleine studio uitkijken en dan maar niet in hartje Utrecht, maar ergens in een buitenwijk.Het is inderdaad zo ... misschien dan toch maar beter een studio te zoeken of wat dan ook.
Ik bekijk het even vanuit het oogpunt van een huisgenoot, dat zou ik dus echt niet prettig vinden, twee mensen op één kamer. Want opeens is er iemand meer die gebruik maakt van de faciliteiten. Bovendien, als je in huis met allemaal meisjes woont, kan een man erbij helemaal niet zo prettig zijn. Ik zou naar een kleine studio uitkijken en dan maar niet in hartje Utrecht, maar ergens in een buitenwijk.Het is inderdaad zo ... misschien dan toch maar beter een studio te zoeken of wat dan ook.
woensdag 20 februari 2013 om 10:42
quote:PlayingTheAngel schreef op 19 februari 2013 @ 19:48:
In Utrecht kunt je voor 750 n appartementje met slaapkamer en woonkamer krijgen. Da's 375 pp, wat je al snel kwijt bent voor n kamer in je eentje. N kamer zou ik niet snel doen, bij vrijwel alle kamers staat in je contract dat er maar 1 iemand mag wonen. Logisch, want meestal betaal je n inclusief huur en mn zn tweetjes verbruik je meer.
Er is echt geen verhuurder te vinden die een appartement van 750 p/m aan twee studenten verhuurt. Er is vaak een inkomenseis, en daar komen ze waarschijnlijk bij lange na niet aan. Misschien kunnen ouders garant staan, dat is soms nog een optie. En verder: die 750 is dan waarschijnlijk exclusief, terwijl de huurprijs van een kamer meestal inclusief is. Dus ook dat is niet helemaal te vergelijken.
Wat misschien wel een optie is is huren via een leegstandsbeheerder, bijv. op basis van tijdelijke verhuur of anti-kraak.
In Utrecht kunt je voor 750 n appartementje met slaapkamer en woonkamer krijgen. Da's 375 pp, wat je al snel kwijt bent voor n kamer in je eentje. N kamer zou ik niet snel doen, bij vrijwel alle kamers staat in je contract dat er maar 1 iemand mag wonen. Logisch, want meestal betaal je n inclusief huur en mn zn tweetjes verbruik je meer.
Er is echt geen verhuurder te vinden die een appartement van 750 p/m aan twee studenten verhuurt. Er is vaak een inkomenseis, en daar komen ze waarschijnlijk bij lange na niet aan. Misschien kunnen ouders garant staan, dat is soms nog een optie. En verder: die 750 is dan waarschijnlijk exclusief, terwijl de huurprijs van een kamer meestal inclusief is. Dus ook dat is niet helemaal te vergelijken.
Wat misschien wel een optie is is huren via een leegstandsbeheerder, bijv. op basis van tijdelijke verhuur of anti-kraak.
woensdag 20 februari 2013 om 17:03
Ik woon in een studentenkamer, m'n vriend in een ruime studio (ik geloof zo'n 60 vierkante meter). Ik hou heel veel van m'n vriend, en hij van mij, en van de zomer gaan we samenwonen, maar ik zou er NIET aan moeten denken om samen te wonen in mijn kamer of in zijn studio. Altijd bij elkaar, geen plekje om je terug te trekken, als de een tv wil kijken moet de ander er bij zijn, als de een vroeg op moet wordt de ander altijd wakker, bezoek zit altijd in jullie gezamenlijke slaapkamer...
Als je hard zoekt kun je misschien wel twee vrijkomende kamers vinden in hetzelfde studentenhuis, kun je er een inrichten als woonkamer en een als slaapkamer!
Als je hard zoekt kun je misschien wel twee vrijkomende kamers vinden in hetzelfde studentenhuis, kun je er een inrichten als woonkamer en een als slaapkamer!
