Werk & Studie
alle pijlers
Sneu wel
vrijdag 26 februari 2016 om 08:54
De casus: een meneer bij een klant heeft een goed betaalde baan. Veel denkwerk, belangrijke rol. Het bedrijf zit in de problemen als hij vertrekt. Zijn werk kan niet over genomen worden zonder overdracht. Niemand is ontevreden, ook zijn werkgever niet. Hooguit wat ongerust over die afhankelijkheid, maar ja, het is nu eenmaal echt ingewikkeld wat hij doet.
En nu gaan we zijn werk volledig automatiseren. Noch hij, noch zijn werkgever weten dat. We gaan het gewoon doen, en dan pas vertellen. We zijn er 100% zeker van dat niemand gelooft dat het kan, maar ook dat onze oplossing wordt overgenomen als we die werkend demonstreren.
Goed voor ons. Goed voor het bedrijf. Sneu voor deze man.
Wat zouden jullie doen?
En nu gaan we zijn werk volledig automatiseren. Noch hij, noch zijn werkgever weten dat. We gaan het gewoon doen, en dan pas vertellen. We zijn er 100% zeker van dat niemand gelooft dat het kan, maar ook dat onze oplossing wordt overgenomen als we die werkend demonstreren.
Goed voor ons. Goed voor het bedrijf. Sneu voor deze man.
Wat zouden jullie doen?
vrijdag 26 februari 2016 om 10:36
quote:JollyJ schreef op 26 februari 2016 @ 10:21:
[...]
Geheel terzijde, maar je loopt ongeveer tien jaar achter bij de ontwikkelingen Nou, nee hoor. JIj klinkt eerder als een sales persoon die de (automatiserings)wereld mooier voorstelt dan dat ie is. Echt creatief denkwerk kan nog steeds niet worden geautomatiseerd.
[...]
Geheel terzijde, maar je loopt ongeveer tien jaar achter bij de ontwikkelingen Nou, nee hoor. JIj klinkt eerder als een sales persoon die de (automatiserings)wereld mooier voorstelt dan dat ie is. Echt creatief denkwerk kan nog steeds niet worden geautomatiseerd.
vrijdag 26 februari 2016 om 10:37
quote:Return-of-the-Sid schreef op 26 februari 2016 @ 10:35:
Ik vind het behoorlijk naief dat iemand onvervangbaar zou kunnen zijn. Vaak zijn mensen heel goed in dóen alsof ze onmisbaar zijn en weigeren ze inzicht te geven of kennis te delen. Doordat het dan heel ondoorzichtig is lijkt het onvervangbaar te zijn, maar dat is het eigenlijk nooit.iedereen is vervangbaar, de vraag is hoe snel.
In dit geval is het realistisch te vrezen dat vervanging zonder overdracht langzamer gaat dan het opdrogen van de kasstroom
Ik vind het behoorlijk naief dat iemand onvervangbaar zou kunnen zijn. Vaak zijn mensen heel goed in dóen alsof ze onmisbaar zijn en weigeren ze inzicht te geven of kennis te delen. Doordat het dan heel ondoorzichtig is lijkt het onvervangbaar te zijn, maar dat is het eigenlijk nooit.iedereen is vervangbaar, de vraag is hoe snel.
In dit geval is het realistisch te vrezen dat vervanging zonder overdracht langzamer gaat dan het opdrogen van de kasstroom
vrijdag 26 februari 2016 om 10:39
quote:JollyJ schreef op 26 februari 2016 @ 10:37:
[...]
iedereen is vervangbaar, de vraag is hoe snel.
In dit geval is het realistisch te vrezen dat vervanging zonder overdracht langzamer gaat dan het opdrogen van de kasstroom
En die meneer zal niet zitten te springen on een overdracht te doen, en de werkgever moet maar hopen dat meneer morgen niet onder een auto loopt, en op die kwetsbaarheid daar zou ik de werkgever zeker op wijzen, eventueel met pasklare oplossing
Maar ja, ik ben dan ook een hulpverlener from hell, veel te zakelijk.
[...]
iedereen is vervangbaar, de vraag is hoe snel.
In dit geval is het realistisch te vrezen dat vervanging zonder overdracht langzamer gaat dan het opdrogen van de kasstroom
En die meneer zal niet zitten te springen on een overdracht te doen, en de werkgever moet maar hopen dat meneer morgen niet onder een auto loopt, en op die kwetsbaarheid daar zou ik de werkgever zeker op wijzen, eventueel met pasklare oplossing
Maar ja, ik ben dan ook een hulpverlener from hell, veel te zakelijk.
vrijdag 26 februari 2016 om 10:39
Bij mij krijgt de casus wel net een andere lading als je zegt dat jullie het misschien zelfs gratis gaan weggeven.
Bij een nieuw commercieel product waarin jullie verkoopkansen zien, denk ik: dat is zakelijk. Wat de klant ermee doet, of ie het koopt en wat ie vervolgens met zijn werknemer doet is niet aan jullie. Ik vind dat ook niet 'opdringen'.
Maar als je het zonder vraag of zelfs medeweten van de klant ontwikkelt en vervolgens gratis aanbiedt (terwijl het niet alleen een verbetering is van het product dat jullie al bieden, maar echt een nieuw product) dan vind ik het ethisch minder comfortabel worden. Dat neigt dan wel eerder naar opdringen en naar een actievere rol in het zorgen dat die man zijn baan verliest.
Natuurlijk kan de klant dat gratis product nog steeds weigeren en is hij nog steeds zelf verantwoordelijk voor wat hij doet met zijn werknemer.
Maar toch vind ik dit een andere situatie.
Bij een nieuw commercieel product waarin jullie verkoopkansen zien, denk ik: dat is zakelijk. Wat de klant ermee doet, of ie het koopt en wat ie vervolgens met zijn werknemer doet is niet aan jullie. Ik vind dat ook niet 'opdringen'.
Maar als je het zonder vraag of zelfs medeweten van de klant ontwikkelt en vervolgens gratis aanbiedt (terwijl het niet alleen een verbetering is van het product dat jullie al bieden, maar echt een nieuw product) dan vind ik het ethisch minder comfortabel worden. Dat neigt dan wel eerder naar opdringen en naar een actievere rol in het zorgen dat die man zijn baan verliest.
Natuurlijk kan de klant dat gratis product nog steeds weigeren en is hij nog steeds zelf verantwoordelijk voor wat hij doet met zijn werknemer.
Maar toch vind ik dit een andere situatie.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
vrijdag 26 februari 2016 om 10:42
quote:JollyJ schreef op 26 februari 2016 @ 10:23:
[...]
Ah zo.
Wij willen graag betrokken zijn en blijven bij de verbetering van het bedrijf van de klant. Zo nu en dan iets onverwachts leuks doen past daar bij
Ik snap je helemaal, heb ook ooit voor een softwareontwikkelaar gewerkt waar we ook ongevraagd wel verbeteringen aanbrachten. Want dat konden we zelf vaak ook best inschatten, en daar is niks arrogants aan.
Voor de klant is het zeker een verbetering, want die is niet meer afhankelijk van één persoon. Voor de man zelf is het naar, maar ja, zo gaat dat. Waar ik een beetje moeite mee heb is het 'onverwachts iets leuks doen'. Voor de werknemer van de klant in kwestie is het níet leuk en als hij een goede baas heeft, heeft die dat ook meteen door bij de presentatie. Ik zou daarom toch een balletje oogooien bij die baas, dat jullie hier mee bezig zijn. Dan kan die eventueel de werknemer voorbereiden. Of niet, maar dat is dan de keuze van de klant. Ik zou me daar zelf prettiger bij voelen.
[...]
Ah zo.
Wij willen graag betrokken zijn en blijven bij de verbetering van het bedrijf van de klant. Zo nu en dan iets onverwachts leuks doen past daar bij
Ik snap je helemaal, heb ook ooit voor een softwareontwikkelaar gewerkt waar we ook ongevraagd wel verbeteringen aanbrachten. Want dat konden we zelf vaak ook best inschatten, en daar is niks arrogants aan.
Voor de klant is het zeker een verbetering, want die is niet meer afhankelijk van één persoon. Voor de man zelf is het naar, maar ja, zo gaat dat. Waar ik een beetje moeite mee heb is het 'onverwachts iets leuks doen'. Voor de werknemer van de klant in kwestie is het níet leuk en als hij een goede baas heeft, heeft die dat ook meteen door bij de presentatie. Ik zou daarom toch een balletje oogooien bij die baas, dat jullie hier mee bezig zijn. Dan kan die eventueel de werknemer voorbereiden. Of niet, maar dat is dan de keuze van de klant. Ik zou me daar zelf prettiger bij voelen.
The owls are not what they seem
vrijdag 26 februari 2016 om 10:42
vrijdag 26 februari 2016 om 10:43
quote:Broedkippetje schreef op 26 februari 2016 @ 10:39:
Bij mij krijgt de casus wel net een andere lading als je zegt dat jullie het misschien zelfs gratis gaan weggeven.
Bij een nieuw commercieel product waarin jullie verkoopkansen zien, denk ik: dat is zakelijk. Wat de klant ermee doet, of ie het koopt en wat ie vervolgens met zijn werknemer doet is niet aan jullie. Ik vind dat ook niet 'opdringen'.
Maar als je het zonder vraag of zelfs medeweten van de klant ontwikkelt en vervolgens gratis aanbiedt (terwijl het niet alleen een verbetering is van het product dat jullie al bieden, maar echt een nieuw product) dan vind ik het ethisch minder comfortabel worden. Dat neigt dan wel eerder naar opdringen en naar een actievere rol in het zorgen dat die man zijn baan verliest.
Natuurlijk kan de klant dat gratis product nog steeds weigeren en is hij nog steeds zelf verantwoordelijk voor wat hij doet met zijn werknemer.
Maar toch vind ik dit een andere situatie.Eens.
Bij mij krijgt de casus wel net een andere lading als je zegt dat jullie het misschien zelfs gratis gaan weggeven.
Bij een nieuw commercieel product waarin jullie verkoopkansen zien, denk ik: dat is zakelijk. Wat de klant ermee doet, of ie het koopt en wat ie vervolgens met zijn werknemer doet is niet aan jullie. Ik vind dat ook niet 'opdringen'.
Maar als je het zonder vraag of zelfs medeweten van de klant ontwikkelt en vervolgens gratis aanbiedt (terwijl het niet alleen een verbetering is van het product dat jullie al bieden, maar echt een nieuw product) dan vind ik het ethisch minder comfortabel worden. Dat neigt dan wel eerder naar opdringen en naar een actievere rol in het zorgen dat die man zijn baan verliest.
Natuurlijk kan de klant dat gratis product nog steeds weigeren en is hij nog steeds zelf verantwoordelijk voor wat hij doet met zijn werknemer.
Maar toch vind ik dit een andere situatie.Eens.
vrijdag 26 februari 2016 om 10:45
quote:Broedkippetje schreef op 26 februari 2016 @ 10:39:
Bij mij krijgt de casus wel net een andere lading als je zegt dat jullie het misschien zelfs gratis gaan weggeven.
Bij een nieuw commercieel product waarin jullie verkoopkansen zien, denk ik: dat is zakelijk. Wat de klant ermee doet, of ie het koopt en wat ie vervolgens met zijn werknemer doet is niet aan jullie. Ik vind dat ook niet 'opdringen'.
Maar als je het zonder vraag of zelfs medeweten van de klant ontwikkelt en vervolgens gratis aanbiedt (terwijl het niet alleen een verbetering is van het product dat jullie al bieden, maar echt een nieuw product) dan vind ik het ethisch minder comfortabel worden. Dat neigt dan wel eerder naar opdringen en naar een actievere rol in het zorgen dat die man zijn baan verliest.
Natuurlijk kan de klant dat gratis product nog steeds weigeren en is hij nog steeds zelf verantwoordelijk voor wat hij doet met zijn werknemer.
Maar toch vind ik dit een andere situatie.Snap ik, maar neem van mij aan dat ook gratis weggeven gewoon zakelijk is. Het versterkt onze relatie
Bij mij krijgt de casus wel net een andere lading als je zegt dat jullie het misschien zelfs gratis gaan weggeven.
Bij een nieuw commercieel product waarin jullie verkoopkansen zien, denk ik: dat is zakelijk. Wat de klant ermee doet, of ie het koopt en wat ie vervolgens met zijn werknemer doet is niet aan jullie. Ik vind dat ook niet 'opdringen'.
Maar als je het zonder vraag of zelfs medeweten van de klant ontwikkelt en vervolgens gratis aanbiedt (terwijl het niet alleen een verbetering is van het product dat jullie al bieden, maar echt een nieuw product) dan vind ik het ethisch minder comfortabel worden. Dat neigt dan wel eerder naar opdringen en naar een actievere rol in het zorgen dat die man zijn baan verliest.
Natuurlijk kan de klant dat gratis product nog steeds weigeren en is hij nog steeds zelf verantwoordelijk voor wat hij doet met zijn werknemer.
Maar toch vind ik dit een andere situatie.Snap ik, maar neem van mij aan dat ook gratis weggeven gewoon zakelijk is. Het versterkt onze relatie
vrijdag 26 februari 2016 om 10:47
quote:JollyJ schreef op 26 februari 2016 @ 10:33:
[...]
Vind je het heel moeilijk om binnen een casus te denken? Verrast me van jou, maar goed, kan natuurlijk. Jij noemt mij arrogant omdat je je eigen ervaring gebruikt om de casus aan te passen. Prima natuurlijk, dan weet ik wat ik aan je heb.Ik vind het nogal moeilijk te behappen dat je schrijft: En nu gaan we zijn werk volledig automatiseren. Noch hij, noch zijn werkgever weten dat. We gaan het gewoon doen, en dan pas vertellen.
Niemand geeft hiertoe opdracht, jullie springen in op een onuitgesproken wens, namelijk de afhankelijkheid van het bedrijf aan deze persoon verminderen, maar ik vind het een hellend vlak. Als je dit dan gratis aanbiedt aan de werkgever, die zal wel gek zijn om het dan niet aan te nemen. Maar je geeft de werkgever niet de kans om het op te nemen met de betreffende medewerker. Dit doet op geen enkele manier de verhoudingen goed.
[...]
Vind je het heel moeilijk om binnen een casus te denken? Verrast me van jou, maar goed, kan natuurlijk. Jij noemt mij arrogant omdat je je eigen ervaring gebruikt om de casus aan te passen. Prima natuurlijk, dan weet ik wat ik aan je heb.Ik vind het nogal moeilijk te behappen dat je schrijft: En nu gaan we zijn werk volledig automatiseren. Noch hij, noch zijn werkgever weten dat. We gaan het gewoon doen, en dan pas vertellen.
Niemand geeft hiertoe opdracht, jullie springen in op een onuitgesproken wens, namelijk de afhankelijkheid van het bedrijf aan deze persoon verminderen, maar ik vind het een hellend vlak. Als je dit dan gratis aanbiedt aan de werkgever, die zal wel gek zijn om het dan niet aan te nemen. Maar je geeft de werkgever niet de kans om het op te nemen met de betreffende medewerker. Dit doet op geen enkele manier de verhoudingen goed.
vrijdag 26 februari 2016 om 10:49
quote:Doreia schreef op 26 februari 2016 @ 10:47:
[...]
Ik vind het nogal moeilijk te behappen dat je schrijft: En nu gaan we zijn werk volledig automatiseren. Noch hij, noch zijn werkgever weten dat. We gaan het gewoon doen, en dan pas vertellen.
Niemand geeft hiertoe opdracht, jullie springen in op een onuitgesproken wens, namelijk de afhankelijkheid van het bedrijf aan deze persoon verminderen, maar ik vind het een hellend vlak. Als je dit dan gratis aanbiedt aan de werkgever, die zal wel gek zijn om het dan niet aan te nemen. Maar je geeft de werkgever niet de kans om het op te nemen met de betreffende medewerker. Dit doet op geen enkele manier de verhoudingen goed.De werkgever zou ook gek zijn als hij er niet voor zou willen betalen.
[...]
Ik vind het nogal moeilijk te behappen dat je schrijft: En nu gaan we zijn werk volledig automatiseren. Noch hij, noch zijn werkgever weten dat. We gaan het gewoon doen, en dan pas vertellen.
Niemand geeft hiertoe opdracht, jullie springen in op een onuitgesproken wens, namelijk de afhankelijkheid van het bedrijf aan deze persoon verminderen, maar ik vind het een hellend vlak. Als je dit dan gratis aanbiedt aan de werkgever, die zal wel gek zijn om het dan niet aan te nemen. Maar je geeft de werkgever niet de kans om het op te nemen met de betreffende medewerker. Dit doet op geen enkele manier de verhoudingen goed.De werkgever zou ook gek zijn als hij er niet voor zou willen betalen.
vrijdag 26 februari 2016 om 10:56
Na het hele topic gelezen te hebben denk ik dat ik het dilemma snap.
Zakelijk gezien is het niet zo'n groot dilemma en een redelijk logische stap. Verbeteren van proces en klantrelatie en afhankelijkheid van bedrijf van werknemer laten verdwijnen wat mogelijk gunstig is voor voortbestaan van bedrijf.
Menselijk gezien is het een dreigend persoonlijk drama voor de betreffende werknemer.
Formeel zie ik geen verantwoordelijkjeid bij Jolly, echter aangezien zij elkaar kennen en Jolly hier ook gevoelens bij heeft, snap ik de situatie denk ik.
En als ik tussen de regels door lees denk ik te lezen dat het zakelijk besluit wel min of meer genomen is of gaat worden en nu de vraag rest hoe met de persoonlijke kwestie te dealen?
Ik denk dat ik ofwel op het moment voor presenteren ofwel daar gelijk na, het gesprek zou aangaan met deze man. Om hem voor te bereiden op wat mogelijk gaat komen en je afwegingen te delen. Daarbij kan man dan ook zijn grieven eventueel kwijt en kun je die aanhoren.
Wordt het daar leuker van? Nee. Maar wellicht neem, je doordat je iets van verantwoordelijkheid neemt door het gesprek aan te gaan, iets van je eigen nare gevoel weg.
Maar een nare kwestie is het wel, dat denk ik wel te begrijpen.
Zakelijk gezien is het niet zo'n groot dilemma en een redelijk logische stap. Verbeteren van proces en klantrelatie en afhankelijkheid van bedrijf van werknemer laten verdwijnen wat mogelijk gunstig is voor voortbestaan van bedrijf.
Menselijk gezien is het een dreigend persoonlijk drama voor de betreffende werknemer.
Formeel zie ik geen verantwoordelijkjeid bij Jolly, echter aangezien zij elkaar kennen en Jolly hier ook gevoelens bij heeft, snap ik de situatie denk ik.
En als ik tussen de regels door lees denk ik te lezen dat het zakelijk besluit wel min of meer genomen is of gaat worden en nu de vraag rest hoe met de persoonlijke kwestie te dealen?
Ik denk dat ik ofwel op het moment voor presenteren ofwel daar gelijk na, het gesprek zou aangaan met deze man. Om hem voor te bereiden op wat mogelijk gaat komen en je afwegingen te delen. Daarbij kan man dan ook zijn grieven eventueel kwijt en kun je die aanhoren.
Wordt het daar leuker van? Nee. Maar wellicht neem, je doordat je iets van verantwoordelijkheid neemt door het gesprek aan te gaan, iets van je eigen nare gevoel weg.
Maar een nare kwestie is het wel, dat denk ik wel te begrijpen.
vrijdag 26 februari 2016 om 10:57
quote:little_angel89 schreef op 26 februari 2016 @ 10:53:
Wat is er in deze situatie anders waardoor je met deze vraag speelt en hem deelt op viva?
Ik neem even aan dat je vaker met een soortgelijk bijltje hebt gehaktNee, voor mij is deze situatie nieuw. Ik deel deze hier omdat ik behoefte heb de emotionele kant te doordenken. Een rationele afweging is makkelijk, en een formeel-ethische ook. Maar door een aantal visies te lezen van anderen ben ik, denk ik, beter in staat de casus ook in zijn gevoelswaarde beter te verstaan
Wat is er in deze situatie anders waardoor je met deze vraag speelt en hem deelt op viva?
Ik neem even aan dat je vaker met een soortgelijk bijltje hebt gehaktNee, voor mij is deze situatie nieuw. Ik deel deze hier omdat ik behoefte heb de emotionele kant te doordenken. Een rationele afweging is makkelijk, en een formeel-ethische ook. Maar door een aantal visies te lezen van anderen ben ik, denk ik, beter in staat de casus ook in zijn gevoelswaarde beter te verstaan
vrijdag 26 februari 2016 om 10:59
quote:Nicotientje schreef op 26 februari 2016 @ 10:56:
Na het hele topic gelezen te hebben denk ik dat ik het dilemma snap.
Zakelijk gezien is het niet zo'n groot dilemma en een redelijk logische stap. Verbeteren van proces en klantrelatie en afhankelijkheid van bedrijf van werknemer laten verdwijnen wat mogelijk gunstig is voor voortbestaan van bedrijf.
Menselijk gezien is het een dreigend persoonlijk drama voor de betreffende werknemer.
Formeel zie ik geen verantwoordelijkjeid bij Jolly, echter aangezien zij elkaar kennen en Jolly hier ook gevoelens bij heeft, snap ik de situatie denk ik.
En als ik tussen de regels door lees denk ik te lezen dat het zakelijk besluit wel min of meer genomen is of gaat worden en nu de vraag rest hoe met de persoonlijke kwestie te dealen?
Ik denk dat ik ofwel op het moment voor presenteren ofwel daar gelijk na, het gesprek zou aangaan met deze man. Om hem voor te bereiden op wat mogelijk gaat komen en je afwegingen te delen. Daarbij kan man dan ook zijn grieven eventueel kwijt en kun je die aanhoren.
Wordt het daar leuker van? Nee. Maar wellicht neem, je doordat je iets van verantwoordelijkheid neemt door het gesprek aan te gaan, iets van je eigen nare gevoel weg.
Maar een nare kwestie is het wel, dat denk ik wel te begrijpen.Spot on!
Na het hele topic gelezen te hebben denk ik dat ik het dilemma snap.
Zakelijk gezien is het niet zo'n groot dilemma en een redelijk logische stap. Verbeteren van proces en klantrelatie en afhankelijkheid van bedrijf van werknemer laten verdwijnen wat mogelijk gunstig is voor voortbestaan van bedrijf.
Menselijk gezien is het een dreigend persoonlijk drama voor de betreffende werknemer.
Formeel zie ik geen verantwoordelijkjeid bij Jolly, echter aangezien zij elkaar kennen en Jolly hier ook gevoelens bij heeft, snap ik de situatie denk ik.
En als ik tussen de regels door lees denk ik te lezen dat het zakelijk besluit wel min of meer genomen is of gaat worden en nu de vraag rest hoe met de persoonlijke kwestie te dealen?
Ik denk dat ik ofwel op het moment voor presenteren ofwel daar gelijk na, het gesprek zou aangaan met deze man. Om hem voor te bereiden op wat mogelijk gaat komen en je afwegingen te delen. Daarbij kan man dan ook zijn grieven eventueel kwijt en kun je die aanhoren.
Wordt het daar leuker van? Nee. Maar wellicht neem, je doordat je iets van verantwoordelijkheid neemt door het gesprek aan te gaan, iets van je eigen nare gevoel weg.
Maar een nare kwestie is het wel, dat denk ik wel te begrijpen.Spot on!
vrijdag 26 februari 2016 om 10:59
vrijdag 26 februari 2016 om 11:00
vrijdag 26 februari 2016 om 11:02
Wat ik wel graag zou willen weten:
- hoe oud is de werknemer? Is er een kans dat hij met vervroegd pensioen kan bijvoorbeeld?
- datgene wat jullie gaan ontwikkelen, is dat een kwestie van "stop de stekker erin en het werkt"? Of heeft een langere tijd nodig eer het (volledig) werkt? En is het dus handiger om in de eerste periode gewoon de werknemer te behouden? Kan die periode (ook kostentechnisch) opgerekt worden tot zijn pensioen?
- hoe oud is de werknemer? Is er een kans dat hij met vervroegd pensioen kan bijvoorbeeld?
- datgene wat jullie gaan ontwikkelen, is dat een kwestie van "stop de stekker erin en het werkt"? Of heeft een langere tijd nodig eer het (volledig) werkt? En is het dus handiger om in de eerste periode gewoon de werknemer te behouden? Kan die periode (ook kostentechnisch) opgerekt worden tot zijn pensioen?