Stage twijfels..

Waarschijnlijk een al te veel geposte topic, maar wilde advies en m'n hart luchten..

To be short:
Ben 2 weken begonnen met een stage, gekozen uit haast. Vanwege m'n eigen fouten, uitstelgedrag en doordat ik niet goed heb nagedacht heb ik de 1e de beste gekozen. Had in de laatste 3 weken van stage als een gek gesolliciteerd en had bij deze stage antwoord gekregen. Ik gaf aan dat ik het een beetje uit haast had gekozen maar ik probeerde mijn best om mezelf toch goed op te stellen tijdens het gesprek. Ik wilde erover nadenken en had daarna een antwoord van een ander stageplek die ik uiteindelijk (met wat spijt..) heb afgewezen omdat ik een update kreeg van een medestudent dat zij alleen plek hadden waarbij ik zondag stage moet lopen, helaas kan ik nooit op zondag (kerk). Uit impulsiviteit en simpelweg niet goed erover heb nagedacht, wat mijn valkuil is, heb ik voor m'n huidige stageplek gekozen.

Misschien denken jullie: 'Eigen fout' of 'Het is te vroeg om er zo van uit te gaan' wat waarschijnlijk ook is. Misschien gaat het om wennen, maar dat twijfel gevoel en vaak geen motivatie hebben blijft elke keer in mijn hoofd wanneer ik naar en van stage ga.. Niet om aanstellerig te zijn, maar soms wil ik gewoon in huilen uitbarsten als ik erover nadenk. Misschien lukt het me wel, maar het is nu al zwaar. Heb zelfs gevraagd aan m'n stagecoordinator op school of ik kon switchen. Maar zij vonden dat het best vroeg was en het met mijn stagebegeleider moest bespreken wat ik wil leren en wat ik kan doen om mijn competenties te behalen. Ook dat zij hadden verwacht dat ik mijzelf op de stage heb georiënteerd, wat vanzelfsprekend is, maar had het niet zo verwacht, dat ik mij zo zou gaan voelen.
Ik vind het best lastig om m'n gevoel uit te spreken en zeg ik uit angst niet direct wat ik voel, wat vervelend is. Uiteindelijk besloot ik om gewoon het te proberen, maar dat gevoel van twijfels heb ik nog steeds heel erg... Soms forceer ik een lach en het achter mij te laten, maar dat onzekere gevoel en zwaar gevoel in m'n hart blijft en wil (door dat gevoel) ik gewoon stoppen of gewoon switchen. Ik ga gewoon met een niet fijn gevoel erheen.. Het voelt alsof ik te snel in het diepe wordt gegooid..
So.... what to do?

Treurniet12 schreef: ↑

15-02-2018 13:25

Is het toevallig een stage in de Randstad? Zo ja, dan kan ik je misschien helpen. Ik heb namelijk ook zo'n stage gehad en vond het ook echt dood eng. Was heel onzeker en kreeg grote verantwoordelijkheden. Maar geloof me, je hebt tijd nodig! Ik ben nog steeds onzeker over mijn handelen maar heb echt ontzettend veel geleerd van mijn stage(s).

Nee niet in de randstad.