Werk & Studie
alle pijlers
Stoppen met stage?
dinsdag 27 februari 2018 om 15:51
Zoals de titel al doet vermoeden, twijfel ik of ik moet stoppen met mijn studie. Ik studeer maatschappelijk werk en doe mijn jaarstage in een psychiatrisch ziekenhuis. Ik ben begonnen in september en moet tot midden juli, ofwel nog 4,5 maand. Er zijn meerdere redenen dat ik wil stoppen.
Voornamelijk mijn psychische gezondheid. Ik ben chronisch depressief sinds mijn 12e (19 nu) en heb soms last van een dubbele depressie, waarbij ik dus extra in de put kom. Momenteel zit ik in zo'n dubbele. Ik slaap 's nachts bijna niet en elke dag om 7 uur opstaan sloopt me momenteel. Mijn energie ligt laag, waardoor ik thuis niet toekom aan hobbies of huiswerk. Op stage zelf laat ik ook veel dingen liggen, omdat ik de energie er niet meer voor heb.
Verder vraagt de stage, zeker in deze tweede helft, heel erg om een assertieve houding. Ik heb het inzicht momenteel niet om in te zien wat er van me verwacht wordt. Ik kan geen opties vinden. Ze willen graag dat ik zelf dingen aankaart voor m'n leerproces enzo, maar ik weet het gewoon niet. Nu krijg ik hier steeds kritiek op en daar voel ik me extra hopeloos door. Ik haal gewoon niet genoeg uit mijn leerproces.
Ook heb ik me ingeschreven voor andere studies voor volgend jaar, ik wil dit eerst niet afmaken. Dus voor eventuele studievertraging ofzo maakt het ook niet veel uit, alleen als ik dit na een andere studie nog een keer wil oppakken. De studie past gewoon niet goed bij mij. Op de stage merk ik dat ook, ik vind het een leuke doelgroep en sommige collega's zijn heel aardig, maar de werkzaamheden sluiten niet bij mij aan. Ook heb ik niet zo'n goede band met mijn begeleider.
Op zich wil ik de stage wel afronden en ik heb gehoord dat dit ook wel zou lukken (begeleider zei me sowieso op het einde ook een voldoende te gaan geven). Zoals ik al zei, de doelgroep is prima. Ik wil niemand teleur stellen, en omdat er een hoge werkdruk ligt is het ook voor mijn begeleider handig om een stagiaire te hebben. Verder hoef ik niet zo lang meer en weet ik dat ik hem zou kunnen halen, maar ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen.
Er zijn nog wel meer voors en tegens, maar ik kom er zo even niet op.
Ik moet van school nu kiezen of ik door wil gaan of wil stoppen. Wat zouden jullie doen?
Voornamelijk mijn psychische gezondheid. Ik ben chronisch depressief sinds mijn 12e (19 nu) en heb soms last van een dubbele depressie, waarbij ik dus extra in de put kom. Momenteel zit ik in zo'n dubbele. Ik slaap 's nachts bijna niet en elke dag om 7 uur opstaan sloopt me momenteel. Mijn energie ligt laag, waardoor ik thuis niet toekom aan hobbies of huiswerk. Op stage zelf laat ik ook veel dingen liggen, omdat ik de energie er niet meer voor heb.
Verder vraagt de stage, zeker in deze tweede helft, heel erg om een assertieve houding. Ik heb het inzicht momenteel niet om in te zien wat er van me verwacht wordt. Ik kan geen opties vinden. Ze willen graag dat ik zelf dingen aankaart voor m'n leerproces enzo, maar ik weet het gewoon niet. Nu krijg ik hier steeds kritiek op en daar voel ik me extra hopeloos door. Ik haal gewoon niet genoeg uit mijn leerproces.
Ook heb ik me ingeschreven voor andere studies voor volgend jaar, ik wil dit eerst niet afmaken. Dus voor eventuele studievertraging ofzo maakt het ook niet veel uit, alleen als ik dit na een andere studie nog een keer wil oppakken. De studie past gewoon niet goed bij mij. Op de stage merk ik dat ook, ik vind het een leuke doelgroep en sommige collega's zijn heel aardig, maar de werkzaamheden sluiten niet bij mij aan. Ook heb ik niet zo'n goede band met mijn begeleider.
Op zich wil ik de stage wel afronden en ik heb gehoord dat dit ook wel zou lukken (begeleider zei me sowieso op het einde ook een voldoende te gaan geven). Zoals ik al zei, de doelgroep is prima. Ik wil niemand teleur stellen, en omdat er een hoge werkdruk ligt is het ook voor mijn begeleider handig om een stagiaire te hebben. Verder hoef ik niet zo lang meer en weet ik dat ik hem zou kunnen halen, maar ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen.
Er zijn nog wel meer voors en tegens, maar ik kom er zo even niet op.
Ik moet van school nu kiezen of ik door wil gaan of wil stoppen. Wat zouden jullie doen?
dinsdag 27 februari 2018 om 16:16
Je zegt dat je al langere tijd met depressies kampt. Zou je die ervaring met depressies in kunnen zetten in he stage? Ervaringsdeskundigheid, peersupport?
Voor therapie is zeer waarschijnlijk een wachtlijst. Ik zou jezelf nu op de wachtlijst laten zetten en met je stage afspreken dat je sowieso blijft tot aan de start van de therapie. Dagritme hebben is goed bij depressie.
En als je toch naar de huisarts gaat voor therapie, bespreek dan ook het slechte slapen even. Slecht slapen versterkt je depressie namelijk.
Voor therapie is zeer waarschijnlijk een wachtlijst. Ik zou jezelf nu op de wachtlijst laten zetten en met je stage afspreken dat je sowieso blijft tot aan de start van de therapie. Dagritme hebben is goed bij depressie.
En als je toch naar de huisarts gaat voor therapie, bespreek dan ook het slechte slapen even. Slecht slapen versterkt je depressie namelijk.
dinsdag 27 februari 2018 om 16:17
Lieve TO, wat wij zouden doen is compleet onbelangrijk. Het is jouw leven en jij moet je daar zo goed en zo kwaad als het kan in zien te redden. Als je wilt stoppen , is daar altijd wel een goede reden voor. Dat geldt ook voor doorgaan. De keuze wat jou de meeste energie geeft, zou de doorslag moeten geven.
Maar wat je ook doet; doet het vooral, omdat JIJ daar achter staat en niet omdat je denkt dat dat van jou verlangt wordt. Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst
Maar wat je ook doet; doet het vooral, omdat JIJ daar achter staat en niet omdat je denkt dat dat van jou verlangt wordt. Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst
dinsdag 27 februari 2018 om 16:42
Bedankt voor de lieve reacties.
Ik ben vergeten te vermelden dat ik inmiddels wel een psycholoog gevonden heb. We zien elkaar echter maximaal 2 keer per maand, soms minder. Dit komt omdat ik alleen maar tijd heb op sommige vrijdagen (ma-do stage en op vrijdag af en toe school) en zij alleen om de week werkt op vrijdag. Dus juist door mijn stage is hier weinig tijd voor, maar gelukkig ben ik van de wachtlijst af.
Ik ben vergeten te vermelden dat ik inmiddels wel een psycholoog gevonden heb. We zien elkaar echter maximaal 2 keer per maand, soms minder. Dit komt omdat ik alleen maar tijd heb op sommige vrijdagen (ma-do stage en op vrijdag af en toe school) en zij alleen om de week werkt op vrijdag. Dus juist door mijn stage is hier weinig tijd voor, maar gelukkig ben ik van de wachtlijst af.
dinsdag 27 februari 2018 om 16:55
Ik zou de stage toch proberen af te maken (als je dat kunt volhouden). Het is toch maar weer een mooie en interessante ervaring die je dan hebt, en het lijkt altijd beter dat je het toch afgemaakt hebt dan dat je halverwege 'wegloopt'. Natuurlijk moet dit voor jou wel mogelijk zijn, gezien je privéomstandigheden. Wat voor studie wil je hierna gaan doen? Is deze stage een mooi voordeel tijdens de volgende studie, of is het een hele andere richting?
dinsdag 27 februari 2018 om 17:11
Vraag op je stage of je hiervoor eerder weg mag, bijvoorbeeld op donderdagmiddag.semifictie schreef: ↑27-02-2018 16:42Bedankt voor de lieve reacties.
Ik ben vergeten te vermelden dat ik inmiddels wel een psycholoog gevonden heb. We zien elkaar echter maximaal 2 keer per maand, soms minder. Dit komt omdat ik alleen maar tijd heb op sommige vrijdagen (ma-do stage en op vrijdag af en toe school) en zij alleen om de week werkt op vrijdag. Dus juist door mijn stage is hier weinig tijd voor, maar gelukkig ben ik van de wachtlijst af.
dinsdag 27 februari 2018 om 22:45
Wat vervelend dat je nu een dubbele depressie hebt. Zelf ben ik ook chronisch depressief en volg dezelfde opleiding en loop ook stage. Wat ik met school en mijn stageplaats heb afgesproken is een aangepast rooster. Omdat ik de energie niet heb voor 8 uur per dag. In plaats van de 24 uur per week die moet, doe ik er 15 en heb daarmee wel studievertraging. Maar ik kan wel mijn opleiding afronden. Misschien is er voor jou ook zoiets mogelijk?
dinsdag 27 februari 2018 om 23:51
Wat rot. Ik zou de stage echter toch afmaken. Wat ga je anders doen? Thuis depressief zitten zijn? Ik wil je depressie niet bagatelliseren, maar het is enorm belangrijk om door te gaan met leven. Blijf de ene voet voor de andere zetten. Denk niet aan de komende maanden, maar aan vandaag en morgen. Zet je schouders eronder, en zorg dat je voldoende fysiek moe raakt om 's nachts te kunnen slapen (bijv. elke dag drie kwartier stevig wandelen, sporten, of een hond uitlaten bijvoorbeeld). Helpt dit niet, ga dan naar je arts en bespreek medicatie.
Vitamine D is ook noodzakelijk naast je medicijnen. Bespreek met je dokter hoe je je levels boven de 50 kunt krijgen (ervanuitgaande dat je eronder zit, zoals de meeste mensen in landen met weinig zon). http://www.tijdschriftvoorpsychiatrie.n ... 40-641.pdf
Vitamine D is ook noodzakelijk naast je medicijnen. Bespreek met je dokter hoe je je levels boven de 50 kunt krijgen (ervanuitgaande dat je eronder zit, zoals de meeste mensen in landen met weinig zon). http://www.tijdschriftvoorpsychiatrie.n ... 40-641.pdf
woensdag 28 februari 2018 om 09:39
De psychiatrische doelgroep vind je prima, terwijl jijzelf chronisch depressief bent?
Psychiatrische patiënten kosten veel energie, energie die jijzelf niet hebt te vergeven. Je hebt je handen vol aan jezelf. Geen wonder dat het je nu niet lukt in mijn ogen. Is er geen andere stage plek waar je naar kan overschakelen?
Zelf zou ik stoppen met deze stage, maar wel bezig blijven. Thuis komen te zitten met een depressie zorgt er voor dat de depressie je volledig in de greep gaat krijgen. Blijf dus actief, maar dan geestelijk verlichtende activiteiten. Zoals sporten, vrijwilligerswerk op een luchtige leuke plek etc. Of als het mogelijk is een stage op een andere plek, als maatschappelijk werker zou je zoveel andere dingen kunnen doen dan meteen in zo'n heftige omgeving. Praat er over op je studie, als dit je laatste jaar is, is het zonde om op te geven. Maar doorgaan zoals je je nu voelt doet het afbreuk aan jouw persoonlijkheid, dat hou je niet nog 4 maanden vol. Kies bewust wat je wil, wat voor jou beter is. Dat is geen opgeven, maar voor jezelf kiezen op een moment dat jouw lichaam daar om vraagt.
Welke studie heb jij je voor ingeschreven en wanneer gaat deze van start?
Psychiatrische patiënten kosten veel energie, energie die jijzelf niet hebt te vergeven. Je hebt je handen vol aan jezelf. Geen wonder dat het je nu niet lukt in mijn ogen. Is er geen andere stage plek waar je naar kan overschakelen?
Zelf zou ik stoppen met deze stage, maar wel bezig blijven. Thuis komen te zitten met een depressie zorgt er voor dat de depressie je volledig in de greep gaat krijgen. Blijf dus actief, maar dan geestelijk verlichtende activiteiten. Zoals sporten, vrijwilligerswerk op een luchtige leuke plek etc. Of als het mogelijk is een stage op een andere plek, als maatschappelijk werker zou je zoveel andere dingen kunnen doen dan meteen in zo'n heftige omgeving. Praat er over op je studie, als dit je laatste jaar is, is het zonde om op te geven. Maar doorgaan zoals je je nu voelt doet het afbreuk aan jouw persoonlijkheid, dat hou je niet nog 4 maanden vol. Kies bewust wat je wil, wat voor jou beter is. Dat is geen opgeven, maar voor jezelf kiezen op een moment dat jouw lichaam daar om vraagt.
Welke studie heb jij je voor ingeschreven en wanneer gaat deze van start?
woensdag 28 februari 2018 om 10:20
Ik heb me ingeschreven voor twee schrijfopleidingen (Creatief schrijven en Writing for Performance), beide hbo. Heel wat anders, maar wel echt iets wat ik erg leuk vind. Beide vereisen ook dat ik verhuis, dus als ik toegelaten word, komt hier ook extra stress van. Deze gaan in september van start.
Als ik wel zou stoppen zou ik inderdaad vrijwilligerswerk o.i.d. gaan doen. Ik zou bij mijn vorige stage-instelling vrijwilligerswerk kunnen doen, hier sta ik nog als vrijwilliger ingeschreven namelijk... Bedankt voor het meedenken iedereen, ik waardeer het zeer.
anoniem_365296 wijzigde dit bericht op 28-02-2018 10:24
Reden: vergeten te vermelden wanneer ze starten
Reden: vergeten te vermelden wanneer ze starten
2.38% gewijzigd
woensdag 28 februari 2018 om 12:29
Ik had net een heel stuk getikt maar het komt eigenlijk uit op de vraag hierboven gesteld?ywtje schreef: ↑28-02-2018 09:39De psychiatrische doelgroep vind je prima, terwijl jijzelf chronisch depressief bent?
Psychiatrische patiënten kosten veel energie, energie die jijzelf niet hebt te vergeven. Je hebt je handen vol aan jezelf. Geen wonder dat het je nu niet lukt in mijn ogen. Is er geen andere stage plek waar je naar kan overschakelen?
Zelf zou ik stoppen met deze stage, maar wel bezig blijven. Thuis komen te zitten met een depressie zorgt er voor dat de depressie je volledig in de greep gaat krijgen. Blijf dus actief, maar dan geestelijk verlichtende activiteiten. Zoals sporten, vrijwilligerswerk op een luchtige leuke plek etc. Of als het mogelijk is een stage op een andere plek, als maatschappelijk werker zou je zoveel andere dingen kunnen doen dan meteen in zo'n heftige omgeving. Praat er over op je studie, als dit je laatste jaar is, is het zonde om op te geven. Maar doorgaan zoals je je nu voelt doet het afbreuk aan jouw persoonlijkheid, dat hou je niet nog 4 maanden vol. Kies bewust wat je wil, wat voor jou beter is. Dat is geen opgeven, maar voor jezelf kiezen op een moment dat jouw lichaam daar om vraagt.
Welke studie heb jij je voor ingeschreven en wanneer gaat deze van start?
Wat is dat toch?
Heb zelf SPH gedaan en merkte dat meer dan 50% van mijn medestudenten zelf ook ooit in aanraking zijn geweest met hulpverlening in meer of mindere mate. Ik zat dus letterlijk met vrij labiele mensen in de klas terwijl er stage gelopen werd bij gevangenissen, Psychiatrische instellingen etc.. Overal plekken waar je stevig voor in je schoenen moet staan.
Zou het niet verstandig zijn om vooraf een soort test te moeten doen oid?
Waarom trekt dit beroep zo voor ex-patiënten?
woensdag 28 februari 2018 om 12:37
Mijn vader zei wel eens: je hebt twee soorten hulpverleners. Zij die het kunnen en zij die het eigenlijk zelf nodig hebben.godfried schreef: ↑28-02-2018 12:29Ik had net een heel stuk getikt maar het komt eigenlijk uit op de vraag hierboven gesteld?
Wat is dat toch?
Heb zelf SPH gedaan en merkte dat meer dan 50% van mijn medestudenten zelf ook ooit in aanraking zijn geweest met hulpverlening in meer of mindere mate. Ik zat dus letterlijk met vrij labiele mensen in de klas terwijl er stage gelopen werd bij gevangenissen, Psychiatrische instellingen etc.. Overal plekken waar je stevig voor in je schoenen moet staan.
Zou het niet verstandig zijn om vooraf een soort test te moeten doen oid?
Waarom trekt dit beroep zo voor ex-patiënten?
Mijn ervaring is trouwens dat de mensen die het eigenlijk niet aankunnen eindeloos beschermd worden tijdens hun stage.
Er is trouwens ook een opleiding tot ervaringsdeskundige.
woensdag 28 februari 2018 om 12:43
Dat zie je toch overal in de zorgverlening? Psychologen die zelf ook hulp hebben gehad, juist dan trekt zo'n beroep vaak. Hoeft absoluut niet slecht te zijn vind ik. Zolang jijzelf maar stabiel kan blijven als je je werk uitvoert. Het kan voor veel levenswijsheid zorgen als Je ook flink aan jezelf gewerkt hebt. Maar zolang je je handen nog vol hebt aan jezelf vind ik dat je verre van de ggz moet blijven. Wakkert de instabiliteit alleen maar verder aan.
woensdag 28 februari 2018 om 12:45
De meeste mensen die een psychische opleiding volgen hebben zelf een geschiedenis van problemen: huiselijk geweld, verslavingen, depressies, angststoornissen. Het verschilt per persoon of het je werk belemmerd.godfried schreef: ↑28-02-2018 12:29Ik had net een heel stuk getikt maar het komt eigenlijk uit op de vraag hierboven gesteld?
Wat is dat toch?
Heb zelf SPH gedaan en merkte dat meer dan 50% van mijn medestudenten zelf ook ooit in aanraking zijn geweest met hulpverlening in meer of mindere mate. Ik zat dus letterlijk met vrij labiele mensen in de klas terwijl er stage gelopen werd bij gevangenissen, Psychiatrische instellingen etc.. Overal plekken waar je stevig voor in je schoenen moet staan.
Zou het niet verstandig zijn om vooraf een soort test te moeten doen oid?
Waarom trekt dit beroep zo voor ex-patiënten?
Zelf ben ik opgegroeid in een huishouden vol geweld en verslavingen. Als kind zijnde maakte dat me heel bang en verdrietig. Als jongvolwassene ging ik daarom veel wetenschappelijke boeken lezen om het menselijk gedrag te kunnen begrijpen. Wellicht deed ik dit zodat ik mijn jeugd 'een plaatsje kon geven' of in elk geval kon achterhalen waarom mijn ouders waren zoals ze waren. In zekere zin ben ik dus 'labiel' zoals je in je text omschrijft omdat ik zelf ook geen smetteloos verleden heb gehad. Aan de andere kant merkte ik ook als jongvolwassene dat er veel onbegrip in de samenleving was voor kinderen van verslaafden, mentale problemen etc. Men vond het bijv. wel heel erg wat er met mij gebeurd was maar zodra ik op mezelf ging wonen moet ik 'maar normaal' doen. Hierop volgt echter het gezegde: je kan een mens wel uit een oorlog halen maar niet de oorlog uit het mens.
Uiteindelijk besloot ik mwd te gaan doen om mijn ervaringen op een positieve manier in te kunnen zetten. Helaas heb ik ook veel mensen ontmoet die wat mij betreft absoluut niet in de zorg thuis horen als professional zijnde maar wat doe je eraan? Er zijn ook garagehouders die de een na de ander oplichten, paarden handelaren die niets van paarden weten etc. Ik heb zelfs complete zorginstellingen meegemaakt die geen idee hadden wat ze eigenlijk moesten doen. Het ligt heel erg aan de individuelen zelf wat ze met hun verleden doen en hoe ze het willen gaan inzetten.
Leuk verhaal trouwens: mijn biologische moeder is als kind zijnde zelf mishandeld en ging dit later ook bij haar eigen kinderen doen. Ikzelf ben dus mishandeld maar werk nu met mishandelde kinderen waarbij ik hen help om over hun jeugd te komen. Zo zie je maar hoe verschillend mijn moeder en ik met onze ervaringen zijn omgegaan.
woensdag 28 februari 2018 om 12:47
Ik maak me wel over één ding zorgen. Je zegt dat je de opleidingen 'Creatief schrijven en Writing for Performance' gaat volgen maar is daar wel enig werk in te vinden? Het klinkt misschien heel gek dat ik dit vraag maar stel dat je deze opleidingen afmaakt en uiteindelijk blijkt er geen animo voor te zijn op de arbeidsmarkt. Dan zak je wellicht nog verder weg in een depressie!semifictie schreef: ↑28-02-2018 10:20Ik heb me ingeschreven voor twee schrijfopleidingen (Creatief schrijven en Writing for Performance), beide hbo. Heel wat anders, maar wel echt iets wat ik erg leuk vind. Beide vereisen ook dat ik verhuis, dus als ik toegelaten word, komt hier ook extra stress van. Deze gaan in september van start.
Als ik wel zou stoppen zou ik inderdaad vrijwilligerswerk o.i.d. gaan doen. Ik zou bij mijn vorige stage-instelling vrijwilligerswerk kunnen doen, hier sta ik nog als vrijwilliger ingeschreven namelijk... Bedankt voor het meedenken iedereen, ik waardeer het zeer.