Werk & Studie
alle pijlers
Stoppen met studie?
woensdag 4 oktober 2017 om 12:32
Hey allemaal,
Ik studeer momenteel 3 jaar aan de pabo maar de laatste tijd twijfel ik enorm. Mijn eerste jaar stage was ontzettend leuk, maar het tweede jaar werd het al minder. Ik had een slechte band met de leerkracht en ook de manier van onderwijs (kleuters) was niks voor mij. Ik heb hier dan ook weinig energie in gestoken en had er totaal geen zin in. Het derde jaar moest ik dit deel groei dus gaan inhalen, maar daar had ik maar een half jaar voor. Uiteindelijk besloten om nog een half jaar extra stage te lopen zodat ik die groei kon gaan inhalen. Ik kwam vervolgens in een moeilijke klas, maar had een super leerkracht waar ik veel van kon leren. Niet altijd had ik er zin in en moest ook een heel eind reizen, maar het ging steeds beter. Vanwege verschillende prive omstandigheden heb ik uiteindelijk ook deze stage niet voldoende afgesloten. Nu loop ik opnieuw extra stage en heb ik net een breakup achter de rug. Hier zit ik heel erg mee en dat is niet bevordelijk voor de stage. Ik heb er geen zin in, kom elke dag met koppijn thuis en vind het ontzettend zwaar. Ik twijfel heel erg of ik dit wel door moet zetten of eerst tijd voor mezelf moet nemen en daarna eventueel nog mn studie af gaan maken.
Heeft er iemand ervaring met deze situatie en kunnen jullie me wat tips geven? Graag over de studie, niet over de breakup
Ik studeer momenteel 3 jaar aan de pabo maar de laatste tijd twijfel ik enorm. Mijn eerste jaar stage was ontzettend leuk, maar het tweede jaar werd het al minder. Ik had een slechte band met de leerkracht en ook de manier van onderwijs (kleuters) was niks voor mij. Ik heb hier dan ook weinig energie in gestoken en had er totaal geen zin in. Het derde jaar moest ik dit deel groei dus gaan inhalen, maar daar had ik maar een half jaar voor. Uiteindelijk besloten om nog een half jaar extra stage te lopen zodat ik die groei kon gaan inhalen. Ik kwam vervolgens in een moeilijke klas, maar had een super leerkracht waar ik veel van kon leren. Niet altijd had ik er zin in en moest ook een heel eind reizen, maar het ging steeds beter. Vanwege verschillende prive omstandigheden heb ik uiteindelijk ook deze stage niet voldoende afgesloten. Nu loop ik opnieuw extra stage en heb ik net een breakup achter de rug. Hier zit ik heel erg mee en dat is niet bevordelijk voor de stage. Ik heb er geen zin in, kom elke dag met koppijn thuis en vind het ontzettend zwaar. Ik twijfel heel erg of ik dit wel door moet zetten of eerst tijd voor mezelf moet nemen en daarna eventueel nog mn studie af gaan maken.
Heeft er iemand ervaring met deze situatie en kunnen jullie me wat tips geven? Graag over de studie, niet over de breakup
woensdag 4 oktober 2017 om 12:45
Je bent bezig met een opleiding maar laat allerlei excuses de boventoon voeren om maar niet met je opleiding bezig te zijn.
Denk je, dat als je later werkt in de grote-mensenwereld- je ook overal maar mee kunt stoppen als je verkering uit is? Of als je met iemand niet op kunt schieten? Of als je kat dood is? Als je 'geen zin' hebt.
Weet je, als de opleiding je echt niet ligt is het een ander verhaal. Maar jij klinkt alsof het allemaal alleen maar leuk moet hebben, dán zet je je in. Zo werkt het niet.
Denk je, dat als je later werkt in de grote-mensenwereld- je ook overal maar mee kunt stoppen als je verkering uit is? Of als je met iemand niet op kunt schieten? Of als je kat dood is? Als je 'geen zin' hebt.
Weet je, als de opleiding je echt niet ligt is het een ander verhaal. Maar jij klinkt alsof het allemaal alleen maar leuk moet hebben, dán zet je je in. Zo werkt het niet.
woensdag 4 oktober 2017 om 12:48
Hey allemaal,
Ik studeer momenteel 3 jaar aan de pabo maar de laatste tijd twijfel ik enorm.
Mijn eerste jaar stage was ontzettend leuk, maar 20 kinderen in de klas en nog geen passend onderwijs.
Dit is tegenwoordig geen realiteit meer.
Het tweede jaar werd mijn stage al snel minder leuk.
Ik had een slechte band met de leerkracht en ook de manier van onderwijs (kleuters) was niks voor mij.
Ik heb hier dan ook weinig energie in gestoken en had er totaal geen zin in.
Aan het begin van het derde jaar moest ik dit deel groei dus gaan inhalen, maar daar had ik maar een half jaar voor.
Uiteindelijk samen met mijn begeleider besloten om nog een half jaar extra stage te lopen zodat ik die groei kon gaan inhalen.
Ik kwam vervolgens in een moeilijke klas, maar had een super leerkracht waar ik veel van kon leren.
Niet altijd had ik er zin in en moest ook een heel eind reizen, de dagen waren lang, maar het ging steeds beter.
Vanwege verschillende privé omstandigheden (relatie ging uit, scheiding oom&tante, auto-ongeluk) heb ik uiteindelijk ook deze stage niet voldoende afgesloten.
Nu loop ik opnieuw extra stage in een groep 3.
Nog steeds zit ik heel erg met de breuk van mijn relatie en dat is niet bevorderlijk voor de stage.
Ik heb geen zin om erheen te gaan, kom elke dag met koppijn thuis en vind het ontzettend zwaar.
Ik twijfel heel erg of ik dit wel door moet zetten of eerst tijd voor mezelf moet nemen en daarna eventueel nog m'n studie af gaan maken.
Daarnaast zie ik het momenteel ook niet zitten om over een half jaar de verantwoordelijkheid over een klas te hebben en 3 volle dagen les te gaan geven.
Heeft er iemand ervaring met deze situatie en kunnen jullie me wat tips geven? Graag over de studie, niet over de breakup
Ik studeer momenteel 3 jaar aan de pabo maar de laatste tijd twijfel ik enorm.
Mijn eerste jaar stage was ontzettend leuk, maar 20 kinderen in de klas en nog geen passend onderwijs.
Dit is tegenwoordig geen realiteit meer.
Het tweede jaar werd mijn stage al snel minder leuk.
Ik had een slechte band met de leerkracht en ook de manier van onderwijs (kleuters) was niks voor mij.
Ik heb hier dan ook weinig energie in gestoken en had er totaal geen zin in.
Aan het begin van het derde jaar moest ik dit deel groei dus gaan inhalen, maar daar had ik maar een half jaar voor.
Uiteindelijk samen met mijn begeleider besloten om nog een half jaar extra stage te lopen zodat ik die groei kon gaan inhalen.
Ik kwam vervolgens in een moeilijke klas, maar had een super leerkracht waar ik veel van kon leren.
Niet altijd had ik er zin in en moest ook een heel eind reizen, de dagen waren lang, maar het ging steeds beter.
Vanwege verschillende privé omstandigheden (relatie ging uit, scheiding oom&tante, auto-ongeluk) heb ik uiteindelijk ook deze stage niet voldoende afgesloten.
Nu loop ik opnieuw extra stage in een groep 3.
Nog steeds zit ik heel erg met de breuk van mijn relatie en dat is niet bevorderlijk voor de stage.
Ik heb geen zin om erheen te gaan, kom elke dag met koppijn thuis en vind het ontzettend zwaar.
Ik twijfel heel erg of ik dit wel door moet zetten of eerst tijd voor mezelf moet nemen en daarna eventueel nog m'n studie af gaan maken.
Daarnaast zie ik het momenteel ook niet zitten om over een half jaar de verantwoordelijkheid over een klas te hebben en 3 volle dagen les te gaan geven.
Heeft er iemand ervaring met deze situatie en kunnen jullie me wat tips geven? Graag over de studie, niet over de breakup
woensdag 4 oktober 2017 om 12:59
woensdag 4 oktober 2017 om 13:06
O, je LIO begint over een half jaar.
Waarom heb je destijds voor de pabo gekozen?
En wat bij mij altijd wel helpt: plussen en minnen: wat levert het je op om door te gaan? Wat zijn de leuke dingen? Zijn er tijdens de stage ook leuke momenten waar je van geniet?
Ik heb jaren geleden ook de Pabo gedaan, vond het ook niet altijd leuk. Maar het hebben van een eigen klas, een band opbouwen met de kinderen en samen 'lief en leed delen' (klinkt misschien wat zwaar ), kinderen vooruit helpen, daar heb ik ontzettend van genoten.
Heb je een SLB'er waar je met deze vragen terecht kunt?
Waarom heb je destijds voor de pabo gekozen?
En wat bij mij altijd wel helpt: plussen en minnen: wat levert het je op om door te gaan? Wat zijn de leuke dingen? Zijn er tijdens de stage ook leuke momenten waar je van geniet?
Ik heb jaren geleden ook de Pabo gedaan, vond het ook niet altijd leuk. Maar het hebben van een eigen klas, een band opbouwen met de kinderen en samen 'lief en leed delen' (klinkt misschien wat zwaar
), kinderen vooruit helpen, daar heb ik ontzettend van genoten.Heb je een SLB'er waar je met deze vragen terecht kunt?
Alleen kalmte kan ons redden.
woensdag 4 oktober 2017 om 13:23
Als je studie je niet ligt, en dat moet je natuurlijk voor jezelf bepalen of dit zo is, kan je natuurlijk altijd wat anders proberen. Maar zomaar opgeven door omstandigheden en omdat een leerkracht je niet ligt vind ik wel jammer, in het "echte" leven na de studies ga je ook altijd momenten tegenkomen dat je baalt.. maar je moet toch doorzetten want anders kom je niet ver.
De uitspraken 'de leerkracht ligt me niet', 'de klas ligt me niet' lijken me meer excuses om je studie aan de kant te schuiven. Je mag zo'n kleine dingen je leven niet laten bepalen. Er gaan later ook collega's zijn die je minder liggen en situaties die moeilijker kunnen zijn, ga je dan ook je job aan de kant schuiven?
Door de excuses lijkt het voor mij een indicator dat het misschien toch niet 100% jouw ding is, maar je eerste jaar is dan weer reuze meegevallen en toen had je wel motivatie. Kan het niet gewoon zijn dat de omstandigheden je motivatie voor je studie vertroebelen?
De uitspraken 'de leerkracht ligt me niet', 'de klas ligt me niet' lijken me meer excuses om je studie aan de kant te schuiven. Je mag zo'n kleine dingen je leven niet laten bepalen. Er gaan later ook collega's zijn die je minder liggen en situaties die moeilijker kunnen zijn, ga je dan ook je job aan de kant schuiven?
Door de excuses lijkt het voor mij een indicator dat het misschien toch niet 100% jouw ding is, maar je eerste jaar is dan weer reuze meegevallen en toen had je wel motivatie. Kan het niet gewoon zijn dat de omstandigheden je motivatie voor je studie vertroebelen?
woensdag 4 oktober 2017 om 13:47
Dit.
Je zal wel vaker tegenslagen of moeilijke momenten in je leven hebben. Om dan met alles te stoppen. Hoe ga je dat in de toekomst doen met een vaste baan? ontslag nemen? langdurig ziek melden?
Hoe denk je dat anderen dit doen? Je bent niet de enige de wel eens wat meemaakt.
woensdag 4 oktober 2017 om 13:52
Neem contact op met je mentor of studieloopbaanbegeleider en uit daar je twijfels over de opleiding. Een hele normale vraag, maar die ook heel persoonlijk is. Vermoedelijk vertel je maar een deel van wat er speelt en zijn er meerdere kanten. Naar decaan gaan kan ook. Die kan je wellicht weer doorverwijzen naar de juiste personen zodat je niet van kastje naar muur wordt gestuurd.
Als je dichtbij de eindstreep bent, is het meestal (niet altijd) beter om de tanden op elkaar te zetten en door te gaan. Studeren is alles (= einddiploma waar je evt. mee verder kunt) of niks (geen einddiploma = niks. helaas).
Als je dichtbij de eindstreep bent, is het meestal (niet altijd) beter om de tanden op elkaar te zetten en door te gaan. Studeren is alles (= einddiploma waar je evt. mee verder kunt) of niks (geen einddiploma = niks. helaas).
woensdag 4 oktober 2017 om 13:54
HIer ook dan maar: Je bent bezig met een opleiding maar laat allerlei excuses de boventoon voeren om maar niet met je opleiding bezig te zijn.
Denk je, dat als je later werkt in de grote-mensenwereld- je ook overal maar mee kunt stoppen als je verkering uit is? Of als je met iemand niet op kunt schieten? Of als je kat dood is? Als je 'geen zin' hebt.
Weet je, als de opleiding je echt niet ligt is het een ander verhaal. Maar jij klinkt alsof het allemaal alleen maar leuk moet hebben, dán zet je je in. Zo werkt het niet.
Denk je, dat als je later werkt in de grote-mensenwereld- je ook overal maar mee kunt stoppen als je verkering uit is? Of als je met iemand niet op kunt schieten? Of als je kat dood is? Als je 'geen zin' hebt.
Weet je, als de opleiding je echt niet ligt is het een ander verhaal. Maar jij klinkt alsof het allemaal alleen maar leuk moet hebben, dán zet je je in. Zo werkt het niet.
woensdag 4 oktober 2017 om 13:54
woensdag 4 oktober 2017 om 14:11
Als je specifiek kleuters niet leuk vindt, dan kies je als specialisatie toch gewoon bovenbouw?
Vraag ook even naar alternatieven; misschien ligt speciaal onderwijs met kleinere groepen, of volwassenen onderwijs jou beter?
Verder uit ervaring: ik heb de PABO afgemaakt ondanks dat ik in jaar 3 wist dat het vak me niet lag. Maar nu werk ik een een compleet andere hoek.
Ik denk dat je voor dit beroep echt een bepaalde passie moet voelen, zeker gezien de tijd en energie die je er in moet steken.
Vraag aan jou: wat staat je specifiek tegen aan de praktijk van lesgeven?
Vraag ook even naar alternatieven; misschien ligt speciaal onderwijs met kleinere groepen, of volwassenen onderwijs jou beter?
Verder uit ervaring: ik heb de PABO afgemaakt ondanks dat ik in jaar 3 wist dat het vak me niet lag. Maar nu werk ik een een compleet andere hoek.
Ik denk dat je voor dit beroep echt een bepaalde passie moet voelen, zeker gezien de tijd en energie die je er in moet steken.
Vraag aan jou: wat staat je specifiek tegen aan de praktijk van lesgeven?
woensdag 4 oktober 2017 om 14:20
daarom is stabiliteit nu even belangrijk. je leven is al op z'n kop gezet door de relatiebreukalskedaske schreef: ↑04-10-2017 13:54Dat is dus de hele vraag.
Ik weet niet of het daardoor komt dat ik het momenteel niet meer leuk vindt, of dat het onderwijs toch niet mijn ding is.
Ik twijfelde al vaker, maar ik snap ook wel dat het nu daardoor verergerd wordt.
Ik heb maandag een afspraak met mijn SLB'er om het te bespreken.
gewoon doorgaan met de studie
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
