Werk & Studie
alle pijlers
Twijfel over hbo-v
woensdag 7 september 2016 om 14:52
Op dit moment zit ik in het 3de jaar van de opleiding en sta ik aan het begin van een heel jaar stage (2 verschillende stages). De eerste anderhalf jaar theorie ben ik zonder enige moeite doorgekomen, het was soms misschien zelfs te gemakkelijk. Vorig schooljaar had ik mijn eerste stage van 20 weken in een verpleeghuis. Hier heb ik voornamelijk de basiszorg geleerd, hoewel ik het erg saai vond ben ik nu blij dat ik het goed geleerd heb want op school leer je dit niet. Na enige tijd had ik echter geen uitdaging meer (elke dag bijna hetzelfde werk) en ben ik mijzelf gaan uitdagen door ziektes, medicijnen, verpleegproblemen etc. meer uit te gaan werken dan nodig was. Dit vond ik erg leuk.
En volgende week begin ik dus met mijn volgende stage, ik was erg gemotiveerd na het behalen van mijn vorige stage aangezien ik niet heel veel zelfvertrouwen had tijdens de stage. Alleen die motivatie is nu weg. Ik heb een halve dag meegelopen en het enige wat de verpleegkundige heeft gedaan is mensen wassen, verschonen en eten geven, omdat hij anders niet wist wat hij moest doen. Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat dit erbij hoort maar voor mij is dit geen uitdaging en leuk vind ik het al helemaal niet. Ik zie het niet zitten om wéér 20 weken alleen dit soort werk te doen. Daarnaast hebben ze doordeweeks korte diensten waardoor ik bijna altijd in het weekend moet om aan m’n uren te komen, hierdoor moet ik waarschijnlijk mijn enige hobby en uitlaatklep opgeven. Ik denk dat ik hier gewoon niet geschikt voor ben.
En daar komt de twijfel: stoppen of doorgaan? De reden dat ik deze opleiding ben gaan doen is omdat ik ambulanceverpleegkundige wil worden, of in ieder geval de richting van de spoedeisende hulp. Al twijfel ik de laatste tijd of ik toch niet liever arts wil worden (maar dit is bijna onmogelijk denk ik).
Goed, sorry voor het lange verhaal. Ik weet ergens wel dat het zwak is om nu te stoppen en ik wil ook graag doorzetten maar misschien lukt het met wel gewoon niet. Het is klote als je motivatie telkens naar beneden wordt gehaald door stages.
Misschien zijn er mensen die dit herkennen? Of tips hebben?
Bedankt alvast.
En volgende week begin ik dus met mijn volgende stage, ik was erg gemotiveerd na het behalen van mijn vorige stage aangezien ik niet heel veel zelfvertrouwen had tijdens de stage. Alleen die motivatie is nu weg. Ik heb een halve dag meegelopen en het enige wat de verpleegkundige heeft gedaan is mensen wassen, verschonen en eten geven, omdat hij anders niet wist wat hij moest doen. Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat dit erbij hoort maar voor mij is dit geen uitdaging en leuk vind ik het al helemaal niet. Ik zie het niet zitten om wéér 20 weken alleen dit soort werk te doen. Daarnaast hebben ze doordeweeks korte diensten waardoor ik bijna altijd in het weekend moet om aan m’n uren te komen, hierdoor moet ik waarschijnlijk mijn enige hobby en uitlaatklep opgeven. Ik denk dat ik hier gewoon niet geschikt voor ben.
En daar komt de twijfel: stoppen of doorgaan? De reden dat ik deze opleiding ben gaan doen is omdat ik ambulanceverpleegkundige wil worden, of in ieder geval de richting van de spoedeisende hulp. Al twijfel ik de laatste tijd of ik toch niet liever arts wil worden (maar dit is bijna onmogelijk denk ik).
Goed, sorry voor het lange verhaal. Ik weet ergens wel dat het zwak is om nu te stoppen en ik wil ook graag doorzetten maar misschien lukt het met wel gewoon niet. Het is klote als je motivatie telkens naar beneden wordt gehaald door stages.
Misschien zijn er mensen die dit herkennen? Of tips hebben?
Bedankt alvast.
woensdag 7 september 2016 om 16:45
quote:girl1997 schreef op 07 september 2016 @ 16:10:
[...]
Bedankt voor je reactie. Dit is eigenlijk precies wat ik bedoel.. dat aan het bed staan niet iets voor mij is. Alleen twijfel ik dan aan mezelf, want dat zorgen hoort er bij.. kan het niet zo goed verwoorden.
Niet twijfelen aan jezelf, het is geen schande.
Als je straks klaar bent ligt de wereld nog voor je open, er zijn ontzettend veel aanvullende opleidingen en ook genoeg banen waarbij een medische achtergrond (en diploma) echt een pré is, zónder aan het bed te hoeven staan. (Ik bedoel dat zelfs als de SEH/ ambu niks zou worden, je nog steeds voordeel van je opleiding kan hebben).
Nu doorzetten, dan zit je straks ook niet met studieschuld, zonder diploma!
[...]
Bedankt voor je reactie. Dit is eigenlijk precies wat ik bedoel.. dat aan het bed staan niet iets voor mij is. Alleen twijfel ik dan aan mezelf, want dat zorgen hoort er bij.. kan het niet zo goed verwoorden.
Niet twijfelen aan jezelf, het is geen schande.
Als je straks klaar bent ligt de wereld nog voor je open, er zijn ontzettend veel aanvullende opleidingen en ook genoeg banen waarbij een medische achtergrond (en diploma) echt een pré is, zónder aan het bed te hoeven staan. (Ik bedoel dat zelfs als de SEH/ ambu niks zou worden, je nog steeds voordeel van je opleiding kan hebben).
Nu doorzetten, dan zit je straks ook niet met studieschuld, zonder diploma!
woensdag 7 september 2016 om 16:49
quote:SpringDing schreef op 07 september 2016 @ 16:45:
[...]
Niet twijfelen aan jezelf, het is geen schande.
Als je straks klaar bent ligt de wereld nog voor je open, er zijn ontzettend veel aanvullende opleidingen en ook genoeg banen waarbij een medische achtergrond (en diploma) echt een pré is, zónder aan het bed te hoeven staan.
Nu doorzetten, dan zit je straks ook niet met studieschuld, zonder diploma!
Klopt, ik sta ook niet meer aan het bed, maar ben zeker wel verpleegkundig bezig, maar ook sociaal/psychiatrisch. Maar die basiskennis, echt, ik heb daar nog steeds wat aan.
Doorzetten hoor, met dat hbo diploma kun je straks zoveel kanten op!
[...]
Niet twijfelen aan jezelf, het is geen schande.
Als je straks klaar bent ligt de wereld nog voor je open, er zijn ontzettend veel aanvullende opleidingen en ook genoeg banen waarbij een medische achtergrond (en diploma) echt een pré is, zónder aan het bed te hoeven staan.
Nu doorzetten, dan zit je straks ook niet met studieschuld, zonder diploma!
Klopt, ik sta ook niet meer aan het bed, maar ben zeker wel verpleegkundig bezig, maar ook sociaal/psychiatrisch. Maar die basiskennis, echt, ik heb daar nog steeds wat aan.
Doorzetten hoor, met dat hbo diploma kun je straks zoveel kanten op!
woensdag 7 september 2016 om 16:49
quote:SpringDing schreef op 07 september 2016 @ 16:45:
[...]
Niet twijfelen aan jezelf, het is geen schande.
Als je straks klaar bent ligt de wereld nog voor je open, er zijn ontzettend veel aanvullende opleidingen en ook genoeg banen waarbij een medische achtergrond (en diploma) echt een pré is, zónder aan het bed te hoeven staan.
Nu doorzetten, dan zit je straks ook niet met studieschuld, zonder diploma!
Klopt, ik sta ook niet meer aan het bed, maar ben zeker wel verpleegkundig bezig, maar ook sociaal/psychiatrisch. Maar die basiskennis, echt, ik heb daar nog steeds wat aan.
Doorzetten hoor, met dat hbo diploma kun je straks zoveel kanten op!
[...]
Niet twijfelen aan jezelf, het is geen schande.
Als je straks klaar bent ligt de wereld nog voor je open, er zijn ontzettend veel aanvullende opleidingen en ook genoeg banen waarbij een medische achtergrond (en diploma) echt een pré is, zónder aan het bed te hoeven staan.
Nu doorzetten, dan zit je straks ook niet met studieschuld, zonder diploma!
Klopt, ik sta ook niet meer aan het bed, maar ben zeker wel verpleegkundig bezig, maar ook sociaal/psychiatrisch. Maar die basiskennis, echt, ik heb daar nog steeds wat aan.
Doorzetten hoor, met dat hbo diploma kun je straks zoveel kanten op!
woensdag 7 september 2016 om 16:58
Hoi, herkenbaar, jouw verhaal.
Mijn tip: kijk ook eens naar het gedrag van cliënten en de reacties van zorgmedewerkers daarop.
Hoe wordt er mee omgegaan; onbegrepen gedrag.
Zijn er benader-plannen?
Zijn er signalerings-plannen bij agressie?
Waar komt agitatie, agressie etc vandaan bij de cliënt?
Wordt er snel naar sederende medicatie gepakt?
Onrust, agitatie en agressie is vaak te verminderen/voorkomen door de manier van benaderen. Kén je cliënt.
Hier valt denk ik ook de nodige verdieping in te vinden voor je
Succes!
Mijn tip: kijk ook eens naar het gedrag van cliënten en de reacties van zorgmedewerkers daarop.
Hoe wordt er mee omgegaan; onbegrepen gedrag.
Zijn er benader-plannen?
Zijn er signalerings-plannen bij agressie?
Waar komt agitatie, agressie etc vandaan bij de cliënt?
Wordt er snel naar sederende medicatie gepakt?
Onrust, agitatie en agressie is vaak te verminderen/voorkomen door de manier van benaderen. Kén je cliënt.
Hier valt denk ik ook de nodige verdieping in te vinden voor je
Succes!
"Well behaved women rarely make history"
woensdag 7 september 2016 om 17:06
Deze doelgroep is zooooo complex. Maak niet de fout te denken dat je weet hoe het moet omdat je de basis handeling kent.
Hoe kun je deze zorg geven en echt in contact zijn, kan de cliënt misschien net iets meer zelf, voldoen je collega's aan de normen van arbo technisch werken, kunnen er dingen efficiënter, wat maakt een client echt blij, welke stomme patronen worden elke dag uitgevoerd etc. Etc.........
Zo veel te zien!
Ik kom zelf als 'observator ' op dit soort woongroepen en mijn handen jeuken vaak. Echt contact en echte aandacht is vaak zeldzaam, juist tijdens de basis zorg
Hoe kun je deze zorg geven en echt in contact zijn, kan de cliënt misschien net iets meer zelf, voldoen je collega's aan de normen van arbo technisch werken, kunnen er dingen efficiënter, wat maakt een client echt blij, welke stomme patronen worden elke dag uitgevoerd etc. Etc.........
Zo veel te zien!
Ik kom zelf als 'observator ' op dit soort woongroepen en mijn handen jeuken vaak. Echt contact en echte aandacht is vaak zeldzaam, juist tijdens de basis zorg
woensdag 7 september 2016 om 18:35
woensdag 7 september 2016 om 18:48
Ik heb alleen je eerste post gelezen hoor, dus hoop dat mijn reactie nog van toepassing is, maar ik werk zelf als verpleegkundige in een ziekenhuis en daar is het werk zoveel meer dan de werkzaamheden die jij omschrijft. Daar zijn we juist heel blij met collega's die zich verdiepen in ziektebeelden en die net als jij meer uitdaging nodig hebben! Daar is kennis en klinisch redeneren van groot belang. Die stages, daar zul je dan maar even doorheen moeten. Weet je al wat je tweede stage gaat worden? Kan je aangeven dat je graag naar het ziekenhuis zou willen?
woensdag 7 september 2016 om 18:55
Kan je onderhandelen dat je maar 1 weekend op 2 werkt?
En dus de helft van de weekends wel naar je hobby kan?
In je 3de jaar en met als doel om ooit op spoed / in een ziekenhuis te gaan werken, zou ik écht niet stoppen.
Desnoods maak je thuis een aftelkalender voor tegenvallende stages, maar ik zou echt proberen door te zetten.
Anders verwijt je jezelf dat waarschijnlijk eeuwig.
En dus de helft van de weekends wel naar je hobby kan?
In je 3de jaar en met als doel om ooit op spoed / in een ziekenhuis te gaan werken, zou ik écht niet stoppen.
Desnoods maak je thuis een aftelkalender voor tegenvallende stages, maar ik zou echt proberen door te zetten.
Anders verwijt je jezelf dat waarschijnlijk eeuwig.
woensdag 7 september 2016 om 19:56
quote:girl1997 schreef op 07 september 2016 @ 15:10:
[...]
Ik weet het niet precies, ik ben bang van wel. Alleen hoeven veel klasgenoten het niet..dus ik heb het weer getroffen.
Dat mogen ze niet volgens de arbeidsvoorwaarden in de zorg. Je mag maximaal zoveel aantal weekenden per jaar werken, dit mogen ze dus niet van je eisen.
(Tenzij je met "bijna alle weekenden" om het weekend bedoelt, dat mag namelijk wel. Ik doe zelf ook de hbo-v maar dan duaal dus werk al in het ziekenhuis en werk 50% van alle weekenden).
Ik vond het verzorgingshuis ook vreselijk maar het ziekenhuis onwijs leuk. Even doorzetten dus, zul je als ambuvpk nodig hebben!
[...]
Ik weet het niet precies, ik ben bang van wel. Alleen hoeven veel klasgenoten het niet..dus ik heb het weer getroffen.
Dat mogen ze niet volgens de arbeidsvoorwaarden in de zorg. Je mag maximaal zoveel aantal weekenden per jaar werken, dit mogen ze dus niet van je eisen.
(Tenzij je met "bijna alle weekenden" om het weekend bedoelt, dat mag namelijk wel. Ik doe zelf ook de hbo-v maar dan duaal dus werk al in het ziekenhuis en werk 50% van alle weekenden).
Ik vond het verzorgingshuis ook vreselijk maar het ziekenhuis onwijs leuk. Even doorzetten dus, zul je als ambuvpk nodig hebben!
woensdag 7 september 2016 om 20:22
quote:paspas schreef op 07 september 2016 @ 18:48:
Ik heb alleen je eerste post gelezen hoor, dus hoop dat mijn reactie nog van toepassing is, maar ik werk zelf als verpleegkundige in een ziekenhuis en daar is het werk zoveel meer dan de werkzaamheden die jij omschrijft. Daar zijn we juist heel blij met collega's die zich verdiepen in ziektebeelden en die net als jij meer uitdaging nodig hebben! Daar is kennis en klinisch redeneren van groot belang. Die stages, daar zul je dan maar even doorheen moeten. Weet je al wat je tweede stage gaat worden? Kan je aangeven dat je graag naar het ziekenhuis zou willen?
Want dat hoeft in de gehandicaptenzorg niet?
Ik vind het zo jammer dat er altijd zo neerkeken wordt op de gehandicaptenzorg qua inhoud van werk. Juist daar is het het zo complex. In ziekenhuizen heb je vaak nog protocollen en richtlijnen, waar je in de VGZ lang altijd niet op terug kan vallen. Of juist meer creatief op zoek moet om de protocollen uit te voeren.
Ik heb alle werkverleden gehad en heb het meest aan de hbo-v gehad in de VGZ.
In de VGZ heb je daarnaast ook een mengeling van kennis en kunde uit de AGZ en de GGZ. En helaas wordt dat lang altijd niet volop uitgewerkt in stages, maar daar is TO zelf bij. Je kan je stage zo interessant maken als je zelf wilt en je voor inzet. Bij diensten uitzitten wordt het niet meer dan wassen, voeden en spelletjes doen.
Ik heb alleen je eerste post gelezen hoor, dus hoop dat mijn reactie nog van toepassing is, maar ik werk zelf als verpleegkundige in een ziekenhuis en daar is het werk zoveel meer dan de werkzaamheden die jij omschrijft. Daar zijn we juist heel blij met collega's die zich verdiepen in ziektebeelden en die net als jij meer uitdaging nodig hebben! Daar is kennis en klinisch redeneren van groot belang. Die stages, daar zul je dan maar even doorheen moeten. Weet je al wat je tweede stage gaat worden? Kan je aangeven dat je graag naar het ziekenhuis zou willen?
Want dat hoeft in de gehandicaptenzorg niet?
Ik vind het zo jammer dat er altijd zo neerkeken wordt op de gehandicaptenzorg qua inhoud van werk. Juist daar is het het zo complex. In ziekenhuizen heb je vaak nog protocollen en richtlijnen, waar je in de VGZ lang altijd niet op terug kan vallen. Of juist meer creatief op zoek moet om de protocollen uit te voeren.
Ik heb alle werkverleden gehad en heb het meest aan de hbo-v gehad in de VGZ.
In de VGZ heb je daarnaast ook een mengeling van kennis en kunde uit de AGZ en de GGZ. En helaas wordt dat lang altijd niet volop uitgewerkt in stages, maar daar is TO zelf bij. Je kan je stage zo interessant maken als je zelf wilt en je voor inzet. Bij diensten uitzitten wordt het niet meer dan wassen, voeden en spelletjes doen.
woensdag 7 september 2016 om 21:34
Juliaaana, interessant om te horen. Ik heb inderdaad geen goed beeld van de gehandicaptenzorg (en heb hier eigenlijk in de hbo-v ook nooit echt iets over geleerd, jullie? vreemd eigenlijk). Ik kan mij wel goed voorstellen wat je zegt ja. Ik kijk er zeker niet op neer, ik denk zelfs dat ik het zelf niet zou kunnen misschien. Mijn reactie ging stiekem wel een beetje over verpleeghuizen (dacht dat zij hier weer stage liep), en dat TO aangeeft dat zij hier alleen maar wast en eten geeft (in een ziekenhuis kan ik mij niet voorstellen dat je zo je stage in vult). Wellicht zijn er mensen die dit weer kunnen ontkrachten, daar dit waarschijnlijk ook niet terecht is. Bij psychogeriatrie kan ik mij dat goed voorstellen. Daarbij komt dat aandachts aspect in elke richting dat eerder door iemand genoemd werd.
woensdag 7 september 2016 om 23:16
woensdag 7 september 2016 om 23:31
Kleine tip als je echt serieus bent over geneeskunde: maak dan niet eerst je hbo-v helemaal af. Vroeger was dat absoluut het beste advies, tegenwoordig maak je het jezelf onbetaalbaar. Als je al een bachelor hbo-v hebt, betaal je voor geneeskunde namelijk het instellingstarief, en voor die studie ligt dat meestal rond de 15.000-20.000 euro. Maal drie jaar en je bent 45-60000 euro collegegeld verder. Als je nog geen bachelor hebt, is dat nog geen 6000. Nogal een verschil....
donderdag 8 september 2016 om 08:01
quote:nausicaa schreef op 07 september 2016 @ 23:31:
Kleine tip als je echt serieus bent over geneeskunde: maak dan niet eerst je hbo-v helemaal af. Vroeger was dat absoluut het beste advies, tegenwoordig maak je het jezelf onbetaalbaar. Als je al een bachelor hbo-v hebt, betaal je voor geneeskunde namelijk het instellingstarief, en voor die studie ligt dat meestal rond de 15.000-20.000 euro. Maal drie jaar en je bent 45-60000 euro collegegeld verder. Als je nog geen bachelor hebt, is dat nog geen 6000. Nogal een verschil....Volgens mij is dat niet zo als je van HBO naar WO gaat. Wel als je een tweede HBO doet, of een tweede WO studie.
Kleine tip als je echt serieus bent over geneeskunde: maak dan niet eerst je hbo-v helemaal af. Vroeger was dat absoluut het beste advies, tegenwoordig maak je het jezelf onbetaalbaar. Als je al een bachelor hbo-v hebt, betaal je voor geneeskunde namelijk het instellingstarief, en voor die studie ligt dat meestal rond de 15.000-20.000 euro. Maal drie jaar en je bent 45-60000 euro collegegeld verder. Als je nog geen bachelor hebt, is dat nog geen 6000. Nogal een verschil....Volgens mij is dat niet zo als je van HBO naar WO gaat. Wel als je een tweede HBO doet, of een tweede WO studie.
donderdag 8 september 2016 om 08:18
quote:Dubbz schreef op 08 september 2016 @ 08:01:
[...]
Volgens mij is dat niet zo als je van HBO naar WO gaat. Wel als je een tweede HBO doet, of een tweede WO studie.Nee, het gaat echt om een tweede 'bachelor' of 'master', niet om hbo/wo. Dus een wo bachelor na een hbo bachelor kost je het instellingstarief. Heb het toevallig recent nog uitgebreid uitgezocht.
[...]
Volgens mij is dat niet zo als je van HBO naar WO gaat. Wel als je een tweede HBO doet, of een tweede WO studie.Nee, het gaat echt om een tweede 'bachelor' of 'master', niet om hbo/wo. Dus een wo bachelor na een hbo bachelor kost je het instellingstarief. Heb het toevallig recent nog uitgebreid uitgezocht.
vrijdag 13 januari 2017 om 15:36
Nou, daar ben ik weer. Inmiddels zit ik al een aantal maanden thuis, omdat ik de stage niet heb afgemaakt. Ik heb het een aantal weken geprobeerd, maar het wilde echt niet. Er was in het werk zelf geen uitdaging te vinden. In de theorie wel een beetje, maar goed je moet er ook 32 uur per week in de praktijk lopen en als dat niks is.. Uiteraard heb ik dit meerdere malen aangegeven, gevraagd of ik nadat we klaar waren met het wassen bijvoorbeeld mee mocht met de medische dienst, maar dit was niet mogelijk. Ik begrijp dat ik ook zelf uitdaging moet zoeken, maar dan moet de mogelijkheid er wel zijn.
Uiteindelijk kwam het er op neer dat ik in die stage niks anders ging doen dan wassen, eten geven, tafel dekken, was opvouwen en koken. Begrijp me niet verkeerd, ik heb enorm veel respect voor de mensen die deze zorg geven en snap het belang ervan. Maar..het is gewoon niks voor mij..tenminste dat denk ik, want ik kreeg wel telkens de feedback dat ik het goed deed, goed met de bewoners omging etc.
En nu, nu twijfel ik helemaal of ik wel verder wil met deze opleiding. Reden? Ik vind het niks aan, te gemakkelijk, te weinig uitdaging en ik zie mezelf geen verpleegkundige worden. Tenminste geen verpleegkundige aan het bed. En daar zit de twijfel, want ambulanceverpleegkundige wil ik nog steeds wel worden maar niet meer zo graag als eerst. Als iemand mij nu vraagt of ik verpleegkundige wil worden zeg ik nee. Alleen weet ik dat ik met hbo-v vele kanten op kan, bijvoorbeeld praktijkverpleegkundige, researchverpleegkundige etc. Maar wil ik dat echt? Ik heb het gevoel dat ik nu niet alles eruit haal wat er in zit, en dat kan ik helemaal verkeerd hebben maar toch knaagt het.
De stage moet ik dus overdoen. Dit ga ik doen bij de buurtzorg. Voorkeur bij school opgegeven voor de thuis/buurtzorg, omdat het natuurlijk steeds meer voorkomt en de wijkverpleegkundige erg in opkomst is. Daarnaast spreekt de doelgroep mij aan, voornamelijk de wat oudere cliënten. Ook daarin verbaas ik mijzelf weer, ik dacht altijd dat ik ouderen maar saai vond, maar wat blijkt: ik vind ze geweldig, vooral in de omgang. Ik vind het echt leuke mensen. Alleen, zoals bij alles, vind ik niet het verpleegkundige aspect leuk maar het, tja hoe noem je dat, ‘geneeskundige’ aspect? Waar anderen staan te springen als ze een verpleegtechnische handeling mogen uitvoeren of een verpleegplan achtig iets mogen maken, sta ik te springen als ik ziektebeelden, medicijnen, andere behandelmethoden en het wetenschappelijke aspect ervan mag uitwerken. En dan het liefst zoveel mogelijk in detail. Kan ook zo uren in een geneeskunde artikel, boek, onderwerp duiken.
Wat ik nou wil met dit, inmiddels veel te lang geworden, verhaal? Ik weet niet meer wat ik wil. Of nouja, eigenlijk weet ik dat wél. Ik wil maar één ding en dat is arts worden. Ik wil niets liever dan geneeskunde studeren, daar heb ik alles voor over. Ja, ook mijn sport in het weekend . Maar tegelijkertijd weet ik dat ik realistisch moet blijven en dat de kans dat dit niet gaat lukken aanwezig is. Als ik dan gestopt ben met de hbo-v, heb ik niks. Heb ik hbo-v afgemaakt, maar het wil via het zij-instroom geneeskunde traject niet lukken, dan zit ik dus vast aan dat verpleegkunde. Want een tweede opleiding is dankzij het instellingscollegegeld nogal duur. Overigens spreken de masters die aansluiten op hbo-v mij ook totaal niet aan. En daar heb je vaak werkervaring voor nodig en ik zie het helemaal niet zitten om als ‘gewone’ verpleegkundige aan het werk te gaan.
Tja wat moet je dan? Jaja, aangeven op school..maar ik moest het ook even van mezelf afschrijven. Mijn verstand zegt hbo-v afmaken, tijdens hbo-v alvast een aantal vwo vakken halen en daarna vol voor de zij-instroom gaan. Mijn gevoel zegt echter stoppen stoppen stoppen..maar dan uiteindelijk niks hebben en straks alles terug mogen dokken aan DUO. Zucht.
Mijn excuses alvast voor mijn veel te lang en onduidelijk verhaal, maar het lucht wel op. Voor even. Daarna ga ik weer verder met piekeren.
Uiteindelijk kwam het er op neer dat ik in die stage niks anders ging doen dan wassen, eten geven, tafel dekken, was opvouwen en koken. Begrijp me niet verkeerd, ik heb enorm veel respect voor de mensen die deze zorg geven en snap het belang ervan. Maar..het is gewoon niks voor mij..tenminste dat denk ik, want ik kreeg wel telkens de feedback dat ik het goed deed, goed met de bewoners omging etc.
En nu, nu twijfel ik helemaal of ik wel verder wil met deze opleiding. Reden? Ik vind het niks aan, te gemakkelijk, te weinig uitdaging en ik zie mezelf geen verpleegkundige worden. Tenminste geen verpleegkundige aan het bed. En daar zit de twijfel, want ambulanceverpleegkundige wil ik nog steeds wel worden maar niet meer zo graag als eerst. Als iemand mij nu vraagt of ik verpleegkundige wil worden zeg ik nee. Alleen weet ik dat ik met hbo-v vele kanten op kan, bijvoorbeeld praktijkverpleegkundige, researchverpleegkundige etc. Maar wil ik dat echt? Ik heb het gevoel dat ik nu niet alles eruit haal wat er in zit, en dat kan ik helemaal verkeerd hebben maar toch knaagt het.
De stage moet ik dus overdoen. Dit ga ik doen bij de buurtzorg. Voorkeur bij school opgegeven voor de thuis/buurtzorg, omdat het natuurlijk steeds meer voorkomt en de wijkverpleegkundige erg in opkomst is. Daarnaast spreekt de doelgroep mij aan, voornamelijk de wat oudere cliënten. Ook daarin verbaas ik mijzelf weer, ik dacht altijd dat ik ouderen maar saai vond, maar wat blijkt: ik vind ze geweldig, vooral in de omgang. Ik vind het echt leuke mensen. Alleen, zoals bij alles, vind ik niet het verpleegkundige aspect leuk maar het, tja hoe noem je dat, ‘geneeskundige’ aspect? Waar anderen staan te springen als ze een verpleegtechnische handeling mogen uitvoeren of een verpleegplan achtig iets mogen maken, sta ik te springen als ik ziektebeelden, medicijnen, andere behandelmethoden en het wetenschappelijke aspect ervan mag uitwerken. En dan het liefst zoveel mogelijk in detail. Kan ook zo uren in een geneeskunde artikel, boek, onderwerp duiken.
Wat ik nou wil met dit, inmiddels veel te lang geworden, verhaal? Ik weet niet meer wat ik wil. Of nouja, eigenlijk weet ik dat wél. Ik wil maar één ding en dat is arts worden. Ik wil niets liever dan geneeskunde studeren, daar heb ik alles voor over. Ja, ook mijn sport in het weekend . Maar tegelijkertijd weet ik dat ik realistisch moet blijven en dat de kans dat dit niet gaat lukken aanwezig is. Als ik dan gestopt ben met de hbo-v, heb ik niks. Heb ik hbo-v afgemaakt, maar het wil via het zij-instroom geneeskunde traject niet lukken, dan zit ik dus vast aan dat verpleegkunde. Want een tweede opleiding is dankzij het instellingscollegegeld nogal duur. Overigens spreken de masters die aansluiten op hbo-v mij ook totaal niet aan. En daar heb je vaak werkervaring voor nodig en ik zie het helemaal niet zitten om als ‘gewone’ verpleegkundige aan het werk te gaan.
Tja wat moet je dan? Jaja, aangeven op school..maar ik moest het ook even van mezelf afschrijven. Mijn verstand zegt hbo-v afmaken, tijdens hbo-v alvast een aantal vwo vakken halen en daarna vol voor de zij-instroom gaan. Mijn gevoel zegt echter stoppen stoppen stoppen..maar dan uiteindelijk niks hebben en straks alles terug mogen dokken aan DUO. Zucht.
Mijn excuses alvast voor mijn veel te lang en onduidelijk verhaal, maar het lucht wel op. Voor even. Daarna ga ik weer verder met piekeren.
vrijdag 13 januari 2017 om 16:24
Ga door! Naar wat je beschrijft past wijkzorg beter bij je. Dan ben je misschien ook vooral verplegende handelingen aan het uitvoeren, maar je bent ook de ogen en oren die de client in de gaten houden. Ik heb als familielid van terminaal zieken ervaring met wijkverpleegkundigen en vond ze fantastisch. In de twee gevallen dat ik ermee te maken had, hadden ze meer regie dan de huisarts, die meer een back-up en formele rol had.
Ook in de SEH en als ambulanceverpleegkundige zul je het diagnostische werk terug vinden wat je nu zoekt. Alleen....dat is niet het werk waar je tijdens je studie HBO-V of als beginnen verpleegkundige als eerste mee start. Wel zou er een mix moeten zijn en heb je, naar wat ik lees, wat pech gehad met je stages.
Alleen als je morgen kunt beginnen met Geneeskunde, zou ik stoppen. Zo lang Geneeskunde niet concreet is, moet je toch iets doen en kun je maar beter aan de slag blijven in het werkveld, toch?
Ook in de SEH en als ambulanceverpleegkundige zul je het diagnostische werk terug vinden wat je nu zoekt. Alleen....dat is niet het werk waar je tijdens je studie HBO-V of als beginnen verpleegkundige als eerste mee start. Wel zou er een mix moeten zijn en heb je, naar wat ik lees, wat pech gehad met je stages.
Alleen als je morgen kunt beginnen met Geneeskunde, zou ik stoppen. Zo lang Geneeskunde niet concreet is, moet je toch iets doen en kun je maar beter aan de slag blijven in het werkveld, toch?
vrijdag 13 januari 2017 om 16:28
Jammer dat je bent gestopt met de stage! Was het echt zo erg dat je die weken niet vol kon houden? Nu moet je het helemaal over doen... ik vond de opleiding ook niet zo uitdagend, maar zocht de uitdaging voor mezelf. En verpleegplannen vind ik nog steeds de hel. Gelukkig werken wij met gestandaardiseerde plannen en wijzig/verwijder/voeg toe wat nodig is. Minder werk dan het lijkt.
Ikzelf wilde ook altijd liever geneeskunde doen, maar geen held in betavakken. Nu ben ik gespecialiseerd verpleegkundige en heb het ontzettend naar m'n zin. Misschien in de toekomst nog een master, MANP of verpleegwetenschappen (die in België schijnt erg goed en leuk te zijn) of EBP. Vooralsnog zit ik prima, net gezinsuitbreiding gehad en kan nog wel een cursus oid doen. Mijn advies; maak de HBO-V af en kijk dan welke kant je op wil. Romantiseer de rol van arts niet te veel, als verpleegkundige heb je meer patientencontact en heb je je kennis/vaardigheden ook nodig! Succes!
Ikzelf wilde ook altijd liever geneeskunde doen, maar geen held in betavakken. Nu ben ik gespecialiseerd verpleegkundige en heb het ontzettend naar m'n zin. Misschien in de toekomst nog een master, MANP of verpleegwetenschappen (die in België schijnt erg goed en leuk te zijn) of EBP. Vooralsnog zit ik prima, net gezinsuitbreiding gehad en kan nog wel een cursus oid doen. Mijn advies; maak de HBO-V af en kijk dan welke kant je op wil. Romantiseer de rol van arts niet te veel, als verpleegkundige heb je meer patientencontact en heb je je kennis/vaardigheden ook nodig! Succes!
vrijdag 13 januari 2017 om 18:49
quote:girl1997 schreef op 13 januari 2017 @ 15:36:
Nou, daar ben ik weer. Inmiddels zit ik al een aantal maanden thuis, omdat ik de stage niet heb afgemaakt. Ik heb het een aantal weken geprobeerd, maar het wilde echt niet. Er was in het werk zelf geen uitdaging te vinden. In de theorie wel een beetje, maar goed je moet er ook 32 uur per week in de praktijk lopen en als dat niks is.. Uiteraard heb ik dit meerdere malen aangegeven, gevraagd of ik nadat we klaar waren met het wassen bijvoorbeeld mee mocht met de medische dienst, maar dit was niet mogelijk. Ik begrijp dat ik ook zelf uitdaging moet zoeken, maar dan moet de mogelijkheid er wel zijn.
Uiteindelijk kwam het er op neer dat ik in die stage niks anders ging doen dan wassen, eten geven, tafel dekken, was opvouwen en koken. Begrijp me niet verkeerd, ik heb enorm veel respect voor de mensen die deze zorg geven en snap het belang ervan. Maar..het is gewoon niks voor mij..tenminste dat denk ik, want ik kreeg wel telkens de feedback dat ik het goed deed, goed met de bewoners omging etc.
En nu, nu twijfel ik helemaal of ik wel verder wil met deze opleiding. Reden? Ik vind het niks aan, te gemakkelijk, te weinig uitdaging en ik zie mezelf geen verpleegkundige worden. Tenminste geen verpleegkundige aan het bed. En daar zit de twijfel, want ambulanceverpleegkundige wil ik nog steeds wel worden maar niet meer zo graag als eerst. Als iemand mij nu vraagt of ik verpleegkundige wil worden zeg ik nee. Alleen weet ik dat ik met hbo-v vele kanten op kan, bijvoorbeeld praktijkverpleegkundige, researchverpleegkundige etc. Maar wil ik dat echt? Ik heb het gevoel dat ik nu niet alles eruit haal wat er in zit, en dat kan ik helemaal verkeerd hebben maar toch knaagt het.
De stage moet ik dus overdoen. Dit ga ik doen bij de buurtzorg. Voorkeur bij school opgegeven voor de thuis/buurtzorg, omdat het natuurlijk steeds meer voorkomt en de wijkverpleegkundige erg in opkomst is. Daarnaast spreekt de doelgroep mij aan, voornamelijk de wat oudere cliënten. Ook daarin verbaas ik mijzelf weer, ik dacht altijd dat ik ouderen maar saai vond, maar wat blijkt: ik vind ze geweldig, vooral in de omgang. Ik vind het echt leuke mensen. Alleen, zoals bij alles, vind ik niet het verpleegkundige aspect leuk maar het, tja hoe noem je dat, ‘geneeskundige’ aspect? Waar anderen staan te springen als ze een verpleegtechnische handeling mogen uitvoeren of een verpleegplan achtig iets mogen maken, sta ik te springen als ik ziektebeelden, medicijnen, andere behandelmethoden en het wetenschappelijke aspect ervan mag uitwerken. En dan het liefst zoveel mogelijk in detail. Kan ook zo uren in een geneeskunde artikel, boek, onderwerp duiken.
Wat ik nou wil met dit, inmiddels veel te lang geworden, verhaal? Ik weet niet meer wat ik wil. Of nouja, eigenlijk weet ik dat wél. Ik wil maar één ding en dat is arts worden. Ik wil niets liever dan geneeskunde studeren, daar heb ik alles voor over. Ja, ook mijn sport in het weekend . Maar tegelijkertijd weet ik dat ik realistisch moet blijven en dat de kans dat dit niet gaat lukken aanwezig is. Als ik dan gestopt ben met de hbo-v, heb ik niks. Heb ik hbo-v afgemaakt, maar het wil via het zij-instroom geneeskunde traject niet lukken, dan zit ik dus vast aan dat verpleegkunde. Want een tweede opleiding is dankzij het instellingscollegegeld nogal duur. Overigens spreken de masters die aansluiten op hbo-v mij ook totaal niet aan. En daar heb je vaak werkervaring voor nodig en ik zie het helemaal niet zitten om als ‘gewone’ verpleegkundige aan het werk te gaan.
Tja wat moet je dan? Jaja, aangeven op school..maar ik moest het ook even van mezelf afschrijven. Mijn verstand zegt hbo-v afmaken, tijdens hbo-v alvast een aantal vwo vakken halen en daarna vol voor de zij-instroom gaan. Mijn gevoel zegt echter stoppen stoppen stoppen..maar dan uiteindelijk niks hebben en straks alles terug mogen dokken aan DUO. Zucht.
Mijn excuses alvast voor mijn veel te lang en onduidelijk verhaal, maar het lucht wel op. Voor even. Daarna ga ik weer verder met piekeren.
Waarom niet als voorkeur het ziekenhuis opgegeven? Het klinkt alsof je meer in de 'cure' wilt werken dan in de 'care', omdat je het vooral over ziektes/medicijnen/behandelingen etc. hebt. Ik heb ook stage gelopen in de thuiszorg en vond het geweldig, maar ook dat is nog steeds veel ADL-zorg. Ook daar moet je echt je eigen uitdaging zoeken. Ik vond het dus heel leuk, maar had het na een half jaar ook wel weer gezien.
Ik werk nu een jaar in het ziekenhuis en leer nog elke dag, heerlijk.
Nou, daar ben ik weer. Inmiddels zit ik al een aantal maanden thuis, omdat ik de stage niet heb afgemaakt. Ik heb het een aantal weken geprobeerd, maar het wilde echt niet. Er was in het werk zelf geen uitdaging te vinden. In de theorie wel een beetje, maar goed je moet er ook 32 uur per week in de praktijk lopen en als dat niks is.. Uiteraard heb ik dit meerdere malen aangegeven, gevraagd of ik nadat we klaar waren met het wassen bijvoorbeeld mee mocht met de medische dienst, maar dit was niet mogelijk. Ik begrijp dat ik ook zelf uitdaging moet zoeken, maar dan moet de mogelijkheid er wel zijn.
Uiteindelijk kwam het er op neer dat ik in die stage niks anders ging doen dan wassen, eten geven, tafel dekken, was opvouwen en koken. Begrijp me niet verkeerd, ik heb enorm veel respect voor de mensen die deze zorg geven en snap het belang ervan. Maar..het is gewoon niks voor mij..tenminste dat denk ik, want ik kreeg wel telkens de feedback dat ik het goed deed, goed met de bewoners omging etc.
En nu, nu twijfel ik helemaal of ik wel verder wil met deze opleiding. Reden? Ik vind het niks aan, te gemakkelijk, te weinig uitdaging en ik zie mezelf geen verpleegkundige worden. Tenminste geen verpleegkundige aan het bed. En daar zit de twijfel, want ambulanceverpleegkundige wil ik nog steeds wel worden maar niet meer zo graag als eerst. Als iemand mij nu vraagt of ik verpleegkundige wil worden zeg ik nee. Alleen weet ik dat ik met hbo-v vele kanten op kan, bijvoorbeeld praktijkverpleegkundige, researchverpleegkundige etc. Maar wil ik dat echt? Ik heb het gevoel dat ik nu niet alles eruit haal wat er in zit, en dat kan ik helemaal verkeerd hebben maar toch knaagt het.
De stage moet ik dus overdoen. Dit ga ik doen bij de buurtzorg. Voorkeur bij school opgegeven voor de thuis/buurtzorg, omdat het natuurlijk steeds meer voorkomt en de wijkverpleegkundige erg in opkomst is. Daarnaast spreekt de doelgroep mij aan, voornamelijk de wat oudere cliënten. Ook daarin verbaas ik mijzelf weer, ik dacht altijd dat ik ouderen maar saai vond, maar wat blijkt: ik vind ze geweldig, vooral in de omgang. Ik vind het echt leuke mensen. Alleen, zoals bij alles, vind ik niet het verpleegkundige aspect leuk maar het, tja hoe noem je dat, ‘geneeskundige’ aspect? Waar anderen staan te springen als ze een verpleegtechnische handeling mogen uitvoeren of een verpleegplan achtig iets mogen maken, sta ik te springen als ik ziektebeelden, medicijnen, andere behandelmethoden en het wetenschappelijke aspect ervan mag uitwerken. En dan het liefst zoveel mogelijk in detail. Kan ook zo uren in een geneeskunde artikel, boek, onderwerp duiken.
Wat ik nou wil met dit, inmiddels veel te lang geworden, verhaal? Ik weet niet meer wat ik wil. Of nouja, eigenlijk weet ik dat wél. Ik wil maar één ding en dat is arts worden. Ik wil niets liever dan geneeskunde studeren, daar heb ik alles voor over. Ja, ook mijn sport in het weekend . Maar tegelijkertijd weet ik dat ik realistisch moet blijven en dat de kans dat dit niet gaat lukken aanwezig is. Als ik dan gestopt ben met de hbo-v, heb ik niks. Heb ik hbo-v afgemaakt, maar het wil via het zij-instroom geneeskunde traject niet lukken, dan zit ik dus vast aan dat verpleegkunde. Want een tweede opleiding is dankzij het instellingscollegegeld nogal duur. Overigens spreken de masters die aansluiten op hbo-v mij ook totaal niet aan. En daar heb je vaak werkervaring voor nodig en ik zie het helemaal niet zitten om als ‘gewone’ verpleegkundige aan het werk te gaan.
Tja wat moet je dan? Jaja, aangeven op school..maar ik moest het ook even van mezelf afschrijven. Mijn verstand zegt hbo-v afmaken, tijdens hbo-v alvast een aantal vwo vakken halen en daarna vol voor de zij-instroom gaan. Mijn gevoel zegt echter stoppen stoppen stoppen..maar dan uiteindelijk niks hebben en straks alles terug mogen dokken aan DUO. Zucht.
Mijn excuses alvast voor mijn veel te lang en onduidelijk verhaal, maar het lucht wel op. Voor even. Daarna ga ik weer verder met piekeren.
Waarom niet als voorkeur het ziekenhuis opgegeven? Het klinkt alsof je meer in de 'cure' wilt werken dan in de 'care', omdat je het vooral over ziektes/medicijnen/behandelingen etc. hebt. Ik heb ook stage gelopen in de thuiszorg en vond het geweldig, maar ook dat is nog steeds veel ADL-zorg. Ook daar moet je echt je eigen uitdaging zoeken. Ik vond het dus heel leuk, maar had het na een half jaar ook wel weer gezien.
Ik werk nu een jaar in het ziekenhuis en leer nog elke dag, heerlijk.
vrijdag 13 januari 2017 om 18:51
quote:pinchos schreef op 13 januari 2017 @ 18:49:
[...]
Waarom niet als voorkeur het ziekenhuis opgegeven? Het klinkt alsof je meer in de 'cure' wilt werken dan in de 'care', omdat je het vooral over ziektes/medicijnen/behandelingen etc. hebt. Ik heb ook stage gelopen in de thuiszorg en vond het geweldig, maar ook dat is nog steeds veel ADL-zorg. Ook daar moet je echt je eigen uitdaging zoeken. Ik vond het dus heel leuk, maar had het na een half jaar ook wel weer gezien.
Ik werk nu een jaar in het ziekenhuis en leer nog elke dag, heerlijk.
Dat opgeven heeft niet veel zin, bijna iedereen wil ziekenhuis en dat kan nou eenmaal niet.
Ik kwam pas in m'n 4e jaar ik het ziekenhuis (met twee linkerhanden, heel fijn).
[...]
Waarom niet als voorkeur het ziekenhuis opgegeven? Het klinkt alsof je meer in de 'cure' wilt werken dan in de 'care', omdat je het vooral over ziektes/medicijnen/behandelingen etc. hebt. Ik heb ook stage gelopen in de thuiszorg en vond het geweldig, maar ook dat is nog steeds veel ADL-zorg. Ook daar moet je echt je eigen uitdaging zoeken. Ik vond het dus heel leuk, maar had het na een half jaar ook wel weer gezien.
Ik werk nu een jaar in het ziekenhuis en leer nog elke dag, heerlijk.
Dat opgeven heeft niet veel zin, bijna iedereen wil ziekenhuis en dat kan nou eenmaal niet.
Ik kwam pas in m'n 4e jaar ik het ziekenhuis (met twee linkerhanden, heel fijn).
vrijdag 13 januari 2017 om 18:52
quote:MJ87 schreef op 13 januari 2017 @ 16:28:
Jammer dat je bent gestopt met de stage! Was het echt zo erg dat je die weken niet vol kon houden? Nu moet je het helemaal over doen... ik vond de opleiding ook niet zo uitdagend, maar zocht de uitdaging voor mezelf. En verpleegplannen vind ik nog steeds de hel. Gelukkig werken wij met gestandaardiseerde plannen en wijzig/verwijder/voeg toe wat nodig is. Minder werk dan het lijkt.
Ikzelf wilde ook altijd liever geneeskunde doen, maar geen held in betavakken. Nu ben ik gespecialiseerd verpleegkundige en heb het ontzettend naar m'n zin. Misschien in de toekomst nog een master, MANP of verpleegwetenschappen (die in België schijnt erg goed en leuk te zijn) of EBP. Vooralsnog zit ik prima, net gezinsuitbreiding gehad en kan nog wel een cursus oid doen. Mijn advies; maak de HBO-V af en kijk dan welke kant je op wil. Romantiseer de rol van arts niet te veel, als verpleegkundige heb je meer patientencontact en heb je je kennis/vaardigheden ook nodig! Succes!En dit! Mijn patiënten zien de arts letterlijk 5 minuten op een dag. De overige 7 uur en 55 minuten van een dienst ben ik met ze bezig. Een arts op mijn afdeling zei wel eens dat de verpleegkundigen zijn ogen en oren zijn, en ik denk dat dat inderdaad zo is. Er zijn zoveel meer functies als verpleegkundige waar je wél je uitdaging kan vinden.
Jammer dat je bent gestopt met de stage! Was het echt zo erg dat je die weken niet vol kon houden? Nu moet je het helemaal over doen... ik vond de opleiding ook niet zo uitdagend, maar zocht de uitdaging voor mezelf. En verpleegplannen vind ik nog steeds de hel. Gelukkig werken wij met gestandaardiseerde plannen en wijzig/verwijder/voeg toe wat nodig is. Minder werk dan het lijkt.
Ikzelf wilde ook altijd liever geneeskunde doen, maar geen held in betavakken. Nu ben ik gespecialiseerd verpleegkundige en heb het ontzettend naar m'n zin. Misschien in de toekomst nog een master, MANP of verpleegwetenschappen (die in België schijnt erg goed en leuk te zijn) of EBP. Vooralsnog zit ik prima, net gezinsuitbreiding gehad en kan nog wel een cursus oid doen. Mijn advies; maak de HBO-V af en kijk dan welke kant je op wil. Romantiseer de rol van arts niet te veel, als verpleegkundige heb je meer patientencontact en heb je je kennis/vaardigheden ook nodig! Succes!En dit! Mijn patiënten zien de arts letterlijk 5 minuten op een dag. De overige 7 uur en 55 minuten van een dienst ben ik met ze bezig. Een arts op mijn afdeling zei wel eens dat de verpleegkundigen zijn ogen en oren zijn, en ik denk dat dat inderdaad zo is. Er zijn zoveel meer functies als verpleegkundige waar je wél je uitdaging kan vinden.