Werk/stage begeleider
zondag 3 maart 2019 om 20:54
Ik loop stage in de zorg en heb hierbij ook een begeleider. Ik loop niet altijd samen met mijn begeleider samen, ook veel dagen gehad zonder mijn begeleider. Het zit zo dat als ik na een paar dagen zonder begeleider werk, ik me rustiger voel dan samen met mijn begeleider. Dit heb ik op bijna al mijn werk en stage plekken gehad. Dat ik een zenuwachtig en gespannen gevoel krijg bij bazen of begeleiders. Heel anders dan gewoon met collega's te werken... Een soort bewijsgevoel die ik aan mijn begeleider/baas heb en ik denk veel na wat diegene dan van mij denkt. Het is een heel onbewust en raar gevoel en ik vroeg mij af of anderen dit ook herkennen? Of dat iemand hier tips voor heeft? Ik merk dat dit een valkuil is in mijn stages en ik baal er erg van dat ik me vaak zo gespannen voel bij mijn begeleiders.
zondag 3 maart 2019 om 21:02
Natuurlijk is het spannend om naast iemand te werken die op jou let en je moet beoordelen. Misschien helpt het om dat uit te spreken. Hij of zij zal dat vast wel begrijpen en door de zenuwen heen kunnen kijken. Wat ook helpt is om iemand gelijkwaardig te behandelen. Dus gewoon een kletspraatje maken, vragen hoe het weekend was etc. Dan merk je al snel dat je baas of begeleider ook gewoon een mens is en dat maakt je hopelijk minder gespannen.
zondag 3 maart 2019 om 21:09
Oh ja, ik snap je helemaal. Ik werk zelf ook in de zorg en had dit ook regelmatig als ik met mijn stagebegeleidster stond ingepland.
Ik werd toen erg onzeker en was bang dat ik alles verkeerd deed. Ik had dit toen ook vrij snel aangekaart, en nadat mijn stagebegeleidster me verzekerde dat ik het prima deed, voelde ik me gelijk een stuk beter.
Ik werd toen erg onzeker en was bang dat ik alles verkeerd deed. Ik had dit toen ook vrij snel aangekaart, en nadat mijn stagebegeleidster me verzekerde dat ik het prima deed, voelde ik me gelijk een stuk beter.
zondag 3 maart 2019 om 21:54
Ik vind het fijn om te horen dat er enige herkenning is.Kwebbeltje91 schreef: ↑03-03-2019 21:09Oh ja, ik snap je helemaal. Ik werk zelf ook in de zorg en had dit ook regelmatig als ik met mijn stagebegeleidster stond ingepland.
Ik werd toen erg onzeker en was bang dat ik alles verkeerd deed. Ik had dit toen ook vrij snel aangekaart, en nadat mijn stagebegeleidster me verzekerde dat ik het prima deed, voelde ik me gelijk een stuk beter.
Er wordt ook wel gezegd dat ik het goed doe en dat het goed komt, maar toch... Faalangst bang mijn opleiding niet te halen enzovoort... Het is ook nooit goed haha!
zondag 3 maart 2019 om 21:55
Ik denk inderdaad dat het een goed idee is dit bespreekbaar te maken. Heb je tips hoe ik dit kan aankaarten? Moet ik echt zeggen dat ik zenuwachtig en gespannen wordt als ik met begeleiders samenwerk?
zondag 3 maart 2019 om 22:46
Ik neem aan dat je eens in de zoveel tijd een gesprek heb? Hoe het gaat, waar je tegen aan loopt, enz. Je kan dan benoemen dat je wat meer gespannen bent als je samen werkt met iemand die je moet beoordelen. Bij mij lopen de stagiaires met iedereen mee en doe ik de overkoepelende gesprekken, elke collega geeft trouwens ook feedback aan de stagiaires, al dan niet via mij. Misschien zou je zoiets kunnen voorstellen?PlanLove123 schreef: ↑03-03-2019 21:55Ik denk inderdaad dat het een goed idee is dit bespreekbaar te maken. Heb je tips hoe ik dit kan aankaarten? Moet ik echt zeggen dat ik zenuwachtig en gespannen wordt als ik met begeleiders samenwerk?
maandag 4 maart 2019 om 15:28
Is heel normaal hoor. Ik kijk regelmatig mee met studenten en beginnende medewerkers. Soms sta ik naast ze, soms van een afstand zonder dat ze het door hebben. En van het eerste wordt iedereen zenuwachtiger en spontaan onhandiger. Terwijl ik altijd te horen krijg dat ik zo aardig en rustig ben, dus ik geloof niet dat ik een enge aanwezigheid ben. Dat hoort er gewoon bij. Geef het inderdaad een keer aan (en dan ‘ik word spontaan een beetje zenuwachtig als er iemand meekijkt’ en niet ‘ik word zenuwachtig van jou’), dat haalt de angel er een beetje uit. Verder weten begeleiders dit ook wel hoor, die vinden dat dus ook niet raar.