Werken als reisleidster
donderdag 12 mei 2011 om 19:33
Hallo allemaal!
Vorig jaar ben ik 7 maanden op reis geweest. Na deze reis weer terug gegaan in het bedrijfsleven maar steeds vaker concluderend dat dit niet is wat ik wil. Steeds meer zit ik te denken hoe het zou zijn als reisleidster. Begrijp me goed: ik ben nuchter genoeg om te realiseren dat dit geen roze wolk is. Overal zul je taken hebben die je minder/niet leuk vindt en vast ook in ieder land ken je een dagelijkse sleur. Maar kan iemand mij vertellen wat een reisleider nou zoal doet, naast het regelen van andermans vakantiegenot? Iets gedetailleerder, want meer weet ik eigenlijk niet.
Groetjes!
Vorig jaar ben ik 7 maanden op reis geweest. Na deze reis weer terug gegaan in het bedrijfsleven maar steeds vaker concluderend dat dit niet is wat ik wil. Steeds meer zit ik te denken hoe het zou zijn als reisleidster. Begrijp me goed: ik ben nuchter genoeg om te realiseren dat dit geen roze wolk is. Overal zul je taken hebben die je minder/niet leuk vindt en vast ook in ieder land ken je een dagelijkse sleur. Maar kan iemand mij vertellen wat een reisleider nou zoal doet, naast het regelen van andermans vakantiegenot? Iets gedetailleerder, want meer weet ik eigenlijk niet.
Groetjes!
Zelfs het eten van een olifant gaat hapje voor hapje...
donderdag 12 mei 2011 om 19:40
Volgens mij is het bedrijfsleven relaxter dan reisleider zijn. Nooit thuis zijn, nooit tijd voor jezelf, altijd onderweg en dan ook nog zelfde route. Zie hier dagelijks van die groepen voorbij komen en vraag me altijd af wat ze nou echt van de omgeving zien, want de deelnemers zijn alleen met elkaar bezig. De één is zijn camera kwijt, de ander heeft buikloop, weer een ander is met verkeerde been uit bed gestapt enz. En jij er maar achter aan rennen.
Maaruh.. enjoy. Ieder zijn ding
Maaruh.. enjoy. Ieder zijn ding
donderdag 12 mei 2011 om 19:46
Ik denk dat je vooral goed zaken moet kunnen regelen. Bijv. als er iets verkeerd gaat, of als iemand zo ziek wordt dat hij niet meer mee kan, of spullen gejat worden, of het wordt zulk noodweer dat de weg verdwenen is door de regen, dat je dan snel een goede oplossing kunt bedenken...
Tenminste, dat is even uitgaande van een rondreis, je hebt natuurlijk ook dat je reisleider bent en dan in één plaats blijft, dus meer een aanspreekpunt. Welke bedoel jij? (Ik denk de eerste, maar toch..)
Zelf heb ik er ook aan gedacht, maar ik vind mezelf nog wat te jong en nog net te weinig reiservaring:)
Tenminste, dat is even uitgaande van een rondreis, je hebt natuurlijk ook dat je reisleider bent en dan in één plaats blijft, dus meer een aanspreekpunt. Welke bedoel jij? (Ik denk de eerste, maar toch..)
Zelf heb ik er ook aan gedacht, maar ik vind mezelf nog wat te jong en nog net te weinig reiservaring:)
donderdag 12 mei 2011 om 19:53
Ligt er aan bij welke organisatie je werkt. Je kan hostess zijn op een zonbestemming of reisleider op rondreizen. Ik heb jaren gewerkt als reisleider op rondreizen en kan het je enorm aanbevelen, het is een superleuke baan. Je regelt excursies, informeert over het land, gidst, regelt restaurants, checked hotels/kamers, regelt vervoer, zorgt dat alles goed verloopt... Alleen... je bouwt er niets mee op en het betaald slecht.
donderdag 12 mei 2011 om 20:09
Heb je een opleiding in het toerisme? Want als ik het goed heb kun je niet zo maar reisleidster worden voor rondreizen..
Zelf heb ik als standplaatshostess gewerkt voor Sundio. Je haalt dan mensen op en brengt ze naar de luchthaven, verstrekt informatie tijdens bijeenkomsten, hebt bezoekuren in accommodaties, boekt excursies, verhuurt auto's en natuurlijk klachten oplossen! Het is een beroep waar je veel vrijheid hebt in het indelen van je tijd, en je zit natuurlijk in een vakantiesfeertje maar zoals ItHappens zei, het betaald slecht en je bouwt niets op! Het is wel wat makkelijker om bij Sundio binnen te komen, ze selecteren daar meer op persoonlijkheid dan opleiding.
Zelf heb ik als standplaatshostess gewerkt voor Sundio. Je haalt dan mensen op en brengt ze naar de luchthaven, verstrekt informatie tijdens bijeenkomsten, hebt bezoekuren in accommodaties, boekt excursies, verhuurt auto's en natuurlijk klachten oplossen! Het is een beroep waar je veel vrijheid hebt in het indelen van je tijd, en je zit natuurlijk in een vakantiesfeertje maar zoals ItHappens zei, het betaald slecht en je bouwt niets op! Het is wel wat makkelijker om bij Sundio binnen te komen, ze selecteren daar meer op persoonlijkheid dan opleiding.
donderdag 12 mei 2011 om 20:10
er zit een verschil tussen reisleidster/hostess en reisbegeleider.
Wil je rond reizen begeleiden of wil een seizoen op 1 plek zitten?
Ik ben reisleidster geweest voor Neckermann en dan zit je dus een seizoen in Turkije, of Griekenland, of Spanje, of......
Je hebt dan een hotel pakket en bent verantwoordelijk voor de gasten in dat hotel.
Je hebt dan wel je eigen plekje, en leert echt de lokale bevolking kennen, je hebt ook een dag vrij en toch nog een beetje een eigen leven.
Ik heb het 4 jaar met heel veel plezier gedaan en het betaald redelijk, ik kon er goed van sparen.
Rond reizen begeleiden heb ik niet gedaan, maar we wel in verdiept om het mischien ooit te gaan doen.
Je begeleidt dan groepen door bv Thailand, Africa of Mexico (ik noem zo maar wat landen) en je bent op zich dus altijd bij ze. Het lijkt me intensiever.
Er is hier een ex-reisbegeleidsters op het forum en ook genoeg mensen die rondreizen hebben gedaan.
Ik zelf ben een backpacker, dus ik ga graag mijn eigen gang.
Met rondreizen gaan toch echt andere types mee.
Ik werk nog wel steeds in de reiswereld, dus als je meer info over andere mogelijkheden wilt horen, dan vraag maar raak.
Wil je rond reizen begeleiden of wil een seizoen op 1 plek zitten?
Ik ben reisleidster geweest voor Neckermann en dan zit je dus een seizoen in Turkije, of Griekenland, of Spanje, of......
Je hebt dan een hotel pakket en bent verantwoordelijk voor de gasten in dat hotel.
Je hebt dan wel je eigen plekje, en leert echt de lokale bevolking kennen, je hebt ook een dag vrij en toch nog een beetje een eigen leven.
Ik heb het 4 jaar met heel veel plezier gedaan en het betaald redelijk, ik kon er goed van sparen.
Rond reizen begeleiden heb ik niet gedaan, maar we wel in verdiept om het mischien ooit te gaan doen.
Je begeleidt dan groepen door bv Thailand, Africa of Mexico (ik noem zo maar wat landen) en je bent op zich dus altijd bij ze. Het lijkt me intensiever.
Er is hier een ex-reisbegeleidsters op het forum en ook genoeg mensen die rondreizen hebben gedaan.
Ik zelf ben een backpacker, dus ik ga graag mijn eigen gang.
Met rondreizen gaan toch echt andere types mee.
Ik werk nog wel steeds in de reiswereld, dus als je meer info over andere mogelijkheden wilt horen, dan vraag maar raak.
donderdag 12 mei 2011 om 20:12
Volgens mij heb je geen specifieke opleiding nodig, maar we een minimaal afgeronde MBO opleiding.
Voor rondreizen begeleiden moet je zelfstandig in dat land hebben rond gereisd.
Voor standplaatshostess heb klanten service ervaring nodig, je moet op je mondje gevallen zijn, sterk in je schoenen staan, voor grote groepen kunnen spreken. Dit geldt ook wel voor rond reizen begeleiden.
Voor rondreizen begeleiden moet je zelfstandig in dat land hebben rond gereisd.
Voor standplaatshostess heb klanten service ervaring nodig, je moet op je mondje gevallen zijn, sterk in je schoenen staan, voor grote groepen kunnen spreken. Dit geldt ook wel voor rond reizen begeleiden.
donderdag 12 mei 2011 om 20:18
Wauw, wat leuk om de reacties te lezen. De verschillen tussen reisleidster of reisbegeleidster waren me vooraf helemaal niet duidelijk!
Als ik het goed begrijp is een reisleidster iemand die op 1 plek is en alles regelt voor de bezoeker/toerist. Eigenlijk een soort PA maar dan niet voor een vast persoon?
En als reisbegeleidster, kan ik dat zien als tourguide? Dus voor langere tijd met dezelfde groep?
Ik zelf ben ook meer een backpacker, absoluut. Maar het werken in een ander land met andere culturen van de locals vind ik heel gaaf.
Enige vraag die ik voor beide functies heb: het is veel regelen en organiseren. Hiervan kan ik zeggen dat ik hier goed in ben en kan. Maar in hoe verre is het werk uitdagend en prikkelend voor je hersens? Backpacken is ook organiseren en plannen, maar ik weet wel dat ik na een tijd behoefte had om weer iets te doen waarbij ik uitdagingen had.
@ Vivagirl, wat voor werk doe je nu? Wil alles horen over andere mogelijkheden want sinds mijn reis kriebelt het echt!!!
Als ik het goed begrijp is een reisleidster iemand die op 1 plek is en alles regelt voor de bezoeker/toerist. Eigenlijk een soort PA maar dan niet voor een vast persoon?
En als reisbegeleidster, kan ik dat zien als tourguide? Dus voor langere tijd met dezelfde groep?
Ik zelf ben ook meer een backpacker, absoluut. Maar het werken in een ander land met andere culturen van de locals vind ik heel gaaf.
Enige vraag die ik voor beide functies heb: het is veel regelen en organiseren. Hiervan kan ik zeggen dat ik hier goed in ben en kan. Maar in hoe verre is het werk uitdagend en prikkelend voor je hersens? Backpacken is ook organiseren en plannen, maar ik weet wel dat ik na een tijd behoefte had om weer iets te doen waarbij ik uitdagingen had.
@ Vivagirl, wat voor werk doe je nu? Wil alles horen over andere mogelijkheden want sinds mijn reis kriebelt het echt!!!
Zelfs het eten van een olifant gaat hapje voor hapje...
donderdag 12 mei 2011 om 20:45
Jarenlang als reisbegeleidster gewerkt voor een avontuurlijke organisatie voor groepsrondreizen. De kerntaak is de organisatie van de reis maar vooral een sociale functie. Afpraken met hotels en de vervoerders want de groep moet van a naar b. Moest altijd wel lachen als aan het einde van de reis mensen zichzelf op de schouder klopten en zeiden dat ze zelf zo'n leuke groep waren, een probleemloze reis hadden gehad dus het voor mij ook gewoon vakantie moest zijn geweest,......Duh!
Juist het groepsproces is het meest intensief. Er is altijd een "beter weter" bij die wat in zijn enthousiasme moet worden gestuurd. Andere types die weer hun hele levensverhaal bij je uitstorten en weer anderen die gaan zitten pesten bijvoorbeeld.
Jij bent degene die de zaak op de rails dient te houden en voor mensen die zeg 3 weken met elkaar op pad zijn is dat echt hard werken. Helaas vergissen mensen zich er enorm in dat je continue aanspreekbaar en geinteresseerd moet zijn. Als iemand net met een zak souveniers het hotel binnen wandelt moet je toch echt even vragen wat ze hebben gekocht etc. De functie is echt meer sociaal dan organisatorisch. Aandacht geven en dat de hele dag door.
En het gekke is dat de bestemming dus vaak op de tweede plaats komt. Na jaren kon je mij echt overal heensturen. Voor het met succes afronden van een groepsreis is de omgang met een groep en je begeleiding daarin cruciaal en belangrijker dan je kennis van de bestemming.
Het ivor heeft korte cursussen om de fijne kneeptjes onder de knie te krijgen. Je moet je goed realiseren dat de vrijheid van backpacken en het op reis zijn echt tegengesteld is aan het begeleiden van een groepsreis. Weet je op een individuele reis van 7 maanden niet waar je je op 6 oktober zal bevinden met een georganiseerde reis staat er een hoop vast en is er geen flexibiliteit. Je weet gewoon waar je 3 maanden verder zal eten bij wijze van spreken.
Het blijft gewoon een baan en het is zeker geen vakantie. Ik heb genoeg beginnende reisbegeleiders zeer teleurgesteld gezien want zo'n groep, ookal zijn ze op vakantie kan echt zeuren om niets. Sommige zijn echt zeer veeleisend.
En dan de betaling. Harmattan heeft een overzicht van de verloning voor verschillende organisaties op hun website. Kijk er eens naar. En dan krijg je in de meeste gevallen alleen betaald als je daarwerkelijk vertrekt. Geen boekers, geen reis, geen geld!
Maar,...het mooiste vak van de wereld ....
Juist het groepsproces is het meest intensief. Er is altijd een "beter weter" bij die wat in zijn enthousiasme moet worden gestuurd. Andere types die weer hun hele levensverhaal bij je uitstorten en weer anderen die gaan zitten pesten bijvoorbeeld.
Jij bent degene die de zaak op de rails dient te houden en voor mensen die zeg 3 weken met elkaar op pad zijn is dat echt hard werken. Helaas vergissen mensen zich er enorm in dat je continue aanspreekbaar en geinteresseerd moet zijn. Als iemand net met een zak souveniers het hotel binnen wandelt moet je toch echt even vragen wat ze hebben gekocht etc. De functie is echt meer sociaal dan organisatorisch. Aandacht geven en dat de hele dag door.
En het gekke is dat de bestemming dus vaak op de tweede plaats komt. Na jaren kon je mij echt overal heensturen. Voor het met succes afronden van een groepsreis is de omgang met een groep en je begeleiding daarin cruciaal en belangrijker dan je kennis van de bestemming.
Het ivor heeft korte cursussen om de fijne kneeptjes onder de knie te krijgen. Je moet je goed realiseren dat de vrijheid van backpacken en het op reis zijn echt tegengesteld is aan het begeleiden van een groepsreis. Weet je op een individuele reis van 7 maanden niet waar je je op 6 oktober zal bevinden met een georganiseerde reis staat er een hoop vast en is er geen flexibiliteit. Je weet gewoon waar je 3 maanden verder zal eten bij wijze van spreken.
Het blijft gewoon een baan en het is zeker geen vakantie. Ik heb genoeg beginnende reisbegeleiders zeer teleurgesteld gezien want zo'n groep, ookal zijn ze op vakantie kan echt zeuren om niets. Sommige zijn echt zeer veeleisend.
En dan de betaling. Harmattan heeft een overzicht van de verloning voor verschillende organisaties op hun website. Kijk er eens naar. En dan krijg je in de meeste gevallen alleen betaald als je daarwerkelijk vertrekt. Geen boekers, geen reis, geen geld!
Maar,...het mooiste vak van de wereld ....
donderdag 12 mei 2011 om 20:45
Ik vond het werk ontzettend uitdagend!
Ik was dus reisleidster.
Ik heb het zelf nooit als PA bekeken eigenlijk.
Ik was verantwoordelijk voor 13 hotels, Nederland en Duits talig.
Ik haalde de gasten op het vliegveld, na aankomst deed ik een bijeenkomst waar in ik de gasten alles over de omgeving vertelde, en meerdere keren per week had ik bezoekuur. Dan zit je in de hotels, bij de receptie en kunnen de gasten naar je toe komen met vragen en wensen.
Klinkt simpel.
Er waren 4 dagen in de week waarop er vluchten uit kwamen. Dus dan stond ik een dagdeel op de luchthaven. 's Ochtends vroeg or 's avonds heel laat. De dag er na naar alle hotels voor de bij eenkomsten, 13 hotels, 2 tallig, dus 26 x hetzelfde gesprek voeren!!!!!!! Daar ben je even mee bezig, en dat dus 4 x in de week. En dan nog je bezoekuren en je kantoor tijd voor papier werk.
EN dan de dingen die je mee maakt, echtscheidingen tijdens de vakantie, mensen die overlijden, in de gevangenis of het ziekenhuis belanden. Domme dingen uithalen en uit het hotel worden gezet. Mensen die op je lopen te schelden over van alles en nog wat.
Je moet stevig in je schoenen staan en goed met mensen om kunnen gaan. En je moet je product heeeeeel goed kennen, je moet weten waar de mensen recht op hebben en waar niet op.
Ook moet je contact opbouwen met de hotelmanagers en daar moet je soms wel een beetje bij slijmen om dingen gedaan te krijgen, dat heb je soms nodig.
Ik werk nu in de cruise industrie.
Ik heb aan boord gewerkt en ik werk nu op het hoofdkantoor van een hele grote bekende rederij.
Ik was dus reisleidster.
Ik heb het zelf nooit als PA bekeken eigenlijk.
Ik was verantwoordelijk voor 13 hotels, Nederland en Duits talig.
Ik haalde de gasten op het vliegveld, na aankomst deed ik een bijeenkomst waar in ik de gasten alles over de omgeving vertelde, en meerdere keren per week had ik bezoekuur. Dan zit je in de hotels, bij de receptie en kunnen de gasten naar je toe komen met vragen en wensen.
Klinkt simpel.
Er waren 4 dagen in de week waarop er vluchten uit kwamen. Dus dan stond ik een dagdeel op de luchthaven. 's Ochtends vroeg or 's avonds heel laat. De dag er na naar alle hotels voor de bij eenkomsten, 13 hotels, 2 tallig, dus 26 x hetzelfde gesprek voeren!!!!!!! Daar ben je even mee bezig, en dat dus 4 x in de week. En dan nog je bezoekuren en je kantoor tijd voor papier werk.
EN dan de dingen die je mee maakt, echtscheidingen tijdens de vakantie, mensen die overlijden, in de gevangenis of het ziekenhuis belanden. Domme dingen uithalen en uit het hotel worden gezet. Mensen die op je lopen te schelden over van alles en nog wat.
Je moet stevig in je schoenen staan en goed met mensen om kunnen gaan. En je moet je product heeeeeel goed kennen, je moet weten waar de mensen recht op hebben en waar niet op.
Ook moet je contact opbouwen met de hotelmanagers en daar moet je soms wel een beetje bij slijmen om dingen gedaan te krijgen, dat heb je soms nodig.
Ik werk nu in de cruise industrie.
Ik heb aan boord gewerkt en ik werk nu op het hoofdkantoor van een hele grote bekende rederij.
donderdag 12 mei 2011 om 20:56
Ik sluit me helemaal bij LaIndia aan.
De grootste fout die ik maakte, toen ik besloot in de reiswereld te gaan werken, is dat ik dacht dat mensen die op vakantie zijn altijd vrolijk zijn!
Daar zat ik dus goed naast!
Tuurlijk, de meeste mensen zijn vrolijk, maar die zie je niet!
De mensen die wat te klagen hebben, daar heb je mee te maken. En veel mensen weten niet hoe ze moeten genieten. Die staan zo stijf van de stres en kunnen niet ontspannen.
Veel ruzie op vakantie en dan mag ik een ander hotel voor ze zoeken midden in de nacht (je bent 24 uur per dag bereikbaar!) en een aparte terugvlucht regelen.
Ook komt er een gedeelte verkoop van excursies bij kijken, daar verdien je je geld mee.
Ik heb ook de IVOR cursus gedaan, maar niet afgerond. Ik had halverweg al een baan gevonden.
Je hebt de opleiding niet nodig om een baan te krijgen, maar toch vond ik het heel leerzaam.
Mag ik vragen hoe oud je bent?
Op zich is leeftijd niet belangrijk, maar ik heb wel eens jonge meiden zien staan te janken als ze uitgescholden werden door gemene gasten.
Ik heb het zelf ook echt wel eens moeilijk gehad. Je bent moe, heb keihard gewerkt en veel gedaan voor een moeilijke gast, en dan krijg je stank voor dank en nog een klacht na die tijd!
Op mijn eerste dag komt er een gast naar mij toe en die verteld me dat haar man net 10 minuten daarvoor overleden in de hotel kamer!!!!!!!!!!!!!! Daar sta je dan! Wat doe je dan?
Dan moet je stevig in je schoenen staan!
Zo heb ik nog 100 verhalen over wat je allemaal mee maakt.
Ik vond het dus zeker uitdagend......
De grootste fout die ik maakte, toen ik besloot in de reiswereld te gaan werken, is dat ik dacht dat mensen die op vakantie zijn altijd vrolijk zijn!
Daar zat ik dus goed naast!
Tuurlijk, de meeste mensen zijn vrolijk, maar die zie je niet!
De mensen die wat te klagen hebben, daar heb je mee te maken. En veel mensen weten niet hoe ze moeten genieten. Die staan zo stijf van de stres en kunnen niet ontspannen.
Veel ruzie op vakantie en dan mag ik een ander hotel voor ze zoeken midden in de nacht (je bent 24 uur per dag bereikbaar!) en een aparte terugvlucht regelen.
Ook komt er een gedeelte verkoop van excursies bij kijken, daar verdien je je geld mee.
Ik heb ook de IVOR cursus gedaan, maar niet afgerond. Ik had halverweg al een baan gevonden.
Je hebt de opleiding niet nodig om een baan te krijgen, maar toch vond ik het heel leerzaam.
Mag ik vragen hoe oud je bent?
Op zich is leeftijd niet belangrijk, maar ik heb wel eens jonge meiden zien staan te janken als ze uitgescholden werden door gemene gasten.
Ik heb het zelf ook echt wel eens moeilijk gehad. Je bent moe, heb keihard gewerkt en veel gedaan voor een moeilijke gast, en dan krijg je stank voor dank en nog een klacht na die tijd!
Op mijn eerste dag komt er een gast naar mij toe en die verteld me dat haar man net 10 minuten daarvoor overleden in de hotel kamer!!!!!!!!!!!!!! Daar sta je dan! Wat doe je dan?
Dan moet je stevig in je schoenen staan!
Zo heb ik nog 100 verhalen over wat je allemaal mee maakt.
Ik vond het dus zeker uitdagend......
donderdag 12 mei 2011 om 21:04
quote:chatcat86 schreef op 12 mei 2011 @ 20:18:
Wauw, wat leuk om de reacties te lezen. De verschillen tussen reisleidster of reisbegeleidster waren me vooraf helemaal niet duidelijk!
Standplaatshostess of reisleider is vaak op een vaste plek en gaat de accommodaties af. Reisbegeleider is vaak op pad met een groep varierend van 8 tot 30 dagen ongeveer.
Als ik het goed begrijp is een reisleidster iemand die op 1 plek is en alles regelt voor de bezoeker/toerist. Eigenlijk een soort PA maar dan niet voor een vast persoon?
De Reisleider is in dat geval de representative voor de organisatie ter plaatse, Ze vertegenwoordigt dus de touroperator waar de reis is geboekt. Een PA is toch iets anders gezien die zijn opdrachtgever (die ene person) assisteert. De reisleider is er natuurlijk voor de klant maar handelt in veel gevallen in het voordeel van het reisbedrijf.
En als reisbegeleidster, kan ik dat zien als tourguide? Dus voor langere tijd met dezelfde groep?
Wat noem je langere tijd? het verschil zit er meer in dat je echt onderweg bent en dus geen vaste stek hebt. Tourguide is meer een gids waar een reisbegeleider dan weer mee saemn dient te werken. Er zijn bestemmingen (Thailand, Cuba, Zuid Afrika, Jordanië) waar een buitenlandse groep niet mag rondreizen zonder gids uit het land. Tourleader is eerder de engelse aanspraakvorm, gidswerk mag je vaak niet verzorgen als reisbegeleider.
Ik zelf ben ook meer een backpacker, absoluut. Maar het werken in een ander land met andere culturen van de locals vind ik heel gaaf.
Vergis je niet. Je werkt juist met de Nederlandse toerist waar je voor bent ingehuurd. De locale contacten zijn er natuurlijk ook maar veel minder intensief dan met je groep.
Enige vraag die ik voor beide functies heb: het is veel regelen en organiseren. Hiervan kan ik zeggen dat ik hier goed in ben en kan. Maar in hoe verre is het werk uitdagend en prikkelend voor je hersens? Backpacken is ook organiseren en plannen, maar ik weet wel dat ik na een tijd behoefte had om weer iets te doen waarbij ik uitdagingen had.
De uitdaging is echt sociaal. vervvoer en verblijf is vaak goed geregelt door een lokaal agentschap. Aan jouw de schone taak de deelnemers van een groepsreis zo goed mogelijk en met veel plezier daardoorheen te loodsen. Enthousiast te zijn over een bestemming. Aandacht geven en belangstellend zijn. Altijd bereikbaar. Er belandt heus niet elke tour iemand in het ziekenhuis of is er een hotel overboekt of een overstroming die de weg blokkeerd. Die organisatie is slechts zelden noodzakelijk.
@ Vivagirl, wat voor werk doe je nu? Wil alles horen over andere mogelijkheden want sinds mijn reis kriebelt het echt!!!Ik raad aan de harmattan site bekijken. Organisaties te selecteren waarvoor je op pad wilt ( denk bij rondreizen aan Fox, Baobab, Koning Aap, Sawadee, Djoser etc etc ....) Voor standplaatshostess, in eerste instantie vaak op locaties als Griekenland, Spanje, Turkije etc etc,... kan je kijken bij namen als OAD, Neckermann, Thomas Cook, Tui, Sunweb,...etc,..etc,..
Het seizoen is eigenlijk al begonnen dus misschien zijn alle plekken al vervuld. De websites geven vast meer info. Succes!
Wauw, wat leuk om de reacties te lezen. De verschillen tussen reisleidster of reisbegeleidster waren me vooraf helemaal niet duidelijk!
Standplaatshostess of reisleider is vaak op een vaste plek en gaat de accommodaties af. Reisbegeleider is vaak op pad met een groep varierend van 8 tot 30 dagen ongeveer.
Als ik het goed begrijp is een reisleidster iemand die op 1 plek is en alles regelt voor de bezoeker/toerist. Eigenlijk een soort PA maar dan niet voor een vast persoon?
De Reisleider is in dat geval de representative voor de organisatie ter plaatse, Ze vertegenwoordigt dus de touroperator waar de reis is geboekt. Een PA is toch iets anders gezien die zijn opdrachtgever (die ene person) assisteert. De reisleider is er natuurlijk voor de klant maar handelt in veel gevallen in het voordeel van het reisbedrijf.
En als reisbegeleidster, kan ik dat zien als tourguide? Dus voor langere tijd met dezelfde groep?
Wat noem je langere tijd? het verschil zit er meer in dat je echt onderweg bent en dus geen vaste stek hebt. Tourguide is meer een gids waar een reisbegeleider dan weer mee saemn dient te werken. Er zijn bestemmingen (Thailand, Cuba, Zuid Afrika, Jordanië) waar een buitenlandse groep niet mag rondreizen zonder gids uit het land. Tourleader is eerder de engelse aanspraakvorm, gidswerk mag je vaak niet verzorgen als reisbegeleider.
Ik zelf ben ook meer een backpacker, absoluut. Maar het werken in een ander land met andere culturen van de locals vind ik heel gaaf.
Vergis je niet. Je werkt juist met de Nederlandse toerist waar je voor bent ingehuurd. De locale contacten zijn er natuurlijk ook maar veel minder intensief dan met je groep.
Enige vraag die ik voor beide functies heb: het is veel regelen en organiseren. Hiervan kan ik zeggen dat ik hier goed in ben en kan. Maar in hoe verre is het werk uitdagend en prikkelend voor je hersens? Backpacken is ook organiseren en plannen, maar ik weet wel dat ik na een tijd behoefte had om weer iets te doen waarbij ik uitdagingen had.
De uitdaging is echt sociaal. vervvoer en verblijf is vaak goed geregelt door een lokaal agentschap. Aan jouw de schone taak de deelnemers van een groepsreis zo goed mogelijk en met veel plezier daardoorheen te loodsen. Enthousiast te zijn over een bestemming. Aandacht geven en belangstellend zijn. Altijd bereikbaar. Er belandt heus niet elke tour iemand in het ziekenhuis of is er een hotel overboekt of een overstroming die de weg blokkeerd. Die organisatie is slechts zelden noodzakelijk.
@ Vivagirl, wat voor werk doe je nu? Wil alles horen over andere mogelijkheden want sinds mijn reis kriebelt het echt!!!Ik raad aan de harmattan site bekijken. Organisaties te selecteren waarvoor je op pad wilt ( denk bij rondreizen aan Fox, Baobab, Koning Aap, Sawadee, Djoser etc etc ....) Voor standplaatshostess, in eerste instantie vaak op locaties als Griekenland, Spanje, Turkije etc etc,... kan je kijken bij namen als OAD, Neckermann, Thomas Cook, Tui, Sunweb,...etc,..etc,..
Het seizoen is eigenlijk al begonnen dus misschien zijn alle plekken al vervuld. De websites geven vast meer info. Succes!
donderdag 12 mei 2011 om 21:20
Boekentip:
Over ' 't Laatste rondje is van mij '
In ''t Laatste rondje is van mij' kan je de avonturen lezen die Nicole in twaalf jaar tijd heeft meegemaakt. Ze is begonnen in de Dominicaanse Republiek en daarna heeft ze ontelbaar veel landen bezocht zoals o.a. Sri Lanka, Thailand, Mexico, Guate- mala, Belize, Honduras, Brazilië, Cyprus, Spanje, Tibet, India, China, Maleisië, Nepal, Borneo en Singapore.
In al deze landen heeft Nicole nogal wat vreemde avonturen meegemaakt. Ze is werkzaam als Tour Director, gids en tourleader en komt door haar werk in veel landen. Maar ''t Laatste rondje is van mij' is geen typisch tourleaderboek. Iedere reisleidster kan een boek schrijven. Ze maken allemaal dezelfde dingen mee. Maar Nicole maakt buiten die gebruikelijke dingen nog vaak wat extra’s mee.
Dit zijn dan meestal extreme dingen, rare dingen en onmogelijke situaties die niemand anders meemaakt. Ze heeft in de bak gezeten in Amman, een lijf vol bloedzuigers gehad in Sri Lanka, een poolparty in Los Angeles gehad met bekende mensen en dat is dan een kleine greep uit de vele verhalen die in dit boek staan.
De verhalen zijn losse avonturen die Nicole aan haar oma geschreven heeft, maar het boek heeft toch een duidelijk begin en einde. Het boek zelf is een chronologisch verhaal van haar leven geworden en leest makkelijk weg. Het is één levendig verhaal, zeer realistisch geschreven en het is alsof je er zelf bij bent. Alsof je bij Nicole in de bus zit, alsof ook jij in een plastic string in de Temazcal sauna in Mexico zit, alsof ook jij aan de rand van dat zwembad zit. Je ziet het gebeuren en dat maakt het extra leuk om de verhalen te lezen.
Over ' 't Laatste rondje is van mij '
In ''t Laatste rondje is van mij' kan je de avonturen lezen die Nicole in twaalf jaar tijd heeft meegemaakt. Ze is begonnen in de Dominicaanse Republiek en daarna heeft ze ontelbaar veel landen bezocht zoals o.a. Sri Lanka, Thailand, Mexico, Guate- mala, Belize, Honduras, Brazilië, Cyprus, Spanje, Tibet, India, China, Maleisië, Nepal, Borneo en Singapore.
In al deze landen heeft Nicole nogal wat vreemde avonturen meegemaakt. Ze is werkzaam als Tour Director, gids en tourleader en komt door haar werk in veel landen. Maar ''t Laatste rondje is van mij' is geen typisch tourleaderboek. Iedere reisleidster kan een boek schrijven. Ze maken allemaal dezelfde dingen mee. Maar Nicole maakt buiten die gebruikelijke dingen nog vaak wat extra’s mee.
Dit zijn dan meestal extreme dingen, rare dingen en onmogelijke situaties die niemand anders meemaakt. Ze heeft in de bak gezeten in Amman, een lijf vol bloedzuigers gehad in Sri Lanka, een poolparty in Los Angeles gehad met bekende mensen en dat is dan een kleine greep uit de vele verhalen die in dit boek staan.
De verhalen zijn losse avonturen die Nicole aan haar oma geschreven heeft, maar het boek heeft toch een duidelijk begin en einde. Het boek zelf is een chronologisch verhaal van haar leven geworden en leest makkelijk weg. Het is één levendig verhaal, zeer realistisch geschreven en het is alsof je er zelf bij bent. Alsof je bij Nicole in de bus zit, alsof ook jij in een plastic string in de Temazcal sauna in Mexico zit, alsof ook jij aan de rand van dat zwembad zit. Je ziet het gebeuren en dat maakt het extra leuk om de verhalen te lezen.
zaterdag 14 mei 2011 om 21:43
Wat fijn, van die lange reacties! Wel wat lastig om op ieder te reageren, ik ga zo goed mogelijk mijn best doen!
@ La.India:
Werk je nog steeds als reisbegleidster? Wat je zegt van die groepsprocessen, dat herken ik wel echt van de tours die ik heb gedaan. En over de hoge mate van socialiteit in je functie, dat is lastig. Ik weet dat ik na een paar maanden backpacken echt geen moeite/energie meer had om geintereseerd te doen in andermans verhalen. Het is altijd hetzelfde: hoe heet je, waar kom je vandaan, hoe lang ben je aan het reizen en wat heb/ga je zien.
Maar het op de rails houden van iets en echt het regelen vind ik wel heel gaaf! Ik denk dat ik een indruk heb van wat er bij komt kijken. Heb in ieder geval niet de illusie dat ik zelf lekker kan chillen!
Ik zal idd eens op de site van Harmattan krijgen.
@ vivagirl: Ik ben 25 jaar. Niet heel onervaren en -ik denk- ook wel wat gewend. En wat ik net ook naar La.India typte: ik heb zeker niet de illusie dat ik daar lekker vakantie kan ga houden en af en toe eens iets moet regelen. Bijna het eerste wat ik hoor is dat dit vak zo hard werken is. Maar was jij, als reisleidster, op locatie? Waar heb je gezeten? In hoe verre telt je talenknobbel mee? Ik spreek alleen engels namelijk. Maar! Heb wel erg veel zin/interesse om andere talen te leren, het liefst in het land zelf. Zou zoiets ook een mogelijkheid zijn?
En je schrijft dat je op een boot hebt gewerkt. Geen last van zeeziekte dan zeker? (ik namelijk wel!) Kun je eens beschrijven wat je daar deed? Hoe ben je zo terecht gekomen in het toerisme?
@ La.India:
Je typt in je tweede bericht dat je contact met de locals minder intensief is. Maar als je op locatie zit: toeristen komen en gaan. Maar je zit daar toch voor langere tijd (paar maanden?) op dezelfde plek tussen veelal dezelfde mensen? Hetzij uit hetzelfde land, hetzij uit hetzelfde vak?
Ik heb nog ergens gelezen dat iemand typte over de betaling: slecht betaald en je bouwt niks op. Bedoel je qua pensioen en vakantiegeld?
Thanks voor de reacties! Echt gaaf dit!
@ La.India:
Werk je nog steeds als reisbegleidster? Wat je zegt van die groepsprocessen, dat herken ik wel echt van de tours die ik heb gedaan. En over de hoge mate van socialiteit in je functie, dat is lastig. Ik weet dat ik na een paar maanden backpacken echt geen moeite/energie meer had om geintereseerd te doen in andermans verhalen. Het is altijd hetzelfde: hoe heet je, waar kom je vandaan, hoe lang ben je aan het reizen en wat heb/ga je zien.
Maar het op de rails houden van iets en echt het regelen vind ik wel heel gaaf! Ik denk dat ik een indruk heb van wat er bij komt kijken. Heb in ieder geval niet de illusie dat ik zelf lekker kan chillen!
Ik zal idd eens op de site van Harmattan krijgen.
@ vivagirl: Ik ben 25 jaar. Niet heel onervaren en -ik denk- ook wel wat gewend. En wat ik net ook naar La.India typte: ik heb zeker niet de illusie dat ik daar lekker vakantie kan ga houden en af en toe eens iets moet regelen. Bijna het eerste wat ik hoor is dat dit vak zo hard werken is. Maar was jij, als reisleidster, op locatie? Waar heb je gezeten? In hoe verre telt je talenknobbel mee? Ik spreek alleen engels namelijk. Maar! Heb wel erg veel zin/interesse om andere talen te leren, het liefst in het land zelf. Zou zoiets ook een mogelijkheid zijn?
En je schrijft dat je op een boot hebt gewerkt. Geen last van zeeziekte dan zeker? (ik namelijk wel!) Kun je eens beschrijven wat je daar deed? Hoe ben je zo terecht gekomen in het toerisme?
@ La.India:
Je typt in je tweede bericht dat je contact met de locals minder intensief is. Maar als je op locatie zit: toeristen komen en gaan. Maar je zit daar toch voor langere tijd (paar maanden?) op dezelfde plek tussen veelal dezelfde mensen? Hetzij uit hetzelfde land, hetzij uit hetzelfde vak?
Ik heb nog ergens gelezen dat iemand typte over de betaling: slecht betaald en je bouwt niks op. Bedoel je qua pensioen en vakantiegeld?
Thanks voor de reacties! Echt gaaf dit!
Zelfs het eten van een olifant gaat hapje voor hapje...
zondag 15 mei 2011 om 10:26
De cursus van IVOR vond ik een erg goede voorbereiding op het reisbegeleiders werk. Ik werkte voor een organisatie waar alleen HBO-ers en WO-ers aangenomen werden die duidelijk iets met een bepaald land of werelddeel hadden. Jij vraagt of het werk uitdagend genoeg is, ik studeerde me te pletter om heel veel te kunnen vertellen tijdens een reis en de mensen op mijn reizen wilden ook graag veel weten, dat vond ik erg leuk.
Het sociale aspect vond ik ook het lastigste. Ik heb nooit reizen langer dan 8 dagen begeleid, maar na 8 dagen was ik altijd wel blij dat ik weer 'normaal mezelf' kon zijn. Op een bepaalde manier houd je je op een reis altijd in, jij bent tenslotte aan het werk. Geen heftige politieke discussies dus, of ongezouten je mening ergens over geven, dat kun je niet maken.
Ik weet niet of het bij alle organisaties zo is, maar het bedrijf waar ik voor werkte, gaf alleen maar oproepcontracten voor een half jaar. Dus zelfs reisleiders die al jaren en jaren voor hun werkten, moesten na 1,5 jaar even drie maanden iets anders doen. Erg onzeker dus! Ik heb het werk altijd gedaan naast een iets serieuzere baan via het uitzendbureau, ging dan 4-6 keer per seizoen een week er tussen uit. Voor de 8 dagen dat ik dan een reis deed, kreeg ik ongeveer net zo veel salaris als voor de 4 dagen dat ik anders in die week voor het uitzendbureau werkte......
O, ik moet even de telefoon opnemen, kom heir later nog wel terug.
Het sociale aspect vond ik ook het lastigste. Ik heb nooit reizen langer dan 8 dagen begeleid, maar na 8 dagen was ik altijd wel blij dat ik weer 'normaal mezelf' kon zijn. Op een bepaalde manier houd je je op een reis altijd in, jij bent tenslotte aan het werk. Geen heftige politieke discussies dus, of ongezouten je mening ergens over geven, dat kun je niet maken.
Ik weet niet of het bij alle organisaties zo is, maar het bedrijf waar ik voor werkte, gaf alleen maar oproepcontracten voor een half jaar. Dus zelfs reisleiders die al jaren en jaren voor hun werkten, moesten na 1,5 jaar even drie maanden iets anders doen. Erg onzeker dus! Ik heb het werk altijd gedaan naast een iets serieuzere baan via het uitzendbureau, ging dan 4-6 keer per seizoen een week er tussen uit. Voor de 8 dagen dat ik dan een reis deed, kreeg ik ongeveer net zo veel salaris als voor de 4 dagen dat ik anders in die week voor het uitzendbureau werkte......
O, ik moet even de telefoon opnemen, kom heir later nog wel terug.
zondag 15 mei 2011 om 10:55
Ik heb in 2 jaar in Turkije gewerkt en 2 jaar in Griekenland.
Je hoeft de taal van het land zelf niet te kennen, want je werkt met Nederlandse gasten. Engels is wel nodig, want je spreekt natuurlijk wel met de locals, maar ik heb collega's gehad die geen Engels spreken......
De locale taal pik je wel op. Mijn Grieks is niet zo goed, maar Turks is redelijk makkelijk op te pikken en ik spreek het redelijk.
Reisleidster betaald redelijk, ik kon goed sparen.
Rond reizen begeleiden betaald een stuk minder geloof ik. Maar daar kan LaIndia je meer over vertellen en Kastanjez mischien ook wel.
En zoals Kastanjez ook zegt, is rond reizen begeleiden een onzeker bestaan. Er zit ook altijd de kans in dat een reis niet door gaat en dan zit je dus gewoon thuis, onbetaald.
Ik heb aan boord van een cruise schip gewerkt. 3 Jaar gedaan.
En nee, ik was niet zee ziek. Op kleine plezier bootjes word ik nog wel eens zeeziek, maar op grote schepen van 160.000 ton voel ik het niet.
Ik was purser, een super leuke functie!
Veel van de wereld gezien, heel veel mensen leren kennen, goed geld verdient. Maar op een gegeven moment was het genoeg. Ik was 30 jaar en deelde een hut, en sliep op een stapelbed. Je werkt 7 dagen in de week, 7 maanden lang. Ik ben totaal niet lui, maar op een gegeven moment vond ik dat ook genoeg. De weinige vrije uurtjes die je hebt, worden soms ook nog in beslag genomen door boot drill en vergaderingen.
Maar ik kan het je zeker aanraden, maar daar heb je echt wel veel ervaring voor nodig. Er zijn heel veel baantjes aan boord (z'on 1400 man personeel), maar je moet veel ervaring hebben in de functie die je wil.
Je hoeft de taal van het land zelf niet te kennen, want je werkt met Nederlandse gasten. Engels is wel nodig, want je spreekt natuurlijk wel met de locals, maar ik heb collega's gehad die geen Engels spreken......
De locale taal pik je wel op. Mijn Grieks is niet zo goed, maar Turks is redelijk makkelijk op te pikken en ik spreek het redelijk.
Reisleidster betaald redelijk, ik kon goed sparen.
Rond reizen begeleiden betaald een stuk minder geloof ik. Maar daar kan LaIndia je meer over vertellen en Kastanjez mischien ook wel.
En zoals Kastanjez ook zegt, is rond reizen begeleiden een onzeker bestaan. Er zit ook altijd de kans in dat een reis niet door gaat en dan zit je dus gewoon thuis, onbetaald.
Ik heb aan boord van een cruise schip gewerkt. 3 Jaar gedaan.
En nee, ik was niet zee ziek. Op kleine plezier bootjes word ik nog wel eens zeeziek, maar op grote schepen van 160.000 ton voel ik het niet.
Ik was purser, een super leuke functie!
Veel van de wereld gezien, heel veel mensen leren kennen, goed geld verdient. Maar op een gegeven moment was het genoeg. Ik was 30 jaar en deelde een hut, en sliep op een stapelbed. Je werkt 7 dagen in de week, 7 maanden lang. Ik ben totaal niet lui, maar op een gegeven moment vond ik dat ook genoeg. De weinige vrije uurtjes die je hebt, worden soms ook nog in beslag genomen door boot drill en vergaderingen.
Maar ik kan het je zeker aanraden, maar daar heb je echt wel veel ervaring voor nodig. Er zijn heel veel baantjes aan boord (z'on 1400 man personeel), maar je moet veel ervaring hebben in de functie die je wil.
zondag 15 mei 2011 om 11:51
Ik heb bij aankomst van een groep ( Nieuw Zeeland was dat,..) direct een interessant geprek gehad met een deelnemer. Vers uit het vliegtuig vroeg ze me de hoeveelste keer ik nu deze rondreis ging doen. Ik legde uit dat ik de tour 5x eerder heb begeleid en we nu dus aan ronde 6 gingen beginnen.
Is dat wel leuk? vroeg ze zich af. Dan heb je alles tenslotte al gezien en gedaan. Mijn antwoord was dat het mijn werk is en ik kopte de vraag gewoon terug > Waar werk je zelf? In een ziekenhuis,.oh leuk. Op één locatie of in meerdere gebouwen? Oh 1, plek,,..oke. Al Lang? Echt,...al 8 jaar?
Deze vrouw vond mijn baan na 5 rondjes door NieuwZeeland al gruwelijk saai terwijl ze zelf al 8 jaar lang in hetzelfde ziekenhuis werkt. Maar het verschil is natuurlijk dat de verwarring is dat ze het als vakanties ziet. Tjs,... en 6 keer dezelfde vakantie doen ,..dat is natuurlijk minder.
Maar bij het werk als reisbegeleidster heb je ook te maken met verschillende mensen op elke tour. Geen reis is hetzelfde ookal kom je langs dezelfde plekken. Het is gewoon werk.
Heb jij het idee dat je na 3 maanden al niet meer geinteresserd kan vragen naar iemands dag of belevingen dan moet je je echt gaan afvragen of het iets voor je is. Full time reisbegeleiders zijn er maar weinig en zeker door de salariering en onzekerheid (pensoienopbouw doet niet mee!,...je werkt op oproepbasis) is het voor vele geen carriere. Velen hebben er een (bijvoorbeeld) baan in het onderwijs bij. Die hebben veel vakantie en kunnen in vakantietijden op pad.
Is dat wel leuk? vroeg ze zich af. Dan heb je alles tenslotte al gezien en gedaan. Mijn antwoord was dat het mijn werk is en ik kopte de vraag gewoon terug > Waar werk je zelf? In een ziekenhuis,.oh leuk. Op één locatie of in meerdere gebouwen? Oh 1, plek,,..oke. Al Lang? Echt,...al 8 jaar?
Deze vrouw vond mijn baan na 5 rondjes door NieuwZeeland al gruwelijk saai terwijl ze zelf al 8 jaar lang in hetzelfde ziekenhuis werkt. Maar het verschil is natuurlijk dat de verwarring is dat ze het als vakanties ziet. Tjs,... en 6 keer dezelfde vakantie doen ,..dat is natuurlijk minder.
Maar bij het werk als reisbegeleidster heb je ook te maken met verschillende mensen op elke tour. Geen reis is hetzelfde ookal kom je langs dezelfde plekken. Het is gewoon werk.
Heb jij het idee dat je na 3 maanden al niet meer geinteresserd kan vragen naar iemands dag of belevingen dan moet je je echt gaan afvragen of het iets voor je is. Full time reisbegeleiders zijn er maar weinig en zeker door de salariering en onzekerheid (pensoienopbouw doet niet mee!,...je werkt op oproepbasis) is het voor vele geen carriere. Velen hebben er een (bijvoorbeeld) baan in het onderwijs bij. Die hebben veel vakantie en kunnen in vakantietijden op pad.
zondag 15 mei 2011 om 14:02
Mooi herkenbaar voorbeeld van Laindia. Mensen hebben echt geen idee hoe hard je aan het werk bent, zelfs niet als ze je een week (of langer) meemaken. Overigens vond ik juist steeds dezelfde reis doen superleuk, omdat je steeds meer weet en mensen steeds beter kunt informeren of leukere weetjes kunt vertellen.
dinsdag 17 mei 2011 om 12:00
quote:chatcat86 schreef op 14 mei 2011 @ 21:43:
Wat fijn, van die lange reacties! Wel wat lastig om op ieder te reageren, ik ga zo goed mogelijk mijn best doen!
@ La.India:
Werk je nog steeds als reisbegleidster?
Nope ,..al jaren niet meer. Ik heb het zo'n 5 jaar full time gedaan maar dat was midden jaren negentig.
@ La.India:
Je typt in je tweede bericht dat je contact met de locals minder intensief is. Maar als je op locatie zit: toeristen komen en gaan. Maar je zit daar toch voor langere tijd (paar maanden?) op dezelfde plek tussen veelal dezelfde mensen? Hetzij uit hetzelfde land, hetzij uit hetzelfde vak?
Ik heb geen ervaring als standplaats hostess. Ik kan me wel voorstellen dat het contact met je collega's intensief is. Daar zul je waarschijnlijk ook accommodatie mee delen. Eten in de hotels misschien? Contact met de lokale bevolking in de zin van een spaanse buurman en de boodschappen bij de lokale visboer,...zo romatisch is het denk ik niet. Wel zul je samenwerken met de crew van een hotel, of de mensen van de autoverhuur etc etc,..
Ik heb nog ergens gelezen dat iemand typte over de betaling: slecht betaald en je bouwt niks op. Bedoel je qua pensioen en vakantiegeld?
Je bent niet in vaste dienst dus je hebt geen regelmatig inkomen. Het is dus gewoon werk voor het seizoen.
Thanks voor de reacties! Echt gaaf dit!
Wat fijn, van die lange reacties! Wel wat lastig om op ieder te reageren, ik ga zo goed mogelijk mijn best doen!
@ La.India:
Werk je nog steeds als reisbegleidster?
Nope ,..al jaren niet meer. Ik heb het zo'n 5 jaar full time gedaan maar dat was midden jaren negentig.
@ La.India:
Je typt in je tweede bericht dat je contact met de locals minder intensief is. Maar als je op locatie zit: toeristen komen en gaan. Maar je zit daar toch voor langere tijd (paar maanden?) op dezelfde plek tussen veelal dezelfde mensen? Hetzij uit hetzelfde land, hetzij uit hetzelfde vak?
Ik heb geen ervaring als standplaats hostess. Ik kan me wel voorstellen dat het contact met je collega's intensief is. Daar zul je waarschijnlijk ook accommodatie mee delen. Eten in de hotels misschien? Contact met de lokale bevolking in de zin van een spaanse buurman en de boodschappen bij de lokale visboer,...zo romatisch is het denk ik niet. Wel zul je samenwerken met de crew van een hotel, of de mensen van de autoverhuur etc etc,..
Ik heb nog ergens gelezen dat iemand typte over de betaling: slecht betaald en je bouwt niks op. Bedoel je qua pensioen en vakantiegeld?
Je bent niet in vaste dienst dus je hebt geen regelmatig inkomen. Het is dus gewoon werk voor het seizoen.
Thanks voor de reacties! Echt gaaf dit!
woensdag 18 mei 2011 om 17:52
@ vivagirl:
Thanks voor je reactie. Je schrijft dat je Purser was op een cruisship, wat is dat precies? Werk je nu nog in het toerisme? Is het iets wat mensen hun leven lang blijven doen of ben je het zat na ee x-aantal jaar?
@ La.India:
Je schrijft dat je een reis in Nieuw Zeeland deed. Had je vooraf al wat met het land? Hoe lang heb je er gezeten? Je schrijft dat geen reis hetzelfde is. Maar -los van de groep die veranderd- kan ik me voorstellen dat je toch vaak dezelfde vragen krijgt en uiteindelijk hetzelfde moet regelen? En hoe gaat de invulling van zo'n reis? Heb je zelf veel vrijheid (in het kiezen van restaurants ofzo)? Moet je ook echt contacten leggen voor goede deals? Hoe heb jij het kunnen combineren, had je er een baan naast? Je schrijft 5 jaar als reisbegeleidster, en toen? Nog steeds in het toerisme?
@ Kastjanez: wat jij typt kan ik me wel in vinden: je weet steeds meer informatie over een bepaalde plek, dus je weet steeds meer feitjes en weetjes. Ik heb zelf erg veel interesse in culturen en geschiedenis, dus ik dit spreekt me zeker aan.
Mag ik vragen hoe lang je het hebt gedaan? Wat voor soort reizen allemaal? En werk je nu nog in het toerisme?
Thanks voor je reactie. Je schrijft dat je Purser was op een cruisship, wat is dat precies? Werk je nu nog in het toerisme? Is het iets wat mensen hun leven lang blijven doen of ben je het zat na ee x-aantal jaar?
@ La.India:
Je schrijft dat je een reis in Nieuw Zeeland deed. Had je vooraf al wat met het land? Hoe lang heb je er gezeten? Je schrijft dat geen reis hetzelfde is. Maar -los van de groep die veranderd- kan ik me voorstellen dat je toch vaak dezelfde vragen krijgt en uiteindelijk hetzelfde moet regelen? En hoe gaat de invulling van zo'n reis? Heb je zelf veel vrijheid (in het kiezen van restaurants ofzo)? Moet je ook echt contacten leggen voor goede deals? Hoe heb jij het kunnen combineren, had je er een baan naast? Je schrijft 5 jaar als reisbegeleidster, en toen? Nog steeds in het toerisme?
@ Kastjanez: wat jij typt kan ik me wel in vinden: je weet steeds meer informatie over een bepaalde plek, dus je weet steeds meer feitjes en weetjes. Ik heb zelf erg veel interesse in culturen en geschiedenis, dus ik dit spreekt me zeker aan.
Mag ik vragen hoe lang je het hebt gedaan? Wat voor soort reizen allemaal? En werk je nu nog in het toerisme?
Zelfs het eten van een olifant gaat hapje voor hapje...
woensdag 18 mei 2011 om 21:29
quote:chatcat86 schreef op 18 mei 2011 @ 17:52:
@ La.India:
Je schrijft dat je een reis in Nieuw Zeeland deed. Had je vooraf al wat met het land? Hoe lang heb je er gezeten? Je schrijft dat geen reis hetzelfde is. Maar -los van de groep die veranderd- kan ik me voorstellen dat je toch vaak dezelfde vragen krijgt en uiteindelijk hetzelfde moet regelen? En hoe gaat de invulling van zo'n reis? Heb je zelf veel vrijheid (in het kiezen van restaurants ofzo)? Moet je ook echt contacten leggen voor goede deals? Hoe heb jij het kunnen combineren, had je er een baan naast? Je schrijft 5 jaar als reisbegeleidster, en toen? Nog steeds in het toerisme?
Ik heb vooral wat met India. Daar heb ik dan ook de meeste tijd van mijn reisbegeleiderscarriere gezeten. Maar ook Australie en NZ ken ik uit eigen reiservaring. Daar ben ik dus ook een paar keer op ingedeeld. Vooral in NZ reis je natuurlijk in verschillende seizoenen. Dan is het een boottocht, dan wil de groep (of en paar deelnemers) een dagje skien. Elke seizoen heeft zijn eigen activiteiten in die regio.
Natuurlijk heb je een bepaald reisprogramma wat je verplicht bent te bezoeken. Je gaat de Taj Mahal natuurlijk niet overslaan,...
Maar elke reis was er wel weer iets mis of juist anders. Het ligt een beetje aan de organisatie waar je voor werkt hoe je vrijheid is in de te organiseren uitstapjes. Ligt alles vast en eet iedereen met elkaar dan is er minder initiatief nodig. Maar bij de organisatie waar ik voor werkte lag alles open. Iedereen kan/kon daar zijn eigen dag indeling maken. Als reisbegeleidster organiseer je leuke dingen maar mee hoeven ze niet. Zo is het juist leuk dat je met kleine groepjes iets onderneemt. Ik verzon elke keer wel weer iets anders,..... buiten de vaste bezienswaardigheden om. En op de vaste reisdagen werd wel van een ieder verlangt zich op de juiste tijd bij de bus te melden.
Zaken veranderen natuurlijk ook. Ben je eerst heel enthousiast over een restaurantje en hebben een paar groepen daar heel leuk gegeten dat kan ineens omslaan. Groep nummer 12 vindt het ineens vreselijk en een schande dat je ze erheen hebt gestuurd. Keurig uit je advieslijstje gehaald want het kan inderdaad achteruitgaan en ja hoor,....groep nummer 16 komt met een ge -wel - dig nieuwe plek op de proppen,...dat je dat nou niet hebt geadviseerd. Super! ( natuurlijk is dat dan weer dat leuke restaurantje waar ook groep 1 - 12 zich goed hebben vermaakt)
Ook door teveel op de automatische piloot te doen kom je voor vreemde verrassingen. Heb je jaren achtereen een leuke onderbreking voor een lange busreis want bij een muziekwinkeltje op de route werkt een geweldige tabla speler,...hij kan maar net even weg zijn naar familie drie dorpen verderop. Of de spontane kamelentocht die altijd een succes is kan niet doorgaan omdat ze naar de markt moesten die middag,...weet jij veel. Als je dan je groep daar van te voren al iets over hebt losgelaten wordt het een teleurstelling. Een hotel waar je weet dat ze een heerlijk zwembad hebben maar nu jij voor de 13de keer er bent zit er onverhoopt geen water in. En beware: een hotel zonder zwembad is minder erg dan een hotel met een leeg zwembad. Dan is men extra teleurgesteld. Soms is een eerste reis door een vreemd land zelfs makkelijker omdat je geen toespelingen kan maken voor zaken die er uiteindelijk om welke reden dan ook niet zijn. Maar als je al enigzins bekend bent met de route en de hotels onderweg is dat ook een pluspunt uiteraard.
Maaltijden waren op mijn reizen exclusief (soms wel ontbijt inbegrepen,..). Ik at dan met een groep ongeveer 6 keer gezamelijk. Eerste avond bijvoorbeeld en soms bij een hotel die dan op het dakterras een mooi buffet organiseerden. Als de groep dat leuk vond tenminste. Soms boeken mensen deze reis juist omdat ze lekker zelf kunnen bepalen waar ze willen eten. Soms in een jungle of op een afgelegen plek is er geen alternatief en dan eet je ook gezamelijk (zeker op kampeerreizen door Afrika is dat natuurlijk gebruikelijk)
Met full time bedoel ik echt full time. Ik was misschien in een jaar zo'n 4 a 5 weken in Nederland en hield dan "vakantie" (maar dat was dan onbetaald) Mijn huis huurde ik vaak onder (dus had wel mijn eigen stek,..) Vond ik erg belangrijk,..leefde tenslotte elke dag al uit een koffer en in hotels,..dat wilde ik niet als ik echt thuis was. Kost een paar duiten maar voor mij het dubbel en dwars waard. Ik had er dus geen baan naast. Soms was ik langer in Nederland, zeg een maand of twee en dan deed ik vaak wat uitzendwerk.
En nu nog steeds in het toerisme,....maar niet meer op pad. Heb nu een gezin en ik kan geen dag zonder mijn kroost,...
@ La.India:
Je schrijft dat je een reis in Nieuw Zeeland deed. Had je vooraf al wat met het land? Hoe lang heb je er gezeten? Je schrijft dat geen reis hetzelfde is. Maar -los van de groep die veranderd- kan ik me voorstellen dat je toch vaak dezelfde vragen krijgt en uiteindelijk hetzelfde moet regelen? En hoe gaat de invulling van zo'n reis? Heb je zelf veel vrijheid (in het kiezen van restaurants ofzo)? Moet je ook echt contacten leggen voor goede deals? Hoe heb jij het kunnen combineren, had je er een baan naast? Je schrijft 5 jaar als reisbegeleidster, en toen? Nog steeds in het toerisme?
Ik heb vooral wat met India. Daar heb ik dan ook de meeste tijd van mijn reisbegeleiderscarriere gezeten. Maar ook Australie en NZ ken ik uit eigen reiservaring. Daar ben ik dus ook een paar keer op ingedeeld. Vooral in NZ reis je natuurlijk in verschillende seizoenen. Dan is het een boottocht, dan wil de groep (of en paar deelnemers) een dagje skien. Elke seizoen heeft zijn eigen activiteiten in die regio.
Natuurlijk heb je een bepaald reisprogramma wat je verplicht bent te bezoeken. Je gaat de Taj Mahal natuurlijk niet overslaan,...
Zaken veranderen natuurlijk ook. Ben je eerst heel enthousiast over een restaurantje en hebben een paar groepen daar heel leuk gegeten dat kan ineens omslaan. Groep nummer 12 vindt het ineens vreselijk en een schande dat je ze erheen hebt gestuurd. Keurig uit je advieslijstje gehaald want het kan inderdaad achteruitgaan en ja hoor,....groep nummer 16 komt met een ge -wel - dig nieuwe plek op de proppen,...dat je dat nou niet hebt geadviseerd. Super! ( natuurlijk is dat dan weer dat leuke restaurantje waar ook groep 1 - 12 zich goed hebben vermaakt)
Ook door teveel op de automatische piloot te doen kom je voor vreemde verrassingen. Heb je jaren achtereen een leuke onderbreking voor een lange busreis want bij een muziekwinkeltje op de route werkt een geweldige tabla speler,...hij kan maar net even weg zijn naar familie drie dorpen verderop. Of de spontane kamelentocht die altijd een succes is kan niet doorgaan omdat ze naar de markt moesten die middag,...weet jij veel. Als je dan je groep daar van te voren al iets over hebt losgelaten wordt het een teleurstelling. Een hotel waar je weet dat ze een heerlijk zwembad hebben maar nu jij voor de 13de keer er bent zit er onverhoopt geen water in. En beware: een hotel zonder zwembad is minder erg dan een hotel met een leeg zwembad. Dan is men extra teleurgesteld. Soms is een eerste reis door een vreemd land zelfs makkelijker omdat je geen toespelingen kan maken voor zaken die er uiteindelijk om welke reden dan ook niet zijn. Maar als je al enigzins bekend bent met de route en de hotels onderweg is dat ook een pluspunt uiteraard.
Maaltijden waren op mijn reizen exclusief (soms wel ontbijt inbegrepen,..). Ik at dan met een groep ongeveer 6 keer gezamelijk. Eerste avond bijvoorbeeld en soms bij een hotel die dan op het dakterras een mooi buffet organiseerden. Als de groep dat leuk vond tenminste. Soms boeken mensen deze reis juist omdat ze lekker zelf kunnen bepalen waar ze willen eten. Soms in een jungle of op een afgelegen plek is er geen alternatief en dan eet je ook gezamelijk (zeker op kampeerreizen door Afrika is dat natuurlijk gebruikelijk)
Met full time bedoel ik echt full time. Ik was misschien in een jaar zo'n 4 a 5 weken in Nederland en hield dan "vakantie" (maar dat was dan onbetaald) Mijn huis huurde ik vaak onder (dus had wel mijn eigen stek,..) Vond ik erg belangrijk,..leefde tenslotte elke dag al uit een koffer en in hotels,..dat wilde ik niet als ik echt thuis was. Kost een paar duiten maar voor mij het dubbel en dwars waard. Ik had er dus geen baan naast. Soms was ik langer in Nederland, zeg een maand of twee en dan deed ik vaak wat uitzendwerk.
En nu nog steeds in het toerisme,....maar niet meer op pad. Heb nu een gezin en ik kan geen dag zonder mijn kroost,...
donderdag 26 mei 2011 om 18:10
@ La.India,
bedankt voor je lange, uitgebreidde antwoorden elke keer. Fijn om zoveel informatie! Nu weer de volgende: ben benieuwd wat je nu doet in het toerisme?
Sorry voor mn lange afwezigheid. Druk met werk en 's avonds geen zin meer om mn laptop aan te zetten.
bedankt voor je lange, uitgebreidde antwoorden elke keer. Fijn om zoveel informatie! Nu weer de volgende: ben benieuwd wat je nu doet in het toerisme?
Sorry voor mn lange afwezigheid. Druk met werk en 's avonds geen zin meer om mn laptop aan te zetten.
Zelfs het eten van een olifant gaat hapje voor hapje...
donderdag 26 mei 2011 om 18:18
Purser op een cruise schip is Guest Relations, en dat is dus eigenlijk receptie. Maar op een schip is dat wel anders dan in een hotel. Ik vond het ontzettend leuk.
Ik werk nu nog in de reiswereld, ik werk voor een bekende rederij op hun kantoor in London (waar het nu ontzettend hard regent!).
Sommige mensen blijven plakken in de reiswereld, sommigen doen het tijdelijk. Verschilt echt per persoon.
Ik werk nu nog in de reiswereld, ik werk voor een bekende rederij op hun kantoor in London (waar het nu ontzettend hard regent!).
Sommige mensen blijven plakken in de reiswereld, sommigen doen het tijdelijk. Verschilt echt per persoon.