Werk & Studie
alle pijlers
Werken in de prostitutie
zondag 30 juni 2013 om 12:04
Beste allemaal,
Om ervoor te zorgen dat dit niet een te lang verhaal wordt, zal ik het proberen om zo kort mogelijk te verwoorden.
Om te beginnen: ik kan het niet meer, zowel lichamelijk als psychisch niet. Mijn ouders hebben me sinds mijn 20ste proberen te breken.
Het begon al in ''kleine'' stapjes in mijn jeugd, maar sinds mijn 20ste was het botweg terreur te noemen. Als gevolg hiervan kon ik niet meer slapen, functioneren, zat in een halve psychose, was compleet afhankelijk van hun onderdak en geld, kon geen kant op.
Ik deed toen een andere hbo opleiding en mijn mentor was een ongelooflijke goede steun voor me, zij zag dat er iets mis was en spoorde me aan meer te vertellen. Zij raadde me ook aan om naar de psycholoog te gaan. Met behulp van PsyQ, mijn mentor en nog een paar goede vrienden, krabbelde ik uit mijn ineengestorte zelfbeeld en ''vond'' ik mezelf terug. Mijn ouders begonnen eindelijk iets normaler te doen (maar het was nog steeds getreiter, alleen minder) en omdat ik het met behulp van andere mensen goed deed op hbo, lieten mijn ouders me eindelijk ademen en dit na bijna 3 jaar non stop getreiter dat me overigens op zo een manier beschadigd heeft, dat ik er nog steeds last van heb.
Ik heb ongeveer 2 jaar wat rust gehad, keeg weer vrienden, haalde goede cijfers op hbo. Ga volgend jaar naar de 3e. Helaas kreeg ik vorig jaar last van een infectie in mijn beide oren, wat leidde tot hyperacusis en gefladder van trommelvlies in mijn rechteroor. Grote gevoeligheid voor geluid. Ik weet niet of dit een resultaat is van al de stress, maar het komt erop neer dat ik bijvoorbeeld nooit in een winkel als H&M zou kunnen werken omdat de muziek en kabaal te veel voor me is. Dus dit beperkte me ook weer in mijn zelfstandigheid te ontkomen aan mijn ouders.
Tegenwoordig zijn mijn ouders weer met volle kracht bezig. Ik moet hier zo snel mogelijk weg om onder andere mijn psyche, gezondheid en studie niet onder te laten leiden. Om zo snel mogelijk geld te verdienen, voel ik me genoodzaakt om in de prostitutie te gaan werken. Mijn eigenwaarde en zelfbeeld zijn namelijk zo verpest dat ik niet een normale baan zou kunnen doen, daar verwachten ze heel veel van je en omdat mijn sociale interactie met mensen verstoord is door mijn ouders heb ik veel moeite om normaal met mensen om te kunnen gaan. Mijn bedoeling is om in de prostitutie zodanig snel geld te verdienen, zodat ik wat ademruimte krijg en mezelf kan redden voordat het echt te laat is, want ik heb het gevoel alsof ik dit niet meer aankan. Ik ben nu 24 jaar en mijn vader schroomt geweld niet. Ik durf sowieso nog geen aangifte te doen van huiselijk geweld, dat is voor mij nu echt geen optie, ik wil er alleen uit.
Ik vraag hier niet om hoe ik met mijn situatie kan leven, want ik heb er al veel over gepraat enz. dat is voor mij al een gepasseerde halte. Enige wat ik wil, is een uitweg uit deze situatie en dat zie ik snel gebeuren door in de prostitutie te gaan. Hoe kan ik dit efficient voorbereiden? En bij wie moet ik advies inwinnen?
Om ervoor te zorgen dat dit niet een te lang verhaal wordt, zal ik het proberen om zo kort mogelijk te verwoorden.
Om te beginnen: ik kan het niet meer, zowel lichamelijk als psychisch niet. Mijn ouders hebben me sinds mijn 20ste proberen te breken.
Het begon al in ''kleine'' stapjes in mijn jeugd, maar sinds mijn 20ste was het botweg terreur te noemen. Als gevolg hiervan kon ik niet meer slapen, functioneren, zat in een halve psychose, was compleet afhankelijk van hun onderdak en geld, kon geen kant op.
Ik deed toen een andere hbo opleiding en mijn mentor was een ongelooflijke goede steun voor me, zij zag dat er iets mis was en spoorde me aan meer te vertellen. Zij raadde me ook aan om naar de psycholoog te gaan. Met behulp van PsyQ, mijn mentor en nog een paar goede vrienden, krabbelde ik uit mijn ineengestorte zelfbeeld en ''vond'' ik mezelf terug. Mijn ouders begonnen eindelijk iets normaler te doen (maar het was nog steeds getreiter, alleen minder) en omdat ik het met behulp van andere mensen goed deed op hbo, lieten mijn ouders me eindelijk ademen en dit na bijna 3 jaar non stop getreiter dat me overigens op zo een manier beschadigd heeft, dat ik er nog steeds last van heb.
Ik heb ongeveer 2 jaar wat rust gehad, keeg weer vrienden, haalde goede cijfers op hbo. Ga volgend jaar naar de 3e. Helaas kreeg ik vorig jaar last van een infectie in mijn beide oren, wat leidde tot hyperacusis en gefladder van trommelvlies in mijn rechteroor. Grote gevoeligheid voor geluid. Ik weet niet of dit een resultaat is van al de stress, maar het komt erop neer dat ik bijvoorbeeld nooit in een winkel als H&M zou kunnen werken omdat de muziek en kabaal te veel voor me is. Dus dit beperkte me ook weer in mijn zelfstandigheid te ontkomen aan mijn ouders.
Tegenwoordig zijn mijn ouders weer met volle kracht bezig. Ik moet hier zo snel mogelijk weg om onder andere mijn psyche, gezondheid en studie niet onder te laten leiden. Om zo snel mogelijk geld te verdienen, voel ik me genoodzaakt om in de prostitutie te gaan werken. Mijn eigenwaarde en zelfbeeld zijn namelijk zo verpest dat ik niet een normale baan zou kunnen doen, daar verwachten ze heel veel van je en omdat mijn sociale interactie met mensen verstoord is door mijn ouders heb ik veel moeite om normaal met mensen om te kunnen gaan. Mijn bedoeling is om in de prostitutie zodanig snel geld te verdienen, zodat ik wat ademruimte krijg en mezelf kan redden voordat het echt te laat is, want ik heb het gevoel alsof ik dit niet meer aankan. Ik ben nu 24 jaar en mijn vader schroomt geweld niet. Ik durf sowieso nog geen aangifte te doen van huiselijk geweld, dat is voor mij nu echt geen optie, ik wil er alleen uit.
Ik vraag hier niet om hoe ik met mijn situatie kan leven, want ik heb er al veel over gepraat enz. dat is voor mij al een gepasseerde halte. Enige wat ik wil, is een uitweg uit deze situatie en dat zie ik snel gebeuren door in de prostitutie te gaan. Hoe kan ik dit efficient voorbereiden? En bij wie moet ik advies inwinnen?
zondag 30 juni 2013 om 13:55
Eens met Orzoo.
Ik snap wel dat het moeilijker lijkt, maar als jij eenmaal los bent van je ouders kun je eindelijk aan je zelfvertrouwen gaan werken. En dan gaat er misschien wel een wereld voor je open! Overigens, werkgevers hebben niks te schaften met jouw ouders of je verleden. Die kijken naar hoe jij het doet op dat moment.
Die ooraandoening is vervelend, ik neem aan dat je studie wel wijst in de richting van een kantoorbaan of iets anders binnen? Dan hoeft dat toch geen probleem te zijn? Voor bijbaantjes is het wel lastiger, maar dan nog is er wel ergens iets te doen hoor. Beter dan een hijgende vette man boven op je.
Jij moet gaan denken in mogelijkheden, niet in problemen, echt hoor.
Ik snap wel dat het moeilijker lijkt, maar als jij eenmaal los bent van je ouders kun je eindelijk aan je zelfvertrouwen gaan werken. En dan gaat er misschien wel een wereld voor je open! Overigens, werkgevers hebben niks te schaften met jouw ouders of je verleden. Die kijken naar hoe jij het doet op dat moment.
Die ooraandoening is vervelend, ik neem aan dat je studie wel wijst in de richting van een kantoorbaan of iets anders binnen? Dan hoeft dat toch geen probleem te zijn? Voor bijbaantjes is het wel lastiger, maar dan nog is er wel ergens iets te doen hoor. Beter dan een hijgende vette man boven op je.
Jij moet gaan denken in mogelijkheden, niet in problemen, echt hoor.
zondag 30 juni 2013 om 13:55
* Denken jullie echt dat ik nog normaal het leven door kan? Dat kan niet meer, ik vertrouw toch al niemand meer. Daarom koos ik voor zo een rigoureuze beslissing. Ik wil mezelf niet verder vernielen, in elk geval niet bewust. Zou normaal zelfstandig en onafhankelijk willen functioneren en het liefst met een normale baan
*
Ja lieve TO, dat denk ik echt dat jij dat wel degelijk kan. Maar niet door hoer te worden.
Je geeft zelf al aan dat je het liefst een normale baan wilt. Good for you! Ga daar dan aan werken en lees alle gegeven adviezen nog eens op je gemak door met een andere bril.
*
Ja lieve TO, dat denk ik echt dat jij dat wel degelijk kan. Maar niet door hoer te worden.
Je geeft zelf al aan dat je het liefst een normale baan wilt. Good for you! Ga daar dan aan werken en lees alle gegeven adviezen nog eens op je gemak door met een andere bril.
Huts!
zondag 30 juni 2013 om 13:55
Dat hoorapparaat wat je nodig hebt, dekt je zorgverzekering dat niet?
De gewelddadige situatie waar je inzit, heb je dat al met je huisarts besproken? Hij heeft een beroepsgeheim dus mag niet aangifte doen of met je ouders praten of wat dan ook, dan is hij strafbaar.
Je hebt iemand nodig die samen met je een stappenplan opstelt hoe je hieruit gaat komen. Want dat kan je! Dat heb jij in je!
Dat is niet de prostitutie,, neem dat nu maar aan van iedereen hier.
Ga naar je huisarts, zoek hulp!
De gewelddadige situatie waar je inzit, heb je dat al met je huisarts besproken? Hij heeft een beroepsgeheim dus mag niet aangifte doen of met je ouders praten of wat dan ook, dan is hij strafbaar.
Je hebt iemand nodig die samen met je een stappenplan opstelt hoe je hieruit gaat komen. Want dat kan je! Dat heb jij in je!
Dat is niet de prostitutie,, neem dat nu maar aan van iedereen hier.
Ga naar je huisarts, zoek hulp!
zondag 30 juni 2013 om 13:58
zondag 30 juni 2013 om 13:58
zondag 30 juni 2013 om 14:01
Natuurlijk kun jij uiteindelijk normaal door het leven gaan, daar vertrouw ik op. Maar, ja, waarschijnlijk kost het jou door je verleden wel meer moeite. Moet je nagaan hoe hoog het rendement dan gaat zijn, hoe trots je uiteindelijk op jezelf gaat zijn.
En ja, je hebt het overleefd, dus de rest kun je ook overleven.
En ja, je hebt het overleefd, dus de rest kun je ook overleven.
zondag 30 juni 2013 om 14:02
quote:loni. schreef op 30 juni 2013 @ 13:49:
[...]
Dat idee heb ik ook, verwekt om de kinderbijslag of uitkering? Tot op de dag van vandaag hoor ik dat ik altijd zo ongewenst ben en hen zelfs 100 gulden kostte toen ik geboren werd. Het deed een aantal jaren terug zoveel pijn toen ze het zeiden. Steeds te moeten horen dat ik een dom, lelijk persoon was. Ik voelde me onwaardig, schuldig, stom, lelijk en walgelijk. Ik werd in mijn gezicht gespuugd enz. Denken jullie echt dat ik nog normaal het leven door kan? Dat kan niet meer, ik vertrouw toch al niemand meer. Daarom koos ik voor zo een rigoureuze beslissing. Ik wil mezelf niet verder vernielen, in elk geval niet bewust. Zou normaal zelfstandig en onafhankelijk willen functioneren en het liefst met een normale baan
Je zet jezelf neer als iemand die voor de rest van het leven slachtoffer zal zijn van wat haar ouders van haar vinden, want wat je ouders van je vinden is blijkbaar het belangrijkste dat van je gevonden kan worden.
Als je nu eerst eens begint met déprogrammeren en alles dat je ouders over je hebben beweerd bij het grofvuil te zetten, dan ben je al een heel eind en dan is het zaak om overnieuw te beginnen, met wat anderen je te melden hebben op basis van wie en wat je werkelijk bent.
Dit proces kan je afspreken met een goede psycholoog die jou daar bij helpt, want zoiets kan je niet alleen.
Het is niet de gemakkelijkste weg, maar wel eentje op weg naar heling en genezing en wie weet, krijg daarmee een zelfbeeld dat een heel stuk beter bij je past.
Je ouders praten poep.
[...]
Dat idee heb ik ook, verwekt om de kinderbijslag of uitkering? Tot op de dag van vandaag hoor ik dat ik altijd zo ongewenst ben en hen zelfs 100 gulden kostte toen ik geboren werd. Het deed een aantal jaren terug zoveel pijn toen ze het zeiden. Steeds te moeten horen dat ik een dom, lelijk persoon was. Ik voelde me onwaardig, schuldig, stom, lelijk en walgelijk. Ik werd in mijn gezicht gespuugd enz. Denken jullie echt dat ik nog normaal het leven door kan? Dat kan niet meer, ik vertrouw toch al niemand meer. Daarom koos ik voor zo een rigoureuze beslissing. Ik wil mezelf niet verder vernielen, in elk geval niet bewust. Zou normaal zelfstandig en onafhankelijk willen functioneren en het liefst met een normale baan
Je zet jezelf neer als iemand die voor de rest van het leven slachtoffer zal zijn van wat haar ouders van haar vinden, want wat je ouders van je vinden is blijkbaar het belangrijkste dat van je gevonden kan worden.
Als je nu eerst eens begint met déprogrammeren en alles dat je ouders over je hebben beweerd bij het grofvuil te zetten, dan ben je al een heel eind en dan is het zaak om overnieuw te beginnen, met wat anderen je te melden hebben op basis van wie en wat je werkelijk bent.
Dit proces kan je afspreken met een goede psycholoog die jou daar bij helpt, want zoiets kan je niet alleen.
Het is niet de gemakkelijkste weg, maar wel eentje op weg naar heling en genezing en wie weet, krijg daarmee een zelfbeeld dat een heel stuk beter bij je past.
Je ouders praten poep.
zondag 30 juni 2013 om 14:12
quote:loni. schreef op 30 juni 2013 @ 12:04:
Mijn eigenwaarde en zelfbeeld zijn namelijk zo verpest dat ik niet een normale baan zou kunnen doen, daar verwachten ze heel veel van je en omdat mijn sociale interactie met mensen verstoord is ?In de prostitutie heb je meer sociale vaardigheden nodig dan in een winkel hoor. In een winkel komen mensen met één specifiek doel. In de prostitutie moet je met veel klanten maar uitvogelen wat het doel is. Het is veel meer dan gaan liggen met je benen wijd. Op het moment dat je niet goed reageert op een potentiele klant heb je géén klant dus geen geld en in een erger geval word deze agressief Besef dus eerst goed wat je doet.
Mijn eigenwaarde en zelfbeeld zijn namelijk zo verpest dat ik niet een normale baan zou kunnen doen, daar verwachten ze heel veel van je en omdat mijn sociale interactie met mensen verstoord is ?In de prostitutie heb je meer sociale vaardigheden nodig dan in een winkel hoor. In een winkel komen mensen met één specifiek doel. In de prostitutie moet je met veel klanten maar uitvogelen wat het doel is. Het is veel meer dan gaan liggen met je benen wijd. Op het moment dat je niet goed reageert op een potentiele klant heb je géén klant dus geen geld en in een erger geval word deze agressief Besef dus eerst goed wat je doet.
zondag 30 juni 2013 om 14:12
quote:loni. schreef op 30 juni 2013 @ 13:41:
De andere studenten waar jij het over hebt, zitten hier niet mee en die hebben ook niet zo een heftig verleden als ik heb. Daar zit het verschil.Dat weet je helemaal niet. Niet iedereen loopt te koop met zijn eigen problemen en medische zorgen. Ik neem aan dat jij het ook niet in elk gesprek ter sprake bent. Het verschil met jou en deze anderen is dat jij geen normale gedachtegang hebt ten aanzien van je jezelf op eigen kracht verder helpen. In de prostitutie gaan werken bedoel ik daarmee.
De andere studenten waar jij het over hebt, zitten hier niet mee en die hebben ook niet zo een heftig verleden als ik heb. Daar zit het verschil.Dat weet je helemaal niet. Niet iedereen loopt te koop met zijn eigen problemen en medische zorgen. Ik neem aan dat jij het ook niet in elk gesprek ter sprake bent. Het verschil met jou en deze anderen is dat jij geen normale gedachtegang hebt ten aanzien van je jezelf op eigen kracht verder helpen. In de prostitutie gaan werken bedoel ik daarmee.
Stressed is just desserts spelled backwards
zondag 30 juni 2013 om 14:15
Ik vraag me alleen af wat je nog thuis doet. Ik heb ook ouders die niet zo waren als andere ouders maar ik ben dan ook weggelopen met 15, uit nood en met beloofde beterschap van ouders weer terug en op mijzelf met nog net geen 17. Waarom dan thuis blijven hangen als het echt zo erg is. Dan ga je toch gewoon het huis uit. Zeker op jongere leeftijd is dat niet zo moeilijk en word je aan alle kanten geholpen. Heb zo het idee dat er meer aan de hand is dan dat jij schrijft.
zondag 30 juni 2013 om 14:17
quote:Jihoe schreef op 30 juni 2013 @ 14:09:
Waarom zijn je ouders nu wel goed genoeg om jou te onderhouden.
Ik kan er niet bij dat iemand in zo'n situatie langer bij haar ouders blijft wonen terwijl je allang op kamers had kunnen gaan
Ik kan inderdaad begrijpen dat jij het raar vindt. Maar als ik zeg dat ik iets voor mezelf ga zoeken, kijken ze me honend aan en zeggen meestal: wie wilt jou nou? Hoe zou jij jezelf ooit kunnen onderhouden. Welke man wilt jou?
En dit is een mega favoriet bij ze: Als je ooit durft weg te gaan en daarna terugkomt met al je problemen, dan kennen wij jou niet meer.. En mijn vader gebruikt regelmatig: Ow ga je weg, word je hoer ofzo?
Ze staan het niet toe dat ik weg ga als het niet onder hun voorwaarden gebeurd of anders kennen ze me niet meer. Ik vind het allemaal heel beangstigend, ik zie het leven als beangstigend. Ik kan daar niets aan doen, zo ben ik opgevoed. Ik probeer er positiever naar te kijken, maar mijn onbewuste gevoel kan ik niet zo makkelijk uitschakelen, dat is er jaren ingesleten. Ik ben daarom ook gelovig, dat er een reden is en dat ik er ben voor een reden anders zou ik sowieso niet meer willen leven en maakte ik vandaag nog een eind aan alles
Waarom zijn je ouders nu wel goed genoeg om jou te onderhouden.
Ik kan er niet bij dat iemand in zo'n situatie langer bij haar ouders blijft wonen terwijl je allang op kamers had kunnen gaan
Ik kan inderdaad begrijpen dat jij het raar vindt. Maar als ik zeg dat ik iets voor mezelf ga zoeken, kijken ze me honend aan en zeggen meestal: wie wilt jou nou? Hoe zou jij jezelf ooit kunnen onderhouden. Welke man wilt jou?
En dit is een mega favoriet bij ze: Als je ooit durft weg te gaan en daarna terugkomt met al je problemen, dan kennen wij jou niet meer.. En mijn vader gebruikt regelmatig: Ow ga je weg, word je hoer ofzo?
Ze staan het niet toe dat ik weg ga als het niet onder hun voorwaarden gebeurd of anders kennen ze me niet meer. Ik vind het allemaal heel beangstigend, ik zie het leven als beangstigend. Ik kan daar niets aan doen, zo ben ik opgevoed. Ik probeer er positiever naar te kijken, maar mijn onbewuste gevoel kan ik niet zo makkelijk uitschakelen, dat is er jaren ingesleten. Ik ben daarom ook gelovig, dat er een reden is en dat ik er ben voor een reden anders zou ik sowieso niet meer willen leven en maakte ik vandaag nog een eind aan alles
zondag 30 juni 2013 om 14:18
Dit moet je absoluut niet verkeerd opvatten. Wat jij beschrijft van je verleden komt op mij niet zo heftig over. Ja dat was het voor jou zeker wel, maar ik bedoel dat er echt heeeeeeeel veel mensen zijn die hetzelfde hebben meegemaakt, en ook heeeeeeel veel mensen die het nog veel erger hebben meegemaakt. Die hebben het allemaal gered zonder de prostitutie in te gaan. Als zij het kunnen kan jij het ook. Maar dan moet je wel stoppen met jezelf zielig vinden en jezelf een schop onder de kont geven. Als anderen niet voor je zorgen zul je zelf voor jezelf moeten zorgen. Dat doe je door op jezelf te gaan, werk te zoeken die bij je past en je studie af te ronden ZONDER de prostitutie in te gaan.
Er zijn heel veel werknemers de iemand met gehoorschade aannemen, er zijn er een stuk minder die een voormalig hoertje aannemen. Een hoer is namelijk slecht voor het imago van het bedrijf. Iemand met gehoorschade is dat absoluut niet.
Er zijn heel veel werknemers de iemand met gehoorschade aannemen, er zijn er een stuk minder die een voormalig hoertje aannemen. Een hoer is namelijk slecht voor het imago van het bedrijf. Iemand met gehoorschade is dat absoluut niet.
zondag 30 juni 2013 om 14:19
quote:loni. schreef op 30 juni 2013 @ 14:17:
[...]
Ik kan inderdaad begrijpen dat jij het raar vindt. Maar als ik zeg dat ik iets voor mezelf ga zoeken, kijken ze me honend aan en zeggen meestal: wie wilt jou nou? Hoe zou jij jezelf ooit kunnen onderhouden. Welke man wilt jou?
En dit is een mega favoriet bij ze: Als je ooit durft weg te gaan en daarna terugkomt met al je problemen, dan kennen wij jou niet meer.. En mijn vader gebruikt regelmatig: Ow ga je weg, word je hoer ofzo?
Ze staan het niet toe dat ik weg ga als het niet onder hun voorwaarden gebeurd of anders kennen ze me niet meer. Ik vind het allemaal heel beangstigend, ik zie het leven als beangstigend. Ik kan daar niets aan doen, zo ben ik opgevoed. Ik probeer er positiever naar te kijken, maar mijn onbewuste gevoel kan ik niet zo makkelijk uitschakelen, dat is er jaren ingesleten. Ik ben daarom ook gelovig, dat er een reden is en dat ik er ben voor een reden anders zou ik sowieso niet meer willen leven en maakte ik vandaag nog een eind aan allesIk lees nergens dat ze je niet toestaan weg te gaan. Ze denken alleen dat je het niet kunt. Bewijs ze het tegendeel. Hun woorden deden je toch niks meer?
[...]
Ik kan inderdaad begrijpen dat jij het raar vindt. Maar als ik zeg dat ik iets voor mezelf ga zoeken, kijken ze me honend aan en zeggen meestal: wie wilt jou nou? Hoe zou jij jezelf ooit kunnen onderhouden. Welke man wilt jou?
En dit is een mega favoriet bij ze: Als je ooit durft weg te gaan en daarna terugkomt met al je problemen, dan kennen wij jou niet meer.. En mijn vader gebruikt regelmatig: Ow ga je weg, word je hoer ofzo?
Ze staan het niet toe dat ik weg ga als het niet onder hun voorwaarden gebeurd of anders kennen ze me niet meer. Ik vind het allemaal heel beangstigend, ik zie het leven als beangstigend. Ik kan daar niets aan doen, zo ben ik opgevoed. Ik probeer er positiever naar te kijken, maar mijn onbewuste gevoel kan ik niet zo makkelijk uitschakelen, dat is er jaren ingesleten. Ik ben daarom ook gelovig, dat er een reden is en dat ik er ben voor een reden anders zou ik sowieso niet meer willen leven en maakte ik vandaag nog een eind aan allesIk lees nergens dat ze je niet toestaan weg te gaan. Ze denken alleen dat je het niet kunt. Bewijs ze het tegendeel. Hun woorden deden je toch niks meer?
zondag 30 juni 2013 om 14:23
En wat is daar erg aan, als die twee kutjanussen je niet meer willen kennen?
Jij bent weg en je hoeft ze noooit meer te zien. Ik zeg win-win situatie. Bovendien, je hoeft ze je plannen niet mee te delen. Op een dag ben je gewoon, weg. Klaar.
En hoezo terugkomen...ook niet dus. Maar dat kan allemaal bereikt worden zonder hoer te zijn.
En dan lach jij die kutmensen keihard uit.
Jij bent weg en je hoeft ze noooit meer te zien. Ik zeg win-win situatie. Bovendien, je hoeft ze je plannen niet mee te delen. Op een dag ben je gewoon, weg. Klaar.
En hoezo terugkomen...ook niet dus. Maar dat kan allemaal bereikt worden zonder hoer te zijn.
En dan lach jij die kutmensen keihard uit.
Huts!
zondag 30 juni 2013 om 14:27
Heftig verhaal, maar prostitutie lijkt mij een bijzonder slechte optie (tenzij je het leuk vind om seks te hebben met veel verschillende mannen die verder niet erg begaan zijn met jouw lot). Als je zuinig leeft is het bovendien helemaal geen noodzaak; met uitwonende studiefinanciering, een klein bijbaantje en desnoods een kleine aanvullende lening via de DUO valt prima te leven als je geen gekke dingen doet. Huur een goedkope kamer, doe goedkoop boodschappen en koop je kleding in de uitverkoop bij de H&M. Als het moet kan je dan van minder dan 700 euro echt rond kunnen komen. Geen vetpot, maar alles beter dan je huidige situatie. Je kunt in ieder geval rustig aan je toekomst bouwen zonder dat je verder beschadigd wordt.
zondag 30 juni 2013 om 14:28
Maar Loni, verwacht je dan dat je terug moet komen bij je ouders? Omdat ze niet willen dat je terug komt als je eenmaal weg bent gegaan? Ze hebben, zoals ik het hier lees, nog veel te veel grip op jou. Bewijs ze het tegendeel en ga weg.
Een studieschuld lijkt mij fijner dan daar blijven zitten. En ja, dan ben je financieel afhankelijk van DUO, maar dat zal je later ook zijn van je werkgever. Hier boven is het ook al gezegd, maar je lijkt heel erg in de slachtofferrol te zitten. Dat zal inderdaad zo gegroeid zijn, maar jij beslist wat je er uiteindelijk mee doet. Jij moet verandering willen, een plan maken en dan alles in motie zetten.
Een studieschuld lijkt mij fijner dan daar blijven zitten. En ja, dan ben je financieel afhankelijk van DUO, maar dat zal je later ook zijn van je werkgever. Hier boven is het ook al gezegd, maar je lijkt heel erg in de slachtofferrol te zitten. Dat zal inderdaad zo gegroeid zijn, maar jij beslist wat je er uiteindelijk mee doet. Jij moet verandering willen, een plan maken en dan alles in motie zetten.