Zwanger
alle pijlers
Bijna abortus
vrijdag 10 februari 2017 om 01:02
Hoi allemaal,
Op een avond heb ik seks met mijn vriend gehad en dat is mis gegaan, We waren beide dronken, en hadden niet door dat het condoom van zijn inmiddels slappe penis was afgegleden, en zijn daarna gewoon doorgegaan.
Afgelopen maandag heb ik een zwangerschapstest gedaan, en het was raak. Tot groot verdriet van mij en mijn vriend, we zijn nog lang niet toe aan een kindje, we studeren beide, hebben geen geld, zijn nog maar net samen.
Wij staan er beide 100% achter dat we geen kind willen. Dus heb ik een afspraak gemaakt bij de abortuskliniek, en maandag kan ik terecht.
Ik voel mij zo stom. Stom dat we dat niet op tijd door hebben gehad, stom dat we niet de morning after pil hebben gehaald, stom dat ik zei 'de kans is zo klein, en die pil is nou niet echt gezond. Laat maar joh, het komt vast goed'.
Er zijn zoveel programma's op tv waarbij tienermoeders het zelfs lukt om een kindje op te voeden en rond te komen. Wij zijn midden 20 en wij nemen de 'makkelijke' beslissing. Dat voelt zo slecht. Soms gaat het even goed en kan ik lachen, maar dan bekruipt dat slechte gevoel mij weer. Dat ik nooit meer een kindje verdien, en dat dit gevoel altijd zal blijven. Of dat ik nooit meer dezelfde zal zijn. Ik zie ineens alleen maar zwangere vrouwen en kinderen op straat. Ik wil weten of ik een jongetje of een meisje zou krijgen, en of het mijn karakter of dat van mijn vriend zou hebben. Of misschien van ons beide een beetje, dat lijkt mij helemaal leuk.
Al sta ik 100% achter deze beslissing, en mijn vriend achter elke keuze die ik maak, dit gevoel kan ik niet wegstoppen.
Ik ben niet zo actief op VIVA, maar ik lig wakker en wilde aan iemand mijn verhaal kwijt. Bedankt voor het lezen.
Ik vraag mij ook af of iemand dit gevoel herkent, hoe zij er mee om is gegaan, en of het weg gaat?
Liefs,
Op een avond heb ik seks met mijn vriend gehad en dat is mis gegaan, We waren beide dronken, en hadden niet door dat het condoom van zijn inmiddels slappe penis was afgegleden, en zijn daarna gewoon doorgegaan.
Afgelopen maandag heb ik een zwangerschapstest gedaan, en het was raak. Tot groot verdriet van mij en mijn vriend, we zijn nog lang niet toe aan een kindje, we studeren beide, hebben geen geld, zijn nog maar net samen.
Wij staan er beide 100% achter dat we geen kind willen. Dus heb ik een afspraak gemaakt bij de abortuskliniek, en maandag kan ik terecht.
Ik voel mij zo stom. Stom dat we dat niet op tijd door hebben gehad, stom dat we niet de morning after pil hebben gehaald, stom dat ik zei 'de kans is zo klein, en die pil is nou niet echt gezond. Laat maar joh, het komt vast goed'.
Er zijn zoveel programma's op tv waarbij tienermoeders het zelfs lukt om een kindje op te voeden en rond te komen. Wij zijn midden 20 en wij nemen de 'makkelijke' beslissing. Dat voelt zo slecht. Soms gaat het even goed en kan ik lachen, maar dan bekruipt dat slechte gevoel mij weer. Dat ik nooit meer een kindje verdien, en dat dit gevoel altijd zal blijven. Of dat ik nooit meer dezelfde zal zijn. Ik zie ineens alleen maar zwangere vrouwen en kinderen op straat. Ik wil weten of ik een jongetje of een meisje zou krijgen, en of het mijn karakter of dat van mijn vriend zou hebben. Of misschien van ons beide een beetje, dat lijkt mij helemaal leuk.
Al sta ik 100% achter deze beslissing, en mijn vriend achter elke keuze die ik maak, dit gevoel kan ik niet wegstoppen.
Ik ben niet zo actief op VIVA, maar ik lig wakker en wilde aan iemand mijn verhaal kwijt. Bedankt voor het lezen.
Ik vraag mij ook af of iemand dit gevoel herkent, hoe zij er mee om is gegaan, en of het weg gaat?
Liefs,
