Blij maar ook bang
zondag 16 november 2014 om 13:12
Mijn vriend en ik zijn er vrijdag achter gekomen dat we zwanger zijn van ons eerste kindje. We waren natuurlijk hartstikke blij maar al snel sloeg de angst toe bij mij. Ik krijg telkens horror scenarios in mijn hoofd zoals dat het hartje niet klopt of daf er iets anders is waardoor ik miskraam krijg. Wij willen namelijk heel graag dit kindje en ben zelfs bang dat de drie positieve testen vals waren. Is dit normaal deze angst hebben andere vrouwen hier ook last van?
Ik hoor het heel graag!!!!
Ik hoor het heel graag!!!!
zondag 16 november 2014 om 13:28
Heb je reden om bang te zijn, bijvoorbeeld heel lang moeten wachten op deze zwangerschap, of in je omgeving een slechte afloop meegemaakt?
Helaas gaat het soms mis, maar waarom zou dat juist jou moeten overkomen. Procentueel gezien is de kans dat het mis gaat echt heeeeeeel klein.
Probeer het los te laten en te genieten van je zwangerschap.
Helaas gaat het soms mis, maar waarom zou dat juist jou moeten overkomen. Procentueel gezien is de kans dat het mis gaat echt heeeeeeel klein.
Probeer het los te laten en te genieten van je zwangerschap.
zondag 16 november 2014 om 13:43
Dat is echt onzin Janneke, procentueel is de kans dat het misgaat 10%. Dat is dus geen kleine kans.
Maar TO, heb vertrouwen in je lichaam, denk positief en maak je niet te druk. De kans is nog steeds het allergrootst (90%!) dat het goed gaat! En mocht het mis gaan... Je bent jong en je komt er echt wel over heen. En dan kan je gewoon opnieuw zwanger worden. Ik heb net een miskraam gehad, je komt er overheen.
Maar voor nu: positief! Je hormonen kunnen je nu flink in de war maken. Dus zorg voor jezelf.
Maar TO, heb vertrouwen in je lichaam, denk positief en maak je niet te druk. De kans is nog steeds het allergrootst (90%!) dat het goed gaat! En mocht het mis gaan... Je bent jong en je komt er echt wel over heen. En dan kan je gewoon opnieuw zwanger worden. Ik heb net een miskraam gehad, je komt er overheen.
Maar voor nu: positief! Je hormonen kunnen je nu flink in de war maken. Dus zorg voor jezelf.
zondag 16 november 2014 om 13:51
dankjewel! Ja het was ook niet echt de bedoeling om zwanger te worden maar het is echt van harte welkom. Maar vond her ook heel raar heb drie testen gedaan en wilde er vandaag weer een par doen om te kijken of ik nog steeds zwanger ben (ik ben al anderhalve week overtijd en nog geen bloedverlies gehad) mijn vriend zei ook al doe niet zo raar je bent echt nog wel zwanger maar het zijn inderdaad de angsten ook omdat ik pas 4 december mijn eerste echo heb en het me dus niet kan beseffen maar ik kan er ook nu niet echt van geniet vanwege al die gedachtes die door me hoofd schieten.
zondag 16 november 2014 om 14:00
Ambie, testen heeft geen zin. Je hormonen zitten nog een paar weken in je bloed, ook is het mis. Kwaaltjes zeggen ook niets.
Wen maar aan de onzekerheid, dat heb je nog steeds als hij/zij 5 is, of 10 of 15 enz. Het hoort erbij.
Geniet er ook een beetje van en laat het maar over je heen komen. En die hormonen... Die kunnen je onzeker, onredelijk, hekserig of aanhankelijk maken.... Gelukkig lijkt je vriend er aardig rustig onder.
Wen maar aan de onzekerheid, dat heb je nog steeds als hij/zij 5 is, of 10 of 15 enz. Het hoort erbij.
Geniet er ook een beetje van en laat het maar over je heen komen. En die hormonen... Die kunnen je onzeker, onredelijk, hekserig of aanhankelijk maken.... Gelukkig lijkt je vriend er aardig rustig onder.
zondag 16 november 2014 om 19:52
Heel herkenbaar, ik wilde erg graag zwanger worden en toen ik zwanger van de eerste was geloofde ik het eerst niet. Dus nog eens een test gedaan en toen schoot ik in paniek, er is geen weg meer terug.
Het is helemaal goed gekomen, ze is nu 9 jaar en heeft nog twee zussen.
Of het goed gaat is afwachten, ik heb tussen mijn oudste en tweede een miskraam gehad en dat was heel verdrietig, maar je hebt er geen invloed op. Het gaat goed of niet. Dus probeer te kalmeren en het over je heen te laten komen (makkelijker gezegd dat gedaan). Ik werd pas echt minder nerveus toen ik mijn dochter kon voelen in mijn buik.
En gefeliciteerd!
Het is helemaal goed gekomen, ze is nu 9 jaar en heeft nog twee zussen.
Of het goed gaat is afwachten, ik heb tussen mijn oudste en tweede een miskraam gehad en dat was heel verdrietig, maar je hebt er geen invloed op. Het gaat goed of niet. Dus probeer te kalmeren en het over je heen te laten komen (makkelijker gezegd dat gedaan). Ik werd pas echt minder nerveus toen ik mijn dochter kon voelen in mijn buik.
En gefeliciteerd!
zondag 16 november 2014 om 20:07
Dankjewel Reisa voor je antwoord het stelt me wel meer op mijn gemak. Ik hoop zo dat alles goed gaat en inderdaad ik kan het nog steeds niet geloven ook omdat je het nog niet voelt bewegen of ook maar iets ziet natuurlijk heb wel wat opgezette darmen waardoor ik een rond buikje heb is dit wel normaal?
zondag 16 november 2014 om 20:28
Ja dat is waar nouja laten we maar hopen het beste het is allemaal gewoon spannend ik denk dat het ook is omdat het ons eerste kindje is en we het heel graag willen dat de angst groter is omdat je ook niet weet wat je kan verwachten. Maar het lijkt me inderdaad verdrietig hoop het ook echt nooit mee te hoeven maken.
zondag 16 november 2014 om 22:06
Ik herken het wel, ben echt geen doemdenker maar heb in mijn omgeving vrij veel leed gezien rond zwangerschap/geboorte dus toen ik positief testte dacht ik eerst dat het niet waar was, toen dat het nog wel een miskraam zou worden, vervolgens dat hij te vroeg zou komen en toen ik eenmaal met 42weken aan het bevallen was, dat er alsnog tijdens de geboorte iets mis zou gaan. Kortom ik had echt nooit gedacht dat ik een zwangerschap kon uitdragen en een gezond kind op de wereld zou kunnen zetten.
Inmiddels is hij al bijna een jaar en maak ik me geen zorgen meer. Ja, wel als ik erover ga piekeren natuurlijk maar dat heeft geen zin. Ik vond zwanger zijn lastiger dan een kind hebben omdat je niet kunt zien hoe het gaat, en je puur vertrouwen moet hebben dat het goed zit. Ook kun je niet even iemand anders vragen wat die er van vindt, of het normaal is. Maar vooral de eerste weken zijn spannend, als je eenmaal een hartje gezien hebt is de kans dat het misgaat alweer een stuk kleiner. Zorg goed voor jezelf en maak je niet teveel zorgen... en probeer te accepteren dat als het toch mis gaat, je er niets aan had kunnen doen. Gefeliciteerd trouwens
Inmiddels is hij al bijna een jaar en maak ik me geen zorgen meer. Ja, wel als ik erover ga piekeren natuurlijk maar dat heeft geen zin. Ik vond zwanger zijn lastiger dan een kind hebben omdat je niet kunt zien hoe het gaat, en je puur vertrouwen moet hebben dat het goed zit. Ook kun je niet even iemand anders vragen wat die er van vindt, of het normaal is. Maar vooral de eerste weken zijn spannend, als je eenmaal een hartje gezien hebt is de kans dat het misgaat alweer een stuk kleiner. Zorg goed voor jezelf en maak je niet teveel zorgen... en probeer te accepteren dat als het toch mis gaat, je er niets aan had kunnen doen. Gefeliciteerd trouwens