geplande keizersnede
donderdag 9 februari 2017 om 10:27
Lieve allemaal,
Na een moeizame zwangerschap is nu echt voor mij het einde in zicht, ik was gisteren precies 37w zwanger en over 5 dagen (14-02) staat ons een geplande keizersnede te wachten. Ik weet het nu zo'n 2 dagen en ik merk dat ik het lastig vind om me erop voor te bereiden. Toch wel bang en angstig..
ik denk dat ik banger ben voor de ruggenprik dan voor de rest van de operatie.. maar ik heb nog nooit in het ziekenhuis gelegen..
Nou is ook al bekent dat als de kleine geboren is hij sowieso op de kinderafdeling word opgenomen ter observatie. Ik ga naar de kraamafdeling.
Hoe kan ik me in hemelsnaam hierop voorbereiden?
Kunnen jullie geplande keizersnede verhalen met mij delen? En dan niet alleen de rooskleurige?
Hebben jullie tips?
Na een moeizame zwangerschap is nu echt voor mij het einde in zicht, ik was gisteren precies 37w zwanger en over 5 dagen (14-02) staat ons een geplande keizersnede te wachten. Ik weet het nu zo'n 2 dagen en ik merk dat ik het lastig vind om me erop voor te bereiden. Toch wel bang en angstig..
ik denk dat ik banger ben voor de ruggenprik dan voor de rest van de operatie.. maar ik heb nog nooit in het ziekenhuis gelegen..
Nou is ook al bekent dat als de kleine geboren is hij sowieso op de kinderafdeling word opgenomen ter observatie. Ik ga naar de kraamafdeling.
Hoe kan ik me in hemelsnaam hierop voorbereiden?
Kunnen jullie geplande keizersnede verhalen met mij delen? En dan niet alleen de rooskleurige?
Hebben jullie tips?
donderdag 9 februari 2017 om 10:34
Ik was ook erg bang, maar de ruggenprik voelde ik (2x) helemaal niks van.
Daarna kreeg ik een flinke bloeddrukdaling, dat was wel eng maar dan brengen ze een stof in het infuus en ben je gelijk weer bij..Ik vind wel jammer dat ze niet hadden gezegd dat dit kan gebeuren.
De ingreep zelf voelde ik niks van qua pijn, al voel je wel gerommel in je buik.
Het gaat echt snel!
Het herstel viel reuze mee, alleen 2 dagen best wel pijnlijk maar daar kreeg ik morfine voor waardoor het echt wel dragelijk is.
Wil je wel de minder rooskleurige verhalen horen? Dan ga je je misschien juist extra druk maken.
Succes!
Daarna kreeg ik een flinke bloeddrukdaling, dat was wel eng maar dan brengen ze een stof in het infuus en ben je gelijk weer bij..Ik vind wel jammer dat ze niet hadden gezegd dat dit kan gebeuren.
De ingreep zelf voelde ik niks van qua pijn, al voel je wel gerommel in je buik.
Het gaat echt snel!
Het herstel viel reuze mee, alleen 2 dagen best wel pijnlijk maar daar kreeg ik morfine voor waardoor het echt wel dragelijk is.
Wil je wel de minder rooskleurige verhalen horen? Dan ga je je misschien juist extra druk maken.
Succes!
donderdag 9 februari 2017 om 10:42
Hier ook een geplande ks vanwege stuitligging. Was het meest bang voor de katheter en ruggenprik maar dit stelde niks voor. Heb niks geleden van de keizersnede en hoop dat ik er eind juni weer 1 "mag".. Je wil geen rooskleurige verhalen dus ik stop nu maar met typen
~ It takes a rad mama to be a father too ~
donderdag 9 februari 2017 om 10:44
De aanloop er naar toe ging heel ontspannen. Team op de OK was ook heel relaxed en lief. Daardoor werd ik zelf ook relaxed.
Ja de ruggeprik is niet fijn, maar dat ben je echt zo weer vergeten.
Ik voelde geen pijn maar wel gerommel en getrek aan mijn buik.
Naderhand vond ik het best een rare gewaarwording dat mijn onderlichaam helemaal niets deed en dat ik niets voelde.
Zitten ze van die grote kraamverbanden tussen je benen te proppen maar je voelt er niets van, vond ik een beetje gek.
Het herstel is mij ook erg meegevallen. De autorit naar huis is niet prettig, je voelt elk hobbeltje in de weg. Niezen, hoesten en lachen doet wel zeer en omdraaien in bed is de eerste paar dagen ook geen pretje. Bij mij was daardoor zelfs 1 of meerdere hechtingen losgeknapt.
Na 1 dag was ik al weer uit bed en heb ik zonder hulp gedoucht.
Moet wel erbij vermelden dat ik maar 300 ml bloed verloren was tijdens de operatie, dat was erg weinig zeiden ze. En ik had ook een hoog HB gehalte. Wellicht heeft dat er aan bijgedragen dat ik me zo goed voelde.
Succes als het zover is!
Al met al was ik eerder dan verwacht weer op de been en vond ik het best meevallen.
Ja de ruggeprik is niet fijn, maar dat ben je echt zo weer vergeten.
Ik voelde geen pijn maar wel gerommel en getrek aan mijn buik.
Naderhand vond ik het best een rare gewaarwording dat mijn onderlichaam helemaal niets deed en dat ik niets voelde.
Zitten ze van die grote kraamverbanden tussen je benen te proppen maar je voelt er niets van, vond ik een beetje gek.
Het herstel is mij ook erg meegevallen. De autorit naar huis is niet prettig, je voelt elk hobbeltje in de weg. Niezen, hoesten en lachen doet wel zeer en omdraaien in bed is de eerste paar dagen ook geen pretje. Bij mij was daardoor zelfs 1 of meerdere hechtingen losgeknapt.
Na 1 dag was ik al weer uit bed en heb ik zonder hulp gedoucht.
Moet wel erbij vermelden dat ik maar 300 ml bloed verloren was tijdens de operatie, dat was erg weinig zeiden ze. En ik had ook een hoog HB gehalte. Wellicht heeft dat er aan bijgedragen dat ik me zo goed voelde.
Succes als het zover is!
Al met al was ik eerder dan verwacht weer op de been en vond ik het best meevallen.
donderdag 9 februari 2017 om 11:01
Niet dat het er toe doet maar ik zal het even uitleggen:
Uit de combinatietest kwam een verdikte nekplooi, en niet een beetje maar heel dik (7.6)
Er is een vlokkentest uitgevoerd en daaruit is uitgesloten dat hij een afwijking heeft waarop ze dan testen.
Dan ga je een andere molen in, uitgebreid getest op syndroom van noonan maar daar kwam ook niks uit. Inmiddels was ik rond de 20weken en werd er een hartafwijking gezien (vsd) en de verdikte nek was er nog steeds.. ook had ik wel veel vruchtwater.
Hij is ook erg groot, dus heb 2x een suikertest gehad en het ziekenhuis heeft ongeveer elke keer bloed geprikt voor allerlei andere onderzoeken.
Bij de 30weken echo was het vsd niet meer zichtbaar (maar ze sluiten niks uit) en bleek dat ik dus 2x zoveel vruchtwater had dan normaal.. dit duid ook op 'iets' maar aangezien ik al heel de molen gehad heb konden ze eigenlijk niks meer onderzoeken of testen. Ik ben zelf 1.57 dus zwaar is het wel..
vruchtwater is nu stabiel en neemt iig niet meer toe, kleine werd met 36w al op een goede 4kilo geschat, en verder weten ze dus niks..
Dat is dus de reden dat ze hem willen observeren op de kinderafdeling.
Ze hebben zelf ook echt geen idee, en willen alles uitsluiten.. dus buiten de angst van de keizersnede zit hier ook nog heel veel onzekerheid.
Rooskleurige verhalen mogen ook hoor! Maar ik bedoelde meer dat jullie je niet tegen moeten laten houden met het idee mij nóg banger te maken.. ik wil gewoon de realiteit!
Uit de combinatietest kwam een verdikte nekplooi, en niet een beetje maar heel dik (7.6)
Er is een vlokkentest uitgevoerd en daaruit is uitgesloten dat hij een afwijking heeft waarop ze dan testen.
Dan ga je een andere molen in, uitgebreid getest op syndroom van noonan maar daar kwam ook niks uit. Inmiddels was ik rond de 20weken en werd er een hartafwijking gezien (vsd) en de verdikte nek was er nog steeds.. ook had ik wel veel vruchtwater.
Hij is ook erg groot, dus heb 2x een suikertest gehad en het ziekenhuis heeft ongeveer elke keer bloed geprikt voor allerlei andere onderzoeken.
Bij de 30weken echo was het vsd niet meer zichtbaar (maar ze sluiten niks uit) en bleek dat ik dus 2x zoveel vruchtwater had dan normaal.. dit duid ook op 'iets' maar aangezien ik al heel de molen gehad heb konden ze eigenlijk niks meer onderzoeken of testen. Ik ben zelf 1.57 dus zwaar is het wel..
vruchtwater is nu stabiel en neemt iig niet meer toe, kleine werd met 36w al op een goede 4kilo geschat, en verder weten ze dus niks..
Dat is dus de reden dat ze hem willen observeren op de kinderafdeling.
Ze hebben zelf ook echt geen idee, en willen alles uitsluiten.. dus buiten de angst van de keizersnede zit hier ook nog heel veel onzekerheid.
Rooskleurige verhalen mogen ook hoor! Maar ik bedoelde meer dat jullie je niet tegen moeten laten houden met het idee mij nóg banger te maken.. ik wil gewoon de realiteit!
donderdag 9 februari 2017 om 11:05
Ik heb er 2 gehad. De ruggenprik vond ik de 1e keer een eitje en de 2e keer niet .. hij schoot te ver omhoog. Maar dat kwam snel goed.
De wond na de keizersnede is het vervelends. Vond ik.
Sommigen lopen na een paar dag weer fris rond maar ik had 2x een complicatie bij de wond. Bij de eerste liep ik wel weer snel maar bij de 2e heb ik echt 3 weken pijn gehad, ontsteking aan wond. Uiteindelijk kon ik na 2 maanden een beetje schuivelen.
Ik zou zorgen dat er hulp is na de kraamzorg indien nodig. Dus dat partner eventueel wat langer vrij kan nemen of een ouder ofzo die je kan bijstaan.
Hoogstwaarschijnlijk niet nodig maar toch.
De wond na de keizersnede is het vervelends. Vond ik.
Sommigen lopen na een paar dag weer fris rond maar ik had 2x een complicatie bij de wond. Bij de eerste liep ik wel weer snel maar bij de 2e heb ik echt 3 weken pijn gehad, ontsteking aan wond. Uiteindelijk kon ik na 2 maanden een beetje schuivelen.
Ik zou zorgen dat er hulp is na de kraamzorg indien nodig. Dus dat partner eventueel wat langer vrij kan nemen of een ouder ofzo die je kan bijstaan.
Hoogstwaarschijnlijk niet nodig maar toch.
donderdag 9 februari 2017 om 11:15
Ik vond het eerlijk gezegd wel relaxed. Een bevalling leek me vreselijk, dus toen ik een geplande keizersnee kreeg, voelde dat als een soort van opluchting.
Ik heb me er vooraf totaal niet druk over gemaakt.
De ruggeprik stelde echt niks voor, was al klaar voordat ik er erg in had. Wat wel vervelend was dat het blok 'omhoog was geschoten' en ik daardoor vrij lastig kon ademen en dat mijn armen ook verdoofd waren.
Maar na de operatie zetten ze de achterkant van het bed omhoog en was dat ook zo opgelost.
In die tijd was ik particulier verzekerd en had daardoor een vrij riant bedrag wat ik aan kraamzorg kon besteden. Ik had een particulier bureau in de arm genomen en heb na thuiskomst nog 8 volledige dagen kraamzorg gehad.
Van de wond heb ik helemaal geen last gehad; was erg netjes gedaan.
Ik heb me er vooraf totaal niet druk over gemaakt.
De ruggeprik stelde echt niks voor, was al klaar voordat ik er erg in had. Wat wel vervelend was dat het blok 'omhoog was geschoten' en ik daardoor vrij lastig kon ademen en dat mijn armen ook verdoofd waren.
Maar na de operatie zetten ze de achterkant van het bed omhoog en was dat ook zo opgelost.
In die tijd was ik particulier verzekerd en had daardoor een vrij riant bedrag wat ik aan kraamzorg kon besteden. Ik had een particulier bureau in de arm genomen en heb na thuiskomst nog 8 volledige dagen kraamzorg gehad.
Van de wond heb ik helemaal geen last gehad; was erg netjes gedaan.
donderdag 9 februari 2017 om 11:19
Over die vsd: dochter bleek vier maanden na haar geboorte een ernstige hartafwijking te hebben en enkele vsd's. De 'grote' vsd hebben ze tijdens de operatie gesloten, ze heeft nog een klein gaatje tussen haar kamers die ze niet konden sluiten, maar daar heeft ze verder geen last van en kan ze 100 mee worden. Als dat het enige uiteindelijk blijkt te zijn: weet dat een vsd over het algemeen goed te opereren is.
Verder geen ervaringen met ks, wel een dikke je kraamtijd in het ziekenhuis doorbrengen en nu nog niet weten of er wat aan de hand is met je kleintje is niet leuk.
Verder geen ervaringen met ks, wel een dikke je kraamtijd in het ziekenhuis doorbrengen en nu nog niet weten of er wat aan de hand is met je kleintje is niet leuk.
donderdag 9 februari 2017 om 11:20
Bij mij nr. 1 niet gepland. Prik deed geen pijn en werkte snel. Ingreep zelf pijnloos en nauwelijks napijn. Uit bed gaan was eerst wel erg eng, durfde niet goed rechtop te staan. Manlief deed bijna alles, verschonen, baderen etc. 3 dagen samen in het ziekenhuis, man op uittrekstoel in de kamer en baby bij ons op de kamer.
Baby 2 was medisch en keizersnede gepland. Iets minder fijn. Katheter inbrengen is niet leuk en ze prikten infuus 3x verkeerd. Ruggeprik weer pijnloos, maar ik ben moeilijk te verdoven. Ze kozen voor minder snijden en meer duwen en trekken, dat voelde ik echt. Deed echt pijn. Heb 1 keer goed geschreeuwd. Ze stonden al naast me met extra pijnstilling toen baby er was. Baby mocht weer even bij me tijdens het hechten, daarna baby naar NICU en ik naar uitslaapkamer. Toen ik daar weg mocht meteen naar baby toe en haar vasthouden. Zolang ze daar was telkens mij bed en al heen en weer na n paar dagen met de rolstoel. Deze keer 1 dag veel pijn en blij met de standaard morfinepomp (laat je goed voorlichten over het gebruik). Na een dag was de pijn weg, was echt beurs van het duwen en trekken geweest! Je mag altijd concrete vragen stellen als je nog iets wilt weten.
Baby 2 was medisch en keizersnede gepland. Iets minder fijn. Katheter inbrengen is niet leuk en ze prikten infuus 3x verkeerd. Ruggeprik weer pijnloos, maar ik ben moeilijk te verdoven. Ze kozen voor minder snijden en meer duwen en trekken, dat voelde ik echt. Deed echt pijn. Heb 1 keer goed geschreeuwd. Ze stonden al naast me met extra pijnstilling toen baby er was. Baby mocht weer even bij me tijdens het hechten, daarna baby naar NICU en ik naar uitslaapkamer. Toen ik daar weg mocht meteen naar baby toe en haar vasthouden. Zolang ze daar was telkens mij bed en al heen en weer na n paar dagen met de rolstoel. Deze keer 1 dag veel pijn en blij met de standaard morfinepomp (laat je goed voorlichten over het gebruik). Na een dag was de pijn weg, was echt beurs van het duwen en trekken geweest! Je mag altijd concrete vragen stellen als je nog iets wilt weten.
donderdag 9 februari 2017 om 11:31
Hij was bij mij dan niet gepland maar ik vond het prima te doen. Ruggenprik amper gevoeld.
Ik voelde wel wat getrek aan mijn lijf wat heel gek was maar deed geen pijn.
Bereid je er wel op voor dat je baby maar heel even bij je mag en dan word weggehaald om naar de kinderarts te gaan. Mijn partner ging met baby mee en ik lag nog op de OK om te hechten en bij te komen. Toen voelde ik mij erg alleen. Personeel speelde hier wel goed op in en er bleef de hele tijd iemand bij mij.
Na de operatie heel eng om te lopen en te hoesten. Kussen bij hoesten en lachen op mijn buik hielp wel goed.
Bij mij duurde het wel heel lang voordat mijn darmen goed op gang kwamen en dat was nog het meest pijnlijkste dus ik zou adviseren op heel licht te eten en veel te drinken.
Succes! En volgende week heb je lekker je baby in je armen!
Ik voelde wel wat getrek aan mijn lijf wat heel gek was maar deed geen pijn.
Bereid je er wel op voor dat je baby maar heel even bij je mag en dan word weggehaald om naar de kinderarts te gaan. Mijn partner ging met baby mee en ik lag nog op de OK om te hechten en bij te komen. Toen voelde ik mij erg alleen. Personeel speelde hier wel goed op in en er bleef de hele tijd iemand bij mij.
Na de operatie heel eng om te lopen en te hoesten. Kussen bij hoesten en lachen op mijn buik hielp wel goed.
Bij mij duurde het wel heel lang voordat mijn darmen goed op gang kwamen en dat was nog het meest pijnlijkste dus ik zou adviseren op heel licht te eten en veel te drinken.
Succes! En volgende week heb je lekker je baby in je armen!
donderdag 9 februari 2017 om 11:39
Na 2 spoedkeizersnedes werd mijn jongste geboren middels een geplande keizersnede. Ik vond het een feestje, zo relaxt als het ging.
Ruggenprik was wel even vervelend, maar dat duurde maar heel kort.
Mijn belangrijkste advies is vooral om na de bevalling zo snel mogelijk (een beetje) rechtop te gaan zitten, want als je op je rug blijft liggen staat er meer spanning op de wond. Zitten kan echt schelen in de hoeveelheid pijn.
Sterkte.
Ruggenprik was wel even vervelend, maar dat duurde maar heel kort.
Mijn belangrijkste advies is vooral om na de bevalling zo snel mogelijk (een beetje) rechtop te gaan zitten, want als je op je rug blijft liggen staat er meer spanning op de wond. Zitten kan echt schelen in de hoeveelheid pijn.
Sterkte.
Do something nice for someone today. Leave them alone.
Week 18 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 18 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 9 februari 2017 om 11:41
Ik heb een geplande keizersnede gehad vanwege een dwarsligger.
Ik zag erg op tegen de ruggeprik, maar achteraf vond ik het inbrengen van het blaascatheter pijnlijker en vervelender dan die hele ruggeprik. Ik lag te trillen van de spanning (en de kou in de operatiekamer) maar de operatie is echt maar heel kort en viel erg mee, al is het wel vervreemdend als ze staan te trekken en duwen aan je lichaam terwijl je het niet echt voelt (en een vloekende gynaecoloog omdat ik zoveel vruchtwater bleek te hebben dat het over de tafel klotste, over zijn voeten). Daarna stoppen ze iets in je infuus om de baarmoeder mooi te laten krimpen, maar dat is hetzelfde hormoon als waar ik de eerste 18 weken van de zwangerschap zo misselijk van ben geweest, dus toen ging ik meteen weer spugen.
Daarna werd kind naar boven gebracht en werd mijn buik weer dichtgenaaid. De gyn en de arts in opleiding hadden onder het hechten een heel gezellig gesprek over de auto van de gyn die die ochtend kapot was gegaan, en welke nieuwe hij nou moest nemen. Dat vond ik dan wel weer raar, alsof ik een ding was zonder oren.
Ik had heel snel weer gevoel in mijn benen en voeten en mocht ook vlot weer naar boven (naar mijn kind) maar toen waren ze me vergeten op te halen. Stond mijn bed een half uur in de gang terwijl ik alleen maar heel snel bij mijn kind wilde zijn. Grrrr
Ik was erg vlot weer op de been en heb geen morfine nodig gehad (adrenaline genoeg ) Na 24 uur stond ik alweer zelfstandig onder de douche en kon ik weer gewoon naar de wc.
Wat ik wel tegen vond vallen was de borstvoeding. Die kwam zeer moeizaam op gang (misschien ook door de keizersnede) en de eerste 24 uur mocht ik niet van mijn bed af. Mijn kind lag in zo'n bakje naast me en vooral 's nachts huilde ze heel veel. Ik kon er alleen net niet bij om haar op te pakken of aan te leggen, ik kon alleen met heel ver uitstrekken mijn hand op haar buik leggen. Uiteindelijk nam de nachtverpleging haar mee 'omdat de rust en het herstel van de moeder en mijn buikwond in dit stadium belangrijker zou zijn dan de bortsvoeding'. Ik heb er niks van gezegd, bleu als ik was, en dat zou ik achteraf anders hebben gedaan. Kind gewoon aanleggen wanneer ik/kind dat wilde en niet op de tijden van de verpleging, en 's nachts het kind niet laten weghalen. In de ochtend kwam die nachtzuster jubelend vertellen dat ze dochter een flesje kunstvoeding hadden gegeven en dat ze toen de hele nacht stil was geweest. En dat in een ziekenhuis met een bostvoedingscertificaat...
Maar goed, dat gaat natuurlijk niet bij iedereen zo. Mijn herstel verliep verder voorspoedig, ik ben op dag 3 zelf het ziekenhuis uitgewandeld en ben de hele kraamtijd gewoon mobiel geweest (iets te mobiel volgens de kraamhulp, die mij af en toe echt het bed in moest schoppen)
Al met al vond ik het allemaal erg mee vallen (behalve de borstvoeding) en ben ik stiekem heel blij dat ik geen lange en pijnlijke bevalling heb hoeven doen.
Ik zag erg op tegen de ruggeprik, maar achteraf vond ik het inbrengen van het blaascatheter pijnlijker en vervelender dan die hele ruggeprik. Ik lag te trillen van de spanning (en de kou in de operatiekamer) maar de operatie is echt maar heel kort en viel erg mee, al is het wel vervreemdend als ze staan te trekken en duwen aan je lichaam terwijl je het niet echt voelt (en een vloekende gynaecoloog omdat ik zoveel vruchtwater bleek te hebben dat het over de tafel klotste, over zijn voeten). Daarna stoppen ze iets in je infuus om de baarmoeder mooi te laten krimpen, maar dat is hetzelfde hormoon als waar ik de eerste 18 weken van de zwangerschap zo misselijk van ben geweest, dus toen ging ik meteen weer spugen.
Daarna werd kind naar boven gebracht en werd mijn buik weer dichtgenaaid. De gyn en de arts in opleiding hadden onder het hechten een heel gezellig gesprek over de auto van de gyn die die ochtend kapot was gegaan, en welke nieuwe hij nou moest nemen. Dat vond ik dan wel weer raar, alsof ik een ding was zonder oren.
Ik had heel snel weer gevoel in mijn benen en voeten en mocht ook vlot weer naar boven (naar mijn kind) maar toen waren ze me vergeten op te halen. Stond mijn bed een half uur in de gang terwijl ik alleen maar heel snel bij mijn kind wilde zijn. Grrrr
Ik was erg vlot weer op de been en heb geen morfine nodig gehad (adrenaline genoeg ) Na 24 uur stond ik alweer zelfstandig onder de douche en kon ik weer gewoon naar de wc.
Wat ik wel tegen vond vallen was de borstvoeding. Die kwam zeer moeizaam op gang (misschien ook door de keizersnede) en de eerste 24 uur mocht ik niet van mijn bed af. Mijn kind lag in zo'n bakje naast me en vooral 's nachts huilde ze heel veel. Ik kon er alleen net niet bij om haar op te pakken of aan te leggen, ik kon alleen met heel ver uitstrekken mijn hand op haar buik leggen. Uiteindelijk nam de nachtverpleging haar mee 'omdat de rust en het herstel van de moeder en mijn buikwond in dit stadium belangrijker zou zijn dan de bortsvoeding'. Ik heb er niks van gezegd, bleu als ik was, en dat zou ik achteraf anders hebben gedaan. Kind gewoon aanleggen wanneer ik/kind dat wilde en niet op de tijden van de verpleging, en 's nachts het kind niet laten weghalen. In de ochtend kwam die nachtzuster jubelend vertellen dat ze dochter een flesje kunstvoeding hadden gegeven en dat ze toen de hele nacht stil was geweest. En dat in een ziekenhuis met een bostvoedingscertificaat...
Maar goed, dat gaat natuurlijk niet bij iedereen zo. Mijn herstel verliep verder voorspoedig, ik ben op dag 3 zelf het ziekenhuis uitgewandeld en ben de hele kraamtijd gewoon mobiel geweest (iets te mobiel volgens de kraamhulp, die mij af en toe echt het bed in moest schoppen)
Al met al vond ik het allemaal erg mee vallen (behalve de borstvoeding) en ben ik stiekem heel blij dat ik geen lange en pijnlijke bevalling heb hoeven doen.
donderdag 9 februari 2017 om 11:47
Eerst een dikke knuffel. Lijkt me erg zwaar wat je allemaal door maakt.
Maar nu mijn ervaring.
Ik vond het geweldig die geplande keizersnede (achteraf dan). Vooraf was ik erg zenuwachtig, vooral voor de ruggenprik. Maar het zetten van de ruggenprik stelde echt helemaal niets voor.
Daarnaast hebben wij gekozen voor een "natuurlijke" keizersnede, ik weet niet of dat voor jullie ook mogelijk is, dat je je kleine toch geboren ziet worden en dat je hem even vast kunt houden.
Katheter hebben ze bij mij pas na de ruggenprik gezet zodat het geen pijn deed.
Achteraf geen last gehad van de keizersnede.
Maar nu mijn ervaring.
Ik vond het geweldig die geplande keizersnede (achteraf dan). Vooraf was ik erg zenuwachtig, vooral voor de ruggenprik. Maar het zetten van de ruggenprik stelde echt helemaal niets voor.
Daarnaast hebben wij gekozen voor een "natuurlijke" keizersnede, ik weet niet of dat voor jullie ook mogelijk is, dat je je kleine toch geboren ziet worden en dat je hem even vast kunt houden.
Katheter hebben ze bij mij pas na de ruggenprik gezet zodat het geen pijn deed.
Achteraf geen last gehad van de keizersnede.
donderdag 9 februari 2017 om 11:51
Ik heb ook een geplande keizersnee gehad. Het inbrengen van de catheter vond ik vervelend. Het lukte ook niet goed, waardoor het 3 keer over moest. De ruggenprik viel mee erg mee. En dat ik daarna niets meer voelde was erg vreemd. Korte tijd daarna riep de dokter: het is een jongetje! Man en pasgeboren zoontje gingen naar de kraamkamer terwijl ik gehecht werd en nog een poosje op de uitslaapkamer moest blijven. Pijn heb ik nauwelijks gehad. Ik had een morfinepompje, maar heb die niet hoeven te gebruiken. Ik ben wel erg misselijk geweest. Het herstel ging bij mij snel. Lastig was wel dat ik niet mocht tillen. Ik had namelijk al een peutertje thuis lopen. De borstvoeding is mij niet gelukt, maar dat ging bij de eerste (vaginale bevalling) ook niet goed. De tip van Solomio om snel rechtop te zitten is erg goed!
TO, ik wens je een voorspoedige keizersnede toe en bovenal een gezonde baby, Veel sterkte.
TO, ik wens je een voorspoedige keizersnede toe en bovenal een gezonde baby, Veel sterkte.
Als het regent is het nat en als het vriest is het glad!
donderdag 9 februari 2017 om 11:52
Ow, en dat je kind na de geboorte op een andere afdeling ligt, ja, dat is jammer, maar ik ben te nuchter om daar een probleem van te maken.
Mijn jongste lag wel bij mij op de kamer en die bracht ik 's nachts naar de zusterspost, omdat ik anders geen oog dicht deed.
Mijn jongste lag wel bij mij op de kamer en die bracht ik 's nachts naar de zusterspost, omdat ik anders geen oog dicht deed.
Do something nice for someone today. Leave them alone.
Week 18 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 18 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 9 februari 2017 om 12:05
1e onder narcose (spoedje) 2e gepland.
Ik mocht na twee nachten weer naar huis.
Ruggeprik viel mij heel erg mee en ook weinig van gevoeld.
Wat ze wel deden was mijn bed verschonen nadat prik was uitgewerkt en moest op mijn zij en dat was hel! Dus misschien een tip om te vragen of ze nog je bed moeten verschonen en zo ja of ze dat zsm willen doen. Snap het nog steeds niet...
Heel veel succes
Ik mocht na twee nachten weer naar huis.
Ruggeprik viel mij heel erg mee en ook weinig van gevoeld.
Wat ze wel deden was mijn bed verschonen nadat prik was uitgewerkt en moest op mijn zij en dat was hel! Dus misschien een tip om te vragen of ze nog je bed moeten verschonen en zo ja of ze dat zsm willen doen. Snap het nog steeds niet...
Heel veel succes
donderdag 9 februari 2017 om 12:09
Mijn keizersnee was het leukste deel van mijn hele bevalling en de ruggenprik was het fijnste wat ze op dat moment bij mij konden doen.
Wat ik bizar vond was dat het opensnijden in 1-2-3 was gedaan en ik daarna nog 45 minuten daar lag om gehecht te worden. Pas achteraf leerde ik dat er door meerdere lagen heen wordt gesneden en ze die lagen allemaal apart moeten hechten. Maar ik dacht dat ze er nog wel even over moesten doen tussen dat ik op de operatietafel lag en de baby er uit kwam.
Het was net alsof de gynaecoloog een portemonneetje opende, grabbelde en er een baby uit viste
Maar.. de kleine is nu 5,5 maand en oef wat valt het herstel mij tegen. Het zijn de kleine dingen zoals het naar beneden duwen van de kinderwagen om een stoepje op te komen. Het ophangen van wasgoed boven mijn hoofd en stofzuigen. Alles kost meer energie.
En ik heb geen gevoel tussen mijn navel en mijn venusheuvel. Tot de kleine er tegenaan trappelt bij het oppakken, dat doet zo'n pijn.
Ik zeg dit niet om je bang te maken maar om te laten zien dat als het herstel tegenvalt je niet de enige bent. Ik voelde mij heel alleen want de andere keizersnedes om mij heen vonden het toch zo fijn! Tot ik een oud collega sprak en die zei voorzichtig dat zijn vriendin na een jaar nog last had. Ik vond het fijn dat ik niet gek of afwijkend was.
Wat ik bizar vond was dat het opensnijden in 1-2-3 was gedaan en ik daarna nog 45 minuten daar lag om gehecht te worden. Pas achteraf leerde ik dat er door meerdere lagen heen wordt gesneden en ze die lagen allemaal apart moeten hechten. Maar ik dacht dat ze er nog wel even over moesten doen tussen dat ik op de operatietafel lag en de baby er uit kwam.
Het was net alsof de gynaecoloog een portemonneetje opende, grabbelde en er een baby uit viste
Maar.. de kleine is nu 5,5 maand en oef wat valt het herstel mij tegen. Het zijn de kleine dingen zoals het naar beneden duwen van de kinderwagen om een stoepje op te komen. Het ophangen van wasgoed boven mijn hoofd en stofzuigen. Alles kost meer energie.
En ik heb geen gevoel tussen mijn navel en mijn venusheuvel. Tot de kleine er tegenaan trappelt bij het oppakken, dat doet zo'n pijn.
Ik zeg dit niet om je bang te maken maar om te laten zien dat als het herstel tegenvalt je niet de enige bent. Ik voelde mij heel alleen want de andere keizersnedes om mij heen vonden het toch zo fijn! Tot ik een oud collega sprak en die zei voorzichtig dat zijn vriendin na een jaar nog last had. Ik vond het fijn dat ik niet gek of afwijkend was.
donderdag 9 februari 2017 om 12:24
Ik heb ook een geplande keizersnee gehad. Het meest waar ik tegen op zag was de ruggenprik. Verder kreeg ik nog een blijvende ruggenprik, dus 2 in totaal. Dit, omdat ik absoluut niet tegen morfine en morfine-achtige middelen kan. De ruggenprik na de operatie bleef 2 dagen zitten. Helaas was heel mijn rechter been verlamd en verdoofd. Verder bleef de katheter ook die 2 dagen zitten. Ik ben pas 2,5 dag na de keizersnede voor het eerst uit bed geweest. Ik amper iets kunnen doen met mijn dochter die eerste 2,5 dag. Ik kreeg haar alleen in mijn armen voor borstvoeding wat ook niet goed ging. Ik had nog een infuus in mijn ene hand op een rot plek zodat ik het mij eigenlijk veel pijn deed. Haar voetje schoot regelmatig tussen de lijn van het infuus waardoor ze eraan trok. Brr. erg pijnlijk was dat.
Ik heb echt een lastige start gehad met haar. Tijdens de zwangerschap zat ik al vanaf 11 weken ziek thuis. Na de keizersnee was ik niet fit en het heeft al met al nog best lang geduurd voordat ik weer mijzelf was.
Toch is de keizersnee mij zelf heel erg meegevallen.
Heel veel succes en ook veel sterkte! Ik hoop dat alles goed gaat met jou en met de kleine!
Ik heb echt een lastige start gehad met haar. Tijdens de zwangerschap zat ik al vanaf 11 weken ziek thuis. Na de keizersnee was ik niet fit en het heeft al met al nog best lang geduurd voordat ik weer mijzelf was.
Toch is de keizersnee mij zelf heel erg meegevallen.
Heel veel succes en ook veel sterkte! Ik hoop dat alles goed gaat met jou en met de kleine!
donderdag 9 februari 2017 om 12:25
Ik heb bij mijn eerste een geplande (premature) keizersnede gehad. De ruggenprik heb ik nauwelijks gevoeld, deed geen pijn. Volgens mij hadden ze het eerst al een beetje verdoofd voordat de ruggenprik werd gezet. Ik voelde allerlei getrek en geduw in en aan mijn buik, absoluut geen pijn, maar wel een raar gevoel. Een beetje zoals bij de tandarts als je een half verdoofde mond hebt.
Als je wilt zien hoe de baby uit je buik gehaald wordt, geef dat dan duidelijk aan. Anders zit er zo'n operatiedoek voor en zie je het niet.
Als je borstvoeding wilt geven en je kunt niet in de eerste uren je baby aanleggen, vraag dan zo snel mogelijk om een kolfapparaat. Hoe sneller je daarmee begint, hoe groter de kans dat het snel op gang komt. Schrik niet als er niet meteen melk komt, bij de een komt er meteen melk, bij de ander duurt het 2 of 3 dagen. Dat is allemaal normaal!
Spreek met je man af of je wil dat hij bij jou blijft of met de baby meegaat. Laat hem goed opletten en foto's en filmpjes maken zodat je later kunt zien wat ze met je baby hebben gedaan.
Slik na de keizersnede ruim paracetamol en doe het consequent. Mij werd destijds 4 x 2 tabletten geadviseerd per 24 uur. Mijn herstel is gezien de omstandigheden best goed verlopen. Ik had heel lang geen gevoel, eigenlijk eerder een raar prikkelend gevoel, tussen navel en schaamgebied maar dat is uiteindelijk toch weer goed gekomen, na een jaar ofzo.
Wijt niet alle problemen met herstellen aan je keizersnee. Ik heb daarna nog 2 kinderen gekregen en merkte toen dat ik voor een deel dezelfde klachten had als na de keizersnee. Je moet ook echt herstellen van je zwangerschap, niet alleen van bevalling/keizersnee.
Ik hoop dat je nog even een beetje kunt genieten van je dikke buik en het gevoel van de baby binnenin. Maak nog wat mooie buikfoto's! Ik hoop dat het allemaal goed verloopt en dat je straks kunt genieten van een heerlijke baby en fijne kraamtijd.
Als je wilt zien hoe de baby uit je buik gehaald wordt, geef dat dan duidelijk aan. Anders zit er zo'n operatiedoek voor en zie je het niet.
Als je borstvoeding wilt geven en je kunt niet in de eerste uren je baby aanleggen, vraag dan zo snel mogelijk om een kolfapparaat. Hoe sneller je daarmee begint, hoe groter de kans dat het snel op gang komt. Schrik niet als er niet meteen melk komt, bij de een komt er meteen melk, bij de ander duurt het 2 of 3 dagen. Dat is allemaal normaal!
Spreek met je man af of je wil dat hij bij jou blijft of met de baby meegaat. Laat hem goed opletten en foto's en filmpjes maken zodat je later kunt zien wat ze met je baby hebben gedaan.
Slik na de keizersnede ruim paracetamol en doe het consequent. Mij werd destijds 4 x 2 tabletten geadviseerd per 24 uur. Mijn herstel is gezien de omstandigheden best goed verlopen. Ik had heel lang geen gevoel, eigenlijk eerder een raar prikkelend gevoel, tussen navel en schaamgebied maar dat is uiteindelijk toch weer goed gekomen, na een jaar ofzo.
Wijt niet alle problemen met herstellen aan je keizersnee. Ik heb daarna nog 2 kinderen gekregen en merkte toen dat ik voor een deel dezelfde klachten had als na de keizersnee. Je moet ook echt herstellen van je zwangerschap, niet alleen van bevalling/keizersnee.
Ik hoop dat je nog even een beetje kunt genieten van je dikke buik en het gevoel van de baby binnenin. Maak nog wat mooie buikfoto's! Ik hoop dat het allemaal goed verloopt en dat je straks kunt genieten van een heerlijke baby en fijne kraamtijd.
donderdag 9 februari 2017 om 17:34
Succes! Mijn zoontje heeft dezelfde verjaardag als jouw kindje straks hij wordt 2.
Hier niet gepland maar ook geen spoed, dus vergelijkbaar. Ontsluiting lukte niet maar zoon had het goed dus werd rustig een keizersnede voorbereid terwijl ik nog ruggenprik had.
Mindere dingen:
-katheter, ik voelde zoveel gesjor daaraan tijdens de keizersnede. Akelig gevoel.
-pijn aan wond eerste dagen. Viel op zich mee, maar ik kon alleen op mijn rug slapen. Maar dat kan ik absoluut niet dus 3 nachten 0 uur slaap. Gelukkig is er dan adrenaline.
-zoon lag naast me in bak maar kon er niet goed bij, voelde hulpeloos. Hij huilde vaak en moest ik steeds zusters oppiepen.
-pijn tot 5 weken, wond leek van binnen ontstoken ofzo. Ging toen vrij abrupt over en ben na 7 weken weer gaan sporten enzo, dus mag niet klagen.
Fijnere dingen:
-geen damage down under
-kreeg zoon na apgar gelijk op de borst
-personeel was lief en maakte foto's zodat man op mij en baby kon concentreren
-een paar maanden was het gek gevoelloos maar daarna niks bijzonders meer en ook een klein net litteken
-bij mij kwam borstvoeding wel goed op gang. Maar kan ook komen doordat bevalling wel zelf begon met lang weeen, niet ingeleid of gepland.
Hier niet gepland maar ook geen spoed, dus vergelijkbaar. Ontsluiting lukte niet maar zoon had het goed dus werd rustig een keizersnede voorbereid terwijl ik nog ruggenprik had.
Mindere dingen:
-katheter, ik voelde zoveel gesjor daaraan tijdens de keizersnede. Akelig gevoel.
-pijn aan wond eerste dagen. Viel op zich mee, maar ik kon alleen op mijn rug slapen. Maar dat kan ik absoluut niet dus 3 nachten 0 uur slaap. Gelukkig is er dan adrenaline.
-zoon lag naast me in bak maar kon er niet goed bij, voelde hulpeloos. Hij huilde vaak en moest ik steeds zusters oppiepen.
-pijn tot 5 weken, wond leek van binnen ontstoken ofzo. Ging toen vrij abrupt over en ben na 7 weken weer gaan sporten enzo, dus mag niet klagen.
Fijnere dingen:
-geen damage down under
-kreeg zoon na apgar gelijk op de borst
-personeel was lief en maakte foto's zodat man op mij en baby kon concentreren
-een paar maanden was het gek gevoelloos maar daarna niks bijzonders meer en ook een klein net litteken
-bij mij kwam borstvoeding wel goed op gang. Maar kan ook komen doordat bevalling wel zelf begon met lang weeen, niet ingeleid of gepland.
vrijdag 10 februari 2017 om 07:53
quote:PlayingTheAngel schreef op 09 februari 2017 @ 11:49:
@draadvlechtmandje: tegenwoordig mag baby bijna altijd bij mamma tijdens het hechten!
Ik hoop het ook voor TO maar omdat de baby geobserveerd moet worden is er wel een kans dat hij of zij meteen weg word gehaald.
Misschien kan je dat nog navragen TO.
@draadvlechtmandje: tegenwoordig mag baby bijna altijd bij mamma tijdens het hechten!
Ik hoop het ook voor TO maar omdat de baby geobserveerd moet worden is er wel een kans dat hij of zij meteen weg word gehaald.
Misschien kan je dat nog navragen TO.