Zwanger
alle pijlers
Hij is onvruchtbaar...
dinsdag 6 september 2016 om 16:42
Hoi forumgangers,
Graag wil ik mijn verhaal hier kwijt. Een tijdje terug heb ik een ontzettend leuke man leren kennen. Het klikte direct meteen tussen ons en alles voelde ontzettend goed aan tussen ons. Hij vertelde mij op een gegeven moment dat hij geen kinderen kan krijgen en dat ik daar goed over moest nadenken als we verder wilden gaan met elkaar. Het is trouwens niet helemaal uitgesloten, hij gaf aan dat wellicht wel het eea mogelijk is via IVF etc. Ik heb erover nagedacht en heb er geen moment aan gedacht om hem te laten gaan, omdat alles zo goed voelde tussen ons. Ondanks dat ik gek ben op kinderen en toch een kinderwens heb (dit heb ik in onze eerste gesprekken ook aangegeven voordat ik wist van zijn situatie). Ik heb het eea op relatiegebied meegemaakt en ik vind het eind van de dag belangrijkst dat ik thuis kom bij iemand waar ik op kan bouwen, waarmee het goed voelt etc.
Ik merkte aan hem dat het behoorlijk diep zat bij hem en dat kwam steeds weer aan het licht (moeilijk om zich volledig te binden etc.). Onze wegen hebben zich gescheiden omdat hij dit zelf nooit een plek heeft gegeven en heeft geaccepteerd (vorige relatie van hem is om deze reden ook stuk gelopen, kort nadat hij wist van zijn onvruchbaarheid). Hij heeft tijd voor zichzelf nodig om dit alles een plek te geven voordat hij zich kan binden.
Omdat we enorm aan elkaar gehecht zijn, hebben we geprobeerd ''vriendschappelijk'' met elkaar om te gaan, maar dit lukte ons niet...waarop hij het contact heeft verbroken.
Nu zijn we een tijdje verder en ik mis hem ontzettend. Het voelt als iets ''onafgemaakts''. Ik ben momenteel ook voor mezelf een aantal zaken op een rijtje aan het zetten.
Ik weet dat mijn verhaal misschien wat warrig is en niet geheel compleet, maar ik vroeg mij af of hier leden zijn die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt. Ik ben bereid om hiervoor te vechten. Dat betekent dat ik ook onder ogen moet zien dat verder gaan met hem, betekent dat ik een kinderwens laat varen of ervoor kies om de ''medische mallemolen'' in te gaan.
Dat vind ik momenteel geen probleem. Maar ik ben begin 30 en weet niet wat er precies met een vrouw gebeurt als het klokje begint te tikken (iets waar hij zich ook zorgen over maakt). Dat is iets waar ik vooral heel erg benieuwd naar ben.
Ik merk dat ik er moeilijk over kan praten met mensen uit mijn omgeving omdat zij vaak al een oordeel klaar hebben en direct zeggen dat ik er geen tijd/energie in moet steken.
Ik ben dus eigenlijk op zoek naar wat andere invalshoeken en ervaringen en ik hoop dat jullie die met mij willen delen .
Graag wil ik mijn verhaal hier kwijt. Een tijdje terug heb ik een ontzettend leuke man leren kennen. Het klikte direct meteen tussen ons en alles voelde ontzettend goed aan tussen ons. Hij vertelde mij op een gegeven moment dat hij geen kinderen kan krijgen en dat ik daar goed over moest nadenken als we verder wilden gaan met elkaar. Het is trouwens niet helemaal uitgesloten, hij gaf aan dat wellicht wel het eea mogelijk is via IVF etc. Ik heb erover nagedacht en heb er geen moment aan gedacht om hem te laten gaan, omdat alles zo goed voelde tussen ons. Ondanks dat ik gek ben op kinderen en toch een kinderwens heb (dit heb ik in onze eerste gesprekken ook aangegeven voordat ik wist van zijn situatie). Ik heb het eea op relatiegebied meegemaakt en ik vind het eind van de dag belangrijkst dat ik thuis kom bij iemand waar ik op kan bouwen, waarmee het goed voelt etc.
Ik merkte aan hem dat het behoorlijk diep zat bij hem en dat kwam steeds weer aan het licht (moeilijk om zich volledig te binden etc.). Onze wegen hebben zich gescheiden omdat hij dit zelf nooit een plek heeft gegeven en heeft geaccepteerd (vorige relatie van hem is om deze reden ook stuk gelopen, kort nadat hij wist van zijn onvruchbaarheid). Hij heeft tijd voor zichzelf nodig om dit alles een plek te geven voordat hij zich kan binden.
Omdat we enorm aan elkaar gehecht zijn, hebben we geprobeerd ''vriendschappelijk'' met elkaar om te gaan, maar dit lukte ons niet...waarop hij het contact heeft verbroken.
Nu zijn we een tijdje verder en ik mis hem ontzettend. Het voelt als iets ''onafgemaakts''. Ik ben momenteel ook voor mezelf een aantal zaken op een rijtje aan het zetten.
Ik weet dat mijn verhaal misschien wat warrig is en niet geheel compleet, maar ik vroeg mij af of hier leden zijn die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt. Ik ben bereid om hiervoor te vechten. Dat betekent dat ik ook onder ogen moet zien dat verder gaan met hem, betekent dat ik een kinderwens laat varen of ervoor kies om de ''medische mallemolen'' in te gaan.
Dat vind ik momenteel geen probleem. Maar ik ben begin 30 en weet niet wat er precies met een vrouw gebeurt als het klokje begint te tikken (iets waar hij zich ook zorgen over maakt). Dat is iets waar ik vooral heel erg benieuwd naar ben.
Ik merk dat ik er moeilijk over kan praten met mensen uit mijn omgeving omdat zij vaak al een oordeel klaar hebben en direct zeggen dat ik er geen tijd/energie in moet steken.
Ik ben dus eigenlijk op zoek naar wat andere invalshoeken en ervaringen en ik hoop dat jullie die met mij willen delen .
dinsdag 6 september 2016 om 18:40
dinsdag 6 september 2016 om 18:43
dinsdag 6 september 2016 om 18:44
quote:lux. schreef op 06 september 2016 @ 18:40:
Hoezo romantisch? Zij vraagt zich af hoe dat is, met een onvruchtbare man. Ik vertel haar mijn ervaring. Haar ex lijkt vooral bang, en vooral bang dat hij (weer) in de steek gelaten wordt als de kinderwens op een gegeven moment mee gaat spelen.
Maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn.
Klopt.
Feit is dat er radiostilte is. Dan kun je nadenken over hoe het zou kunnen gaan, maar er is niets.
Advies van omgeving vind ik niet gek.
Hoezo romantisch? Zij vraagt zich af hoe dat is, met een onvruchtbare man. Ik vertel haar mijn ervaring. Haar ex lijkt vooral bang, en vooral bang dat hij (weer) in de steek gelaten wordt als de kinderwens op een gegeven moment mee gaat spelen.
Maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn.
Klopt.
Feit is dat er radiostilte is. Dan kun je nadenken over hoe het zou kunnen gaan, maar er is niets.
Advies van omgeving vind ik niet gek.
dinsdag 6 september 2016 om 19:11
quote:OmeHenk schreef op 06 september 2016 @ 18:44:
[...]
Klopt.
Feit is dat er radiostilte is. Dan kun je nadenken over hoe het zou kunnen gaan, maar er is niets.
Advies van omgeving vind ik niet gek.Maar het is duidelijk dat ze elkaar leuk vinden. Dus het zou toch zonde zijn als ze uit elkaar zouden blijven op basis van iets dat prima overkomelijk zou kunnen zijn.
[...]
Klopt.
Feit is dat er radiostilte is. Dan kun je nadenken over hoe het zou kunnen gaan, maar er is niets.
Advies van omgeving vind ik niet gek.Maar het is duidelijk dat ze elkaar leuk vinden. Dus het zou toch zonde zijn als ze uit elkaar zouden blijven op basis van iets dat prima overkomelijk zou kunnen zijn.
dinsdag 6 september 2016 om 19:53
quote:lux. schreef op 06 september 2016 @ 17:51:
[...]
*Meldt zich* inmiddels meer misselijk dan dartelend maar nog wel zielsgelukkig
Lieve TO,
Wat een lieverd dat hij dit zo vroeg in de relatie heeft verteld aan jou en wat verdrietig dat hij zo in zijn maag zit met zijn onvruchtbaarheid en bang is om daardoor gekwetst te worden door een vrouw waar hij zich aan hecht.
Zoals Dubbz al zei: mijn man is ook onvruchtbaar. Na een jaar negatieve testen kwamen we erachter via de huisarts. Ik was er kapot van en het heeft best een wissel getrokken op onze relatie. Mijn man riep 'nou dan moet je maar een man zoeken die je wel kinderen kan geven!' En ik was boos, teleurgesteld, en vooral bang. Bang dat ik nooit moeder zou worden, nooit dat geluk zou mogen ervaren.
Op een gegeven moment ben ik in therapie gegaan. Ik kon gewoon niet in mijn eentje met die angst dealen. Dankzij mijn psycholoog en het forum (heb ik ook veel aan gehad) heb ik er op een behoorlijk andere manier naar leren kijken. Dat verbeterde mijn relatie, maar ook mijn angsten omtrent kinderloosheid (die ik bij jou overigens niet proef).
Uiteindelijk ging ik daardoor veel relaxter het IVF-traject in dan ik in het hele proces van zwanger worden ben geweest en was de eerste poging inderdaad direct raak. Morgen ben ik 5 weken zwanger en hoewel er natuurlijk nog vanalles mis kan gaan is mijn man zo trots als iedere man dat hij zijn vrouw zwanger heeft gemaakt
En ik ben heel blij dat we nu iig weten dat het kan, en dat wij hopelijk ouders worden in mei. Dat brengt weer een hele set nieuwe onzekerheden met zich mee trouwens, maar dat is ouderschap denk ik
Overigens is het niet zo dat je man per se onvruchtbaar is. Onvruchtbaarheid is een heel ongrijpbaar iets en zeker de mannelijke onvruchtbaarheid is vaak slecht begrepen. Je hebt vrouwen die zwanger worden van slecht zaad, en vrouwen die niet zwanger worden van goed zaad. Een goede vriendin van mij was ja 1.5 jaar zonder proberen zwanger van haar vriend, die slecht zaad had en omwille van 4 jaar vruchteloos proberen uit elkaar was met zijn eerdere partner. Waarom het bij mijn vriendin wel lukte en bij zijn ex niet? Ze weten het gewoon niet.
Er zijn 2 vrouwen hier op het forum die een paar maanden na de eerste IVF/ICSI-behandeling weer spontaan zwanger waren van hun man met slecht zaad.
Dus hij zou het zelf ook niet moeten zien als onvruchtbaarheid. Het is verminderd vruchtbaar en uiteindelijk is die verminderde vruchtbaarheid een samenspel van zijn zaadjes en jouw geslachtscellen en -hormonen en ben je dus samen verminderd vruchtbaar. Alles kon, volgens mijn gyn. De kans was gewoon kleiner. En hij heeft gelijk: in mijn 'maar niet zwanger worden'-topic werd een forumster zwanger van haar vriend met ICSI-zaadkwaliteit (dus de allerlaagste kwaliteit), de maand voor ze met de behandeling zou beginnen.
Ik werd het niet. Maar gelukkig kunnen ze het probleem van zaadjes die niet bij eitjes komen meestal goed verhelpen in het ziekenhuis. Dat zijn de zogenaamde 'good prognosis' patiënten.
Ik ben echt ontzettend blij dat IVF bestaat en hoewel mijn man het best moeilijk vond dat ik dat 'voor hem' moest ondergaan (en ik ook wel stiekem een beetje toen ik doodziek op de bank lag van de bijwerkingen ), had ik met niemand anders samen ouders willen worden. Mijn man is er every step of the way geweest en heb echt het gevoel dat we de IVF samen hebben gedaan.
Wij zijn er ook heel open over naar de omgeving en dan blijkt opeens dat er een stuk meer mensen met dit soort problemen worstelen of hebben geworsteld. Jullie (en wij) zijn daar heus niet alleen in, alleen helaas heerst er nogal een taboe op. Maar 1 op de 6 stellen heeft vruchtbaarheidsproblemen!
Ik snap dat deze man een klap heeft gehad van het feit dat zijn vorige partner hem hierom heeft verlaten (vreselijk lijkt me dat!), maar als ik heel eerlijk ben, ben ik juist op een bepaalde manier dankbaar voor ons traject. Het heeft me zoveel over mezelf en mijn relatie geleerd en mijn wens zo veranderd, dat ik eigenlijk denk dat ik nu veel meer toe ben aan dat kind dat nu dan uiteindelijk echt komt, dan als ik 2 jaar geleden in 1x zwanger was geraakt.
Hoe stom het ook klinkt, dit hele traject heeft me uiteindelijk gelukkiger en zelfverzekerder gemaakt. En heeft me er ook veel meer bewust van gemaakt waarom ik met mijn man ben en hoeveel onze relatie me waard is.
IVF is niet alleen maar kommer en kwel. En als je eenmaal die positieve test in handen houdt dan ben je alles in 1 klap vergeten.
Ik heb niet echt advies voor je t.a.v. omgaan met deze man, maar misschien heb je/jullie wat aan onze ervaring.
Sterkte!
Lieve Lux,
Super bedankt voor het delen van je verhaal. En natuurlijk van harte gefeliciteerd met je zwangerschap!
Je verhaal doet me goed. Vooral het stukje over ''verminderd vruchtbaar'' heeft me wat andere inzichten gegeven. Fijn zulke verhalen, dat doet me zeker goed! En niet eens zozeer alleen voor mezelf maar zeker ook voor hem, omdat dat betekent dat zijn kinderwens (of dat nu met mij of een ander is) ooit toch nog weleens in vervulling kan gaan.
[...]
*Meldt zich* inmiddels meer misselijk dan dartelend maar nog wel zielsgelukkig
Lieve TO,
Wat een lieverd dat hij dit zo vroeg in de relatie heeft verteld aan jou en wat verdrietig dat hij zo in zijn maag zit met zijn onvruchtbaarheid en bang is om daardoor gekwetst te worden door een vrouw waar hij zich aan hecht.
Zoals Dubbz al zei: mijn man is ook onvruchtbaar. Na een jaar negatieve testen kwamen we erachter via de huisarts. Ik was er kapot van en het heeft best een wissel getrokken op onze relatie. Mijn man riep 'nou dan moet je maar een man zoeken die je wel kinderen kan geven!' En ik was boos, teleurgesteld, en vooral bang. Bang dat ik nooit moeder zou worden, nooit dat geluk zou mogen ervaren.
Op een gegeven moment ben ik in therapie gegaan. Ik kon gewoon niet in mijn eentje met die angst dealen. Dankzij mijn psycholoog en het forum (heb ik ook veel aan gehad) heb ik er op een behoorlijk andere manier naar leren kijken. Dat verbeterde mijn relatie, maar ook mijn angsten omtrent kinderloosheid (die ik bij jou overigens niet proef).
Uiteindelijk ging ik daardoor veel relaxter het IVF-traject in dan ik in het hele proces van zwanger worden ben geweest en was de eerste poging inderdaad direct raak. Morgen ben ik 5 weken zwanger en hoewel er natuurlijk nog vanalles mis kan gaan is mijn man zo trots als iedere man dat hij zijn vrouw zwanger heeft gemaakt
En ik ben heel blij dat we nu iig weten dat het kan, en dat wij hopelijk ouders worden in mei. Dat brengt weer een hele set nieuwe onzekerheden met zich mee trouwens, maar dat is ouderschap denk ik
Overigens is het niet zo dat je man per se onvruchtbaar is. Onvruchtbaarheid is een heel ongrijpbaar iets en zeker de mannelijke onvruchtbaarheid is vaak slecht begrepen. Je hebt vrouwen die zwanger worden van slecht zaad, en vrouwen die niet zwanger worden van goed zaad. Een goede vriendin van mij was ja 1.5 jaar zonder proberen zwanger van haar vriend, die slecht zaad had en omwille van 4 jaar vruchteloos proberen uit elkaar was met zijn eerdere partner. Waarom het bij mijn vriendin wel lukte en bij zijn ex niet? Ze weten het gewoon niet.
Er zijn 2 vrouwen hier op het forum die een paar maanden na de eerste IVF/ICSI-behandeling weer spontaan zwanger waren van hun man met slecht zaad.
Dus hij zou het zelf ook niet moeten zien als onvruchtbaarheid. Het is verminderd vruchtbaar en uiteindelijk is die verminderde vruchtbaarheid een samenspel van zijn zaadjes en jouw geslachtscellen en -hormonen en ben je dus samen verminderd vruchtbaar. Alles kon, volgens mijn gyn. De kans was gewoon kleiner. En hij heeft gelijk: in mijn 'maar niet zwanger worden'-topic werd een forumster zwanger van haar vriend met ICSI-zaadkwaliteit (dus de allerlaagste kwaliteit), de maand voor ze met de behandeling zou beginnen.
Ik werd het niet. Maar gelukkig kunnen ze het probleem van zaadjes die niet bij eitjes komen meestal goed verhelpen in het ziekenhuis. Dat zijn de zogenaamde 'good prognosis' patiënten.
Ik ben echt ontzettend blij dat IVF bestaat en hoewel mijn man het best moeilijk vond dat ik dat 'voor hem' moest ondergaan (en ik ook wel stiekem een beetje toen ik doodziek op de bank lag van de bijwerkingen ), had ik met niemand anders samen ouders willen worden. Mijn man is er every step of the way geweest en heb echt het gevoel dat we de IVF samen hebben gedaan.
Wij zijn er ook heel open over naar de omgeving en dan blijkt opeens dat er een stuk meer mensen met dit soort problemen worstelen of hebben geworsteld. Jullie (en wij) zijn daar heus niet alleen in, alleen helaas heerst er nogal een taboe op. Maar 1 op de 6 stellen heeft vruchtbaarheidsproblemen!
Ik snap dat deze man een klap heeft gehad van het feit dat zijn vorige partner hem hierom heeft verlaten (vreselijk lijkt me dat!), maar als ik heel eerlijk ben, ben ik juist op een bepaalde manier dankbaar voor ons traject. Het heeft me zoveel over mezelf en mijn relatie geleerd en mijn wens zo veranderd, dat ik eigenlijk denk dat ik nu veel meer toe ben aan dat kind dat nu dan uiteindelijk echt komt, dan als ik 2 jaar geleden in 1x zwanger was geraakt.
Hoe stom het ook klinkt, dit hele traject heeft me uiteindelijk gelukkiger en zelfverzekerder gemaakt. En heeft me er ook veel meer bewust van gemaakt waarom ik met mijn man ben en hoeveel onze relatie me waard is.
IVF is niet alleen maar kommer en kwel. En als je eenmaal die positieve test in handen houdt dan ben je alles in 1 klap vergeten.
Ik heb niet echt advies voor je t.a.v. omgaan met deze man, maar misschien heb je/jullie wat aan onze ervaring.
Sterkte!
Lieve Lux,
Super bedankt voor het delen van je verhaal. En natuurlijk van harte gefeliciteerd met je zwangerschap!
Je verhaal doet me goed. Vooral het stukje over ''verminderd vruchtbaar'' heeft me wat andere inzichten gegeven. Fijn zulke verhalen, dat doet me zeker goed! En niet eens zozeer alleen voor mezelf maar zeker ook voor hem, omdat dat betekent dat zijn kinderwens (of dat nu met mij of een ander is) ooit toch nog weleens in vervulling kan gaan.
dinsdag 6 september 2016 om 19:56
quote:viva-amber schreef op 06 september 2016 @ 18:43:
Ik vraag mij af waarom jullie niet samen verder konden.Omdat hij dus psychisch wat deuken heeft opgelopen (1. nieuws onvruchtbaarheid 2. ex die hem heeft verlaten), die hij nooit een plek heeft gegeven. Soort van getraumatiseerd. Als hij nu een relatie met mij zou aangaan, zou hij niet de persoon zijn die hij zou willen zijn en hij wilt mij niet meesleuren in zijn problemen.
Ik vraag mij af waarom jullie niet samen verder konden.Omdat hij dus psychisch wat deuken heeft opgelopen (1. nieuws onvruchtbaarheid 2. ex die hem heeft verlaten), die hij nooit een plek heeft gegeven. Soort van getraumatiseerd. Als hij nu een relatie met mij zou aangaan, zou hij niet de persoon zijn die hij zou willen zijn en hij wilt mij niet meesleuren in zijn problemen.
dinsdag 6 september 2016 om 20:05
quote:OmeHenk schreef op 06 september 2016 @ 18:44:
[...]
Klopt.
Feit is dat er radiostilte is. Dan kun je nadenken over hoe het zou kunnen gaan, maar er is niets.
Advies van omgeving vind ik niet gek.
Dit is wel heel zwart/wit. De radiostilte is er met een reden. Dat hebben we ook uitvoerig met elkaar besproken. De tijd/ruimte heeft hij voor zichzelf nodig om in het reine te komen met zichzelf. Hij heeft echter wel aangegeven dat hij weer contact zal opnemen als hij wat verder in het proces is. Contact houden (terwijl hij nog niet klaar is voor een relatie), voelt voor hem aan als mij aan het lijntje houden. En dat wilt hij absoluut niet. Hij wilt er alleen voor 100% voor gaan en niet voor 99%.
Ik kan zijn eerlijkheid alleen maar waarderen. Maar men vergeet vaak wat zo een persoon meemaakt qua emoties/gevoelens. Het is allemaal niet niks wat hij heeft meegemaakt en het is meer dan logisch dat het tijd nodig heeft om dit een plek te geven. Je kunt je misschien ook voorstellen dat het voor zo een persoon heel lastig is om weer contact te leggen (mocht hij op dat punt staan), omdat hij misschien bang is om weer afgewezen te worden...om te horen dat ik door ben gegaan met m'n leven en toch heb gekozen voor iemand die mijn kinderwens in vervulling kan laten gaan. Tijd en afstand zou namelijk ook wat kunnen veranderen aan mijn denkwijze (wat niet het geval is dus).
Radiostilte hoeft niet alleen verbroken door hem. Dat kan ook door mij
En wellicht heeft hij dat ook nodig om te zien dat dit van mijn kant niet een 'bevlieging' was, maar dat ik meer in hem zie en hem volledig accepteer zoals hij is.
[...]
Klopt.
Feit is dat er radiostilte is. Dan kun je nadenken over hoe het zou kunnen gaan, maar er is niets.
Advies van omgeving vind ik niet gek.
Dit is wel heel zwart/wit. De radiostilte is er met een reden. Dat hebben we ook uitvoerig met elkaar besproken. De tijd/ruimte heeft hij voor zichzelf nodig om in het reine te komen met zichzelf. Hij heeft echter wel aangegeven dat hij weer contact zal opnemen als hij wat verder in het proces is. Contact houden (terwijl hij nog niet klaar is voor een relatie), voelt voor hem aan als mij aan het lijntje houden. En dat wilt hij absoluut niet. Hij wilt er alleen voor 100% voor gaan en niet voor 99%.
Ik kan zijn eerlijkheid alleen maar waarderen. Maar men vergeet vaak wat zo een persoon meemaakt qua emoties/gevoelens. Het is allemaal niet niks wat hij heeft meegemaakt en het is meer dan logisch dat het tijd nodig heeft om dit een plek te geven. Je kunt je misschien ook voorstellen dat het voor zo een persoon heel lastig is om weer contact te leggen (mocht hij op dat punt staan), omdat hij misschien bang is om weer afgewezen te worden...om te horen dat ik door ben gegaan met m'n leven en toch heb gekozen voor iemand die mijn kinderwens in vervulling kan laten gaan. Tijd en afstand zou namelijk ook wat kunnen veranderen aan mijn denkwijze (wat niet het geval is dus).
Radiostilte hoeft niet alleen verbroken door hem. Dat kan ook door mij
En wellicht heeft hij dat ook nodig om te zien dat dit van mijn kant niet een 'bevlieging' was, maar dat ik meer in hem zie en hem volledig accepteer zoals hij is.
dinsdag 6 september 2016 om 20:13
dinsdag 6 september 2016 om 20:18
quote:S-Meds schreef op 06 september 2016 @ 17:19:
[...]
onzin want het hoeft het helemaal niet te betekenen dat ze geen moeder kan worden. Adoptie is is een optie, pleegouderschap, donatie. Allemaal variaties die heel goed helpen bij rammelende eierstokken als je je graag wilt laten leiden door je eierstokken.
Ik heb het niet over wel of niet moeder kunnen worden (godzijdank zijn er tegenwoordig zooo veel opties) ik haakte in op het wel of niet hebben van een kinderwens als vrouw zijnde. En dat dit niet te zeggen is of een kinderwens wel of niet ineens kan komen. . Mijn ervaring is dat ik een paar jaar terug me dat nog niet zo kon voorstellen en nog niet echt een drang voelde. Het is bij mij ineens heel sterk opgekomen de kinderwens.
Dat ze ook daar rekening mee moet houden. . Dat de wens heel sterk op kan komen zetten.
[...]
onzin want het hoeft het helemaal niet te betekenen dat ze geen moeder kan worden. Adoptie is is een optie, pleegouderschap, donatie. Allemaal variaties die heel goed helpen bij rammelende eierstokken als je je graag wilt laten leiden door je eierstokken.
Ik heb het niet over wel of niet moeder kunnen worden (godzijdank zijn er tegenwoordig zooo veel opties) ik haakte in op het wel of niet hebben van een kinderwens als vrouw zijnde. En dat dit niet te zeggen is of een kinderwens wel of niet ineens kan komen. . Mijn ervaring is dat ik een paar jaar terug me dat nog niet zo kon voorstellen en nog niet echt een drang voelde. Het is bij mij ineens heel sterk opgekomen de kinderwens.
Dat ze ook daar rekening mee moet houden. . Dat de wens heel sterk op kan komen zetten.
dinsdag 6 september 2016 om 20:20
quote:GateKeeper schreef op 06 september 2016 @ 20:13:
Hier ook een moeder en een man die verminderd vruchtbaar is. Onder de miljoen gezonde zaadcellen, waarbij t gemiddelde bij de man tussen de 15 en 20 miljoen ligt. Uiteindelijk via ICSI 1 zwanger geraakt van een prachtige dochter en 6 mnd na de bevalling spontaan zwanger geraakt.Wat fijn om dit te lezen! Het hoeft dus allemaal echt niet het einde te zijn Fijn allemaal!
Hier ook een moeder en een man die verminderd vruchtbaar is. Onder de miljoen gezonde zaadcellen, waarbij t gemiddelde bij de man tussen de 15 en 20 miljoen ligt. Uiteindelijk via ICSI 1 zwanger geraakt van een prachtige dochter en 6 mnd na de bevalling spontaan zwanger geraakt.Wat fijn om dit te lezen! Het hoeft dus allemaal echt niet het einde te zijn Fijn allemaal!
dinsdag 6 september 2016 om 20:31
quote:Babs87 schreef op 06 september 2016 @ 20:18:
[...]
Ik heb het niet over wel of niet moeder kunnen worden (godzijdank zijn er tegenwoordig zooo veel opties) ik haakte in op het wel of niet hebben van een kinderwens als vrouw zijnde. En dat dit niet te zeggen is of een kinderwens wel of niet ineens kan komen. . Mijn ervaring is dat ik een paar jaar terug me dat nog niet zo kon voorstellen en nog niet echt een drang voelde. Het is bij mij ineens heel sterk opgekomen de kinderwens.
Dat ze ook daar rekening mee moet houden. . Dat de wens heel sterk op kan komen zetten.
moeder worden - kinderwens
ik zie het verschil niet. Bij rammelende eierstokken hoeft een steriele man geen enkel probleem te zijn
[...]
Ik heb het niet over wel of niet moeder kunnen worden (godzijdank zijn er tegenwoordig zooo veel opties) ik haakte in op het wel of niet hebben van een kinderwens als vrouw zijnde. En dat dit niet te zeggen is of een kinderwens wel of niet ineens kan komen. . Mijn ervaring is dat ik een paar jaar terug me dat nog niet zo kon voorstellen en nog niet echt een drang voelde. Het is bij mij ineens heel sterk opgekomen de kinderwens.
Dat ze ook daar rekening mee moet houden. . Dat de wens heel sterk op kan komen zetten.
moeder worden - kinderwens
ik zie het verschil niet. Bij rammelende eierstokken hoeft een steriele man geen enkel probleem te zijn
dinsdag 6 september 2016 om 20:37
quote:GateKeeper schreef op 06 september 2016 @ 20:13:
Hier ook een moeder en een man die verminderd vruchtbaar is. Onder de miljoen gezonde zaadcellen, waarbij t gemiddelde bij de man tussen de 15 en 20 miljoen ligt. Uiteindelijk via ICSI 1 zwanger geraakt van een prachtige dochter en 6 mnd na de bevalling spontaan zwanger geraakt.En er zijn zelfs mannen met 100-200 miljoen, 15-20 miljoen is nog helemaal onderaan het spectrum van normaal. Maar gelukkig heeft de medische wetenschap een oplossing voor alle mensen die het met minder moeten doen jij was 1 van de mensen waar ik het over had Gate
Hier ook een moeder en een man die verminderd vruchtbaar is. Onder de miljoen gezonde zaadcellen, waarbij t gemiddelde bij de man tussen de 15 en 20 miljoen ligt. Uiteindelijk via ICSI 1 zwanger geraakt van een prachtige dochter en 6 mnd na de bevalling spontaan zwanger geraakt.En er zijn zelfs mannen met 100-200 miljoen, 15-20 miljoen is nog helemaal onderaan het spectrum van normaal. Maar gelukkig heeft de medische wetenschap een oplossing voor alle mensen die het met minder moeten doen jij was 1 van de mensen waar ik het over had Gate
dinsdag 6 september 2016 om 20:43
dinsdag 6 september 2016 om 20:47
quote:Funshine schreef op 06 september 2016 @ 19:56:
[...]
Omdat hij dus psychisch wat deuken heeft opgelopen (1. nieuws onvruchtbaarheid 2. ex die hem heeft verlaten), die hij nooit een plek heeft gegeven. Soort van getraumatiseerd. Als hij nu een relatie met mij zou aangaan, zou hij niet de persoon zijn die hij zou willen zijn en hij wilt mij niet meesleuren in zijn problemen.
Dus hij is alleen gelukkiger met zijn problemen dan samen met jou? Goeie smoes: ik ben te beschadigd voor een relatie met jou. Hoe vaak heb ik die al gehoord...heel vaak.
Eens met Ome Henk,
[...]
Omdat hij dus psychisch wat deuken heeft opgelopen (1. nieuws onvruchtbaarheid 2. ex die hem heeft verlaten), die hij nooit een plek heeft gegeven. Soort van getraumatiseerd. Als hij nu een relatie met mij zou aangaan, zou hij niet de persoon zijn die hij zou willen zijn en hij wilt mij niet meesleuren in zijn problemen.
Dus hij is alleen gelukkiger met zijn problemen dan samen met jou? Goeie smoes: ik ben te beschadigd voor een relatie met jou. Hoe vaak heb ik die al gehoord...heel vaak.
Eens met Ome Henk,
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 6 september 2016 om 20:53
quote:viva-amber schreef op 06 september 2016 @ 20:47:
[...]
Dus hij is alleen gelukkiger met zijn problemen dan samen met jou? Goeie smoes: ik ben te beschadigd voor een relatie met jou. Hoe vaak heb ik die al gehoord...heel vaak.
Eens met Ome Henk,
Mijn man heeft mij genomen met problemen erbij. Als je daar samen niet over kunt praten of een plek geven, hoe staat je relatie er dan voor als er een ander probleem komt? Wat nu als er iemand ziek wordt?
Hij is zoals hij is. En dat is dit. Hij loopt weg als hij het moeilijk heeft. Eerlijker was geweest als hij niet was gaan daten.
[...]
Dus hij is alleen gelukkiger met zijn problemen dan samen met jou? Goeie smoes: ik ben te beschadigd voor een relatie met jou. Hoe vaak heb ik die al gehoord...heel vaak.
Eens met Ome Henk,
Mijn man heeft mij genomen met problemen erbij. Als je daar samen niet over kunt praten of een plek geven, hoe staat je relatie er dan voor als er een ander probleem komt? Wat nu als er iemand ziek wordt?
Hij is zoals hij is. En dat is dit. Hij loopt weg als hij het moeilijk heeft. Eerlijker was geweest als hij niet was gaan daten.
dinsdag 6 september 2016 om 20:57
dinsdag 6 september 2016 om 21:35
Iedereen heeft het hier over dat het prima kan om een relatie te hebben met een man die verminderd vruchtbaar is. En dat dan je kans op kinderen niet verkeken is. Dat is allemaal prachtig, en ik ben ook oprecht blij dat de dames hier dat proces samen met hun partner hebben kunnen doorlopen en er samen sterker uitkomen. Maar dat lijkt mij hier niet hét probleem.
De man in kwestie kan geen verbintenis aangaan, is daar niet aan toe. Is gekwetst in het recente verleden en moet dat echt denk ik eerst alleen verwerken. In een beginnende relatie is vaak gewoon geen plaats om hele indringende zaken samen te gaan verwerken. In vind het heel anders als je na zoveel jaar relatie samen erachter komt dat er sprake is van verminderde vruchtbaarheid, dan dat je date met iemand die kennelijk zelf dat bericht van de arts nog geen plek heeft gegeven in zijn hoofd.
De man in kwestie kan geen verbintenis aangaan, is daar niet aan toe. Is gekwetst in het recente verleden en moet dat echt denk ik eerst alleen verwerken. In een beginnende relatie is vaak gewoon geen plaats om hele indringende zaken samen te gaan verwerken. In vind het heel anders als je na zoveel jaar relatie samen erachter komt dat er sprake is van verminderde vruchtbaarheid, dan dat je date met iemand die kennelijk zelf dat bericht van de arts nog geen plek heeft gegeven in zijn hoofd.
dinsdag 6 september 2016 om 21:41
quote:Jamie-Lee schreef op 06 september 2016 @ 21:35:
Iedereen heeft het hier over dat het prima kan om een relatie te hebben met een man die verminderd vruchtbaar is. En dat dan je kans op kinderen niet verkeken is. Dat is allemaal prachtig, en ik ben ook oprecht blij dat de dames hier dat proces samen met hun partner hebben kunnen doorlopen en er samen sterker uitkomen. Maar dat lijkt mij hier niet hét probleem.
De man in kwestie kan geen verbintenis aangaan, is daar niet aan toe. Is gekwetst in het recente verleden en moet dat echt denk ik eerst alleen verwerken. In een beginnende relatie is vaak gewoon geen plaats om hele indringende zaken samen te gaan verwerken. In vind het heel anders als je na zoveel jaar relatie samen erachter komt dat er sprake is van verminderde vruchtbaarheid, dan dat je date met iemand die kennelijk zelf dat bericht van de arts nog geen plek heeft gegeven in zijn hoofd.Dat dus. Het is een fantasie met heel veel als-en om toch kinderen te krijgen met deze man. De relatie is er niet eens. Voetjes opde grond.
Iedereen heeft het hier over dat het prima kan om een relatie te hebben met een man die verminderd vruchtbaar is. En dat dan je kans op kinderen niet verkeken is. Dat is allemaal prachtig, en ik ben ook oprecht blij dat de dames hier dat proces samen met hun partner hebben kunnen doorlopen en er samen sterker uitkomen. Maar dat lijkt mij hier niet hét probleem.
De man in kwestie kan geen verbintenis aangaan, is daar niet aan toe. Is gekwetst in het recente verleden en moet dat echt denk ik eerst alleen verwerken. In een beginnende relatie is vaak gewoon geen plaats om hele indringende zaken samen te gaan verwerken. In vind het heel anders als je na zoveel jaar relatie samen erachter komt dat er sprake is van verminderde vruchtbaarheid, dan dat je date met iemand die kennelijk zelf dat bericht van de arts nog geen plek heeft gegeven in zijn hoofd.Dat dus. Het is een fantasie met heel veel als-en om toch kinderen te krijgen met deze man. De relatie is er niet eens. Voetjes opde grond.