Miskraam juli 2015
zondag 26 juli 2015 om 13:58
In het 'uitgerekend in maart 2016' zijn er best wat dames met een miskraam, waaronder ikzelf. Zijn er dames die zelf een miskraam hebben gehad het fijn zouden vinden om hier met elkaar verder te kletsen?
Een tabel bijhouden is niet zo aan mij besteed, dus ik zou zeggen: iedereen die haar verhaal kwijt wil of wat herkenning wil vinden is welkom
Edit: een aantal mensen die hier over hun miskraam hebben geschreven zijn inmiddels weer zwanger en hebben hier ook wat (beperkte) updates over gegeven. Nieuwe verhalen blijven van harte welkom, en de nadruk van dit topic ligt op het verwerken van/verhalen rondom een miskraam maar we weren geen dames die weer zwanger zijn.
Een tabel bijhouden is niet zo aan mij besteed, dus ik zou zeggen: iedereen die haar verhaal kwijt wil of wat herkenning wil vinden is welkom
Edit: een aantal mensen die hier over hun miskraam hebben geschreven zijn inmiddels weer zwanger en hebben hier ook wat (beperkte) updates over gegeven. Nieuwe verhalen blijven van harte welkom, en de nadruk van dit topic ligt op het verwerken van/verhalen rondom een miskraam maar we weren geen dames die weer zwanger zijn.
zondag 26 juli 2015 om 16:07
quote:elfje12 schreef op 26 juli 2015 @ 15:58:
Dank je wel, lieve dames!
Ik raak nog steeds van slag als mensen uit mijn omgeving zwanger zijn en een kindje krijgen. Vooral omdat het er bij mij waarschijnlijk niet meer van zal komen.
En daar hoef jij je absoluut niet voor te schamen. Het is jouw pijnlijke plek, wat je nooit zomaar kunt " vergeten"
Is het onderzocht dat het niet meer zal lukken?
Dank je wel, lieve dames!
Ik raak nog steeds van slag als mensen uit mijn omgeving zwanger zijn en een kindje krijgen. Vooral omdat het er bij mij waarschijnlijk niet meer van zal komen.
En daar hoef jij je absoluut niet voor te schamen. Het is jouw pijnlijke plek, wat je nooit zomaar kunt " vergeten"
Is het onderzocht dat het niet meer zal lukken?
zondag 26 juli 2015 om 16:08
zondag 26 juli 2015 om 16:10
quote:elfje12 schreef op 26 juli 2015 @ 16:06:
Jeetje, verhuisd wat naar!
Ik ben ook gecuretteerd en vond dat zeer heftig. Was vooral boos. Curettage zelf stelt weinig voor (was onder algehele narcose), maar geestelijk doet het wel wat met je.
Herkenbaar..ik moest medicatie innemen om een miskraam op gang te brengen Ik was ook boos...vooral op mijzelf ,omdat ik nu bewust bezig was om mijn kindje uit mijn lichaam te krijgen. Uiteindelijk ben ik zonder enige pijn op het toilet in het ziekenhuis bevallen. Hij was helemaal compleet in de placenta. Zo ontzettend lief om te zien...(klinkt raar, maar hij lag er zo vredig bij..in foutushouding als een bolletje in de placenta. Lekker veilig ofzoiets..)
@verhuisd Wat ongeloofelijk naar...geluk en verdriet op dezelfde dag...zo oneerlijk
Jeetje, verhuisd wat naar!
Ik ben ook gecuretteerd en vond dat zeer heftig. Was vooral boos. Curettage zelf stelt weinig voor (was onder algehele narcose), maar geestelijk doet het wel wat met je.
Herkenbaar..ik moest medicatie innemen om een miskraam op gang te brengen Ik was ook boos...vooral op mijzelf ,omdat ik nu bewust bezig was om mijn kindje uit mijn lichaam te krijgen. Uiteindelijk ben ik zonder enige pijn op het toilet in het ziekenhuis bevallen. Hij was helemaal compleet in de placenta. Zo ontzettend lief om te zien...(klinkt raar, maar hij lag er zo vredig bij..in foutushouding als een bolletje in de placenta. Lekker veilig ofzoiets..)
@verhuisd Wat ongeloofelijk naar...geluk en verdriet op dezelfde dag...zo oneerlijk
zondag 26 juli 2015 om 16:12
quote:elfje12 schreef op 26 juli 2015 @ 16:06:
Jeetje, verhuisd wat naar!
Ik ben ook gecuretteerd en vond dat zeer heftig. Was vooral boos. Curettage zelf stelt weinig voor (was onder algehele narcose), maar geestelijk doet het wel wat met je.Ik was naast verdrietig en bang vooral heel boos mbt rest. In mijn (emotionele) ogen heeft de art gewoon slecht werk geleverd. Moet ik eens doen: een onvolledig contract opstellen! Dat kost me mijn baan en de client mogelijk miljoenen euro's! En ik moet er maar mee omgaan..'tja mevrouw, dat gebeurt'
Jeetje, verhuisd wat naar!
Ik ben ook gecuretteerd en vond dat zeer heftig. Was vooral boos. Curettage zelf stelt weinig voor (was onder algehele narcose), maar geestelijk doet het wel wat met je.Ik was naast verdrietig en bang vooral heel boos mbt rest. In mijn (emotionele) ogen heeft de art gewoon slecht werk geleverd. Moet ik eens doen: een onvolledig contract opstellen! Dat kost me mijn baan en de client mogelijk miljoenen euro's! En ik moet er maar mee omgaan..'tja mevrouw, dat gebeurt'
zondag 26 juli 2015 om 16:12
quote:ana_isabel schreef op 26 juli 2015 @ 16:10:
[...]
Herkenbaar..ik moest medicatie innemen om een miskraam op gang te wekken. Ik was ook boos...vooral op mijzelf ,omdat ik nu bewust bezig was om mijn kindje uit mijn lichaam te krijgen.
@verhuisd Wat ongeloofelijk naar...geluk en verdriet op dezelfde dag...zo oneerlijkDie medicatie heb ik geweigerd. Ik was ook boos op mezelf, vooral omdat mijn lichaam geen kindje kon voldragen. En boos op wat jij schrijft.
[...]
Herkenbaar..ik moest medicatie innemen om een miskraam op gang te wekken. Ik was ook boos...vooral op mijzelf ,omdat ik nu bewust bezig was om mijn kindje uit mijn lichaam te krijgen.
@verhuisd Wat ongeloofelijk naar...geluk en verdriet op dezelfde dag...zo oneerlijkDie medicatie heb ik geweigerd. Ik was ook boos op mezelf, vooral omdat mijn lichaam geen kindje kon voldragen. En boos op wat jij schrijft.
zondag 26 juli 2015 om 16:15
quote:verhuisd schreef op 26 juli 2015 @ 16:12:
[...]
Ik was naast verdrietig en bang vooral heel boos mbt rest. In mijn (emotionele) ogen heeft de art gewoon slecht werk geleverd. Moet ik eens doen: een onvolledig contract opstellen! Dat kost me mijn baan en de client mogelijk miljoenen euro's! En ik moet er maar mee omgaan..'tja mevrouw, dat gebeurt'Sommige artsen zijn echt horken! Ik zat binnen 10 minuten nadat hij overleden was verklaard bij een gyn die al over crematie begon!
[...]
Ik was naast verdrietig en bang vooral heel boos mbt rest. In mijn (emotionele) ogen heeft de art gewoon slecht werk geleverd. Moet ik eens doen: een onvolledig contract opstellen! Dat kost me mijn baan en de client mogelijk miljoenen euro's! En ik moet er maar mee omgaan..'tja mevrouw, dat gebeurt'Sommige artsen zijn echt horken! Ik zat binnen 10 minuten nadat hij overleden was verklaard bij een gyn die al over crematie begon!
zondag 26 juli 2015 om 16:18
quote:elfje12 schreef op 26 juli 2015 @ 16:12:
[...]
Die medicatie heb ik geweigerd. Ik was ook boos op mezelf, vooral omdat mijn lichaam geen kindje kon voldragen. En boos op wat jij schrijft.In eerste instantie wilde ik ook niet..ik heb zo vreselijk gehuild. Tot mijn man zei" maar ana jij moet niet alleen loskomen van hem(geestelijk en lichamelijk) maar ons zoontje ook van jou. Hij verdient een laatste rustplek en dat is niet in jouw buik. Ineens viel het spreekwoordelijke kwartje en kon ik hem loslaten.
[...]
Die medicatie heb ik geweigerd. Ik was ook boos op mezelf, vooral omdat mijn lichaam geen kindje kon voldragen. En boos op wat jij schrijft.In eerste instantie wilde ik ook niet..ik heb zo vreselijk gehuild. Tot mijn man zei" maar ana jij moet niet alleen loskomen van hem(geestelijk en lichamelijk) maar ons zoontje ook van jou. Hij verdient een laatste rustplek en dat is niet in jouw buik. Ineens viel het spreekwoordelijke kwartje en kon ik hem loslaten.
zondag 26 juli 2015 om 16:24
quote:ana_isabel schreef op 26 juli 2015 @ 16:18:
[...]
In eerste instantie wilde ik ook niet..ik heb zo vreselijk gehuild. Tot mijn man zei" maar ana jij moet niet alleen loskomen van hem(geestelijk en lichamelijk) maar ons zoontje ook van jou. Hij verdient een laatste rustplek en dat is niet in jouw buik. Ineens viel het spreekwoordelijke kwartje en kon ik hem loslaten.
Ik heb ook erg gehuild toen. Ze hebben me zonder medicatie gecuretteerd.
[...]
In eerste instantie wilde ik ook niet..ik heb zo vreselijk gehuild. Tot mijn man zei" maar ana jij moet niet alleen loskomen van hem(geestelijk en lichamelijk) maar ons zoontje ook van jou. Hij verdient een laatste rustplek en dat is niet in jouw buik. Ineens viel het spreekwoordelijke kwartje en kon ik hem loslaten.
Ik heb ook erg gehuild toen. Ze hebben me zonder medicatie gecuretteerd.
zondag 26 juli 2015 om 16:28
quote:elfje12 schreef op 26 juli 2015 @ 16:17:
Een van gynaecologen was ook erg bot. Mijn eigen was fijn. Wel recht voor zijn raap, maar wel mij de ruimte geven. Heb nog even met mijn kindje in mijn buik gelopen, want meteen een curettage kon ik niet.
Ana, wat vreselijk!
Het was haar opmerking wat mij wakker deed schudden, waar eerst mijn (natuurlijke, maar ondoordachte) reactie was; " hij moet er nu uit" dacht ik ;: wacht eens ff mevrouwtje, je hebt het wel over MIJN kind. Ik ga" gewoon" bevallen. Dat verdient hij.
De angst overheersde zo... ik was bang spontaan te bevallen. Toch dacht ik; ana, doe normaal! Er zit geen monster in je buik die jouw pijn wil doen..het is je kind! Daar werd ik wel rustig van. Ik was hoedanook zijn moeder als hij had geleefd had ik ook hemel en aarde voor hem bewogen. Dus dit moest ik ook ondergaan. Voor hem.
Een van gynaecologen was ook erg bot. Mijn eigen was fijn. Wel recht voor zijn raap, maar wel mij de ruimte geven. Heb nog even met mijn kindje in mijn buik gelopen, want meteen een curettage kon ik niet.
Ana, wat vreselijk!
Het was haar opmerking wat mij wakker deed schudden, waar eerst mijn (natuurlijke, maar ondoordachte) reactie was; " hij moet er nu uit" dacht ik ;: wacht eens ff mevrouwtje, je hebt het wel over MIJN kind. Ik ga" gewoon" bevallen. Dat verdient hij.
De angst overheersde zo... ik was bang spontaan te bevallen. Toch dacht ik; ana, doe normaal! Er zit geen monster in je buik die jouw pijn wil doen..het is je kind! Daar werd ik wel rustig van. Ik was hoedanook zijn moeder als hij had geleefd had ik ook hemel en aarde voor hem bewogen. Dus dit moest ik ook ondergaan. Voor hem.
zondag 26 juli 2015 om 16:29
quote:ana_isabel schreef op 26 juli 2015 @ 16:28:
[...]
Het was haar opmerking wat mij wakker deed schudden, waar eerst mijn (natuurlijke, maar ondoordachte) reactie was; " hij moet er nu uit" dacht ik ;: wacht eens ff mevrouwtje, je hebt het wel over MIJN kind. Ik ga" gewoon" bevallen. Dat verdient hij.
De angst overheersde zo... ik was bang spontaan te bevallen. Toch dacht ik; ana, doe normaal! Er zit geen monster in je buik die jouw pijn wil doen..het is je kind! Daar werd ik wel rustig van. Ik was hoedanook zijn moeder als hij had geleefd had ik ook hemel en aarde voor hem bewogen. Dus dit moest ik ook ondergaan. Voor hem.Wat lijkt me dat heftig!
[...]
Het was haar opmerking wat mij wakker deed schudden, waar eerst mijn (natuurlijke, maar ondoordachte) reactie was; " hij moet er nu uit" dacht ik ;: wacht eens ff mevrouwtje, je hebt het wel over MIJN kind. Ik ga" gewoon" bevallen. Dat verdient hij.
De angst overheersde zo... ik was bang spontaan te bevallen. Toch dacht ik; ana, doe normaal! Er zit geen monster in je buik die jouw pijn wil doen..het is je kind! Daar werd ik wel rustig van. Ik was hoedanook zijn moeder als hij had geleefd had ik ook hemel en aarde voor hem bewogen. Dus dit moest ik ook ondergaan. Voor hem.Wat lijkt me dat heftig!
zondag 26 juli 2015 om 16:30
quote:ana_isabel schreef op 26 juli 2015 @ 16:15:
[...]
Sommige artsen zijn echt horken! Ik zat binnen 10 minuten nadat hij overleden was verklaard bij een gyn die al over crematie begon!
Die arts van mij heeft het met geen woord over crematie gehad. Daar moest ikzelf over beginnen omdat ik geen idee had wat ik moest doen. Alleen de gynaecoloog en en de verpleegkundige bleven bij mij maar door zeuren of ik het echt zeker wist dat ik het niet meer wou zien. Ik heb mijn kindje wel gezien en dat was samen met de ambulancebroeder. En dat was goed. Mijn kindje is overleden waarschijnlijk omdat hij geen schedeldakje had. Dat konden ze pas zien toen hij onder de röntgenstralen werd gelegd.
ik was en ben boos op mijzelf want waarom zag ik het niet? Waarom zag ik niet dat ik zwanger was? Maar de verpleegkundige en arts waren heel erg lief voor me. Zij zei dat dit mijn schuld niet was. Dat hij gewoon zo gegroeid was en het niet kwam omdat ik verkeerd voor mezelf en hem gezorgd heb. Het geeft iets van troost maar moeilijk blijft het.
En ana_isabel: dank voor je lieve woorden En dat jullie mij hier niet veroordelen. Dus voor alle dames een en een
[...]
Sommige artsen zijn echt horken! Ik zat binnen 10 minuten nadat hij overleden was verklaard bij een gyn die al over crematie begon!
Die arts van mij heeft het met geen woord over crematie gehad. Daar moest ikzelf over beginnen omdat ik geen idee had wat ik moest doen. Alleen de gynaecoloog en en de verpleegkundige bleven bij mij maar door zeuren of ik het echt zeker wist dat ik het niet meer wou zien. Ik heb mijn kindje wel gezien en dat was samen met de ambulancebroeder. En dat was goed. Mijn kindje is overleden waarschijnlijk omdat hij geen schedeldakje had. Dat konden ze pas zien toen hij onder de röntgenstralen werd gelegd.
ik was en ben boos op mijzelf want waarom zag ik het niet? Waarom zag ik niet dat ik zwanger was? Maar de verpleegkundige en arts waren heel erg lief voor me. Zij zei dat dit mijn schuld niet was. Dat hij gewoon zo gegroeid was en het niet kwam omdat ik verkeerd voor mezelf en hem gezorgd heb. Het geeft iets van troost maar moeilijk blijft het.
En ana_isabel: dank voor je lieve woorden En dat jullie mij hier niet veroordelen. Dus voor alle dames een en een
zondag 26 juli 2015 om 16:33
quote:lindybopophelia schreef op 26 juli 2015 @ 16:30:
[...]
Die arts van mij heeft het met geen woord over crematie gehad. Daar moest ikzelf over beginnen omdat ik geen idee had wat ik moest doen. Alleen de gynaecoloog en en de verpleegkundige bleven bij mij maar door zeuren of ik het echt zeker wist dat ik het niet meer wou zien. Ik heb mijn kindje wel gezien en dat was samen met de ambulancebroeder. En dat was goed. Mijn kindje is overleden waarschijnlijk omdat hij geen schedeldakje had. Dat konden ze pas zien toen hij onder de röntgenstralen werd gelegd.
ik was en ben boos op mijzelf want waarom zag ik het niet? Waarom zag ik niet dat ik zwanger was? Maar de verpleegkundige en arts waren heel erg lief voor me. Zij zei dat dit mijn schuld niet was. Dat hij gewoon zo gegroeid was en het niet kwam omdat ik verkeerd voor mezelf en hem gezorgd heb. Het geeft iets van troost maar moeilijk blijft het.
En ana_isabel: dank voor je lieve woorden En dat jullie mij hier niet veroordelen. Dus voor alle dames een en een Lieve meid je hebt niks verkeerds gedaan! Je wist het niet! Wat je niet weet, kun je ook niet naar handelen. En dan nog is een zwangerschap iets wat je nagenoeg geen controle over kunt hebben. Kwel jezelf niet langer met die gedachte. Jouw geweten is schoon
[...]
Die arts van mij heeft het met geen woord over crematie gehad. Daar moest ikzelf over beginnen omdat ik geen idee had wat ik moest doen. Alleen de gynaecoloog en en de verpleegkundige bleven bij mij maar door zeuren of ik het echt zeker wist dat ik het niet meer wou zien. Ik heb mijn kindje wel gezien en dat was samen met de ambulancebroeder. En dat was goed. Mijn kindje is overleden waarschijnlijk omdat hij geen schedeldakje had. Dat konden ze pas zien toen hij onder de röntgenstralen werd gelegd.
ik was en ben boos op mijzelf want waarom zag ik het niet? Waarom zag ik niet dat ik zwanger was? Maar de verpleegkundige en arts waren heel erg lief voor me. Zij zei dat dit mijn schuld niet was. Dat hij gewoon zo gegroeid was en het niet kwam omdat ik verkeerd voor mezelf en hem gezorgd heb. Het geeft iets van troost maar moeilijk blijft het.
En ana_isabel: dank voor je lieve woorden En dat jullie mij hier niet veroordelen. Dus voor alle dames een en een Lieve meid je hebt niks verkeerds gedaan! Je wist het niet! Wat je niet weet, kun je ook niet naar handelen. En dan nog is een zwangerschap iets wat je nagenoeg geen controle over kunt hebben. Kwel jezelf niet langer met die gedachte. Jouw geweten is schoon