Zwanger
alle pijlers
Ongepland zwanger van 3e
woensdag 27 juni 2018 om 10:20
Gisteren ben ik erachter gekomen dat ik zwanger ben...ongepland.
Man en ik hebben 2 gezonde kinderen van 5 en 6 en ik heb eigenlijk nooit de wens voor een 3e (gehad).
Ik ben al jaren aan de pil, maar zo'n 5 maanden geleden even een stop ingelast omdat ik geen bloedingen meer kreeg en ik wilde weten of ik zonder pil wel gewoon ongesteld zou worden. Dat was gelukkig het geval, dus in april weer begonnen met een nieuwe strip. Half mei bloeding gehad en nu dus zwanger...
Ik snap er niets van...geen pil vergeten en -volgens mij- ook niet overgegeven/diarree gehad deze periode.
Nu dus pril zwanger. Mijn hele lijf schreeuwt: nee! Het is goed zo. We zijn gezegend met 2 leuke kinderen en stiekem ben ik ook blij dat ze al redelijk zelfstandig zijn en dat ik ook zelf weer een leven krijg. De komende maanden wil (moet) ik besteden aan afstuderen.
Aan de andere kant: met kind 1 zijn we al met al 4 jaren bezig geweest. Als ik toen had geweten dat dit mij ooit zou overkomen, dan zou een overtijdbehandeling niet eens in mij opkomen...
Man vindt alles prima trouwens. Hij had zelf best nog een 3e gewild, maar kan ook begrijpen dat het voor mij goed is zo..
Ik vind het zo moeilijk. Vanmiddag ga ik in ieder geval langs de huisarts om vast te stellen hoe lang ik zwanger ben en om daar mijn verhaal te doen.
Ik hoop hier op tips, adviezen en andere inzichten.
Man en ik hebben 2 gezonde kinderen van 5 en 6 en ik heb eigenlijk nooit de wens voor een 3e (gehad).
Ik ben al jaren aan de pil, maar zo'n 5 maanden geleden even een stop ingelast omdat ik geen bloedingen meer kreeg en ik wilde weten of ik zonder pil wel gewoon ongesteld zou worden. Dat was gelukkig het geval, dus in april weer begonnen met een nieuwe strip. Half mei bloeding gehad en nu dus zwanger...
Ik snap er niets van...geen pil vergeten en -volgens mij- ook niet overgegeven/diarree gehad deze periode.
Nu dus pril zwanger. Mijn hele lijf schreeuwt: nee! Het is goed zo. We zijn gezegend met 2 leuke kinderen en stiekem ben ik ook blij dat ze al redelijk zelfstandig zijn en dat ik ook zelf weer een leven krijg. De komende maanden wil (moet) ik besteden aan afstuderen.
Aan de andere kant: met kind 1 zijn we al met al 4 jaren bezig geweest. Als ik toen had geweten dat dit mij ooit zou overkomen, dan zou een overtijdbehandeling niet eens in mij opkomen...
Man vindt alles prima trouwens. Hij had zelf best nog een 3e gewild, maar kan ook begrijpen dat het voor mij goed is zo..
Ik vind het zo moeilijk. Vanmiddag ga ik in ieder geval langs de huisarts om vast te stellen hoe lang ik zwanger ben en om daar mijn verhaal te doen.
Ik hoop hier op tips, adviezen en andere inzichten.
woensdag 27 juni 2018 om 10:30
Nee, cystes, kanker, dat soort ellende..redbulletje schreef: ↑27-06-2018 10:25Als je ongerust bent dan ga je naar een gyn. Wat voor ernstigs had je dan verwacht? Een zwangerschap?
Afspraak met de gyn is geweest, dus eigenlijk doen die stopmaanden voor dit verhaal niet mee. Voor de volledigheid toch vermeld in de OP. Wellicht heeft een ander dezelfde ervaring...
woensdag 27 juni 2018 om 10:40
Wat je ook besluit, kijk daarna eens naar andere manieren om een zwangerschap te voorkomen die niet zo foutgevoelig zijn als de pil.
Met een koperspiraal bijvoorbeeld behoud je je natuurlijke cyclus. Is op lange termijn ook goedkoper dan de pil. Echter, als je natuurlijke cyclus gepaard gaat met ondraaglijke menstruatieklachten, is dit niet aan te raden. Ik ben nu inmiddels 7 jaar een tevreden gebruikster van de koperspiraal.
Met een koperspiraal bijvoorbeeld behoud je je natuurlijke cyclus. Is op lange termijn ook goedkoper dan de pil. Echter, als je natuurlijke cyclus gepaard gaat met ondraaglijke menstruatieklachten, is dit niet aan te raden. Ik ben nu inmiddels 7 jaar een tevreden gebruikster van de koperspiraal.
woensdag 27 juni 2018 om 10:55
woensdag 27 juni 2018 om 11:02
Nee, ik zie mezelf zo niet zitten. Gewoonweg omdat ik nooit nagedacht heb over een 3e... mijn gezin is compleet.Joostisandersgeaard2 schreef: ↑27-06-2018 10:55Los van alle beren die je ziet, zie je jezelf zitten met een baby op schoot volgend jaar? Denk je dat je de drukte van 3 kinderen aankunt? Is er ruimte in je huis, in je hart, in je financien?
Hoe gingen je vorige zwangerschappen en bevallingen?
Het zijn precies die andere punten die je noemt die mij toch doen twijfelen. In huis zou er ruimte gemaakt kunnen worden, financieel is het wel te doen, vorige zwangerschappen en bevallingen waren prima te doen...
Maar is er plaats in mijn hart? Ongetwijfeld! Maar ik heb daar -tot gisteren- nog nooit bij stilgestaan...
woensdag 27 juni 2018 om 11:06
Wanneer je de pil slikt krijg je geen menstruatie maar hooguit een ontrekkingsbloeding omdat je een week geen hormonen neemt. Er is geen eisprong en je baarmoeder bouwt dus ook veel minder een laagje op om e.a. in te laten nestelen. Het is dus goed mogelijk dat je met de pil veel minder bloed of niet.
Wanneer je gaat experimenten om je cyclus op gang te krijgen dan kun je dus zwanger worden.
Ik lees hier zo vaak dat vrouwen de ontrekkingsbloeding gelijk stellen menstruatie en dat zij allerlei experimenten met stoppen en weer pillen uitvoeren. De eerste 4 maanden moet je lijf zich weer helemaal instellen op de pil (na een stop) met alle risico's zoals trombose van dien.
Wanneer je je anticonceptie niet regelmatig gebruikt dan kun je zwanger raken. Het verbaast mij dat volwassen vrouwen hun eigen lichaam zo slecht kennen en maar wat raak experimenteren.
Ga eens praten met het FIOM.
Wanneer je gaat experimenten om je cyclus op gang te krijgen dan kun je dus zwanger worden.
Ik lees hier zo vaak dat vrouwen de ontrekkingsbloeding gelijk stellen menstruatie en dat zij allerlei experimenten met stoppen en weer pillen uitvoeren. De eerste 4 maanden moet je lijf zich weer helemaal instellen op de pil (na een stop) met alle risico's zoals trombose van dien.
Wanneer je je anticonceptie niet regelmatig gebruikt dan kun je zwanger raken. Het verbaast mij dat volwassen vrouwen hun eigen lichaam zo slecht kennen en maar wat raak experimenteren.
Ga eens praten met het FIOM.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 27 juni 2018 om 11:11
Ik slik de pil bijna 20 jaar, dus ik ben ermee bekend.viva-amber schreef: ↑27-06-2018 11:06Wanneer je de pil slikt krijg je geen menstruatie maar hooguit een ontrekkingsbloeding omdat je een week geen hormonen neemt. Er is geen eisprong en je baarmoeder bouwt dus ook veel minder een laagje op om e.a. in te laten nestelen. Het is dus goed mogelijk dat je met de pil veel minder bloed of niet.
Wanneer je gaat experimenten om je cyclus op gang te krijgen dan kun je dus zwanger worden.
Ik lees hier zo vaak dat vrouwen de ontrekkingsbloeding gelijk stellen menstruatie en dat zij allerlei experimenten met stoppen en weer pillen uitvoeren. De eerste 4 maanden moet je lijf zich weer helemaal instellen op de pil (na een stop) met alle risico's zoals trombose van dien.
Wanneer je je anticonceptie niet regelmatig gebruikt dan kun je zwanger raken. Het verbaast mij dat volwassen vrouwen hun eigen lichaam zo slecht kennen en maar wat raak experimenteren.
Ga eens praten met het FIOM.
In die 20 jaar heb ik, tot vorig jaar, ALTIJD bloedingen gehad op dagen (zelfs uren) waar ik de klok op gelijk kon zetten. Als dat dan ineens niet zo is, dan maak je je zorgen...
En zoals te lezen is, is er gekozen voor andere voorbehoedsmiddelen tijdens de stopperiode.
Eigenlijk heeft dat verhaal niets met deze zwangerschap te maken dus...
woensdag 27 juni 2018 om 11:13
Even met een andere account. Ik heb twee weken terug precies voor deze keuze gestaan. Kinderen in dezelfde leeftijd als die van jou. Ooit wel wat twijfel over een derde gehad, maar man wilde niet, dus bleef het bij twee. De laatste twee jaar waren mijn twijfels helemaal weg, ik geniet echt van deze fase.
Wat bij mij de doorslag gaf (buiten dat man het echt niet zag zitten), was dat ik gewoon zo geniet van deze fase en ik zie daar geen baby bij. Tegen de tijd dat de derde dan ook in deze fase zou zitten, heb ik twee pubers. Het is juist zo leuk nu dat ze beiden in dezelfde fase zitten en het voelt goed zo.
Ik heb voor afbreking gekozen (was 5 weken), maar ik vond het een erg verwarrende week voor de behandeling. Het is wat je zegt, het kán wel. Maar uiteindelijk kwamen wij erop uit dat een kind op de wereld zetten een heel grote verantwoordelijkheid is, die je écht samen moet willen en dat gevoel was er niet.
De behandeling zelf viel erg mee trouwens. Ik was ergens bang voor spijt (dat lees je zo vaak), maar ik voel me heel rustig. Het is goed zo. Mocht je nog vragen hebben, pb me maar. Sterkte met je keuze.
Wat bij mij de doorslag gaf (buiten dat man het echt niet zag zitten), was dat ik gewoon zo geniet van deze fase en ik zie daar geen baby bij. Tegen de tijd dat de derde dan ook in deze fase zou zitten, heb ik twee pubers. Het is juist zo leuk nu dat ze beiden in dezelfde fase zitten en het voelt goed zo.
Ik heb voor afbreking gekozen (was 5 weken), maar ik vond het een erg verwarrende week voor de behandeling. Het is wat je zegt, het kán wel. Maar uiteindelijk kwamen wij erop uit dat een kind op de wereld zetten een heel grote verantwoordelijkheid is, die je écht samen moet willen en dat gevoel was er niet.
De behandeling zelf viel erg mee trouwens. Ik was ergens bang voor spijt (dat lees je zo vaak), maar ik voel me heel rustig. Het is goed zo. Mocht je nog vragen hebben, pb me maar. Sterkte met je keuze.
woensdag 27 juni 2018 om 11:31
Wij hebben hetzelfde meegemaakt met de vierde. Na de eerste schrik, besloten we dat hij welkom was.
Een veel jonger kind, gooit je hele leven overhoop. Dat gaat niet zomaar en een moeite door, je begint weer opnieuw. Dus stel jezelf niet alleen de vraag of je jezelf met een baby ziet, maar vraag je ook af hoe het jullie komende 18-20 jaar gaat beïnvloeden. Hier beginnen de oudsten nu uit te vliegen ... maar hebben we een jongste die volgend jaar naar de brugklas gaat.
Een veel jonger kind, gooit je hele leven overhoop. Dat gaat niet zomaar en een moeite door, je begint weer opnieuw. Dus stel jezelf niet alleen de vraag of je jezelf met een baby ziet, maar vraag je ook af hoe het jullie komende 18-20 jaar gaat beïnvloeden. Hier beginnen de oudsten nu uit te vliegen ... maar hebben we een jongste die volgend jaar naar de brugklas gaat.
woensdag 27 juni 2018 om 11:35
Je hebt pb!noname22 schreef: ↑27-06-2018 11:13Even met een andere account. Ik heb twee weken terug precies voor deze keuze gestaan. Kinderen in dezelfde leeftijd als die van jou. Ooit wel wat twijfel over een derde gehad, maar man wilde niet, dus bleef het bij twee. De laatste twee jaar waren mijn twijfels helemaal weg, ik geniet echt van deze fase.
Wat bij mij de doorslag gaf (buiten dat man het echt niet zag zitten), was dat ik gewoon zo geniet van deze fase en ik zie daar geen baby bij. Tegen de tijd dat de derde dan ook in deze fase zou zitten, heb ik twee pubers. Het is juist zo leuk nu dat ze beiden in dezelfde fase zitten en het voelt goed zo.
Ik heb voor afbreking gekozen (was 5 weken), maar ik vond het een erg verwarrende week voor de behandeling. Het is wat je zegt, het kán wel. Maar uiteindelijk kwamen wij erop uit dat een kind op de wereld zetten een heel grote verantwoordelijkheid is, die je écht samen moet willen en dat gevoel was er niet.
De behandeling zelf viel erg mee trouwens. Ik was ergens bang voor spijt (dat lees je zo vaak), maar ik voel me heel rustig. Het is goed zo. Mocht je nog vragen hebben, pb me maar. Sterkte met je keuze.
woensdag 27 juni 2018 om 11:52
Hier hetzelfde , twee kinderen dmv hormonen wegens PCOS en toen ineens spontaan zwanger van de derde. Hier schreeuwde ook alles nee, behalve mijn hart, maar mijn hoofd wist dat ik het niet aan zou kunnen. Man was het met me eens, en ik heb het af laten breken. De nadenk week veel gehuild maar toch doorgezet. Nooit spijt van gehad.
woensdag 27 juni 2018 om 11:56
Ik zie niks in mijn inbox, maar heb jou nu een berichtje gestuurd. Hopelijk lukt het zo dan.
woensdag 27 juni 2018 om 12:30
Prachtpost. +10.viva-amber schreef: ↑27-06-2018 11:06Wanneer je de pil slikt krijg je geen menstruatie maar hooguit een ontrekkingsbloeding omdat je een week geen hormonen neemt. Er is geen eisprong en je baarmoeder bouwt dus ook veel minder een laagje op om e.a. in te laten nestelen. Het is dus goed mogelijk dat je met de pil veel minder bloed of niet.
Wanneer je gaat experimenten om je cyclus op gang te krijgen dan kun je dus zwanger worden.
Ik lees hier zo vaak dat vrouwen de ontrekkingsbloeding gelijk stellen menstruatie en dat zij allerlei experimenten met stoppen en weer pillen uitvoeren. De eerste 4 maanden moet je lijf zich weer helemaal instellen op de pil (na een stop) met alle risico's zoals trombose van dien.
Wanneer je je anticonceptie niet regelmatig gebruikt dan kun je zwanger raken. Het verbaast mij dat volwassen vrouwen hun eigen lichaam zo slecht kennen en maar wat raak experimenteren.
Ga eens praten met het FIOM.
woensdag 27 juni 2018 om 12:31
Dan vraag je aan de huisarts of hij met je mee wil denken, de huisarts laat dan een echo maken, vervolgens vertelt de echoscopist je dat je atrofisch baarmoederslijmvlies hebt t.g.v. de pil, vertelt de huisarts je dat dat geen enkel probleem is en ga je vrolijk door met de pil.Hesitation schreef: ↑27-06-2018 11:11Ik slik de pil bijna 20 jaar, dus ik ben ermee bekend.
In die 20 jaar heb ik, tot vorig jaar, ALTIJD bloedingen gehad op dagen (zelfs uren) waar ik de klok op gelijk kon zetten. Als dat dan ineens niet zo is, dan maak je je zorgen...
Of je stopt en raakt per ongeluk zwanger.
woensdag 27 juni 2018 om 12:47
Nuttig! Heb ik echt wat aan!!Kokoro schreef: ↑27-06-2018 12:31Dan vraag je aan de huisarts of hij met je mee wil denken, de huisarts laat dan een echo maken, vervolgens vertelt de echoscopist je dat je atrofisch baarmoederslijmvlies hebt t.g.v. de pil, vertelt de huisarts je dat dat geen enkel probleem is en ga je vrolijk door met de pil.
Of je stopt en raakt per ongeluk zwanger.
woensdag 27 juni 2018 om 14:38
Daar gaat het nu idd niet om.
Ik hoop dat je er een beetje uitkomt. Je klinkt niet enthousiast.
Bij ons zit er 11 jaar tussen. Tijd dus erg vrij geweest, ik vind het opnieuw beginnen meevallen. Verschil is wel dat ze bij ons erg gewenst was. Ben je er net uit, kan ik me voorstellen dat je het gevoel hebt dat je net weer kan ademhalen.
woensdag 27 juni 2018 om 15:32
woensdag 27 juni 2018 om 17:37
Precies dat! Mijn 2 kinderen waren zo gewenst (en gepland), dat gevoel ontbreekt nu volledig. Ik ben bang mijn kinderen tekort te doen (je weet immers nooit of je nog een gezond kind krijgt) en we leven nu zo in harmonie. Ik wil dat niet op het spel zetten voor een 'ongelukje'.Ikigai schreef: ↑27-06-2018 15:32Je hele lijf schreeuwt nee, dan is het nee! Ik heb dat ook gehad en nooit spijt van gehad dat ik de zwangerschap heb afgebroken.
Als je het wel wil, dan is dat ook duidelijk, toen schreeuwde mijn lijf namelijk voluit ja! Dat heb jij ook vast gevoeld?
Luister naar je intuïtie.
Maandag heb ik een afspraak bij het ziekenhuis en daar heb ik vrede mee.
Bedankt voor jullie reacties!
