PGD traject geklets voor “nuchtere” dames

06-11-2019 18:26 3 berichten
Is het heel lelijk om te zeggen dat ik de meeste fora over PGD, IVF/ ICSI of welk vruchtbaarheidstraject dan ook vaak te zwaar beladen vind?

Is het lelijk om te zeggen dat ik nooit had verwacht in deze situatie terecht te komen omdat ik nooit had verwacht dat ik überhaupt zo ver zou gaan om zwanger te worden?

Is het lelijk om te zeggen dat mijn “levensgeluk” absoluut niet afhangt van de mogelijke komst van een kindje?

Is het lelijk om te zeggen dat ik daarom een eigen topic wil openen om verhalen en ervaringen te delen met vrouwen die in een zelfde situatie zitten, maar er vooral net zo als ik, dus met een behoorlijke dosis nuchterheid over denken?

Wij zijn namelijk ivm een translocatie bij partner afhankelijk van PGD icm ICSI. Op dit moment zitten we in de beginfase van het hele circus en zullen vermoedelijk over een paar maanden met de behandeling mogen beginnen.

* Alle behandelingen vinden plaats in NL trouwens. Zijn beide ruim in de dertig en hebben al zo’n 6 jaar een serieuze kinderwens. En recent (1jaar geleden ong. ) dus aan de bel getrokken omdat er maar “niets gebeurde”.
Alle reacties Link kopieren
Oh ik herken zo enorm wat je zegt. Het is altijd zo zwaar beladen.

Wij hebben het gehele traject heel nuchter benaderd en ons erg goed gehouden tijdens alle nieuwe stappen. Na 12 terugplaatsingen hebben we een dochter gekregen. Vanaf het stoppen met anticonceptie waren we toen 7 jaar verder.

De kans is best groot dat we in het aankomende jaar er weer instappen voor een tweede kindje.

Ik vind het bijna jammer dat we niet gelijk op gaan. Gelijkgestemden heb je nodig en haalt veel uit de lucht en brengt het terug naar nuchterheid en houdt je gelukkig.

Ik wens jullie alle succes en zal zijdelings meelezen!
JessMariano_1986 schreef:
06-11-2019 19:32
Oh ik herken zo enorm wat je zegt. Het is altijd zo zwaar beladen.

Wij hebben het gehele traject heel nuchter benaderd en ons erg goed gehouden tijdens alle nieuwe stappen. Na 12 terugplaatsingen hebben we een dochter gekregen. Vanaf het stoppen met anticonceptie waren we toen 7 jaar verder.

De kans is best groot dat we in het aankomende jaar er weer instappen voor een tweede kindje.

Ik vind het bijna jammer dat we niet gelijk op gaan. Gelijkgestemden heb je nodig en haalt veel uit de lucht en brengt het terug naar nuchterheid en houdt je gelukkig.

Ik wens jullie alle succes en zal zijdelings meelezen!
Hi JessMariano,

Jeetje, maar dat zijn 11 teleurstellingen die je voor je kiezen hebt gehad om nog maar te zwijgen over al het gerommel aan je lijf. Pfff... Echt oprecht hierbij mijn welgemeende RESPECT!

En wat fijn dat jullie dan uiteindelijk toch gezegend zijn met een dochter :)

En wie weet, want een “paar maanden” zal wellicht nog wel een jaar of langer betekenen hoor. Alle onderzoeken zijn afgerond, maar daar is alles mee gezegd. Verder moeten we nog beginnen, dus het is nu wachten tot we aan de beurt zijn.

Iets wat eigenlijk perfect is, want ik ben net aan een opleiding via mijn werkgever begonnen, dus hoop dat ik hier bijna klaar mee zal zijn als er een kindje komt. Ook daar zal ik wellicht buiten de norm vallen, haha! De wachtlijst komt eigenlijk wel goed uit.

Mochten we het geluk hebben zal ik klaar of bijna klaar zijn en dus een beter betaalde baan hebben, minder kan gaan werken zonder er financieel op achteruit te gaan met dat wat we gewend zijn en zo een betere toekomst voor ons kindje kan bieden. Win, win!

Maar spannend dat jullie de sprong weer overwegen te gaan maken. Zijn er nog cryos, of moeten jullie weer opnieuw de hele molen in?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven