Placenta praevia

Ik heb 3 keizersnedes gehad, waarvan de laatste gepland. Waar je rekening mee moet houden is dat je de eerste tijd na de bevalling niet mag tillen. Ik weet niet hoe oud je andere kinderen zijn, maar dat niet tillen kan lastig zijn als je andere kinderen nog vrij jong zijn. Mijn oudste was ruim 2 toen de jongste geboren werd en met hem had ik voor de bevalling bijv gezorgd dat hij zelf zijn ledikant in kon klimmen, zodat ik hem daar niet in hoefde te tillen.

Qua herstel valt er weinig over te zeggen, omdat dat per persoon en per keizersnede nogal kan verschillen.

Borstvoeding was bij mij geen probleem.

Ik heb er 2 gehad, eentje mede door hetzelfde. Ik begreep wel dat er nog kans is dat de placenta nog schuift, dat kan ook nog he? Gebeurt niet vaak maar toch vaak genoeg om dat mij tien te vertellen.



Dat is niet gebeurt bij mij, in ieder geval niet genoeg en ik had al een keizersnede gehad ivm stuitligging van de 1e, 2e lag ook verkeerd om. Dus weer een geplande keizersnede.



Ik heb een redelijke goede gehad, ruggeprik verliep oke en keizersnede ook. Wel lang alleen beneden gelegen, ik moest echt schelden om naar boven te mogen. Maar die was verder met redelijk herstel.



En een zware met een omhoog schietende ruggeprik en paniek en daarna flinke onstekingen en een gekneusde rib door het rukken aan m'n lichaam.

Het is geen feest maar als kindje er maar heel en ongeschonden uitkomt en dat deden ze.



Ik zou vragen hoe ze omgaan met het kindje zo snel mogelijk bij je te hebben na de keizersnede. Zorg dat je partner ( als je die hebt) je kindje anders op zijn naakte borstkas mag leggen enz.



Hou rekening met een paar weken uit de roulatie, vraag hulp en ga niet eigenwijs stofzuigen na een week. Ook al lukt het, je wond aan de binnenkant is echt nog niet genezen en je krijgt er later last van.



Ehm ik kom vast nog op heel veel dingen...

Hoi!

Ik ben obstetrie verpleegkundige en werk dus op de verloskunde wat info over de keizersnede;

Het 'voordeel' van een geplande keizersnede is dat je je er op kan voorbereiden. Das al punt een

Daarnaast kan het zijn dat de placenta nog iets omhoog groeit met je baarmoeder mee. En dan is vaginaal wel mogelijk. Maar dit laten de artsen je wel weten.



Ik weet niet bij welk ziekenhuis je bent maar er bestaat bijna overal de zogeheten 'gentle sectio'. Hierbij wordt de baby geboren en blijft zij bij je (bloot op bloot) tot ze klaar zijn met de OK. Dit simuleert dus een soort van vaginale bevalling en moeder/kind binding. (Daarnaast kan je dus gelijk eventueel aanleggen, verpleegkundige van de afdeling is er voor je om je te helpen)



Daarna moet je rekenen op zeker 2/3 dagen dat je in het ziekenhuis blijft. Bij borstvoeding is het de regel dat productie rond 3 a 4 dagen op gang komt, tel na een keizersnede er minimaal een dag bij op omdat je lijf het herstellen van de operatie nu iets belangrijker vind. Je zou (als de baby niet goed genoeg aan de borst drinkt plus je ervaring van moeizame BV kunnen starten met kolven).



Na de keizersnede moet je langer herstellen, zeker 6 weken. Je mag niets tillen behalve je baby. Geen zwaar huishouden (stofzuigen, boodschappen etc).

Hoe iedereen hersteld is ook verschillend. Ik heb regelmatig patiënten die na een dag al oplopen en zich prima voelen, maar ook patiënten die pas na 3 dagen meer kunnen mobiliseren. Dus iedereen verschilt



Heb je nog vragen of wil je meer details weten PB me! ik ben er dagelijks bij dus heb genoeg ervaring (behalve het zelf voelen).

Ik heb twee keizersnedes gehad. De eerst na 20 uur durende bevalling waarbij de ontsluiting niet vorderde en de tweede keer was een spoedkeizersnede omdat kind in nood was. Beide keren na bijna 42 weken bijna perfecte zwangerschap.



Bij mijn eerst was sprake van placenta bilobata (bleek bij de ks) en bij de tweede van placenta praevia met een vermoeden van vasa praevia. De placenta schoof na de 30e week toch nog op zodat er geen sprake meer was van praevia en na de tweede ks bleek er zelfs ook geen bilobata te zijn.



Mijn tweede draaide telkens, dus na de ene controle mocht ik het zelf gaan proberen, na de andere weer niet, dan weer wel, etc. Uiteindelijk met 41 weken zag alles er zo goed uit dat ik het zelf mocht gaan proberen, maar het werd toch al snel een ks, om een heel andere reden.



Mijn herstel na de 2e ks verliep eigenlijk nog voorspoediger dan na de 1e. Ik vond het allemaal wel meevallen eigenlijk. Mentaal vond ik de 1e ks zwaar te verhapstukken, met de 2e had ik daar geen last van.



Toen ik net zwanger was van nr 2 kwam het fenomeen gentle sectio in zwang. Het ziekenhuis waar ik graag wilde bevallen deed dat niet maar had wel een soort van pseudo gentle sectio en die was ook toepasbaar bij niet geplande bevallingen. Dan leggen ze een soort van kunststof slurf met warme lucht over je heen die jou en kind warm houden, ipv de hele OK te verwarmen. Maar eerlijk gezegd vond ik een ks zoals bij de eerste ook ok. Dan ligt kind bij vader op de blote borst.

Uiteindelijk heb ik die slurf wel over me heen gekregen maar kind niet. Kind zijn eerste apgarscore was 1, ik heb hem nauwelijks gezien, hij werd direct gereanimeerd. Daar was ik me overigens totaal niet van bewust op dat moment. Hij had iets wat iedereen kan overkomen en niet per se bij ks hoort, hij had zich verslikt in meconium, dus hij stikte in zijn eigen ontlasting bij zijn eerst ademhaling. Hij heeft er behoorlijk last van gehad maar nu is het een heerlijk binkie van 16 mnd.



Je moet bij een ks iig rekening houden met een langer verblijf in het ziekenhuis. Maar ik heb dat juist helemaal niet als negatief ervaren, integendeel. De zorg in het ziekenhuis was geweldig en vader kwam met oudste regelmatig langs, vrienden en fam ook, lekker kort en gepland (hoef je zelf helemaal niet te regelen). Bij de tweede lag kind trouwens op neonatologie, dat was wel minder.

Het fijnste is nog wel de nachthulp. Die heb je thuis niet he, in het zh wel. Dan wilde zoon om 3 uur 's nachts drinken en dan had de vp (die er zelf 5 had) alle tijd van de wereld.



Ik heb beide 5 maanden bv gegeven en bij mij kwam het beide keren best moeilijk op gang, heb er echt aan moeten sleuren met de ziekenhuiskolf zeg maar, maar uiteindelijk ging het hartstikke goed. Bij mij in het zh lagen natuurlijk ook andere dames met ks of te vroeg geboren kindjes en het verschilde heel erg. De één had gelijk enorme productie, bij de ander kwam het gewoon nauwelijks zonder veel pijn. Bij mij ging het wel, maar langzaam. De verpleegkundigen waren iig enorm behulpzaam. In het zh waren ook lactatiedeskundigen, ideaal.



Je kan evengoed overal bij zijn, maar voordeel is wel dat ze in het zh alle faciliteiten hebben, rolstoelen enzo. Dus ondanks de ks heb ik niks gemist. Bij de eerste liep ik na 36 uur weer, bij de tweede na 12 uur al.



Enorm voordeel van een ks: plassen na de bevalling. Dat is gewoon helemaal ok, gewoon zoals ervoor. Het heen en weer strompelen naar de wc is wel even een dingetje in het begin, dat dan weer wel. Maar die fles voor water die ze je in het (nou ja, bij mij was dat zo) zh standaard geven om mee te spoelen heb je helemaal niet nodig.



Na een ks krijg je wel gewoon nog pijn, echt wondpijn, aan je buik.



De gyn die toevallig allebei mijn jongens heeft gehaald, hecht altijd binnenshuids en dat heelt (bij mij dan) echt heel mooi en prettig. Ik heb in het geboorteplan laten opnemen dat ik binnenshuids gehecht wil worden. De gyns in mijn ziekenhuis kunnen het allemaal, maar de meeste slaan er standaard krammen in. Op die plek zijn krammen echt heel erg vervelend.



Eerlijk gezegd kende ik hiervoor dat binnenshuids hechten alleen van de dierenarts die onze katten heeft gesteriliseerd.

Bij mij is alles na twee ks heel goed geheeld, al heel snel al eigenlijk. Maar ik ben dan ook wel echt heel netjes gehecht.



Nabloeden heeft bij mij wel een week of 6 geduurd, beide keren. Mijn zus had 3 gewone bevallingen, wel zwaar, maar wat dit betreft ongeveer gelijk, hier geen voordeel dus (kan bij een ander natuurlijk altijd anders zijn).



Ik weet niet of je meer kinderen wil, maar tijdens een geplande ks kun je ook gemakkelijk een sterilisatie laten uitvoeren. Ik heb daar wel even over nagedacht maar dat voelde niet goed dus heb het niet laten doen.

Ik ben ook bevallen dmv een geplande keizersnee. Ik kreeg een zogenoemde natuurlijke keizersnee, ook wel gentle sectio genoemd. Omdat dochter er goed uitzag en het goed deed is ze geen moment van me weg geweest, behalve bij het vervoer naar de kamer. Toen ging ze heel even in de couveuse.



Ik had een co-sleeper aan mijn bed, een aanklikbare halve maan-vormig bedje, zodat ik altijd mijn kind kon pakken en dus niet hoefde op te staan om de baby te pakken.

Wat ik heel fijn vond, was dat ik een catheter had, waardoor ik de eerste dag helemaal mijn bed niet uit hoefde. De dag erna werd ik op mijn benen gezet om even te douchen. Dat ging prima.



Voor het herstel: zorg dat je voldoende hulp hebt (maar dat heb je dus al) en neem je rust. Ik ben nooit vaginaal bevallen, dus ik kan het niet vergelijken, maar ik was snel hersteld. Alleen bij het eerste wandelingetje buiten heb ik een vriendin gevraagd om even mee te lopen. Maar dat was meer omdat ik het zelf spannend vond. Maar ook dat ging prima.

Rust wel goed en veel. Als je nog twee kinderen hebt, dan is dat misschien moeilijker, dus als je daar nog hulp bij kan krijgen is dat fijn.



Bij ons ziekenhuis kregen we een zuster toegewezen die de hele bevalling van aankomst in het ziekenhuis totdat ik op de kamer lag bij ons is geweest.

Zij heeft ook alle foto's van de bevalling gemaakt, en daar ben ik nu nog heel blij mee, want ze heeft heel veel goede foto's gemaakt.



Al met al een heel fijne bevalling en herstel.



Het enige wat ik vervelend vond, waren de hechtingen aan de binnenkant toen mijn baarmoeder ging krimpen. Dat kriebelde en deed een beetje pijn.