Regelmatig onrustig gevoel

30-11-2016 06:06 9 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben 12 weken zwanger maar heb regelmatig last van een beetje een angstig en onrustig gevoel. Een beetje opgejaagd en misselijk. Is dit normaal? Vind het hele zwanger zijn ook best eng. Heeft iemand tips om beter te ontspannen?
Ik herken het een beetje, ik vond zwanger zijn maar angstig en ook niet heel erg leuk. Bij mij hielp zwangerschapsyoga goed (vanaf 14 weken) om te ontspannen en wat meer vertrouwen te krijgen. Net als rustgevende filmpjes kijken met Positive Pregnancy Affirmations (en later: Positive Birth Affirmations). En verder ga je vanzelf meer ontspannen als het allemaal wat zwaarder wordt



Overigens, maak je niet druk dat je er vooral van zou moeten genieten. Je moet niks. En mijn gynaecoloog zei dat een beetje stress of angst geen invloed heeft op de baby. Pas als het zo erg is dat je er medicijnen tegen moet slikken, kan het invloed hebben.



Ik heb uiteindelijk ook paar gesprekken met psycholoog gehad zelfs, toen ik rond 20 weken zwangerschap echt niet wist wat ik met mezelf aan moest. En mijn zoon is echt de meest opgewekte baby die je je maar kan voorstellen. Dus nee, ik denk niet dat hij er iets van heeft gemerkt
Alle reacties Link kopieren
Okee thanks voor je reactie!

Yoga is een goeie! Leek me ook wel een goed idee om te gaan doen, ben zelfs aan acupunctuur aan het denken tegen de misselijkheid en spanning.

Ik krijg echt dagelijks van mensen te horen dat ik echt moet genieten. Nou vind het lastig..had je er iets aan om naar een psycholoog te gaan?
Oh dat 'genieten van de zwangerschap'.... laat het los . Natuurlijk is het een mooi en bijzonder proces maar ik had vrij veel lichamelijke kwalen en daar best last van in m'n dagelijkse leven. Er waren wel momenten dat ik er van kon genieten hoor, maar ik vond het ook vooral zwaar. En dan van die opbeurende woorden, als je de zwangerschap al zwaar vindt wacht maar tot je dochter er is!

Nou ik vind het niet zwanger en met dochter gelukkig een stuk beter te doen!



Maar zoek dingen op waar jij je lekker bij voelt en door ontspant. Als dat yoga, mindfullness of acupunctuur is is dat helemaal goed!

Ik weer niet of dit je eerste zwangerschap is, maar ik heb ook rust gevonden door me goed voor te bereiden en in te lezen. Ik heb dat gedaan met de boeken van Beatrijs Smulders. Erg duidelijk en eerlijke geschreven naslagwerken.



En nog van harte gefeliciteerd met je zwangerschap!
Acupunctuur zou ik bij zwangerschap mee oppassen, gewone yoga ook. Je mag niet meer alles doen, ook al is de zwangerschap nog zo pril.



Ik ben zelf rond 20 weken dus via de POP-poli (voor psychische klachten bij zwangerschap) doorverwezen naar psych die gespecialiseerd was in zwangerschappen. Ik was heel angstig om alles: om de zwangerschap te verliezen, om een slechte moeder te zijn, om straks niet van mijn baby te kunnen houden, bang dat ik ineens spijt zou krijgen, etc. Het was fijn om met iemand te praten die dat niet raar of gek vond, en te horen dat meer vrouwen daar last van hebben.



Ik heb zelf alleen laatste vier weken van m'n zwangerschap genoten, toen baby enorm tekeerging in m'n buik en ik zo'n toeter had dat ik toch niet meer veel kon. Dan lag ik 's nachts in bed met m'n hand op m'n buik het getrappel te voelen, en dan was ik helemaal gelukkig.



Alle weken daarvoor was ik vooral bang dat het mis zou gaan. Niet constant, maar wel regelmatig. Ik wilde dolgraag moeder worden en het was heel erg gepland en gewenst, maar die zwangerschap vond ik weinig aan.



Sterkte, het komt echt goed. Maar laat die gevoelens er vooral zijn, bespreek ze met je verloskundige en laat je niet gekmaken dat je ervan MOET genieten (ik wilde iedereen slaan die dat tegen me zei). O, en het ouderschap is geweldig! Negeer ook alle verhalen van mensen die zeggen dat je leven zometeen over is



Helemaal waar wat Meme86 schrijft. Dat genieten loslaten! Dat wordt zo gemakkelijk gezegd door iedereen... Maar een zwangerschap is zéker niet voor iedereen genieten. Als je dat loslaat en het allemaal gewoon over je heen laat komen zal het stukken rustiger voor je verlopen.

Ik weet uit ervaring dat een zwangerschap niet de meest leuke periode uit je leven hoeft te zijn (extreme misselijkheid daardoor opgenomen in het ziekenhuis).

Kijk gewoon uit naar het moment dat de kleine er is. Een zwangerschap hoort daar gewoon bij.

Succes .
Alle reacties Link kopieren
Wat een fijne reacties! Dank jullie!

Er is pas een vriendin bevallen en zij heeft ontzettend genoten van haar zwangerschap en blijft tegen mij herhalen dat ik dat ook moet doen. Ik ben van mezelf al een piekeraar maar nu helemaal! Ik heb ook vooral last van de misselijkheid, maar waar ik me precies onrustig door voel kan ik niet zeggen. Zou willen dat ik me beter voelde! Minder kwaaltjes maar ik moet het gewoon loslaten en accepteren dat ik me zo voel.. daar heb ik dus moeite mee :( of mensen die denken dat ik me aanstel....



Meme 86 ja eerste zwangerschap. Ik ga eens kijken voor die boeken!
quote:Danny1989 schreef op 30 november 2016 @ 07:56:

Wat een fijne reacties! Dank jullie!

Er is pas een vriendin bevallen en zij heeft ontzettend genoten van haar zwangerschap en blijft tegen mij herhalen dat ik dat ook moet doen. Ik ben van mezelf al een piekeraar maar nu helemaal! Ik heb ook vooral last van de misselijkheid, maar waar ik me precies onrustig door voel kan ik niet zeggen. Zou willen dat ik me beter voelde! Minder kwaaltjes maar ik moet het gewoon loslaten en accepteren dat ik me zo voel.. daar heb ik dus moeite mee :( of mensen die denken dat ik me aanstel....



Meme 86 ja eerste zwangerschap. Ik ga eens kijken voor die boeken!



Voor iedereen is de zwangerschap anders. Bij mij werd in het begin ook steeds gezegd... geniet ervan... geniet ervan... ben (ook door hormonen ) flink uit mijn slof geschoten. Wat nou genieten... lig uitgedroogd in het ziekenhuis, super veel afgevallen, hou niks binnen, psychisch labiel.



Ik ben nu 21 weken zwanger (ook van mijn 1e) en ben nog steeds extreem misselijk.

Ben echt aan het aftellen tot de uitgerekende datum.



Je mag je rot voelen en hoeft je echt niet te schamen dat je zwangerschap niet zo verloopt als gehoopt. En wat anderen denken... ooo dat heb ik in het begin ook gehad. Maar who cares.

Je wordt gewoon een super moeder, je wilt nu al alles goed doen voor de kleine!
quote:Danny1989 schreef op 30 november 2016 @ 07:56:

Wat een fijne reacties! Dank jullie!

Er is pas een vriendin bevallen en zij heeft ontzettend genoten van haar zwangerschap en blijft tegen mij herhalen dat ik dat ook moet doen. Ik ben van mezelf al een piekeraar maar nu helemaal.



Ik had een collega met baby die tegen me zei: 'O, ik mis het zo om zwanger te zijn! Ik mis m'n buik zo!'



Ik begrijp tot op de dag van vandaag niet waar ze het over heeft

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven