Zwanger
alle pijlers
Tips voor bevalling gezocht!
zondag 19 februari 2017 om 04:59
Hoi dames!
Ik ga volgende week mijn derde trimester in en merk dat ik steeds meer moet nadenken over de naderende bevalling. Soms voel ik me daar heel goed en kalm bij, maar andere momenten voel ik me erg paniekerig, alsof me iets vreselijks boven het hoofd hangt waar ik geen enkele controle over heb. Gelukkig begin ik binnenkort aan een Lamaze zwangerschapscursus, hopelijk helpt me dat om me in de tussentijd en tijdens de bevalling ontspanning te vinden.
In de tussentijd vraag ik me af of jullie je positieve tips en verhalen met me zouden willen delen. Bijvoorbeeld, was er iets tijdens jouw bevalling (een gedachte, een oefening, etc) die voor jou heeft bijgedragen aan een positieve ervaring en die je door de zware momenten heeft geholpen?
Alvast bedankt!
Ik ga volgende week mijn derde trimester in en merk dat ik steeds meer moet nadenken over de naderende bevalling. Soms voel ik me daar heel goed en kalm bij, maar andere momenten voel ik me erg paniekerig, alsof me iets vreselijks boven het hoofd hangt waar ik geen enkele controle over heb. Gelukkig begin ik binnenkort aan een Lamaze zwangerschapscursus, hopelijk helpt me dat om me in de tussentijd en tijdens de bevalling ontspanning te vinden.
In de tussentijd vraag ik me af of jullie je positieve tips en verhalen met me zouden willen delen. Bijvoorbeeld, was er iets tijdens jouw bevalling (een gedachte, een oefening, etc) die voor jou heeft bijgedragen aan een positieve ervaring en die je door de zware momenten heeft geholpen?
Alvast bedankt!
zondag 19 februari 2017 om 05:16
Hoeveel vrouwen zijn je al voorgegaan....?
Kan je helaas geen tips geven.
Bij mij was het maken van de bevallingsplan reden om mij intensief met de bevalling uit elkaar te zetten en mij een beetje gerust te stellen, want voor mij was het niet voor te stellen, wat er ging gebeuren.
Achteraf gezien liep het meeste anders dan verwacht...maar je hebt op dat moment niet zo veel keuze, Go with the flow en doe wat dan goed voelt.
Kan je helaas geen tips geven.
Bij mij was het maken van de bevallingsplan reden om mij intensief met de bevalling uit elkaar te zetten en mij een beetje gerust te stellen, want voor mij was het niet voor te stellen, wat er ging gebeuren.
Achteraf gezien liep het meeste anders dan verwacht...maar je hebt op dat moment niet zo veel keuze, Go with the flow en doe wat dan goed voelt.
zondag 19 februari 2017 om 07:23
Ik had me goed voorbereid op de bavilling met cursussen en partnerlessen. Mijn bevalling was behoorlijk pittig en het ging compleet anders dan een standaard bevalling (weenstorm ipv regelmatige ween en baby zat in een andere houding). Van tevoren had ik bedacht om allerlei dingen te doen, weeen staand opvangen en onze douche onder, baarkruk.
Eenmaal aan het bevallen ging het compleet anders. Ik vond 1 houding die fijn was (op mijn linkerzij tegen het ziekenhuisbed aan met armen vastgeklampt aan zijkant, beetje boven mijn hoofd). En in die houding heb ik bijna alle weeen weggepuft. Ademhalen en puffen, elke wee weer. Ondertussen trommelde mijn vriend steeds op mijn onderrug. Wij hebben in die zin wel erg veel aan de partnerlessen gehad, omdat mijn vriend goeie tips heeft gekregen wat hij voor mij kon doen tijdens de bevalling. De keren dat ik het echt heel zwaar had en bijna in een hyperventilatie over ging van de pijn, en niet goed ademhaalde, hoorde ik mijn vriend ineens heel hard mee ademen en puffen en dat had ik echt even nodig om weer goed te kunnen puffen, omdat ik bijna de controle over ademhalen verloor op die momenten (waren er maar een paar van die momenten). Je kan ook ondetussen denken tijdens de puf 'deze wee komt not nooit terug'. Dat leer je op die cursus vast en zeker.
Een vriendin van mij had er baat bij dat haar vriend rekensommetjes gaf tijdens de weeen zodat ze ergens anders aan dacht (daar had ik dan weer niet aan moeten denken).
Een bevalling gaat zoals het gaat, en is bij iedereen weer een beetje anders. Het enige wat je kan doen is er in mee gaan. Je vindt op dat moment wel wat fijn is voor jou, en dat is helemaal ok. Alle moeders hebben het gedaan en doorstaan. Zij konden het, dus jij gaat het ook kunnen! En, uiteindelijk gaat het een keer voorbij en is je baby er.
Heel veel succes. Komt echt goed!!!
Eenmaal aan het bevallen ging het compleet anders. Ik vond 1 houding die fijn was (op mijn linkerzij tegen het ziekenhuisbed aan met armen vastgeklampt aan zijkant, beetje boven mijn hoofd). En in die houding heb ik bijna alle weeen weggepuft. Ademhalen en puffen, elke wee weer. Ondertussen trommelde mijn vriend steeds op mijn onderrug. Wij hebben in die zin wel erg veel aan de partnerlessen gehad, omdat mijn vriend goeie tips heeft gekregen wat hij voor mij kon doen tijdens de bevalling. De keren dat ik het echt heel zwaar had en bijna in een hyperventilatie over ging van de pijn, en niet goed ademhaalde, hoorde ik mijn vriend ineens heel hard mee ademen en puffen en dat had ik echt even nodig om weer goed te kunnen puffen, omdat ik bijna de controle over ademhalen verloor op die momenten (waren er maar een paar van die momenten). Je kan ook ondetussen denken tijdens de puf 'deze wee komt not nooit terug'. Dat leer je op die cursus vast en zeker.
Een vriendin van mij had er baat bij dat haar vriend rekensommetjes gaf tijdens de weeen zodat ze ergens anders aan dacht (daar had ik dan weer niet aan moeten denken).
Een bevalling gaat zoals het gaat, en is bij iedereen weer een beetje anders. Het enige wat je kan doen is er in mee gaan. Je vindt op dat moment wel wat fijn is voor jou, en dat is helemaal ok. Alle moeders hebben het gedaan en doorstaan. Zij konden het, dus jij gaat het ook kunnen! En, uiteindelijk gaat het een keer voorbij en is je baby er.
Heel veel succes. Komt echt goed!!!
zondag 19 februari 2017 om 07:29
Geen tips, nog nooit bevallen. A.S. Dinsdag ga ik mijn derde trimester in en heb er nog niet veel over nagedacht. Heb me wel al ingeschreven op her bevallingsklasje.
Kijk rond op YouTube, daar hebben ze heel veel video's (in het Engels) van vrouwen over hun ervaringen, tips voor de bevalling etc. (Daar keek ik tijdens het begin van de zwangerschap veel naar).
Kijk rond op YouTube, daar hebben ze heel veel video's (in het Engels) van vrouwen over hun ervaringen, tips voor de bevalling etc. (Daar keek ik tijdens het begin van de zwangerschap veel naar).
Let’s go Brandon!
zondag 19 februari 2017 om 07:33
Ik ben inmiddels 6 maanden geleden bevallen, uiteindelijk via een keizersnede. (Bevallen vorderde niet en baby had navelstreng om nek, ze hing zichzelf op, ging steeds wat slechter met haar)
Ik maakte me er zo druk om, was zo bang voor alles! Ik las alles ter voorbereiding en kon me er zo geen voorstelling van maken. Hoe veel pijn doet het? Wat voor pijn is het? Hoe reageer ik? Ga ik poepen? Wat verwacht ik van partner? Ga ik lelijk doen? Kan ik het wel?
Wat mij hielp was luisteren naar de artsen/ verpleging en eerlijk zijn over wat je wilt. Ik heb alles losgelaten.
Het voelt allemaal heel anders dan je je nu bedenkt en je kan er heel anders mee omgaan dan je nu denkt.
Ik kan je wel vertellen wat mij hielp, maar het zegt niks over of t jou helpt. Ik vond douchen namelijk afschuwelijk terwijl heel veel vrouwen dat heerlijk vinden. Ik kon de weeen alleen goed opvangen als ik op mijn rug lag en me volledig concentreerde op mijn ademhaling..
Mijn ervaring.... Het is kut, het doet pijn en het is binnen 2 minuten vergeten!
Wat is wel weet is dat als ik het kan, jij het ook kan
Ik maakte me er zo druk om, was zo bang voor alles! Ik las alles ter voorbereiding en kon me er zo geen voorstelling van maken. Hoe veel pijn doet het? Wat voor pijn is het? Hoe reageer ik? Ga ik poepen? Wat verwacht ik van partner? Ga ik lelijk doen? Kan ik het wel?
Wat mij hielp was luisteren naar de artsen/ verpleging en eerlijk zijn over wat je wilt. Ik heb alles losgelaten.
Het voelt allemaal heel anders dan je je nu bedenkt en je kan er heel anders mee omgaan dan je nu denkt.
Ik kan je wel vertellen wat mij hielp, maar het zegt niks over of t jou helpt. Ik vond douchen namelijk afschuwelijk terwijl heel veel vrouwen dat heerlijk vinden. Ik kon de weeen alleen goed opvangen als ik op mijn rug lag en me volledig concentreerde op mijn ademhaling..
Mijn ervaring.... Het is kut, het doet pijn en het is binnen 2 minuten vergeten!
Wat is wel weet is dat als ik het kan, jij het ook kan
zondag 19 februari 2017 om 07:38
Mij heeft het geholpen echt precies de stadia van ontsluiting en bevalling te onthouden en tijdens de bevalling dit door te lopen. Ik begreep het mechanisme van bevallen en kon eea dus plaatsen en beter handelen daardoor. Toen ik veel te vroeg persdrang kreeg plus een weeënstorm, wist ik dus ook meteen dat dat niet goed was en kon ik ingrijpen. Dat gaf mij veel controle.
Ik had erg veel met de ademhaling geoefend, tijdens harde buiken en voorweeen al, dus ik begreep hoe ik die ademhaling kon toepassen.
Succes, het komt goed, probeer, hoe vreemd ook, je zo goed mogelijk te ontspannen en je over te geven aan de situatie. Dit helpt, vind ik, echt.
Ik had erg veel met de ademhaling geoefend, tijdens harde buiken en voorweeen al, dus ik begreep hoe ik die ademhaling kon toepassen.
Succes, het komt goed, probeer, hoe vreemd ook, je zo goed mogelijk te ontspannen en je over te geven aan de situatie. Dit helpt, vind ik, echt.
zondag 19 februari 2017 om 07:47
De buikademhaling hielp en verderop in de weeen hielp het me vooral om te denken 'de wee gaat zo weer voorbij )
Dit hielp trouwens bij bevalling 2. Bevalling 1 was een Weeenstorm. Niet fijn en geen idee wat ik anders had kunnen doen. Persen bij bevalling 1 was dan weer veel makkelijker dan bij 2. Veel sterkere persdrang.
Beste tip is dus gewoon op je af laten komen!
Dit hielp trouwens bij bevalling 2. Bevalling 1 was een Weeenstorm. Niet fijn en geen idee wat ik anders had kunnen doen. Persen bij bevalling 1 was dan weer veel makkelijker dan bij 2. Veel sterkere persdrang.
Beste tip is dus gewoon op je af laten komen!
zondag 19 februari 2017 om 07:49
Ik heb altijd mijn hele leven al 7 kleuren stront gescheten voor het moment dat ik zou moeten bevallen. Maarja draagmoeder was niet zo makkelijk aan te komen .
Nahja uiteindelijk naarmate de bevalling naderde van "paniek" naar "ik heb er zin in het komt goed". Uiteindelijk kom je denk ik vanzelf wel op dat punt als je hoogzwanger zijn en maagzuur beu bent. En ik was erg benieuwd naar de baby.
Geen zwangerschapscursussen gedaan. Ik nam aan dat de verloskundige wel wat tips had voor het moment suprème. Nouja uiteindelijk had ik de eerste 6 uur goed op kunnen vangen en toen vriend wakker gemaakt en verloskundige gebeld. 3 cm. Dat viel een beetje tegen. 2 uur later werd het toch venijniger en pas op 5. Toch maar naar het ziekenhuis voor pijnstilling. Daar aangekomen (half uur) bleek ik op 9 te zitten dus dat was dan weer een meevaller. Maargoed toen begon de echte hel. 2 uur persweeen en uiteindelijk een groot kind wat ze nooit hadden ingeschat bij mijn redelijk kleine buik. Uiteindelijk was het echt een barbaarse onderneming (vond ik). Daarna nog spoed opname op ok omdat ik maar bleef bloeden en de plancenta niet kwam.
Wat mij op de been hield? Vrij simpel. Je kunt niks anders, stoppen is niet echt een optie dus probeer niet teveel te blokkeren en je er aan over te geven. De eerste week vond ik het allemaal super heftig maar uiteindelijk kan ik me echt niet meer voor de geest halen hoeveel pijn het deed of hoe verschrikkelijk het was. Ik kijk er nu alleen maar positief op terug.. dus t komt gewoon weer goed
Tip: ik moest vooraf absoluut niks hebben van filmen en er zijn maar een paar foto's genomen nadat kind op mijn buik lag. Maar achteraf weet ik gewoon nog heel weinig van de geboorte zelf door alle spanning en pijn en daarna moest ik dus met spoed weg. Ik had nu graag gewild dat ik iets meer foto's of zelfs een video had zodat ik het voor mezelf wat meer invulling kon geven wat er precies gebeurd is. En als je de video/foto's niks vindt kun je ze altijd wissen. Het moment achteraf weer vastleggen gaat helaas niet meer.
Succes TO!
Nahja uiteindelijk naarmate de bevalling naderde van "paniek" naar "ik heb er zin in het komt goed". Uiteindelijk kom je denk ik vanzelf wel op dat punt als je hoogzwanger zijn en maagzuur beu bent. En ik was erg benieuwd naar de baby.
Geen zwangerschapscursussen gedaan. Ik nam aan dat de verloskundige wel wat tips had voor het moment suprème. Nouja uiteindelijk had ik de eerste 6 uur goed op kunnen vangen en toen vriend wakker gemaakt en verloskundige gebeld. 3 cm. Dat viel een beetje tegen. 2 uur later werd het toch venijniger en pas op 5. Toch maar naar het ziekenhuis voor pijnstilling. Daar aangekomen (half uur) bleek ik op 9 te zitten dus dat was dan weer een meevaller. Maargoed toen begon de echte hel. 2 uur persweeen en uiteindelijk een groot kind wat ze nooit hadden ingeschat bij mijn redelijk kleine buik. Uiteindelijk was het echt een barbaarse onderneming (vond ik). Daarna nog spoed opname op ok omdat ik maar bleef bloeden en de plancenta niet kwam.
Wat mij op de been hield? Vrij simpel. Je kunt niks anders, stoppen is niet echt een optie dus probeer niet teveel te blokkeren en je er aan over te geven. De eerste week vond ik het allemaal super heftig maar uiteindelijk kan ik me echt niet meer voor de geest halen hoeveel pijn het deed of hoe verschrikkelijk het was. Ik kijk er nu alleen maar positief op terug.. dus t komt gewoon weer goed
Tip: ik moest vooraf absoluut niks hebben van filmen en er zijn maar een paar foto's genomen nadat kind op mijn buik lag. Maar achteraf weet ik gewoon nog heel weinig van de geboorte zelf door alle spanning en pijn en daarna moest ik dus met spoed weg. Ik had nu graag gewild dat ik iets meer foto's of zelfs een video had zodat ik het voor mezelf wat meer invulling kon geven wat er precies gebeurd is. En als je de video/foto's niks vindt kun je ze altijd wissen. Het moment achteraf weer vastleggen gaat helaas niet meer.
Succes TO!
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
zondag 19 februari 2017 om 07:50
Niet iets wat ik zelf had kunnen doen. Maar de verpleegkundige die naast me stond (en wiens hand volgens mij naderhand blauw is geweest ) zei op een gegeven moment; ´Je moet me even loslaten want ik moet het bedje voor je kindje klaarmaken´.
Huh.. bedje.. kindje... Ehm...
Heel onwerkelijk hoor, maar het gaf me zoveel houvast op dat moment. En eerlijk; dat was ook het moment waarop ik me realiseerde dat ik het ziekenhuis zou gaan verlaten als mama-van. En dat ik zou blijven voor de rest van mijn leven.
Huh.. bedje.. kindje... Ehm...
Heel onwerkelijk hoor, maar het gaf me zoveel houvast op dat moment. En eerlijk; dat was ook het moment waarop ik me realiseerde dat ik het ziekenhuis zou gaan verlaten als mama-van. En dat ik zou blijven voor de rest van mijn leven.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
zondag 19 februari 2017 om 08:04
Oh ja. Ik had remifentanil en dat was ook een uitkomst (na de bevalling omschreef ik het als 'het redde mijn leven').
Het haalde net het scherpe randje van de weeen weg en zorgde ervoor dat mijn weeenstorm tot rust kwam. Zodat ik ook even weer op kracht kon komen. Die weeenstorm duurde namelijk al 4 uur en in die tijd was ik maar 2 cm vooruit gegaan. Ik had met mezelf een afspraak gemaakt, als ik op het punt zou komen dat ik zou denken ik trek het niet meer, en ik was nog niet bijna op 9 cm dan zou ik pijnstillend vragen. Geen seconde spijt van gehad en de volgende keer ga ik er eerder om vragen (in augustus ). Zal het zeker wel weer met remifentanil doen, en er meer rekening mee houden dat het nog een uur duurt ongeveer voor het eenmaal echt aangesloten is.
Het haalde net het scherpe randje van de weeen weg en zorgde ervoor dat mijn weeenstorm tot rust kwam. Zodat ik ook even weer op kracht kon komen. Die weeenstorm duurde namelijk al 4 uur en in die tijd was ik maar 2 cm vooruit gegaan. Ik had met mezelf een afspraak gemaakt, als ik op het punt zou komen dat ik zou denken ik trek het niet meer, en ik was nog niet bijna op 9 cm dan zou ik pijnstillend vragen. Geen seconde spijt van gehad en de volgende keer ga ik er eerder om vragen (in augustus ). Zal het zeker wel weer met remifentanil doen, en er meer rekening mee houden dat het nog een uur duurt ongeveer voor het eenmaal echt aangesloten is.
zondag 19 februari 2017 om 08:10
Ik vond het fijnste van de zwangerschapsyoga dat alle stadia van de bevalling uitgebreid behandeld werden. En dat we de flankademhaling geoefend hadden, die heb ik het eerste deel van de bevalling gebruikt bij elke wee. Toen ik persdrang kreeg die ik moest wegzuchten (stuitbevalling dus bij 7 cm ontsluiting al persdrang), hielp het waanzinnig dat man mee ademde. Als ik het even kwijt was pakte ik het door hem weer op. Sowieso was mijn man mijn rots. Ik wist dat ik door elke wee heen kwam, als hij er maar was.
En het hielp mij om me voor te houden, te visualiseren, dat alles open moest. Dus zoveel mogelijk geprobeerd mee te gaan, open te blijven, niet te verkrampen. Ontspanning blijven zoeken, want dan kan de ontsluiting blijven vorderen.
En het hielp mij om me voor te houden, te visualiseren, dat alles open moest. Dus zoveel mogelijk geprobeerd mee te gaan, open te blijven, niet te verkrampen. Ontspanning blijven zoeken, want dan kan de ontsluiting blijven vorderen.
zondag 19 februari 2017 om 08:46
Wat mij in het begin goed heeft geholpen met opvangen van de sterkere weeën was de geboorte Tens, vond ik echt heel fijn. Plakkers op je rug die stroomstootjes geven en als er een wee aan komt kun je een boost geven via een klein kastje in je hand, vond de pijn dan veel minder heftig. Op een gegeven moment kreeg ik weeenstormen en kon het niet meer tegen de pijn op, maar het is dan ook maar een hulpmiddel, geen medicatie. Je kunt het zelf aanschaffen, meestal vergoed je zorgverzekeraar het ook nog.
Mij hielp focussen op de ademhaling heel goed, ik was helemaal in mezelf gekeerd en op een gegeven moment was ze er, van begin tot eind geen besef van tijd gehad, alleen ademen en puffen..
Misschien moet je proberen er juist niet teveel mee bezig te zijn, je lichaam weet straks echt wel hoe het moet, je kunt je er maar tot een bepaalde mate op voorbereiden en dan loopt het waarschijnlijk alsnog anders. En inderdaad, wat mij positief stemde, heeeel veel andere vrouwen hebben het ook gedaan, dan kan ik het ook
Mij hielp focussen op de ademhaling heel goed, ik was helemaal in mezelf gekeerd en op een gegeven moment was ze er, van begin tot eind geen besef van tijd gehad, alleen ademen en puffen..
Misschien moet je proberen er juist niet teveel mee bezig te zijn, je lichaam weet straks echt wel hoe het moet, je kunt je er maar tot een bepaalde mate op voorbereiden en dan loopt het waarschijnlijk alsnog anders. En inderdaad, wat mij positief stemde, heeeel veel andere vrouwen hebben het ook gedaan, dan kan ik het ook
zondag 19 februari 2017 om 08:52
Mij hielp het dat ik van te voren goed wist hoe een bevalling verloopt ( fases van ontsluiting ed)
We hebben samen zwangerschapshapno gedaan wat ik erg fijn vond. Mijn man ook , hij wist hietdoor wat hij kon doen.
En maak geboorteplan!
Maar goed uiteindelijk weet je niet hoe je bevalling loopt en moet je t toch over je heen laten komen.
1ste bevalling weeen storm en in 1 1/2 uur van 2 naar volledige ontsluiting gegaan. Ik kon niks anders als mij overgeven eraan.
2de bevalling ging nog sneller maar toen GELUKKIG geen weeen storm maar door de snelheid ook te heftig om iets met ademhaling en houdingen te kunnen doen....
We hebben samen zwangerschapshapno gedaan wat ik erg fijn vond. Mijn man ook , hij wist hietdoor wat hij kon doen.
En maak geboorteplan!
Maar goed uiteindelijk weet je niet hoe je bevalling loopt en moet je t toch over je heen laten komen.
1ste bevalling weeen storm en in 1 1/2 uur van 2 naar volledige ontsluiting gegaan. Ik kon niks anders als mij overgeven eraan.
2de bevalling ging nog sneller maar toen GELUKKIG geen weeen storm maar door de snelheid ook te heftig om iets met ademhaling en houdingen te kunnen doen....
zondag 19 februari 2017 om 08:58
Je kan je er bijna niet op voorbereiden, je weet bijna niet hoe t loopt. Wel kwam ik er de 1e x pas tegen t einde achter hoe ik dr weeën echt aankon. Niet echt puffen maar "blazen" met mn mond bijna dicht. Echt pffffffffffffftttt en dan tot je longen leegzijn en opnieuw.
Heeft me bij m'n 2e bevalling ontzettend geholpen.
Heeft me bij m'n 2e bevalling ontzettend geholpen.
zondag 19 februari 2017 om 09:06
Ik had helemaal niet voorbereid op mijn bevalling, ik zag het allemaal wel als het zo ver was..
En ja.. het doet pijn, maar ik heb uiteindelijk voor epidurale gekozen. Hierdoor kon ik ontspannen en daardoor in 2,5 uur 5 cm erbij.
Ik beval liever dan dat ik zwanger ben.
En ja.. het doet pijn, maar ik heb uiteindelijk voor epidurale gekozen. Hierdoor kon ik ontspannen en daardoor in 2,5 uur 5 cm erbij.
Ik beval liever dan dat ik zwanger ben.
Nothing worth having ever comes easy
zondag 19 februari 2017 om 09:07
Ik heb niks gehad aan alle tips uit mijn zwangerschapscursus. Waar ik wel wat aan had, waren de opmerkingen van een collega en een vriendin. De eerste was 'vecht niet tegen de pijn'. Bij mijn eerste bevalling deed ik dat wel en daarmee blokkeerde ik alles. Er moest toen een ruggeprik komen om mij wat meer te laten ontspannen. Bij de tweede ben ik heel bewust bezig geweest met de pijn toelaten en doorstaan. Dat was beter te doen.
En de tweede opmerking was 'persweeen voelen alsof je moet poepen'. En bij beide bevallingen is er een moment geweest dat ik dacht 'nee, ik moet poepen!' en dacht ik 'hé dat zijn dus persweeën!' Vooral bij de bevalling met ruggeprik was dat fijn, omdat ik toen de persweeën anders voelden en het niet direct door had.
En de tweede opmerking was 'persweeen voelen alsof je moet poepen'. En bij beide bevallingen is er een moment geweest dat ik dacht 'nee, ik moet poepen!' en dacht ik 'hé dat zijn dus persweeën!' Vooral bij de bevalling met ruggeprik was dat fijn, omdat ik toen de persweeën anders voelden en het niet direct door had.
zondag 19 februari 2017 om 09:23
Ik heb een prima bevalling gehad. Was vooraf wel angstig, maar heb veel op youtube filmpjes gekeken onder de noemer Positive Birth Affirmations, zoals deze: https://m.youtube.com/watch?v=XSXc-a_AH2k
En twee zwangerschapscursussen gevolgd.
Toen de weeen begonnen heb ik de eerste uren nog yogaoefeningen onder de douche gedaan en dat bevorderde de ontsluiting. Daarna naar ziekenhuis gegaan. Ondanks de pijn kon ik best goed ontspannen door heel bewust te blijven ademen. Hier ook idd bewuste yoga-ademhaling aangehouden. Oja, en persen op de letter 'K', die heb ik ook nog onthouden.
Ik heb zelf wel echt een hele gemiddelde bevalling gehad van 10,5 uur. Als het 72 uur duurt en baby ligt verkeerd dan kan het een heel ander verhaal worden. Ik heb niet het idee dat ik het beter 'kan' dan anderen, ik had gewoon mazzel
Maar laat je dus vooral niet bang maken door alle horrorverhalen. Je hebt er niks aan en je gaat er ook niet ontspannen in. Daarom keek ik dus die filmpjes.
En twee zwangerschapscursussen gevolgd.
Toen de weeen begonnen heb ik de eerste uren nog yogaoefeningen onder de douche gedaan en dat bevorderde de ontsluiting. Daarna naar ziekenhuis gegaan. Ondanks de pijn kon ik best goed ontspannen door heel bewust te blijven ademen. Hier ook idd bewuste yoga-ademhaling aangehouden. Oja, en persen op de letter 'K', die heb ik ook nog onthouden.
Ik heb zelf wel echt een hele gemiddelde bevalling gehad van 10,5 uur. Als het 72 uur duurt en baby ligt verkeerd dan kan het een heel ander verhaal worden. Ik heb niet het idee dat ik het beter 'kan' dan anderen, ik had gewoon mazzel
Maar laat je dus vooral niet bang maken door alle horrorverhalen. Je hebt er niks aan en je gaat er ook niet ontspannen in. Daarom keek ik dus die filmpjes.
zondag 19 februari 2017 om 09:27
Ik had geen bevallingsplan, maar afgesproken met mijn vriend dat hij alles met de artsen rondom mij zou regelen als dat nodig was en dat hij altijd mee zou gaan met de baby, als daar iets mee aan de hand bleek te zijn.
Dat gaf me zoveel rust en vertrouwen, heb me dus geen zorgen hoeven maken tijdens het puffen en het persen.
Dat gaf me zoveel rust en vertrouwen, heb me dus geen zorgen hoeven maken tijdens het puffen en het persen.
