Zwanger
alle pijlers
Twijfels over abortus
vrijdag 13 mei 2016 om 16:00
Lieve allemaal,
Na al lange tijd mee te hebben gelezen op dit forum heb ik mij nu aangemeld om mijn verhaal kwijt te kunnen.
Ik ben 26 jaar, sinds anderhalf jaar samen met vriendlief en inmiddels wonen wij sinds 3 maanden samen. Hier voor ben ik wel naar de andere kant van het land verhuisd, maar dit had ik er graag voor over. Inmiddels heb ik dus ook een nieuwe baan, waar mij aan het eind van deze maand een vast contract aangeboden word na mijn huidige proefperiode.
Sinds 2 dagen sta ik 's morgens op met misselijkheid, en mijn menstruatie bleef uit...
Toch maar even een test gehaald voor de zekerheid, en deze bleek positief te zijn. Daarom nog maar even een test, ook deze was positief. Door mijn spiraal heen.
Ik weet niet zo goed wat ik met deze situatie aan moet, aangezien ik bang ben dat ik mijn contract wel kan vergeten zodra ik dit aan mijn werkgever vertel.
Verder heb ik een vrij actief leven qua wedstrijd sport, dit zou dan ook op een laag pitje komen te staan.
Daarbij komt dat mijn vriend en ik het vrij vroeg vinden om samen al aan kinderen te beginnen, ik had persoonlijk liever nog een aantal jaar gewacht. Vriendlief heeft al 2 kinderen met zijn ex, van zijn kant komt er dus ook zeker geen druk.
Gelukkig steunt hij mij hier geweldig in en laat de keuze aan mij over, ergens vind hij het prachtig en praat bijvoorbeeld al tegen mijn buik, maar hij begrijpt het ook als ik besluit om toch een abortus te plegen. Immers, we kunnen er later altijd nog voor gaan en op dit moment komt het niet echt goed uit.
Daar tegen over staat dat ik het toch wel een moeilijk idee vind om het kindje weg te laten halen, we zijn oud en zelfstandig genoeg (26 en 34), hebben een leuk huis met een grote tuin en kunnen het kind genoeg bieden.
Iemand een soortgelijke ervaring of iemand die mij kan steunen en mij kan helpen om de juiste beslissing te nemen?
Na al lange tijd mee te hebben gelezen op dit forum heb ik mij nu aangemeld om mijn verhaal kwijt te kunnen.
Ik ben 26 jaar, sinds anderhalf jaar samen met vriendlief en inmiddels wonen wij sinds 3 maanden samen. Hier voor ben ik wel naar de andere kant van het land verhuisd, maar dit had ik er graag voor over. Inmiddels heb ik dus ook een nieuwe baan, waar mij aan het eind van deze maand een vast contract aangeboden word na mijn huidige proefperiode.
Sinds 2 dagen sta ik 's morgens op met misselijkheid, en mijn menstruatie bleef uit...
Toch maar even een test gehaald voor de zekerheid, en deze bleek positief te zijn. Daarom nog maar even een test, ook deze was positief. Door mijn spiraal heen.
Ik weet niet zo goed wat ik met deze situatie aan moet, aangezien ik bang ben dat ik mijn contract wel kan vergeten zodra ik dit aan mijn werkgever vertel.
Verder heb ik een vrij actief leven qua wedstrijd sport, dit zou dan ook op een laag pitje komen te staan.
Daarbij komt dat mijn vriend en ik het vrij vroeg vinden om samen al aan kinderen te beginnen, ik had persoonlijk liever nog een aantal jaar gewacht. Vriendlief heeft al 2 kinderen met zijn ex, van zijn kant komt er dus ook zeker geen druk.
Gelukkig steunt hij mij hier geweldig in en laat de keuze aan mij over, ergens vind hij het prachtig en praat bijvoorbeeld al tegen mijn buik, maar hij begrijpt het ook als ik besluit om toch een abortus te plegen. Immers, we kunnen er later altijd nog voor gaan en op dit moment komt het niet echt goed uit.
Daar tegen over staat dat ik het toch wel een moeilijk idee vind om het kindje weg te laten halen, we zijn oud en zelfstandig genoeg (26 en 34), hebben een leuk huis met een grote tuin en kunnen het kind genoeg bieden.
Iemand een soortgelijke ervaring of iemand die mij kan steunen en mij kan helpen om de juiste beslissing te nemen?
vrijdag 13 mei 2016 om 16:04
Je hoeft het niet gelijk aan je werkgever ye vertellen hoor, het is heel normaal om tot 12 weken te wachten en dan heb je je contract al binnen.
Verder is het je eigen beslissing. Als ik je zo lees zie ik echter geen echte beren op de weg. Succes met je keuze!
Verder is het je eigen beslissing. Als ik je zo lees zie ik echter geen echte beren op de weg. Succes met je keuze!
Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat
vrijdag 13 mei 2016 om 16:11
Immers, we kunnen er later altijd nog voor gaan en op dit moment komt het niet echt goed uit.
als je er zo over denkt zou ik het toch houden.
het is geen gegeven dat je later makkelijk zwanger word. wie weet lukt het dan wel niet, dan sla je je voor je kop dat je deze zwangerschap hebt afgebroken.
om maar even de boeman te spelen. weet wel dat je vruchtbaarheid op deze leeftijd alleen nog maar af zal bouwen. ik zou dat soort dingen wel echt meenemen in je overweging.
succes met je keuze!
als je er zo over denkt zou ik het toch houden.
het is geen gegeven dat je later makkelijk zwanger word. wie weet lukt het dan wel niet, dan sla je je voor je kop dat je deze zwangerschap hebt afgebroken.
om maar even de boeman te spelen. weet wel dat je vruchtbaarheid op deze leeftijd alleen nog maar af zal bouwen. ik zou dat soort dingen wel echt meenemen in je overweging.
succes met je keuze!
vrijdag 13 mei 2016 om 16:13
WG-er is nu geen partij. Jij bent niet verplicht hem dit te melden namelijk. Officieel verplicht enkele weken voor uitgerekende datum te melden, echter meesten wachten er mee tot een week of 12 a 16.
Wen eens aan het idee en kijk hoe je daarmee omgaat. Als je twijfelt is er een vezel in je lichaam die links omgaat en een vezel in je lichaam die rechtsom gaat.
Hals over kop nu beslissen is dus niet verstandig.
Tenzij je inmiddels al ruim zwanger bent en de tijd dringt ivm een eventuele abortus.
Wen eens aan het idee en kijk hoe je daarmee omgaat. Als je twijfelt is er een vezel in je lichaam die links omgaat en een vezel in je lichaam die rechtsom gaat.
Hals over kop nu beslissen is dus niet verstandig.
Tenzij je inmiddels al ruim zwanger bent en de tijd dringt ivm een eventuele abortus.
vrijdag 13 mei 2016 om 16:13
Hoi TO,
Ik zat 2 maanden geleden in exact dezelfde positie. Anderhalf jaar samen, we woonden net een half jaar samen.. ik sinds een jaar een nieuwe gave baan. Allebei een kinderwens maar wilden daar nog wel een paar jaar mee wachten. Toch per ongeluk zwanger geworden. Ik maakte een afspraak bij de abortuskliniek, maar een dag van tevoren toch besloten dat ik dat echt niet kon. Ik heb een vast contract aangeboden gekregen die ik volgende week ga ondertekenen. Heb ook binnenkort de 12 weken echo en ik denk dat ik het een week later ga vertellen. Ze gaan het niet leuk vinden, maar ik ga t toch echt zo doen.
Begin steeds meer te wennen aan t idee dat ik moeder word. Vind het heel erg jammer dat werk op een lager pitje zal komen, maar wie weet komt dat later wel weer als ik ooit weer full time wil werken.
Sterkte met de beslissing, ik weet dat hij niet makkelijk is.
Ik zat 2 maanden geleden in exact dezelfde positie. Anderhalf jaar samen, we woonden net een half jaar samen.. ik sinds een jaar een nieuwe gave baan. Allebei een kinderwens maar wilden daar nog wel een paar jaar mee wachten. Toch per ongeluk zwanger geworden. Ik maakte een afspraak bij de abortuskliniek, maar een dag van tevoren toch besloten dat ik dat echt niet kon. Ik heb een vast contract aangeboden gekregen die ik volgende week ga ondertekenen. Heb ook binnenkort de 12 weken echo en ik denk dat ik het een week later ga vertellen. Ze gaan het niet leuk vinden, maar ik ga t toch echt zo doen.
Begin steeds meer te wennen aan t idee dat ik moeder word. Vind het heel erg jammer dat werk op een lager pitje zal komen, maar wie weet komt dat later wel weer als ik ooit weer full time wil werken.
Sterkte met de beslissing, ik weet dat hij niet makkelijk is.
vrijdag 13 mei 2016 om 16:16
quote:Loulou65 schreef op 13 mei 2016 @ 16:04:
Spiraal is er al uit, ik ben gisteren direct bij de dokter langs gegaan.
Heel goed!
Ik ga je verder niet adviseren wat te doen. Het is jullie beslissing en die moet je wat mij betreft nemen zonder door derden beïnvloed te worden. Samen praten, samen beslissen.
Sterkte
Spiraal is er al uit, ik ben gisteren direct bij de dokter langs gegaan.
Heel goed!
Ik ga je verder niet adviseren wat te doen. Het is jullie beslissing en die moet je wat mij betreft nemen zonder door derden beïnvloed te worden. Samen praten, samen beslissen.
Sterkte
vrijdag 13 mei 2016 om 16:16
Werkgever hoeft het idd nu nog niet te weten. Officieel pas 3 weken voor verlof in gaat, maar dan is de dikke buik al behoorlijk zichtbaar.
Persoonlijk geen ervaring met abortus. Schoonzus en moeder wel. Schoonzus en mijn broer stonden er ivm omstandigheden volledig achter. Daardoor konden ze het goed een plekje geven.
Mijn moeder daarentegen heeft het willen houden, maar mijn vader destijds twijfelde te veel. Later hadden ze er beide veel moeite mee (ik, jongste, was 4).
Ga een goed gesprek met je huisarts aan of een instantie die erover gaat. Laat je goed voorlichten. Sterkte met jullie beslissing.
Persoonlijk geen ervaring met abortus. Schoonzus en moeder wel. Schoonzus en mijn broer stonden er ivm omstandigheden volledig achter. Daardoor konden ze het goed een plekje geven.
Mijn moeder daarentegen heeft het willen houden, maar mijn vader destijds twijfelde te veel. Later hadden ze er beide veel moeite mee (ik, jongste, was 4).
Ga een goed gesprek met je huisarts aan of een instantie die erover gaat. Laat je goed voorlichten. Sterkte met jullie beslissing.
vrijdag 13 mei 2016 om 16:17
Tja, 'we kunnen er altijd nog voor gaan' gaat niet altijd op. Zwangerschap blijft een mysterie, na een abortus (omdat ik een miskraam had) lukte het me ineens drie jaar niet meer om zwanger te worden. Het lijkt zo vanzelfsprekend, maar is het absoluut niet. Verder moet jij het beslissen. Het is nu nog heel pril, misschien is n abortuspil voldoende. Veel mensen spreken van een klompje cellen, hoe zie jij dat? Deze exacte combinatie van jullie genen zal er in ieder geval nooit meer zijn, maar dat is natuurlijk erg abstract.
vrijdag 13 mei 2016 om 16:17
vrijdag 13 mei 2016 om 16:18
Tja als er later toch kinderen zouden komen dan zou ik dat later in nu veranderen en je leven daarop aanpassen. Ik ben nu ook ongepland zwanger, maar goed t leven is niet maakbaar en we wilden sowieso meerdere kinderen, dus hebben we t omarmd ook al "kwam t niet uit". Maar ik ben geen tegenstander van abortus, dus als t voor jou ongewenst is dan moet je t weg laten halen.
vrijdag 13 mei 2016 om 16:19
Toen ik mijn werkgever vertelde dat ik zwanger was, terwijl hij op het punt stond me een vast contract te geven, begon hij te lachen. Of ik dacht dat hij me daarom zou laten gaan? Dan had hij geen vrouwen aan moeten nemen, was zijn redenatie. Ik weet dat niet alle werkgevers zo makkelijk zijn, maar het kán dus wel. Natuurlijk ben je sowieso niet verplicht het je baas te vertellen nu, maar kan me voorstellen dat je daar geen lekker gevoel bij zou hebben.
Verder zou ik je mee willen geven dat je de optie bekijkt dat je later niét meer zwanger zou raken, de manier waarop je er nu zo luchtig mee om lijkt te gaan doet me vermoeden dat je die optie niet ziet....
Succes met je keuze!
Verder zou ik je mee willen geven dat je de optie bekijkt dat je later niét meer zwanger zou raken, de manier waarop je er nu zo luchtig mee om lijkt te gaan doet me vermoeden dat je die optie niet ziet....
Succes met je keuze!
vrijdag 13 mei 2016 om 16:24
quote:Littlebit schreef op 13 mei 2016 @ 16:16:
Als je de praktische bezwaren even helemaal weglaat, wat zegt je gevoel dan?
Mijn eerste reactie was: dit wil ik niet, dit kan ik niet, ik ben hier nog helemaal niet aan toe.
Ik ben in het weekend altijd onderweg ivm met wedstrijden, door de weeks mijn werk en natuurlijk de trainingen.
Vooral dat vind ik moeilijk, dat een groot deel van mijn leven daar door zal veranderen.
Natuurlijk kan ik daarna de draad weer oppakken, maar ik weet uit ervaring van meiden om mij heen dat het keihard is om terug te komen op niveau na het krijgen van een kind, en bijna iedereen haakt af, tenzij je op een laag niveau verder wilt, maar dat is iets waar ik absoluut tegen ben.
Als je de praktische bezwaren even helemaal weglaat, wat zegt je gevoel dan?
Mijn eerste reactie was: dit wil ik niet, dit kan ik niet, ik ben hier nog helemaal niet aan toe.
Ik ben in het weekend altijd onderweg ivm met wedstrijden, door de weeks mijn werk en natuurlijk de trainingen.
Vooral dat vind ik moeilijk, dat een groot deel van mijn leven daar door zal veranderen.
Natuurlijk kan ik daarna de draad weer oppakken, maar ik weet uit ervaring van meiden om mij heen dat het keihard is om terug te komen op niveau na het krijgen van een kind, en bijna iedereen haakt af, tenzij je op een laag niveau verder wilt, maar dat is iets waar ik absoluut tegen ben.
vrijdag 13 mei 2016 om 16:29
vrijdag 13 mei 2016 om 16:29
quote:Lady_Voldemort schreef op 13 mei 2016 @ 16:27:
Je klinkt niet erg overtuigd van die abortus eerlijk gezegd, en je vriend al helemaal niet. Ik zou nog een paar weken wachten met beslissen om uit te vissen hoe je gevoelens zich ontwikkelen, dat kan gemakkelijk want je zwangerschap is echt nog heel erg pril.Dat zou ik dus niet doen. Ik zou voor een overtijd behandeling gaan.
Je klinkt niet erg overtuigd van die abortus eerlijk gezegd, en je vriend al helemaal niet. Ik zou nog een paar weken wachten met beslissen om uit te vissen hoe je gevoelens zich ontwikkelen, dat kan gemakkelijk want je zwangerschap is echt nog heel erg pril.Dat zou ik dus niet doen. Ik zou voor een overtijd behandeling gaan.
vrijdag 13 mei 2016 om 16:30
quote:Loulou65 schreef op 13 mei 2016 @ 16:24:
[...]
Mijn eerste reactie was: dit wil ik niet, dit kan ik niet, ik ben hier nog helemaal niet aan toe.
Ik ben in het weekend altijd onderweg ivm met wedstrijden, door de weeks mijn werk en natuurlijk de trainingen.
Vooral dat vind ik moeilijk, dat een groot deel van mijn leven daar door zal veranderen.
Natuurlijk kan ik daarna de draad weer oppakken, maar ik weet uit ervaring van meiden om mij heen dat het keihard is om terug te komen op niveau na het krijgen van een kind, en bijna iedereen haakt af, tenzij je op een laag niveau verder wilt, maar dat is iets waar ik absoluut tegen ben.
Maar als je op een later moment toch kinderen wil, dan moet je je leven daar ook op aanpassen. Zie je dat dan wel zitten? Kinderen krijgen is in ieders leven een grote aanpassing. Maakt het echt uit of dat nu is of later? Ik speel even advocaat van de duivel hoor, enkel om je aan het denken te zetten, niet om je in een bepaalde richting te duwen.
En ik vind ook, zoals meerdere mensen hier zeggen, het is niet gegarandeerd dat het in de toekomst weer lukt om zwanger te worden. Denk daar niet te licht over.
[...]
Mijn eerste reactie was: dit wil ik niet, dit kan ik niet, ik ben hier nog helemaal niet aan toe.
Ik ben in het weekend altijd onderweg ivm met wedstrijden, door de weeks mijn werk en natuurlijk de trainingen.
Vooral dat vind ik moeilijk, dat een groot deel van mijn leven daar door zal veranderen.
Natuurlijk kan ik daarna de draad weer oppakken, maar ik weet uit ervaring van meiden om mij heen dat het keihard is om terug te komen op niveau na het krijgen van een kind, en bijna iedereen haakt af, tenzij je op een laag niveau verder wilt, maar dat is iets waar ik absoluut tegen ben.
Maar als je op een later moment toch kinderen wil, dan moet je je leven daar ook op aanpassen. Zie je dat dan wel zitten? Kinderen krijgen is in ieders leven een grote aanpassing. Maakt het echt uit of dat nu is of later? Ik speel even advocaat van de duivel hoor, enkel om je aan het denken te zetten, niet om je in een bepaalde richting te duwen.
En ik vind ook, zoals meerdere mensen hier zeggen, het is niet gegarandeerd dat het in de toekomst weer lukt om zwanger te worden. Denk daar niet te licht over.
vrijdag 13 mei 2016 om 16:30
quote:Loulou65 schreef op 13 mei 2016 @ 16:29:
Overigens ben ik vergeten te zeggen dat ik 28 mei een afspraak heb bij de bedrijfsarts, schijnt niets voor te stellen, maar zij vragen wel om een potje ochtend urine (ik neem aan om te controleren op suiker, maar wat als ze ook op zwangerschap controleren?)Dan zou dat zeer verwerpelijk zijn. Zie je ze er toe in staat? Dan neem je urine van je vriend mee.
Overigens ben ik vergeten te zeggen dat ik 28 mei een afspraak heb bij de bedrijfsarts, schijnt niets voor te stellen, maar zij vragen wel om een potje ochtend urine (ik neem aan om te controleren op suiker, maar wat als ze ook op zwangerschap controleren?)Dan zou dat zeer verwerpelijk zijn. Zie je ze er toe in staat? Dan neem je urine van je vriend mee.
vrijdag 13 mei 2016 om 16:30
En wat die sport betreft: eens komt er toch een dag dat die op een lager pitje moet, zelfs als je professioneel topsporter bent. Is het niet door het krijgen van een kind dan is het wel door het voortschrijden der leeftijd, werkperikelen of onvoorziene omstandigheden als blessures of zo. Dat geldt trouwens niet alleen voor sport, het is een illusie te denken dat je leven altijd zo zal blijven zoals het nu is.