Zwanger
alle pijlers
Uitslag 20 weken echo ervaringen.
dinsdag 26 augustus 2014 om 10:55
Vanmiddag heb ik mijn 20 weken echo. Tot nu toe is er niets afwijkends gevonden maar het kan altijd wel natuurlijk.
Wij hadden allang besproken wat wij zouden doen mocht ons kind een afwijking hebben of een ziekte. Bij een "simpele" afwijking waarmee goed te leven valt zouden we ons kind gewoon houden en bij een ernstige afwijking de zwangerschap afbreken.
Maar nu komt het wel heel erg dichtbij en hebben we het er vanmorgen nog eens over gehad wat te doen als er een slechte uitslag komt...Op dit moment hebben we echt geen idee wat we zouden doen. Gaan we een kindje dan toch laten komen en het misschien een leven vol pijn geven omdat wij zo egoistisch zijn dat we ons kind graag willen hebben? Gaan we er gewoon voor hoe moeilijk het ook zal worden?
Misschien heel erg raar dat onze gedachtes erover nu pas zijn veranderd maar ik zou het wel fijn vinden om ervaringen van anderen hierover te lezen.
Wij hadden allang besproken wat wij zouden doen mocht ons kind een afwijking hebben of een ziekte. Bij een "simpele" afwijking waarmee goed te leven valt zouden we ons kind gewoon houden en bij een ernstige afwijking de zwangerschap afbreken.
Maar nu komt het wel heel erg dichtbij en hebben we het er vanmorgen nog eens over gehad wat te doen als er een slechte uitslag komt...Op dit moment hebben we echt geen idee wat we zouden doen. Gaan we een kindje dan toch laten komen en het misschien een leven vol pijn geven omdat wij zo egoistisch zijn dat we ons kind graag willen hebben? Gaan we er gewoon voor hoe moeilijk het ook zal worden?
Misschien heel erg raar dat onze gedachtes erover nu pas zijn veranderd maar ik zou het wel fijn vinden om ervaringen van anderen hierover te lezen.
woensdag 3 september 2014 om 12:09
Hoi allemaal,
Ben weer thuis...Wat een hel is een vruchwaterpunctie zeg!!! Zo enorm pijnlijk! Eerst die naald in mijn buik dat viel heel erg mee dus ik dacht och dit kan ik wel aan...
Toen ging hij een laag door en begon ik het moeilijk te krijgen en toen ging hij nog een laag door en toen ging ik echt door de grond van de pijn! Ik schrijf dit op als herriring om nooit meer zwanger te worden omdat ik dan misschien weer een vruchtwaterpunctie moet! Naar mijn gevoel duurde het uren maar eigenlijk niet eens 5 minuten maar och...Ik heb nu al medelijden met vrouwen die nog een punctie moeten krijgen. Daarna half uurtje moeten liggen was wel eng dat ik nog op die tafel lag en het vruchtwater langs mijn zij voelde stromen.
Vriend zijn hand heb ik aardig toegetakeld en nu lekker op de bank liggen en niks doen en wachten op de uitslag!
Ben weer thuis...Wat een hel is een vruchwaterpunctie zeg!!! Zo enorm pijnlijk! Eerst die naald in mijn buik dat viel heel erg mee dus ik dacht och dit kan ik wel aan...
Toen ging hij een laag door en begon ik het moeilijk te krijgen en toen ging hij nog een laag door en toen ging ik echt door de grond van de pijn! Ik schrijf dit op als herriring om nooit meer zwanger te worden omdat ik dan misschien weer een vruchtwaterpunctie moet! Naar mijn gevoel duurde het uren maar eigenlijk niet eens 5 minuten maar och...Ik heb nu al medelijden met vrouwen die nog een punctie moeten krijgen. Daarna half uurtje moeten liggen was wel eng dat ik nog op die tafel lag en het vruchtwater langs mijn zij voelde stromen.
Vriend zijn hand heb ik aardig toegetakeld en nu lekker op de bank liggen en niks doen en wachten op de uitslag!
woensdag 3 september 2014 om 20:54
Ja dat gebeurd onverdoofd ja en gelukkig doet het wel echt extreem veel pijn maar de pijn is ook snel weer voorbij, als de naald eenmaal op zijn plaats zit is de pijn ook zo goed als weg. Het gerommel in mijn buik is nu ook weg alleen voelt het allemaal een beetje beurs aan, vanmiddag moest ik hoesten en dan voel je het ook wel heel erg maar nu gaat het al stukken beter gelukkig.
Nu het grote wachten op de uitslag!
Nu het grote wachten op de uitslag!
woensdag 3 september 2014 om 21:21
Auw, wat een rot-onderzoek!
Wel fijn om te lezen dat je vriend je zo goed steunt in deze moeilijke tijden. Rust maar lekker uit (hopelijk houdt de buurman zich rustig - heb je mijn berichtje in je andere topic gezien? k meen dat serieus, hoor). Hopelijk is de uitslag goed, dat wordt heel hard duimen.
Wel fijn om te lezen dat je vriend je zo goed steunt in deze moeilijke tijden. Rust maar lekker uit (hopelijk houdt de buurman zich rustig - heb je mijn berichtje in je andere topic gezien? k meen dat serieus, hoor). Hopelijk is de uitslag goed, dat wordt heel hard duimen.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
woensdag 3 september 2014 om 21:29
Ja mijn vriend is echt super lief, ik was zo blij dat hij bij mij was. Hij vond het alleen wat minder want ( zijn woorden) ik heb als een bouwvakker in zijn hand geknepen tot blauwe plekken aan toe haha.
Hij is echt een schat, ik maakte daarna een grapje dat ik een cadeautje wilde en ik heb hele leuke roze adidas sneakers van hem gehad en de kleine heeft ook een cadeautje van hem gehad.
Ik heb het topic over mijn buurman gezien ja maar nog niet gereageerd, en echt als hij nu blijft snurken dan ga ik doen wat zijn dochter zei.. Lekker aanbellen net zolang tot hij wakker is want nu kan ik nachten wakker liggen er echt even niet bij hebben.
Hoop dat de uitslag er vrijdag lekker vroeg is, heb er geen fijn gevoel bij daarom heb ik toch nog voor de punctie gekozen.
Hij is echt een schat, ik maakte daarna een grapje dat ik een cadeautje wilde en ik heb hele leuke roze adidas sneakers van hem gehad en de kleine heeft ook een cadeautje van hem gehad.
Ik heb het topic over mijn buurman gezien ja maar nog niet gereageerd, en echt als hij nu blijft snurken dan ga ik doen wat zijn dochter zei.. Lekker aanbellen net zolang tot hij wakker is want nu kan ik nachten wakker liggen er echt even niet bij hebben.
Hoop dat de uitslag er vrijdag lekker vroeg is, heb er geen fijn gevoel bij daarom heb ik toch nog voor de punctie gekozen.
donderdag 4 september 2014 om 10:20
quote:kiki1987 schreef op 28 augustus 2014 @ 15:07:
Ja idd en een achtbaan is het opzich nog steeds hoor. Een kindje krijgen met een handicap ( hoe licht dan ook) is natuurlijk helemaal niet leuk en ook weer een hele omslag waar we aan moeten wennen want leuke dingen met je baby doen die veel moeders doen dat gaat voor ons straks helaas niet en ook daar kan ik best verdrietig om worden.
wat erg wat je allemaal meemaakt Kiki, al die onzekerheid. Ik wens je veel sterkte.
Maar vroeg me af wat je met die zin bedoelde, leuke dingen doen met je baby dat gaat voor ons niet..
Bedoel je dan echt de eerste weken/maanden of echt nooit? Ik vind het lastig me er een beeld van te geven omdat ik niet weet om welke afwijking het gaat. Snap ook dat je dat niet wil zeggen. Maar vroeg me af wat je dus met die zin bedoelt.
Ja idd en een achtbaan is het opzich nog steeds hoor. Een kindje krijgen met een handicap ( hoe licht dan ook) is natuurlijk helemaal niet leuk en ook weer een hele omslag waar we aan moeten wennen want leuke dingen met je baby doen die veel moeders doen dat gaat voor ons straks helaas niet en ook daar kan ik best verdrietig om worden.
wat erg wat je allemaal meemaakt Kiki, al die onzekerheid. Ik wens je veel sterkte.
Maar vroeg me af wat je met die zin bedoelde, leuke dingen doen met je baby dat gaat voor ons niet..
Bedoel je dan echt de eerste weken/maanden of echt nooit? Ik vind het lastig me er een beeld van te geven omdat ik niet weet om welke afwijking het gaat. Snap ook dat je dat niet wil zeggen. Maar vroeg me af wat je dus met die zin bedoelt.
donderdag 4 september 2014 om 10:37
quote:mwcactus schreef op 02 september 2014 @ 07:24:
[...]
Ik ben benieuwd waar jij dan aan moet denken? Ik kan me geen afwijking bedenken die zo regelmatig voorkomt dat ze op een dag minimaal 3 (kind in de wachtkamer, iemand die het zelf had en iemand wiens kind het had en ze het het over allerlei verhalen, meerdere dus) mensen tegen kan komen met nou net die afwijking. Afwijkingen aan ledematen zijn redelijk zeldzaam (sowieso worden de meeste kinderen gelukkig gezond geboren) ze komen maar eens op de zoveel duizend geboortes voor. Daarbij moet het dan ook nog een afwijking zijn die in het ergste geval direct na de geboorte opereren vereist.
exact dat vroeg ik mij ook af. Nogmaals, ik begrijp goed dat Kiki anoniem wil blijven en ik leef echt met haar mee, heb zelf 2 kindjes en het lijkt me vreselijk om zo in onzekerheid te moeten zitten.
Maar toch ook logisch dat ik dan bij alle verhalen zelf ga nadenken over welke afwijking het dan kan zijn. Ik denk iets aan voet/been omdat iemand het over NK schaatsen had.
Maar TO zei inderdaad ook dat het regelmatig voor komt, ze sprak toch iemand die het zelf heeft gehad en ook iemand wiens kind het had en dan inderdaad ook nog iemand in de wachtkamer. Ik zelf ken echt helemaal niemand persoonlijk met afwijkingen aan ledematen. Dus het dan is wel fijn en bijzonder dat Kiki dichtbij (neem ik aan) mensen heeft met dezelfde afwijking, zodat je toch 'in de praktijk' kan zien hoe dit uitpakt en hoe er mee te leven is.
[...]
Ik ben benieuwd waar jij dan aan moet denken? Ik kan me geen afwijking bedenken die zo regelmatig voorkomt dat ze op een dag minimaal 3 (kind in de wachtkamer, iemand die het zelf had en iemand wiens kind het had en ze het het over allerlei verhalen, meerdere dus) mensen tegen kan komen met nou net die afwijking. Afwijkingen aan ledematen zijn redelijk zeldzaam (sowieso worden de meeste kinderen gelukkig gezond geboren) ze komen maar eens op de zoveel duizend geboortes voor. Daarbij moet het dan ook nog een afwijking zijn die in het ergste geval direct na de geboorte opereren vereist.
exact dat vroeg ik mij ook af. Nogmaals, ik begrijp goed dat Kiki anoniem wil blijven en ik leef echt met haar mee, heb zelf 2 kindjes en het lijkt me vreselijk om zo in onzekerheid te moeten zitten.
Maar toch ook logisch dat ik dan bij alle verhalen zelf ga nadenken over welke afwijking het dan kan zijn. Ik denk iets aan voet/been omdat iemand het over NK schaatsen had.
Maar TO zei inderdaad ook dat het regelmatig voor komt, ze sprak toch iemand die het zelf heeft gehad en ook iemand wiens kind het had en dan inderdaad ook nog iemand in de wachtkamer. Ik zelf ken echt helemaal niemand persoonlijk met afwijkingen aan ledematen. Dus het dan is wel fijn en bijzonder dat Kiki dichtbij (neem ik aan) mensen heeft met dezelfde afwijking, zodat je toch 'in de praktijk' kan zien hoe dit uitpakt en hoe er mee te leven is.
donderdag 4 september 2014 om 10:43
Nee ik bedoelde de eerste maanden niet maar ik dacht toen voornamelijk heel erg negatief en nu niet meer. Ik heb dit ook in het ziekenhuis aangegeven dat ik dacht nooit wat met hem te kunnen gaan doen en toen werd er verteld dat in overleg je wel eens een dagje mag smokkelen met de behandeling zodat je wel die dingen kan doen dus dat is echt heel erg fijn.
Over de afwijking die hij sowieso heeft ben ik echt heel erg positief en heb er eigenlijk ook geen verdriet meer van maar ik zie het allemaal erg zonnig in, daarmee ben ik echt helemaal van gedachten veranderd.
Maak mij nu meer zorgen om de uitslag van de punctie ook al had ik wel een goede combinatie test maar dat hoeft niets te zeggen natuurlijk want dat is alleen maar een kans berekening.
Over de afwijking die hij sowieso heeft ben ik echt heel erg positief en heb er eigenlijk ook geen verdriet meer van maar ik zie het allemaal erg zonnig in, daarmee ben ik echt helemaal van gedachten veranderd.
Maak mij nu meer zorgen om de uitslag van de punctie ook al had ik wel een goede combinatie test maar dat hoeft niets te zeggen natuurlijk want dat is alleen maar een kans berekening.
donderdag 4 september 2014 om 11:20
Nee hoor ik lag ook echt stijf van angst. Die grote naald die er helemaal in moest pfff maar uiteindelijk echt heel erg meegevallen. Maar ik was toen nog niet ze ver misschien dat dat scheelt? Uit de combinatietest bleek ik een behoorlijk verhoogd risico te hebben vandaar de punctie. Het wachten vond ik ook zenuwslopend maar de uitslag was gelukkig goed.
donderdag 4 september 2014 om 11:27
quote:*lelie* schreef op 04 september 2014 @ 11:01:
Wat een nare ervaring. Ik heb tijdens mijn vruchtwaterpunctie maar weinig gevoeld dus het hoeft niet hoor. Ik duim voor een goede uitslag!Ik heb ook amper iets gevoeld. En als ik lees over 'vruchtwater stromend langs mijn zij', klinkt het als een hele barbaarse ingreep waarbij toch wel iets mis moet zijn gegaan. Bij een vruchtwaterpunctie hoort namelijk helemaal geen vruchtwater naar buiten te komen, dat kan ook niet vanwege alle beschermingslagen die er zijn (baarmoeder, buik etc). Weet je zeker dat het een punctie was?
Wat een nare ervaring. Ik heb tijdens mijn vruchtwaterpunctie maar weinig gevoeld dus het hoeft niet hoor. Ik duim voor een goede uitslag!Ik heb ook amper iets gevoeld. En als ik lees over 'vruchtwater stromend langs mijn zij', klinkt het als een hele barbaarse ingreep waarbij toch wel iets mis moet zijn gegaan. Bij een vruchtwaterpunctie hoort namelijk helemaal geen vruchtwater naar buiten te komen, dat kan ook niet vanwege alle beschermingslagen die er zijn (baarmoeder, buik etc). Weet je zeker dat het een punctie was?
donderdag 4 september 2014 om 11:31
Ja het was zeker weten een punctie en het was ook mijn eigen schuld want ik kon niet stil liggen waardoor het niet helemaal goed ging, ik scheen ook heel hard te ademen wat ik ook niet moest doen. Ik had echt helse pijn en voor mij voelde het ook echt barbaars aan, ik doe het sowieso echt nooit meer. De vrouw die met mij op de kamer lag ( soort van rust kamer) vond het ook extreem pijnlijk.
donderdag 4 september 2014 om 11:51
