Wat is wijsheid?

18-02-2019 10:50 39 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben nieuw hier.
Zal me even kort voorstellen.
Ik ben Charly, moeder van 3 gezonde kinderen, 42 jaar en werk 2 dagen in de week. Mijn man heeft een goed lopend bedrijf waarvoor hij diverse keren per jaar naar het buitenland moet.

We zijn tevreden met het leven dat we leven. Iedereen is gezond en nu de kinderen groter worden (de jongste is 4, de oudste 9) komt er weer ruimte voor mij. Toen we er voor kozen om een kind te krijgen was de afspraak dat de zorg voor de kinderen vooral bij mij zou liggen. Dat is prima, maar nu ik wat tijd voor mezelf krijg, geniet ik daar enorm van.
Toch bleef het kriebelen: nog een vierde? Mijn man was duidelijke: het was goed zo.
En na lang tijd had ik daar vrede mee. Wel ben ik sinds vorig jaar met de pil gestopt, wil die hormonen niet meer. Ik heb mijn cylus goed bijgehouden, marges ingebouwd en op momenten van risico een condoom gebruikt.
Maar nu ben ik toch zwanger. en wat nu???
Mijn man zit er niet op te wachten. Hij wil niet weer op nieuw beginnen. Ik was net zover dat het goed was. Maar ja,..... Ik ben bang dat ik heel veel spijt krijg als ik het weg laat halen. We hebben een auto waar het in past, een huis wat groot genoeg is, finacieel redden we het, en alle babyspullen zijn er nog.

Ik ben echt even radeloos. Mijn lijf is ook hartsikke zwanger: misselijk, draaierig, en broeken zitten nu al te strak (net 5 weken zwanger)....

Mijn hart wil het houden, maar wil het wel samen met mijn man doen....

Wie heeft ervaringen, tips enz???
Alle reacties Link kopieren
@mon-beam: er worden hier wel degelijk condooms gebruikt in de vruchtbare periode.
Kind 1 is op een natuurlijke manier onstaan, De andere 2 met hulp vanwege chemo's
Alle reacties Link kopieren
Het juiste om te doen ligt bij jullie veel dieper.

Ik lees dat de komst van dit kind jouw wens is en daarbij "mag ik ook een keer mn zin krijgen, hij mag alles. ."

Het klinkt in mijn ogen heel ongezond.
Het beste om te doen is eens een heel goed gesprek aan te gaan en ook ruimte te vragen voor jouw ontwikkeling in deze relatie.

Over 15 jaar ben je van het zorgen af (het lijkt mij gezonder voor jullie dat dit kind er niet komt) en moet jullie relatie toch ook goed zijn om samen door te kunnen.
Alle reacties Link kopieren
@Because: In wat je schrijft zit een (grote) kern van waarheid. Dit kindje is voor mij welkom en inderdaad ' mag ik ook een keer mijn zin krijgen, hij mag alles...
Ben daar ook eerlijk in.
Maar..... Dan wil ik het dus niet, of liever gezegd, daar wil ik een kind niet mee opzadelen. Dat is iets tussen mij en mijn partner. Dus of hij gaat er, uit zichzelf, achter staan, of het kindje komt niet. Ik ga niet pleasen. Maar hoop dat hij wel het besef krijgt, door de gesprekken die we nu voeren, dat hij zijn verantwoordelijkheid moet nemen. Voor het gezin dat er is en dat er niet meer moet komen. Ik merk wel dat hij inmiddels al actiever is met de opvoeding. Dat hij daarin echt zijn best doet. Maar het besef hoeveel ruimte hij krijgt, is een lastige. Daarnaast heb ik niet zo heel veel behoefte aan dingen. Af en toe een boek lezen is fijn. Gewoon even niets of even alleen shoppen. Vriendinnen heb ik zeker wel, afspreken doen we nu onder schooltijd. Mijn beste vriendinnetje is op de hoogte en snapt mij maar hem (gelukkig) ook.
Jongens wat is dit lastig.......
Alle reacties Link kopieren
@Because: In wat je schrijft zit een (grote) kern van waarheid. Dit kindje is voor mij welkom en inderdaad ' mag ik ook een keer mijn zin krijgen, hij mag alles...
Ben daar ook eerlijk in.
Maar..... Dan wil ik het dus niet, of liever gezegd, daar wil ik een kind niet mee opzadelen. Dat is iets tussen mij en mijn partner. Dus of hij gaat er, uit zichzelf, achter staan, of het kindje komt niet. Ik ga niet pleasen. Maar hoop dat hij wel het besef krijgt, door de gesprekken die we nu voeren, dat hij zijn verantwoordelijkheid moet nemen. Voor het gezin dat er is en dat er niet meer moet komen. Ik merk wel dat hij inmiddels al actiever is met de opvoeding. Dat hij daarin echt zijn best doet. Maar het besef hoeveel ruimte hij krijgt, is een lastige. Daarnaast heb ik niet zo heel veel behoefte aan dingen. Af en toe een boek lezen is fijn. Gewoon even niets of even alleen shoppen. Vriendinnen heb ik zeker wel, afspreken doen we nu onder schooltijd. Mijn beste vriendinnetje is op de hoogte en snapt mij maar hem (gelukkig) ook.
Jongens wat is dit lastig.......
Nou ja, gewoon houden dan. Je man leidt zijn eigen leven en jij ook dus wat maakt het dan uit wat hij ervan vindt? Je bent alleenstaande moeder met een vent in huis.
Snowpink schreef:
18-02-2019 15:44
Nou ja, gewoon houden dan. Je man leidt zijn eigen leven en jij ook dus wat maakt het dan uit wat hij ervan vindt? Je bent alleenstaande moeder met een vent in huis.
Wat een onnodige nare reactie, daar heeft TO helemaal niets aan.

TO: Praat goed met je man hierover zou ik zeggen, voordat je straks wel echt alleenstaande moeder word van 4 kinderen omdat hij eigenlijk niet wilde en de schuld bij jou neer gaat leggen, dat gun ik je niet! Ik snap wel dat het een hele moeilijke beslissing is, maar goed communiceren lijkt me essentieel! Hoop echt dat jullie eruit komen.
Alle reacties Link kopieren
@Lidl's-Annie-Aardbei: Dank voor je reactie. Dat we er uit komen is zeker. En dat ik alleen verder ga als alleenstaande moeder zie ik gelukkig niet gebeuren. Maar het is inderdaad een hele moeilijke beslissing

Het is fijn dat er zo snel reacties zijn gekomen. De een wat fijner en nuttig dan de ander, maar dat is het risico. Ik heb wel ingezien dat mjin man vooral bang is, om dat wat we nu samen hebben weer kwijt te raken. Namelijk een vrouw die meer tijd maar vooral rust heeft voor hem. Echt weer contact in plaats van steeds zorgen.

Het bliljft lastig. Inmiddels tikt de tijd en verandert mijn lijf snel wat betekent dat ik er de hele tijd mee wordt geconfronteerd. Dat maakt het moeilijk om even los te laten.....
Alle reacties Link kopieren
Het gevoel dat jij ook eens iets mag of wil snap ik heel goed. Het lijkt me alleen ontzettend onverstandig om dat uit te gaan oefenen via een zwangerschap en kind. Ik zou daar toch echt een andere zaak voor uitkiezen.
Alle reacties Link kopieren
To, veel succes en sterkte met de beslissing. Zo te horen is het een lastige situatie.
Misschien is het inderdaad ook een goed moment om bepaalde zaken in jullie relatie te bespreken. Jij bent ook belangrijk en hebt ook recht op vrijheden/tijd voor jezelf. Je bent samen een team. Succes!
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
Charly77 schreef:
19-02-2019 07:59
@Lidl's-Annie-Aardbei: Dank voor je reactie. Dat we er uit komen is zeker. En dat ik alleen verder ga als alleenstaande moeder zie ik gelukkig niet gebeuren. Maar het is inderdaad een hele moeilijke beslissing
Ik heb je een privé bericht gestuurd!
Alle reacties Link kopieren
Even een update:na veel en lange gesprekken met veel emoties, met een week waarin ik dacht dat welke keuze ik ook maakte, mijn relatie het niet zou overleven,hebben we besloten dat, mits gezond, het welkom is. Het is nog erg wennen, maar het is goed. We hebben beide onze momenten van twijfel, maar meer momenten dat we er naar uitkijken.

Dank voor jullie tijd om te reageren!!!!
Alle reacties Link kopieren
Wat fijn dat je nog even van je laat horen en dat de beslissing is gevallen . Maak er het beste van, ik hoop dat jullie blijven praten en ik gun jou ook je vrijheid en ontwikkeling.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het heel dapper en stoer van je dat je dit kindje laat komen. Fijne zwangerschap gewenst!
Alle reacties Link kopieren
@charley77 ik heb je een privé berichtje gestuurd

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven