Groot Gezin... Wishfull thingking??

Maar hoe zit dat met studies Baukje, kunnen jullie dat straks bekostigen als ze een opleiding (gaan) doen?

Ik ben zelf opgegroeid in een groot gezin, 6 kinderen en soms ook meer (crisisopvang). We waren alles behalve rijk, mijn ouders hebben allebei een beroep waarin toen bijna geen banen te vinden waren, mijn vader had af en toe even werk en dan weer perioden niet. Mijn jeugd was een feest. Ik ben niets tekort gekomen, al had ik veel niet wat andere kinderen wel hadden (aan duur speelgoed, of merkkleding, kabeltv of weet ik wat). Ik had wel áltijd broertjes en zusjes om me heen en samen vermaakten we ons prima. We hebben allemaal muziekles gehad en verschillende hobbies mogen doen. Onze kleding kwam vaak uit de familie of van de kringloop.

En in plaats van bij de tv of achter de spelcomputer te zitten gingen we er op uit, picknicken, het bos in, naar het strand, stukken fietsen, roeien. Ik heb er eigenlijk alleen maar goede herinneringen aan en we zijn nog steeds een hechte club, we zien elkaar zeker elke week.

Soms vraag ik me wel eens af hoe mijn ouders het allemaal voor elkaar hebben gekregen, en het is echt wel eens moeilijk geweest (bijvoorbeeld toen er waardevolle dingen verkocht moesten worden omdat er even echt geen geld was), maar als kinderen hebben wij daar geen last van gehad. En een jeugd zoals ik gehad heb wens ik iedereen toe.

Wat een rara beredenering TO,

moeten wij als samenleving dan opdraaien voor jouw kinderwens?



Al je zes kinderen te duur vindt omdat je ze niet kan geven wat jij belangrijk vind(Sport,Zwemles (waar op scholen word bezuinigt), Studeren later ,Vakanties ,Leuke kleding , jezelf/man onderhouden) moet je of zorgen dat je een hoger inkomen hebt of minder kinderen op de wereld zetten. Het is een persoonlijke keuze he!



Geen rocket science, me dunkt

Nou met deze vvd zou ik t niet doen.. Slaap je zo met 8 man onder de brug

quote:iones schreef op 02 november 2012 @ 18:30:

Maar hoe zit dat met studies Baukje, kunnen jullie dat straks bekostigen als ze een opleiding (gaan) doen?Met de huidige ontwikkelingen zullen de kinderen vast en zeker een studie schuld op gaan bouwen. Maar ze hebben dus wel de mogelijkheid om te gaan studeren. De oudste twee zijn afgestudeerd, de derde begint volgend jaar aan een hbo opleiding en de vierde gaat het jaar later naar de universiteit. De andere vier gaat nog even duren. We springen bij waar we bij kunnen springen maar dan nog zullen ze ook in zichzelf moeten investeren. Maar daar ben ik zelf destijds ook niet slechter van geworden. Kom zelf ook uit een groot gezin en heb vanaf mijn 18de grotendeels zelf mijn boontjes moeten doppen-maar toch ook gewoon een universitaire studie af kunnen ronden (met de nodige studieschuld-dat dan weer wel).

quote:123julia123 schreef op 02 november 2012 @ 16:57:

Hartelijk dank voor jullie eerlijke en meedenkende antwoorden!!



Julie bevestigen eigelijk wat ik allang wist..



Ik ben nu thuisblijfmoeder van 2 jonge kinderen, man verdiend modaal. Vind het nu al lastig om rond te komen. En we hebben geen eens een groot huis.



Ik vind 2 prima en het idee van een groot gezin loslaten hoort erbij...



Loslaten lukt niet altijd vanzelf. In mijn hoofd wel, maar soms komt het best weer even hard aan dat er hier 'maar' drie rond lopen.



Wilde zelf altijd graag vier kinderen als ik later groot was. Wilde ook jong moeder worden. Door vruchtbaarheidsproblemen kwam de eerste pas toen ik 30+ was. Na de tweede heel lang gedubt. Was goed zo, zwanger worden, zwanger zijn, was niet echt voor mij weggelegd. Evenals bevallen, toch geïnformeerd voor nog een derde IVF en toe spontaan derde gekregen. Twee keer IVF, twee miskramen en een spongtaan derde kind, ik was 36+ het was goed zo. En dan toch bij het lezen van een topic als dit of andere verhalen over grote gezinnen kan het me weer even aanvliegen, voelt mijn gezin wel af maar niet compleet.

quote:123julia123 schreef op 02 november 2012 @ 14:25:

Het is in mijn ogen niet te betalen om meer dan 2 kinderen te nemen en alles doen wat normaal is hier.



Volgens mij zit hier de kneep. Want wie bepaalt dan wat "normaal is hier"?



Wij hebben 4 (inmiddels volwassen) kids. Best soms ook financieel zwaar gezeten maar we (gelukkig de kids ook) kijken allemaal terug op een hele fijne tijd samen.

De "wijsheid" zit hem in het aanpassen. Wij hebben gelukkig ook plezier kunnen hebben als het geld er even wat minder was. Maar als je van jezelf weet dat je altijd luxe nodig hebt, tja dan zou ik er niet voor gaan. Bij ons heeft het, gelukkig, altijd gezeten in plezier, gezelligheid, avontuur, etc. We zijn zelfs dik 8 jaar geleden met z'n allen geëmigreerd, ook hier weer veel avontuur en de kids vonden het allemaal geweldig. We hebben gewoon heel veel plezier met elkaar.

quote:mara2 wrote on 02 November 2012 @ 15:14:

Er zijn altijd wel potjes en vergoeding die je kan aanvragen.





De instelling zou nou juist moeten zijn dat je het zónder steun redt hoor. Maar een uitkeringstrekker is een viezerik. Tja...

quote:elninjoo schreef op 02 november 2012 @ 15:54:

[...]



De werkende bevolking wordt steeds meer uitgeknepen en dan zou het geld naar mensen moeten met 'n uit de hand gelopen kinderhobby?





Het was een beetje sarcastisch bedoelt. Het aantal kinderen wat je kunt betalen naar mijn idee. En ook nog als er iemand weg valt.

Ik zou het eng vinden als mijn man er niet meer is en je zit met een groot gezin. Maar dat is persoonlijk ik ben een angsthaas.