Entertainment
alle pijlers
Into the wild
maandag 18 januari 2010 om 22:43
dinsdag 19 januari 2010 om 09:27
Idd een heel mooie film. Heb m in 2007 in de bios van Antwerpen gezien als een van de eerste dagjes weg met m'n partner. Daarom nog een beetje extra speciaal.
Maar het is niet de beste film ever, vind ik. Het is een mooi idee, maar ik houd wel van een bovennatuurlijk element wat je aan het denken zet, zoals in The Matrix.
Maar het is niet de beste film ever, vind ik. Het is een mooi idee, maar ik houd wel van een bovennatuurlijk element wat je aan het denken zet, zoals in The Matrix.
dinsdag 19 januari 2010 om 10:17
dinsdag 19 januari 2010 om 10:18
quote:Klontje schreef op 18 januari 2010 @ 23:30:
Off-topic: de foto van jouw avatar zomerfreak, is die van Sally Mann? Haar foto's vind ik ook erg tot nadenken aanzettend en ontroerend. Heb je de documentaire over haar wel eens gezien? Is ook een aanrader!Ja inderdaad! Sally Mann, ik heb de docu niet gezien. Die zet ik dus ook op mijn lijstje. Dankje. De foto's spraken me wel erg aan ja.
Off-topic: de foto van jouw avatar zomerfreak, is die van Sally Mann? Haar foto's vind ik ook erg tot nadenken aanzettend en ontroerend. Heb je de documentaire over haar wel eens gezien? Is ook een aanrader!Ja inderdaad! Sally Mann, ik heb de docu niet gezien. Die zet ik dus ook op mijn lijstje. Dankje. De foto's spraken me wel erg aan ja.
dinsdag 19 januari 2010 om 10:32
Ook ik vond het een mooie film.Ik weet nog toen ik 'm gezien had in het filmhuis ging ik daar met een heel raar gevoel weg. Had met wat dingen van herkenning te maken denk ik.
Heb het boek en de soundtrack ook. (Oh en zelfs een poster aan de muur). Soundtrack redelijk vaak gedraaid, was lekker om soms even bij weg te dromen. Het boek vond ik een beetje tegenvallen op een of andere manier.
De rest van de boeken die genoemd worden in de film/boek heb ik inmiddels ook wel gelezen. Paar kende ik wel, andere heb ik speciaal gekocht om ze te lezen om het hele geheel beter te plaatsen of iets (ik weet het ook niet precies).
Maar het blijft een mooi verhaal/film, ondanks de 'tragedie'.
Heb het boek en de soundtrack ook. (Oh en zelfs een poster aan de muur). Soundtrack redelijk vaak gedraaid, was lekker om soms even bij weg te dromen. Het boek vond ik een beetje tegenvallen op een of andere manier.
De rest van de boeken die genoemd worden in de film/boek heb ik inmiddels ook wel gelezen. Paar kende ik wel, andere heb ik speciaal gekocht om ze te lezen om het hele geheel beter te plaatsen of iets (ik weet het ook niet precies).
Maar het blijft een mooi verhaal/film, ondanks de 'tragedie'.
woensdag 20 januari 2010 om 12:39
Ik heb die film ook in de bios gezien in 2007 en het liet me daarna ook niet los. Heb heel lang nagedacht over dit verhaal en ook daarna het boek gelezen.
Ik weet ook niet precies wat er zo fascinerend aan is, maar op een of andere manier...
Ik denk toch dat idee van je compleet los maken van de maatschappij. Het lijkt me doodeng om je helemaal af te zonderen en alleen in die ruige natuur van alaska te zitten.
Ik vond die filmposter ook heel erg mooi, ben er nog wel eens naar opzoek geweest, maar heb hem nooit gekocht. Stom eigenlijk.
Ik weet ook niet precies wat er zo fascinerend aan is, maar op een of andere manier...
Ik denk toch dat idee van je compleet los maken van de maatschappij. Het lijkt me doodeng om je helemaal af te zonderen en alleen in die ruige natuur van alaska te zitten.
Ik vond die filmposter ook heel erg mooi, ben er nog wel eens naar opzoek geweest, maar heb hem nooit gekocht. Stom eigenlijk.
woensdag 20 januari 2010 om 14:06
Wat ik wel mooi was, vond ik eignelijk zijn eigen conclusie over wat je nou gelukkig maakt, of wat belangrijk is in het leven. Het delen met anderen (maar dat wist ik eignelijk al ). Weet niet meer precies hoe hij het zei.
Ben trouwens zelf een bofkont dat ik ever een tijd naar Alaska mag voor werk, maar het in mijn eentje afzonderen, dat trekt me dan weer helemaal niet. Absoluut niet. Kan goed alleen zijn hoor, daar niet van. Maar waar ik ook gewoond en gewerkt heb, het zijn voor mij de mensen die het bijzonder maken.
Ben trouwens zelf een bofkont dat ik ever een tijd naar Alaska mag voor werk, maar het in mijn eentje afzonderen, dat trekt me dan weer helemaal niet. Absoluut niet. Kan goed alleen zijn hoor, daar niet van. Maar waar ik ook gewoond en gewerkt heb, het zijn voor mij de mensen die het bijzonder maken.
woensdag 20 januari 2010 om 14:13
quote:heejhallo schreef op 19 januari 2010 @ 00:58:
Mooie film, mooie muziek, heb er van genoten, maar eerlijk gezegd vond ik de hoofdrolspeler, de rol dus he, niet de acteur, zo pretentieus en irritant overkomen.
Heeft wat je van de hoofdpersoon vond je mening over de film beïnvloedt? Voor mij hoeven de personages niet sympathiek te zijn om een film of boek mooi of goed te vinden.
Dat is zo opvallend bij Kluun: "ik vond het boek echt waardeloos, want die hoofpersoon is een lul", zeggen veel mensen. Voor mij heeft dat niets met elkaar te maken.
Mooie film, mooie muziek, heb er van genoten, maar eerlijk gezegd vond ik de hoofdrolspeler, de rol dus he, niet de acteur, zo pretentieus en irritant overkomen.
Heeft wat je van de hoofdpersoon vond je mening over de film beïnvloedt? Voor mij hoeven de personages niet sympathiek te zijn om een film of boek mooi of goed te vinden.
Dat is zo opvallend bij Kluun: "ik vond het boek echt waardeloos, want die hoofpersoon is een lul", zeggen veel mensen. Voor mij heeft dat niets met elkaar te maken.
woensdag 20 januari 2010 om 22:37
quote:nostradame schreef op 20 januari 2010 @ 14:13:
[...]
Heeft wat je van de hoofdpersoon vond je mening over de film beïnvloedt? Voor mij hoeven de personages niet sympathiek te zijn om een film of boek mooi of goed te vinden.
Dat is zo opvallend bij Kluun: "ik vond het boek echt waardeloos, want die hoofpersoon is een lul", zeggen veel mensen. Voor mij heeft dat niets met elkaar te maken.
Ligt er aan. Wel interessant dat je dit vraagt en ik begrijp je vraag. Ik denk dat ik juist vaak het knap vind als een regiseur een 'lul' toch sympathiek weet te maken. Of in ieder geval dat je als kijker aan zijn/haar zijde staat. Maar wellicht dat dat ook nu een ingesleten verwachting is als ik een film kijk. De hoofpersoon is een held, of ondergaat een drama waardoor ik moet hem/haar meevoel. Eerlijk gezegd weet ik dus niet of het uit mijn verwachtingspatroon naar (holywood)films komt, of dat ik deze rol gewoon niet sympathiek vond.
De film heeft wel indruk op me gemaakt hoor, maar niet uit een 'oh wat kanp dat iemand dat aandurft' gevoel. Ik vond vooral de interacties die hij met de mensen die hij tegenkwam interessant. Die man die aan leerbewerking deed, of de boer waar hij een tijd werkte (die rol van Vince Vaugh) Dat in je eentje overleven, daar heb ik niet zoveel mee (ook al was het landschap prachtig neergezet natuurlijk, ook daarom kan ik een film waarderen). Weet niet waar dat door komt. Heb ook niet veel met mensen die een bergbeklimrecord neerzetten, dat soort dingen doen me weinig als het niet in de context van andere mensen staat. Een film (of documantaire of krantenbericht of whatever) over iemand die vrijwillig al 15 jaar elke vrijdag soep uitdeelt aan de daklozen in haar buurt doet me meer. Weet niet of dat goed uitlegt wat ik bedoel.
Nu mag iedereen er natuurlijk uithalen wat hij of zij wil hoor, maar dat was mijn ervaring met deze film. Misschien moet ik hem nog eens kijken (Trouwens, ik vond hem wel een lekker ding )
[...]
Heeft wat je van de hoofdpersoon vond je mening over de film beïnvloedt? Voor mij hoeven de personages niet sympathiek te zijn om een film of boek mooi of goed te vinden.
Dat is zo opvallend bij Kluun: "ik vond het boek echt waardeloos, want die hoofpersoon is een lul", zeggen veel mensen. Voor mij heeft dat niets met elkaar te maken.
Ligt er aan. Wel interessant dat je dit vraagt en ik begrijp je vraag. Ik denk dat ik juist vaak het knap vind als een regiseur een 'lul' toch sympathiek weet te maken. Of in ieder geval dat je als kijker aan zijn/haar zijde staat. Maar wellicht dat dat ook nu een ingesleten verwachting is als ik een film kijk. De hoofpersoon is een held, of ondergaat een drama waardoor ik moet hem/haar meevoel. Eerlijk gezegd weet ik dus niet of het uit mijn verwachtingspatroon naar (holywood)films komt, of dat ik deze rol gewoon niet sympathiek vond.
De film heeft wel indruk op me gemaakt hoor, maar niet uit een 'oh wat kanp dat iemand dat aandurft' gevoel. Ik vond vooral de interacties die hij met de mensen die hij tegenkwam interessant. Die man die aan leerbewerking deed, of de boer waar hij een tijd werkte (die rol van Vince Vaugh) Dat in je eentje overleven, daar heb ik niet zoveel mee (ook al was het landschap prachtig neergezet natuurlijk, ook daarom kan ik een film waarderen). Weet niet waar dat door komt. Heb ook niet veel met mensen die een bergbeklimrecord neerzetten, dat soort dingen doen me weinig als het niet in de context van andere mensen staat. Een film (of documantaire of krantenbericht of whatever) over iemand die vrijwillig al 15 jaar elke vrijdag soep uitdeelt aan de daklozen in haar buurt doet me meer. Weet niet of dat goed uitlegt wat ik bedoel.
Nu mag iedereen er natuurlijk uithalen wat hij of zij wil hoor, maar dat was mijn ervaring met deze film. Misschien moet ik hem nog eens kijken (Trouwens, ik vond hem wel een lekker ding )
donderdag 21 januari 2010 om 09:06
Ja ik snap wel wat je bedoelt denk ik. Ik heb hetzelfde: ik was diep onder de indruk van de film: de beelden, de muziek, de mensen die hij tegenkomt.
Net als jij kijk ik niet op tegen de hoofdpersoon. Ik vind het niet knap of bewonderenswaardig dat hij in zijn eentje de wijde wereld in trekt. Eerder het tegengestelde: egoïstisch, arrogant. Het feit dat hij zijn ouders jaren in onzekerheid achterlaat. Als hij dat echtpaar tegenkomt wiens zoon ook is vertrokken smeekt ze hem zo'n beetje contact met zijn moeder op te nemen, maar hij doet er niets mee, trekt zich er niets van aan. Ik dacht terwijl ik keek heel vaak: bel nou even naar huis!
Jij zegt: dat in je eentje overleven, daar heb ik niet zoveel mee. Ik ook niet dus in de zin dat ik het bewonder. Maar ik heb me er wel enorrm over verwonderd. Daardoor is dit feit bij mij júist wat in de film zo'n indruk maakte en wat bleef hangen. Maar dus niet uit bewondering of sympathie voor de hoofdpersoon. Hoewel, als hij aan het einde beseft dat wat je meemaakt pas echt waarde heeft als je het kunt delen, daarmee werd hij in één klap toch sympathieker. En het verhaal extra schrijnend.
Net als jij kijk ik niet op tegen de hoofdpersoon. Ik vind het niet knap of bewonderenswaardig dat hij in zijn eentje de wijde wereld in trekt. Eerder het tegengestelde: egoïstisch, arrogant. Het feit dat hij zijn ouders jaren in onzekerheid achterlaat. Als hij dat echtpaar tegenkomt wiens zoon ook is vertrokken smeekt ze hem zo'n beetje contact met zijn moeder op te nemen, maar hij doet er niets mee, trekt zich er niets van aan. Ik dacht terwijl ik keek heel vaak: bel nou even naar huis!
Jij zegt: dat in je eentje overleven, daar heb ik niet zoveel mee. Ik ook niet dus in de zin dat ik het bewonder. Maar ik heb me er wel enorrm over verwonderd. Daardoor is dit feit bij mij júist wat in de film zo'n indruk maakte en wat bleef hangen. Maar dus niet uit bewondering of sympathie voor de hoofdpersoon. Hoewel, als hij aan het einde beseft dat wat je meemaakt pas echt waarde heeft als je het kunt delen, daarmee werd hij in één klap toch sympathieker. En het verhaal extra schrijnend.
