Over mijn lijk 2026
maandag 20 april 2026 om 22:57
Bij Jade Kops zie je ook wel dat ze het echt niet accepteert.
Zelf zou ik dat denk ik ook niet kunnen.
Misschien als ik echt heel veel ziekte/pijn zou krijgen van de kanker, dan hoop ik dat ik uiteindelijk zou denken: het is goed zo, laat mij maar gaan. Maar ik vrees dat ik strijdend en lijdend ten onder zou gaan.
dinsdag 21 april 2026 om 08:18
Precies,de nadruk erop is erg groot. Natuurlijk is het fijn dat ze de mooie momenten en leuke dingen delen voor het monument/herinnering maar ook de tranen,de boosheid,de angst hoort er ook allemaal bij...het mag er zijn. Ik zou zelf moeite hebben om het te accepteren.
madamebijoux wijzigde dit bericht op 21-04-2026 08:36
9.85% gewijzigd
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
dinsdag 21 april 2026 om 08:24
Ik lees Jade (ze is bevriend met Emma Kok die een maagverlamming heeft) wel eens op face-book en ja,ze accepteert het niet. Gisteren heb ik de eerste aflevering met mijn vriend gekeken. Een van de deelnemers,was dat Tycho?,zei ook dat hij het niet kon accepteren.Karrota schreef: ↑20-04-2026 22:57Bij Jade Kops zie je ook wel dat ze het echt niet accepteert.
Zelf zou ik dat denk ik ook niet kunnen.
Misschien als ik echt heel veel ziekte/pijn zou krijgen van de kanker, dan hoop ik dat ik uiteindelijk zou denken: het is goed zo, laat mij maar gaan. Maar ik vrees dat ik strijdend en lijdend ten onder zou gaan.
Madelief vierde haar 25e verjaardag. Er was een groot feest met veel mensen. Ze leek heel vrolijk maar we zien zelf alleen een gedeelte ervan. Achter de schermen zullen de deelnemers en hun naasten ook regelmatig angst en verdriet voelen. Bij Nicole zag ik ook al een een hoop tranen van haar wangen biggelen. Klote ziekte! Ben enorm blij dat mijn zus nu schoon is. Het accepteren lijkt me enorm moeilijk.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
dinsdag 21 april 2026 om 08:59
Ik heb wel de indruk dat ze iets minder de nadruk leggen op de 'sterke' en 'positieve' momenten.MadameBijoux schreef: ↑21-04-2026 08:18Precies,de nadruk erop is erg groot. Natuurlijk is het fijn dat ze de mooie momenten en leuke dingen delen voor het monument/herinnering maar ook de tranen,de boosheid,de angst hoort er ook allemaal bij...het mag er zijn. Ik zou zelf moeite hebben om het te accepteren.
Aan de andere kant: vaak vinden mensen eromheen het lastig om de ziekte af en toe te vergeten en kan ik me voorstellen dat het fijn is als er genoeg ruimte is voor de leuke dingen die er ook nog zijn.
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 21 april 2026 om 09:27
Het blijft een even heftig als prachtig programma en wat doet Tim het toch goed! Hoewel ik heus snap dat huisartsen echt niet alles kunnen voorzien, vind ik het telkens toch wel heftig om te horen/lezen wanneer iemand (soms meerdere keren) met klachten naar huis wordt gestuurd of pas na bijv 3 keer aandringen een doorverwijzing krijgt/men erachter komt dat die vage klachten uitgezaaide kanker blijkt te zijn.
dinsdag 21 april 2026 om 09:40
Ik heb natuurlijk ook pas een aflevering van dit seizoen gezien. Uiteraard is afleiding en de ziekte tussendoor vergeten ook fijn. Een mooi en heftig programma en ik vind dat Tim het goed presenteert.Solomio schreef: ↑21-04-2026 08:59Ik heb wel de indruk dat ze iets minder de nadruk leggen op de 'sterke' en 'positieve' momenten.
Aan de andere kant: vaak vinden mensen eromheen het lastig om de ziekte af en toe te vergeten en kan ik me voorstellen dat het fijn is als er genoeg ruimte is voor de leuke dingen die er ook nog zijn.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
maandag 27 april 2026 om 17:32
Maar die zat dan weer niet in dit programma.MadameBijoux schreef: ↑27-04-2026 17:27Mooie en treurige aflevering tegelijk. jade is vorige vrijdag overleden.![]()
One day everything will be fine. Or not. Either way.
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 33 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 28 april 2026 om 15:39
Ik heb ook jaaarenlang niet naar dit programma kunnen kijken... al die ellende. Heb ook wel therapie gehad.
Na 10+ jaar later haal ik juist wel troost uit dit programma. Herkenning.
En ook een soort acceptatie dat ziekte en de dood ook op jonge leeftijd bij het leven hoort.
dinsdag 28 april 2026 om 16:10
Tja, dat heb ik bij mijn eerste liefde gezien. Op 14-jarige leeftijd door de huisarts "gediagnosticeerd" met prikkelbaar darmsyndroom.Timetraveler schreef: ↑21-04-2026 09:27Hoewel ik heus snap dat huisartsen echt niet alles kunnen voorzien, vind ik het telkens toch wel heftig om te horen/lezen wanneer iemand (soms meerdere keren) met klachten naar huis wordt gestuurd of pas na bijv 3 keer aandringen een doorverwijzing krijgt/men erachter komt dat die vage klachten uitgezaaide kanker blijkt te zijn.
Naar de diëtist voor wat voedingstips en verder moest hij er maar mee leren leven.
Toen ik met 19 verkering met hem kreeg vroeg ik hoe dat nou eigenlijk bepaald was. Tja... er was destijds een ontlastingsonderzoek en een bloedtest gedaan waar niets uitkwam en hij had ook helemaal geen bloed of slijm bij de ontlasting of nachtelijke diarree o.i.d.
Toen heb ik aangedrongen dat hij toch eens een echo moest laten maken.
Want ik vond het toch maar gek, ik had namelijk een beste vriendin die ook PDS had, maar die zat echt niet 10x per dag op het toilet.
En ik vond het echt niet leuk dat ik soms wel 30 minuten ergens in de kou stond te wachten als we ergens hadden afgesproken, omdat hij zijn toiletbezoek nog niet kon afronden.
De huisarts lachte hem uit dat z'n vriendinnetje zo'n bijdehandje was.
Pas toen ik meekwam naar het gesprek en dreigde dat ik de verkering zou uitmaken, omdat ik niet kon leven met een partner die een intiemere relatie met z'n toiletpot had dan met mij, wilde hij de verwijzing wel uitschrijven... want de huisarts begon wel de ernst in te zien en dat deze jongen nu een volwassen vent aan het worden was en dit probleem hem erg zou gaan belemmeren als hij moest gaan werken en relaties op moest bouwen.
De MDL-arts draaide nog een keer met z'n ogen dat hij bij een begin twintiger een colonoscopie met roesje moest doen.
Jonger dan 45 zag hij ze echt niet, zei hij. Het zal waarschijnlijk zonde van ieders tijd zijn.
Nou het apparaat was net de endeldarm in of de arts viel al bijna van z'n stoel. Zoveel tumoren had hij nog nooit gezien.
De destijds 19-jarige eigenwijze ikke heeft daarmee z'n leven niet kunnen redden, maar wel met zo'n 10 jaar kunnen verlengen.
Maar uiteindelijk hebben die artsen gewoon volgens protocol gehandeld en reken ik ze echt niets aan.
Uiteindelijk is het ook gewoon hartstikke duur, medische zorg. En uitzonderingen op de regel hou je altijd.
dinsdag 28 april 2026 om 16:35
Ja klopt dat was ook wel m'n punt: Dat ik de diagnose die de huisarts destijds had gesteld echt wel begrijp, ook al bleek het niet te kloppen.
Je verwacht gewoon niet dat ik een jongen van 14 kanker heeft als daar geen aanwijzingen voor zijn, maar het was ook niet uitgesloten natuurlijk.
Het zou waarschijnlijk qua kosten ook niet te doen zijn om alle jonge mensen met ernstige darmklachten een colonoscopie te laten doen.
dinsdag 28 april 2026 om 18:12
PDS is ook een non-diagnose. Ik bedoel daar niet mee te zeggen dat de klachten niet echt zijn, maar dat het geen echte diagnose is. Het is een label die artsen geven als ze de oorzaak van de klachten niet kunnen vinden (en vaak ook niet genoeg onderzoek hebben gedaan). Patiënten accepteren het want zij hebben voor hun gevoel eindelijk een soort van diagnose. Terwijl het eigenlijk niets zegt en artsen hopen er vanaf te zijn. De daadwerkelijke oorzaak kan heel verschillend zijn en daarmee de klachten ook. Ik bleek bijvoorbeeld endometriose in mijn darmen te hebben.
dinsdag 28 april 2026 om 19:34
Non-diagnose of prullenbak-diagnose zou ik het nou niet willen noemen. Mijn huisarts noemt het een erkende chronische aandoening en het kan een impact op je leven hebben. De klachten verschillen per persoon. Artsen gebruiken strikte criteria (Rome IV-criteria ) om PDS te diagnosticeren op basis van het patroon van klachten. Het is uiteraard geen ziekte,infectie of ontsteking en tijdens een darm-of bloedonderzoek is er ook niets te zien. De oorzaak van PDS is onbekend. Het komt natuurlijk ook wel eens voor in sommige gevallen dat er te weinig onderzoek wordt gedaan. in mijn geval ben ik een paar jaar geleden wel goed onderzocht. Uiteraard snap ik wel dat het in sommige gevallen niet zo is en dat deze diagnose (PDS) soms te snel wordt gegeven terwijl verder onderzoek eigenlijk belangrijk is.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
dinsdag 28 april 2026 om 20:11
Ik bedoel ermee te zeggen dat het een containerbegrip is. Het is eigenlijk een erkenning met een naam voor mensen met darmklachten waarvan de oorzaak niet is gevonden. Maar pds is op zichzelf geen diagnose. Ik heb naar aanleiding van die 'diagnose' second opinion aangevraagd en veel onderzoeken laten doen. Toen bleek 'pds' endometriose te zijn. Dát is een diagnose. Als een arts 'pds' tegen je zegt, is dat eigenlijk de reden om verdere onderzoek te laten doen, want dan is het dus iets wat nog niet achterhaald is.
dinsdag 28 april 2026 om 20:28
Het is duidelijk,geen probleem. Mijn post was ook alleen een toevoeging. En PDS is inderdaad ook niet een diagnose zoals de Ziekte van Crohn of Colitis Ulcerosa etc... Fijn dat je na al die onderzoeken eindelijk die juiste diagnose hebt gekregen! Endometriose is erg onaangenaam en pijnlijk.
I didn't say tak. YOU said tak. Tak ah lah!
zaterdag 2 mei 2026 om 02:03
Kijk OML al vanaf seizoen 2... ik kan niet anders dan het kijken. Ik was 23jr toen mijn vader werd getroffen door kanker en hij amper 6 weken na diagnose overleed.. en was zelf 39 toen er een melanoom + mini uitzaaiing werd gevonden. Zal niet zeggen dat het programma mij steun geeft maar wel inzicht. En een gevoel van nederigheid tov het leven.
Ik vind het een mooi, waardevol programma. Dit is de realiteit van een groep jonge mensen die vaak onder de radar blijft omdat het zo confronterend is..
In de zorg heb ik juist veel oudere mensen in hun laatste fase mogen begeleiden. Ook heel naar, maar toch anders als je leven 'af' is.
Ik vind het een mooi, waardevol programma. Dit is de realiteit van een groep jonge mensen die vaak onder de radar blijft omdat het zo confronterend is..
In de zorg heb ik juist veel oudere mensen in hun laatste fase mogen begeleiden. Ook heel naar, maar toch anders als je leven 'af' is.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in