Geld & Recht
alle pijlers
Steeds minder te besteden
zaterdag 8 juni 2013 om 21:47
Vreemd eigenlijk. Toen ik nog studeerde en toen ik mijn eerste baantje had ging ik elk jaar skiën, maakte ik verre reizen, kocht ik gewoon elke maand kleren die ik leuk vond enzovoort.
Ik had me vroeger me iets anders voorgesteld dan nu ik minder dan toen vrij te besteden heb en het leven een stuk harder lijkt geworden.
Wat ik eigenlijk wil vragen of er meer vrouwen zijn die in de situatie zitten waarbij de leuke extra's langzaam maar zeker wat minder mogelijk worden.
Ik had me vroeger me iets anders voorgesteld dan nu ik minder dan toen vrij te besteden heb en het leven een stuk harder lijkt geworden.
Wat ik eigenlijk wil vragen of er meer vrouwen zijn die in de situatie zitten waarbij de leuke extra's langzaam maar zeker wat minder mogelijk worden.
zaterdag 8 juni 2013 om 23:57
quote:krokusje schreef op 08 juni 2013 @ 23:09:
Wij wonen ook in een rijtjeswoning. Hypotheek 177.000 en 2 jonge kinderen. Zijn zelf HBO-opgeleid. Samen werken we 8 dagen per week zeg maar. Maar we redden het meer dan prima.Stel je eens voor dat één van jullie twee ineens geen salaris meer heeft. Wat zou dat betekenen?
Wij wonen ook in een rijtjeswoning. Hypotheek 177.000 en 2 jonge kinderen. Zijn zelf HBO-opgeleid. Samen werken we 8 dagen per week zeg maar. Maar we redden het meer dan prima.Stel je eens voor dat één van jullie twee ineens geen salaris meer heeft. Wat zou dat betekenen?
zaterdag 8 juni 2013 om 23:59
quote:Exces schreef op 08 juni 2013 @ 23:23:
TO, heel herkenbaar.
Toen ik Man leerde kennen, had hij een salaris van fl. 1800,00. Daarvan kon hij een huis kopen, een leuke auto rijden en hij had gespaard, inrichten van het huis was ook geen probleem. Tel daarbij op; mijn salaris, spaargeld en weliswaar minder spannende auto, maar ik had hem toch maar.
Nu verdient Man omgerekend meer dan het salaris wat we toen met twee hadden. We hebben nog steeds twee auto´s maar die zijn beiden allesbehalve nieuw. Van zijn salaris worden alle rekeningen betaald en dan blijft er niet veel over. Mijn salaris gaat vervolgens op aan de slagroom op de cake. Maar vakanties zitten er al een paar jaar niet meer in. Laat ik het zo zeggen; we hebben steeds minder slagroom .
En dan kun je wel zeggen dat wasmachines en reizen goedkoper zijn geworden, feit is wel dat ik wekelijks boodschappen doe, reizen en wasmachines zijn geen wekelijkse/maandelijke kosten, dat zijn luxe artikelen. Eten is iets dat moet, vakantie niet.Herkenbaar
TO, heel herkenbaar.
Toen ik Man leerde kennen, had hij een salaris van fl. 1800,00. Daarvan kon hij een huis kopen, een leuke auto rijden en hij had gespaard, inrichten van het huis was ook geen probleem. Tel daarbij op; mijn salaris, spaargeld en weliswaar minder spannende auto, maar ik had hem toch maar.
Nu verdient Man omgerekend meer dan het salaris wat we toen met twee hadden. We hebben nog steeds twee auto´s maar die zijn beiden allesbehalve nieuw. Van zijn salaris worden alle rekeningen betaald en dan blijft er niet veel over. Mijn salaris gaat vervolgens op aan de slagroom op de cake. Maar vakanties zitten er al een paar jaar niet meer in. Laat ik het zo zeggen; we hebben steeds minder slagroom .
En dan kun je wel zeggen dat wasmachines en reizen goedkoper zijn geworden, feit is wel dat ik wekelijks boodschappen doe, reizen en wasmachines zijn geen wekelijkse/maandelijke kosten, dat zijn luxe artikelen. Eten is iets dat moet, vakantie niet.Herkenbaar
zondag 9 juni 2013 om 00:00
Ik denk dat de zorgkosten een oorzaak zijn.
12 jaar geleden, net voor de euro betaalden wij rond de 40 gulden voor het hele gezin van 5 personen.
Nu zijn we met 3 personen ca 450 euro pm kwijt, en dan nog eigen risico van 350 pp per jaar.
We zijn wel wat meer gaan verdienen, maar niet dat grote verschil.
En verder zijn natuurlijk ook de prijzen fors gestegen.
Een lekker stukje vlees voor 3 is al gauw tegen de 10 euro.
Kan me niet herinneren dat ik vroeger voor 22 gulden vlees kocht voor 1 dag.
12 jaar geleden, net voor de euro betaalden wij rond de 40 gulden voor het hele gezin van 5 personen.
Nu zijn we met 3 personen ca 450 euro pm kwijt, en dan nog eigen risico van 350 pp per jaar.
We zijn wel wat meer gaan verdienen, maar niet dat grote verschil.
En verder zijn natuurlijk ook de prijzen fors gestegen.
Een lekker stukje vlees voor 3 is al gauw tegen de 10 euro.
Kan me niet herinneren dat ik vroeger voor 22 gulden vlees kocht voor 1 dag.
Wees jezelf, er zijn al anderen genoeg
zondag 9 juni 2013 om 00:06
Marcella, zoals al eerder werd geschreven werd vroeger een groter deel van het inkomen aan voeding uitgegeven. Dus dat van dat vlees, dat klopt niet. En ja, zorg kost nu meer voor mensen die vroeger ziekenfondsverzekerd waren, dat klopt. Maar of dat nou het gevoel van TO verklaard...
TO, je zegt dat je het ziet bij iedereen die gescheiden is. Weet je, de generatie van je ouders, hoeveel vrouwen hadden toen willen scheiden maar konden het zich niet veroorloven? En bleven dus maar ongelukkig zijn met hun partner, omdat ze dan wel konden wonen en zo?
Ik denk echt dat het aan onze hoge levensstandaard ligt dat je dit zo voelt.
TO, je zegt dat je het ziet bij iedereen die gescheiden is. Weet je, de generatie van je ouders, hoeveel vrouwen hadden toen willen scheiden maar konden het zich niet veroorloven? En bleven dus maar ongelukkig zijn met hun partner, omdat ze dan wel konden wonen en zo?
Ik denk echt dat het aan onze hoge levensstandaard ligt dat je dit zo voelt.
zondag 9 juni 2013 om 00:08
quote:marcellav schreef op 09 juni 2013 @ 00:00:
Ik denk dat de zorgkosten een oorzaak zijn.
12 jaar geleden, net voor de euro betaalden wij rond de 40 gulden voor het hele gezin van 5 personen.
Nu zijn we met 3 personen ca 450 euro pm kwijt, en dan nog eigen risico van 350 pp per jaar.
We zijn wel wat meer gaan verdienen, maar niet dat grote verschil.
En verder zijn natuurlijk ook de prijzen fors gestegen.
Een lekker stukje vlees voor 3 is al gauw tegen de 10 euro.
Kan me niet herinneren dat ik vroeger voor 22 gulden vlees kocht voor 1 dag.
Ha, nee, echt niet.
Ik had een tijd terug een condoleance kaart nodig. Die kostte 2,95. Is bijna 7 gulden. Als mij iemand 10 jaar geleden verteld had dat ik ooit 7 gulden zou uitgeven voor een stukje karton, had ik hem hartelijk uitgelachen hoor.
Kop koffie, 1,50. Heb je goedkope koffie. Is 3,30. Voor dat geld kreeg je er tien jaar geleden slagroom bij.
Ik kan me nog goed herinneren dat ik voor Dochter een broek kocht bij de wibra. Een paarse jeans, die pastte perfect bij een bepaalde trui. Kostte 10 gulden. Een jaar later was de broek te klein maar de trui niet. Bij de wibra lag nog exact dezelfde broek. Voor 10 euro.
Inflatie? Tuuuuuuuuurlijk.
Ik denk dat de zorgkosten een oorzaak zijn.
12 jaar geleden, net voor de euro betaalden wij rond de 40 gulden voor het hele gezin van 5 personen.
Nu zijn we met 3 personen ca 450 euro pm kwijt, en dan nog eigen risico van 350 pp per jaar.
We zijn wel wat meer gaan verdienen, maar niet dat grote verschil.
En verder zijn natuurlijk ook de prijzen fors gestegen.
Een lekker stukje vlees voor 3 is al gauw tegen de 10 euro.
Kan me niet herinneren dat ik vroeger voor 22 gulden vlees kocht voor 1 dag.
Ha, nee, echt niet.
Ik had een tijd terug een condoleance kaart nodig. Die kostte 2,95. Is bijna 7 gulden. Als mij iemand 10 jaar geleden verteld had dat ik ooit 7 gulden zou uitgeven voor een stukje karton, had ik hem hartelijk uitgelachen hoor.
Kop koffie, 1,50. Heb je goedkope koffie. Is 3,30. Voor dat geld kreeg je er tien jaar geleden slagroom bij.
Ik kan me nog goed herinneren dat ik voor Dochter een broek kocht bij de wibra. Een paarse jeans, die pastte perfect bij een bepaalde trui. Kostte 10 gulden. Een jaar later was de broek te klein maar de trui niet. Bij de wibra lag nog exact dezelfde broek. Voor 10 euro.
Inflatie? Tuuuuuuuuurlijk.
zondag 9 juni 2013 om 00:12
quote:dymo9 schreef op 09 juni 2013 @ 00:06:
TO, je zegt dat je het ziet bij iedereen die gescheiden is. Weet je, de generatie van je ouders, hoeveel vrouwen hadden toen willen scheiden maar konden het zich niet veroorloven? En bleven dus maar ongelukkig zijn met hun partner, omdat ze dan wel konden wonen en zo?
Ik denk echt dat het aan onze hoge levensstandaard ligt dat je dit zo voelt.Je hebt natuurlijk gelijk dat vroeger gewoon bijna niet gescheiden werd door sociale druk en dat vrouwen financieel afhankelijk waren van hun man.
Maar vergeet niet dat een vergelijkbare baan toen dus voor twee mensen genoeg was en nu voor één. Die hogere levensstandaard komt voor het grootste deel op het conto van de echtgenotes die zijn gaan werken.
TO, je zegt dat je het ziet bij iedereen die gescheiden is. Weet je, de generatie van je ouders, hoeveel vrouwen hadden toen willen scheiden maar konden het zich niet veroorloven? En bleven dus maar ongelukkig zijn met hun partner, omdat ze dan wel konden wonen en zo?
Ik denk echt dat het aan onze hoge levensstandaard ligt dat je dit zo voelt.Je hebt natuurlijk gelijk dat vroeger gewoon bijna niet gescheiden werd door sociale druk en dat vrouwen financieel afhankelijk waren van hun man.
Maar vergeet niet dat een vergelijkbare baan toen dus voor twee mensen genoeg was en nu voor één. Die hogere levensstandaard komt voor het grootste deel op het conto van de echtgenotes die zijn gaan werken.
zondag 9 juni 2013 om 00:25
Ik had het tijdens mijn studententijd ook heel goed. Ik kreeg een ouderbijdrage maar had ook een heel lucratief bijbaantje (3 avonden in de week bij een verzekeraar met een CAO salaris en onregelmatigheidstoeslag).
Ik ging als student regelmatig uit eten, was lid van een vereniging, ging veel uit, kocht een winterjas van 500,-, at verse filet americain en tonijnsalade op mijn broodjes als ik al niet lunchte in de universiteitskantine. Ging na mijn afstuderen een maand naar China. En ik stond maximaal rood. Wat kon het schelen, later ging ik toch veel verdienen.
En bij mijn eerste baan zette ik dat uitgavenpatroon voort plus nog een schep er bovenop zodat ik ook toen ik werkte nog heel lang rood stond.
Nu ben ik volwassen en wijzer en heb grote mensen-uitgaven. Dus gevoelsmatig minder te besteden. Maar in plaats van rood staan heb ik spaargeld.
Ik ging als student regelmatig uit eten, was lid van een vereniging, ging veel uit, kocht een winterjas van 500,-, at verse filet americain en tonijnsalade op mijn broodjes als ik al niet lunchte in de universiteitskantine. Ging na mijn afstuderen een maand naar China. En ik stond maximaal rood. Wat kon het schelen, later ging ik toch veel verdienen.
En bij mijn eerste baan zette ik dat uitgavenpatroon voort plus nog een schep er bovenop zodat ik ook toen ik werkte nog heel lang rood stond.
Nu ben ik volwassen en wijzer en heb grote mensen-uitgaven. Dus gevoelsmatig minder te besteden. Maar in plaats van rood staan heb ik spaargeld.
zondag 9 juni 2013 om 00:29
Iemand hier zei dat er 10% werd en wordt uitgegeven aan eten. Ik denk dat dat misschien opgaat bij mensen die 2000 of meer netto binnenhalen, maar bij de rest niet.
Bij de rest (en ook bij de 2000 netto) ligt het percentage hoger, ook als je de hele week limonade of water drinkt en op vrijdagavond 2 glaasjes cola.
Vroeger hadden we geen auto maar een fiets, we gingen nooit op vakantie. De telefoon stond er denk ik voor de sier want ik heb er nooit iemand mee zien bellen.
Een computer hadden we niet, de televisie stond maximaal 3 uur per dag aan in de avond, waarvan ik een half uur mee mocht kijken.
Een dagje uit was een picknick in het bos met kleffe boterhammen uit een zakje, waardoor de hagelslag tegen de middag al gesmolten was. Wat heb ik daar van genoten!
Een traktatie op school bestond uit een appel. Tegenwoordig moet dat een rondje macdonalds zijn geloof ik.
Speelgoed kwam met kerst en verjaardagen tweedehands binnen, net als kleding. Douchen om de dag, heel snel. En de andere dag werd er gewassen aan de wastafel.
Op clubs en sporten zat ik niet, maar ik speelde altijd veel buiten en bewoog daardoor voldoende.
Nu willen we allemaal zo veel, gewoon omdat het kan. Het kan niet altijd. En daar kiezen we gedeeltelijk zelf voor.
Bij de rest (en ook bij de 2000 netto) ligt het percentage hoger, ook als je de hele week limonade of water drinkt en op vrijdagavond 2 glaasjes cola.
Vroeger hadden we geen auto maar een fiets, we gingen nooit op vakantie. De telefoon stond er denk ik voor de sier want ik heb er nooit iemand mee zien bellen.
Een computer hadden we niet, de televisie stond maximaal 3 uur per dag aan in de avond, waarvan ik een half uur mee mocht kijken.
Een dagje uit was een picknick in het bos met kleffe boterhammen uit een zakje, waardoor de hagelslag tegen de middag al gesmolten was. Wat heb ik daar van genoten!
Een traktatie op school bestond uit een appel. Tegenwoordig moet dat een rondje macdonalds zijn geloof ik.
Speelgoed kwam met kerst en verjaardagen tweedehands binnen, net als kleding. Douchen om de dag, heel snel. En de andere dag werd er gewassen aan de wastafel.
Op clubs en sporten zat ik niet, maar ik speelde altijd veel buiten en bewoog daardoor voldoende.
Nu willen we allemaal zo veel, gewoon omdat het kan. Het kan niet altijd. En daar kiezen we gedeeltelijk zelf voor.
Gevoelens zijn beperkt houdbaar.
zondag 9 juni 2013 om 00:29
quote:wiezewo schreef op 08 juni 2013 @ 23:45:
[...]
Wat zijn die feiten dan? Is die 25% per persoon of per gezin? Is het inkomen van toen en nu vergeleken met wat wij een minimum leefniveau vinden toen en nu (want dat is ook veranderd)?Per huishouden en het gaat om de koopkracht, dus prijsstijging is daarin meegenomen.
[...]
Wat zijn die feiten dan? Is die 25% per persoon of per gezin? Is het inkomen van toen en nu vergeleken met wat wij een minimum leefniveau vinden toen en nu (want dat is ook veranderd)?Per huishouden en het gaat om de koopkracht, dus prijsstijging is daarin meegenomen.
zondag 9 juni 2013 om 00:31
als je nu een dagje uit gaat zie ik weinig mensen op een bankje hun lunchpakketten eten. Iedereen zit op het terras of haalt een happy meal. Ik noem dat verwend zijn. Vroeger nam iedereen brood mee. Wij zeulden termoskannen koffie mee, broodjes, fruit inclusief schilmesjes en servies en kleden om op te zitten
zondag 9 juni 2013 om 00:36
Luxe is tegenwoordig veel normaler. Vroeger kocht haast niemand een kopje koffie op het station en was er alleen de kiosk. Nu is er een heel winkelcentrum om je vol te proppen en veel mensen doen dat dan ook. Is maar een voorbeeldje. Zelfde als de smartphones, laptops etc die iedereen heeft. We zijn gaan leven als jetsets.
Maar ik merk ook dat de afgelopen jaren duurder zijn geworden. Vroeger hoefde ik niet echt op te letten en spaarde ik veel. Nu maak ik dat spaargeld op omdat ik anders het einde van de maand niet red.
Maar ik merk ook dat de afgelopen jaren duurder zijn geworden. Vroeger hoefde ik niet echt op te letten en spaarde ik veel. Nu maak ik dat spaargeld op omdat ik anders het einde van de maand niet red.
zondag 9 juni 2013 om 00:37
zondag 9 juni 2013 om 00:40
zondag 9 juni 2013 om 00:41
quote:Sophiaaaaa schreef op 09 juni 2013 @ 00:35:
Marcella waren deze bijkomende tandartskosten vroeger door het ziekenfonds wel gedekt of moest je toen ook bijbetalen?Nee hoor, vroeger had je onder een bepaalde inkomensgrens het ziekenfonds en daarboven was je particulier en moest je het zelf betalen, dus ook de tandartsverzekering
Marcella waren deze bijkomende tandartskosten vroeger door het ziekenfonds wel gedekt of moest je toen ook bijbetalen?Nee hoor, vroeger had je onder een bepaalde inkomensgrens het ziekenfonds en daarboven was je particulier en moest je het zelf betalen, dus ook de tandartsverzekering
zondag 9 juni 2013 om 00:44
quote:sabbaticalmeds schreef op 09 juni 2013 @ 00:31:
als je nu een dagje uit gaat zie ik weinig mensen op een bankje hun lunchpakketten eten. Iedereen zit op het terras of haalt een happy meal. Ik noem dat verwend zijn. Vroeger nam iedereen brood mee. Wij zeulden termoskannen koffie mee, broodjes, fruit inclusief schilmesjes en servies en kleden om op te zittenDit klopt echt.
als je nu een dagje uit gaat zie ik weinig mensen op een bankje hun lunchpakketten eten. Iedereen zit op het terras of haalt een happy meal. Ik noem dat verwend zijn. Vroeger nam iedereen brood mee. Wij zeulden termoskannen koffie mee, broodjes, fruit inclusief schilmesjes en servies en kleden om op te zittenDit klopt echt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 9 juni 2013 om 00:46
quote:marcellav schreef op 09 juni 2013 @ 00:38:
Sopiaaa
Deze werden toen wel helemaal vergoed.
Was een soort IZA ambtenarenverzekering.Behalve als je geen ambtenaar was . Ik herinner me een zorgverzekering van rond de 600 gulden per maand omdat we boven de inkomensgrens zaten. Dus.
Sopiaaa
Deze werden toen wel helemaal vergoed.
Was een soort IZA ambtenarenverzekering.Behalve als je geen ambtenaar was . Ik herinner me een zorgverzekering van rond de 600 gulden per maand omdat we boven de inkomensgrens zaten. Dus.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 9 juni 2013 om 00:47
En benzine, gas water en licht, en gemeentelijke heffingen.
Ik heb geen preciese bedragen van 12 jaar geleden, maar ik schat in dat de guldenprijs nu de europrijs is geworden.
Eneco betaal ik nu 180 euro voor 3 personen.
Was 12 jaar geleden voor 5 personen 250 gulden
Ik heb geen preciese bedragen van 12 jaar geleden, maar ik schat in dat de guldenprijs nu de europrijs is geworden.
Eneco betaal ik nu 180 euro voor 3 personen.
Was 12 jaar geleden voor 5 personen 250 gulden
Wees jezelf, er zijn al anderen genoeg
