Gezondheid
alle pijlers
angst
maandag 6 april 2015 om 23:00
Dit wordt een van de hak op de tak openingspost.
On gedachten heb ik dit topic al 3 x geopend.
Maar zolang ik het niet geplaatst heb, bestaat het niet. Toch?
Ik voel een bultje in mijn borst. Sinds zaterdag. Ik heb het al eens eerder gevoeld maar toen heb ik er eigenlijk geen aandacht aan geschonken. En nu wel. Waarom nu wel? Omdat ik op dit moment niet lekker in mijn vel zit. Ik heb last van, waarschijnlijk, een peesontsteking in mijn arm. Hiervoor loop ik bij de fysiotherapeut. Ik slaap er slecht van, en nu voelde ik dat bultje.
Ik heb sinds zaterdag een knoop in mijn maag. Ik heb het gister tegen mijn man gezegd, hij zei dat ik een afspraak bij de huisarts moet maken. Dat had ik zelf al bedacht. Maar ik durf niet. Ik ben lichtelijk hypochondrisch aangelegd, dus ik zie het ergste scenario voorbij komen. Wat wil ik met dit topic? Geen idee. Eigenlijk wil ik het niet opschrijven. Want zoals ik al schreef, als ik het niet benoem is het er ook niet.
Wat ga ik morgen doen? Ook geen idee. Om 14 uur naar de fysio. Verder weet ik het niet. Mijn man moet morgen werken dus hij kan niet mee. Wat zeg ik bij de huisarts? Ja, dat weet ik wel. Ik zeg: ik wil gerust gesteld worden. Dat het een klier is. En niet iets ergers, maar dat kan zij niet zeggen zonder een onderzoek. Ik baal. Ik zit te stressen. En ik wil het niet. Durf dit ook niet te plaatsen. Dan is het echt. Door die peesontsteking heb ik een pijnlijke arm, die af en toe klopt. En daardooe voel ik van alles en wordt alkes 3x zo eng. Wat wil ik? Ik weet dat ik een afspraak moet maken. Maar nu wil ik horen wat ik mezelf probeer voor te houden: het zal vast meevallen allemaal. Maak je niet zo druk.
Sorry voor de lange lap tekst zonder tussenruimtes. Maar ik wil het niet eens teruglezen om het leesbaar te maken.
Ik hoop dat er iemand het leest en mij wat gerust kan stellen. Ik weet dat jullie geen medisch advvies kunnen en mogen geven, maar dat is ook niet waar ik op uit ben.
On gedachten heb ik dit topic al 3 x geopend.
Maar zolang ik het niet geplaatst heb, bestaat het niet. Toch?
Ik voel een bultje in mijn borst. Sinds zaterdag. Ik heb het al eens eerder gevoeld maar toen heb ik er eigenlijk geen aandacht aan geschonken. En nu wel. Waarom nu wel? Omdat ik op dit moment niet lekker in mijn vel zit. Ik heb last van, waarschijnlijk, een peesontsteking in mijn arm. Hiervoor loop ik bij de fysiotherapeut. Ik slaap er slecht van, en nu voelde ik dat bultje.
Ik heb sinds zaterdag een knoop in mijn maag. Ik heb het gister tegen mijn man gezegd, hij zei dat ik een afspraak bij de huisarts moet maken. Dat had ik zelf al bedacht. Maar ik durf niet. Ik ben lichtelijk hypochondrisch aangelegd, dus ik zie het ergste scenario voorbij komen. Wat wil ik met dit topic? Geen idee. Eigenlijk wil ik het niet opschrijven. Want zoals ik al schreef, als ik het niet benoem is het er ook niet.
Wat ga ik morgen doen? Ook geen idee. Om 14 uur naar de fysio. Verder weet ik het niet. Mijn man moet morgen werken dus hij kan niet mee. Wat zeg ik bij de huisarts? Ja, dat weet ik wel. Ik zeg: ik wil gerust gesteld worden. Dat het een klier is. En niet iets ergers, maar dat kan zij niet zeggen zonder een onderzoek. Ik baal. Ik zit te stressen. En ik wil het niet. Durf dit ook niet te plaatsen. Dan is het echt. Door die peesontsteking heb ik een pijnlijke arm, die af en toe klopt. En daardooe voel ik van alles en wordt alkes 3x zo eng. Wat wil ik? Ik weet dat ik een afspraak moet maken. Maar nu wil ik horen wat ik mezelf probeer voor te houden: het zal vast meevallen allemaal. Maak je niet zo druk.
Sorry voor de lange lap tekst zonder tussenruimtes. Maar ik wil het niet eens teruglezen om het leesbaar te maken.
Ik hoop dat er iemand het leest en mij wat gerust kan stellen. Ik weet dat jullie geen medisch advvies kunnen en mogen geven, maar dat is ook niet waar ik op uit ben.
maandag 6 april 2015 om 23:18
Ga naar je huisarts, en laat je gerust stellen. Je kop in het zand steken gaat niet helpen. Je laten onderzoeken wel. De kans dat het 'niets' is, is heel veel groter dan dat het wel wat is. Maar dat moet je wel echt even laten onderzoeken.
Doen hoor. En als je man niet meekan, dan misschien een vriendin, of een lieve buurvrouw oid?
Sterkte!
Doen hoor. En als je man niet meekan, dan misschien een vriendin, of een lieve buurvrouw oid?
Sterkte!
maandag 6 april 2015 om 23:18
Geruststelling kan niemand je geven hier. Je bent beter af als je naar de huisarts gaat en wordt doorverwezen voor een onderzoek. Niet weten lijkt veiliger, maar je merkt zelf al dat je je zit op te vreten met allerlei scenario's. Niets is zo zinloos als piekeren en jezelf angst aanpraten in plaats van uit de onzekerheid te stappen en naar de arts te gaan. Doen hoor!!!
maandag 6 april 2015 om 23:28
Dank jullie wel meiden. Ik voel me net een klein kind. Ik ben verdikkeme over de 45 maar zo voelt het niet.
Ik weet wel waar mijn gevoel vandaan komt. Een paar jaar geleden waren er een aantal nare gebeurtenissen achter elkaar. Ik dacht toen dat wij voorlopig wel van alle ellende af waren. Dat wij voorlopig niet meer aan de beurt zouden zijn om het zo maar te zeggen. Helaas bleek dit minder waar te zijn. Sindsdien ben ik mijn gevoel voor veiligheid een beetje kwijtgeraakt.
Ik heb een tijd gedacht dat er van alles kon gebeuren, want dat wat gebeurde had ik ook niet verwacht. Dus ja, waarom zou er nu geen ellende meer op mijn pad komen? Beetje wazig verhaal misschien. Ik hoop dat jullie mijn gedachtengang snappen.
Ik weet wel waar mijn gevoel vandaan komt. Een paar jaar geleden waren er een aantal nare gebeurtenissen achter elkaar. Ik dacht toen dat wij voorlopig wel van alle ellende af waren. Dat wij voorlopig niet meer aan de beurt zouden zijn om het zo maar te zeggen. Helaas bleek dit minder waar te zijn. Sindsdien ben ik mijn gevoel voor veiligheid een beetje kwijtgeraakt.
Ik heb een tijd gedacht dat er van alles kon gebeuren, want dat wat gebeurde had ik ook niet verwacht. Dus ja, waarom zou er nu geen ellende meer op mijn pad komen? Beetje wazig verhaal misschien. Ik hoop dat jullie mijn gedachtengang snappen.
maandag 6 april 2015 om 23:36
Ga.
Er kunnen een paar gevolgen zijn:
De simpelste is dat er niets aan de hand is, en dan ben je opgelucht
De minder simpele, er is wel iets aan de hand, maar grote kans dat je er dan nog op tijd bij bent, en ondanks alle ellende die dat geeft, zal je ook opgelucht zijn dat er iets aan gedaan kan worden.
Als je niet gaat blijf je jezelf gek maken, en iedere 5 minuten velen of "het "er nog zit, dat is ook geen leven
Sterkte, diep ademhalen morgen, en de dokter bellen
En natuurlijk ben je bang, je bent maar een mens he, maar angst gaat niet weg door niets te doen
Er kunnen een paar gevolgen zijn:
De simpelste is dat er niets aan de hand is, en dan ben je opgelucht
De minder simpele, er is wel iets aan de hand, maar grote kans dat je er dan nog op tijd bij bent, en ondanks alle ellende die dat geeft, zal je ook opgelucht zijn dat er iets aan gedaan kan worden.
Als je niet gaat blijf je jezelf gek maken, en iedere 5 minuten velen of "het "er nog zit, dat is ook geen leven
Sterkte, diep ademhalen morgen, en de dokter bellen
En natuurlijk ben je bang, je bent maar een mens he, maar angst gaat niet weg door niets te doen
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
maandag 6 april 2015 om 23:40
Parbleumondieu ( ingewikkelde naam om te typen ☺) ik weet het ook wel hoor.
Daarom mijn warrige verhaal. Ik probeer mijn gevoel te omschrijven en ik vind dat ik anderen er nog niet mee moet belasten. Ik zou mijn zus kunnen vragen. Maar dan wordt het zo'n paniekerige situatie. En ik vind dus dat ik dit zelf moet kunnen.
Daarom mijn warrige verhaal. Ik probeer mijn gevoel te omschrijven en ik vind dat ik anderen er nog niet mee moet belasten. Ik zou mijn zus kunnen vragen. Maar dan wordt het zo'n paniekerige situatie. En ik vind dus dat ik dit zelf moet kunnen.
maandag 6 april 2015 om 23:44
quote:bartjes schreef op 06 april 2015 @ 23:40:
Parbleumondieu ( ingewikkelde naam om te typen ☺) ik weet het ook wel hoor.
Daarom mijn warrige verhaal. Ik probeer mijn gevoel te omschrijven en ik vind dat ik anderen er nog niet mee moet belasten. Ik zou mijn zus kunnen vragen. Maar dan wordt het zo'n paniekerige situatie. En ik vind dus dat ik dit zelf moet kunnen.
Waarom zou je het zelf moeten kunnen?
Waar heb je anders een zus voor ?
Hoe zou jij het vinden als je zus met iets worstelde zonder jou om hulp/steun te vragen?
Parbleumondieu ( ingewikkelde naam om te typen ☺) ik weet het ook wel hoor.
Daarom mijn warrige verhaal. Ik probeer mijn gevoel te omschrijven en ik vind dat ik anderen er nog niet mee moet belasten. Ik zou mijn zus kunnen vragen. Maar dan wordt het zo'n paniekerige situatie. En ik vind dus dat ik dit zelf moet kunnen.
Waarom zou je het zelf moeten kunnen?
Waar heb je anders een zus voor ?
Hoe zou jij het vinden als je zus met iets worstelde zonder jou om hulp/steun te vragen?
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
maandag 6 april 2015 om 23:47
Jullie geven me wel de reacties waar ik op hoopte meiden.
Ik ben best wel nuchter, kan dingen ook best goed bespreken. Ik ben heel open altijd. Behalve over gevoelens dus.
Een mens zit raar in elkaar.
Valt dit een beetje onder: gedeelde smart is halve smart?
Ik lijk wel wat rustiger te worden. Tot ik straks in bed lig natuurlijk.
Ik had niet gedacht nog reacties op dit tijdstip.
Ik ben best wel nuchter, kan dingen ook best goed bespreken. Ik ben heel open altijd. Behalve over gevoelens dus.
Een mens zit raar in elkaar.
Valt dit een beetje onder: gedeelde smart is halve smart?
Ik lijk wel wat rustiger te worden. Tot ik straks in bed lig natuurlijk.
Ik had niet gedacht nog reacties op dit tijdstip.
maandag 6 april 2015 om 23:50
maandag 6 april 2015 om 23:51
maandag 6 april 2015 om 23:54
maandag 6 april 2015 om 23:57
Ik had ooit een knobbeltje in mijn oksel. Dat bleek na onderzoek van de huisarts een lymfeklier te zijn. Wat ik zou proberen, als ik in jouw schoenen stond, is je pas zorgen gaan maken op het moment dat je een slechte uitslag krijgt. Dan pas is het noodzakelijk, vind ik zelf. Er is geen andere manier om erachter te komen wat het is dan laten onderzoeken door artsen. Zelf voelen gaat je geen diagnose geven. Dus wacht af wat zij zeggen, voor die tijd is het zonde van je tijd om je er druk om te maken.
Veel sterkte en moed toegewenst.
Veel sterkte en moed toegewenst.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
maandag 6 april 2015 om 23:57
Everyday. Dat is een goed plan! Ik doe met je mee.
Waar hoop je op? Niet wat uitslag betreft maar meer in de trant van of je morgen terecht kunt?
Ik zit het hele weekend te denken, ze zijn een heel paasweekend dicht geweest. Ze zullen het morgen wel druk hebben. Mss kan ik wel niet terecht. Ik wil het niet bij de assistentie bespreken zeg maar. Ik wil gewoon een afspraak. En dan denk ik ook meteen zal ik de afspraak voor woensdag maken? Maar dan loop ik nog een dag langer. Dan heb ik een boze man (logisch). En ik denk zal ik het aan de fysio vragen. Dom he?
Waar hoop je op? Niet wat uitslag betreft maar meer in de trant van of je morgen terecht kunt?
Ik zit het hele weekend te denken, ze zijn een heel paasweekend dicht geweest. Ze zullen het morgen wel druk hebben. Mss kan ik wel niet terecht. Ik wil het niet bij de assistentie bespreken zeg maar. Ik wil gewoon een afspraak. En dan denk ik ook meteen zal ik de afspraak voor woensdag maken? Maar dan loop ik nog een dag langer. Dan heb ik een boze man (logisch). En ik denk zal ik het aan de fysio vragen. Dom he?
dinsdag 7 april 2015 om 00:03
Meiden! Dank jullie wel! Echt! Mijn moeder, helaas overleden (de laatste van de nare gebeurtenissen waar ik het over had) zei altijd: maak je nou maar niet zo druk van te voren, het loopt toch altijd anders dan dat je denkt. Hoe waar is dat? Je kunt inderdaad niet van te voren voorspellen hoe de dingen zullen verlopen. Je kunt ergens een voorstelling van maken, maar of het er zo uit komt te zien is altijd afwachten.
dinsdag 7 april 2015 om 00:13
Deal, goed van je! Het heeft bij mij geen spoed maar de drempel is onwijs hoog.
Daar dacht ik ook al aan maar ik ga gewoon bellen, wie niet waagt, wie niet wint.
Ben benieuwd waarom je het niet met de assistent wil bespreken, mag ik dat weten?
Zij kan misschien aan de hand daarvan de urgentie voor de afspraak bepalen en inplannen.
Daar dacht ik ook al aan maar ik ga gewoon bellen, wie niet waagt, wie niet wint.
Ben benieuwd waarom je het niet met de assistent wil bespreken, mag ik dat weten?
Zij kan misschien aan de hand daarvan de urgentie voor de afspraak bepalen en inplannen.
dinsdag 7 april 2015 om 00:20
Hahaha, everyday, dat komt dus omdat ik het niet wil benoemen. Ik heb mijn praatje voor de huisarts zelf al klaar. Wat ik al schreef: ik ga zeggen dat ik bij haar kom om gerust gesteld te worden.
Misschien kom ik zwaar hypochondrisch over door dit topic maar ik kom dus nooit bij de huisarts.
Dus uit dat oogpunt hoop ik dat ze me morgen in de agenda kan plaatsen. Het liefst wil ik een dubbele afspraak (iets meer tijd) maar dat zal wel moeilijk worden.
Ik baal dat ik om 14 uur naar de fysio moet, anders had ik meer mogelijkheden om een tijd bij de dokter af te spreken.
Misschien kom ik zwaar hypochondrisch over door dit topic maar ik kom dus nooit bij de huisarts.
Dus uit dat oogpunt hoop ik dat ze me morgen in de agenda kan plaatsen. Het liefst wil ik een dubbele afspraak (iets meer tijd) maar dat zal wel moeilijk worden.
Ik baal dat ik om 14 uur naar de fysio moet, anders had ik meer mogelijkheden om een tijd bij de dokter af te spreken.
dinsdag 7 april 2015 om 00:23
Ik ga toch maar naar bed denk ik. Hoewel de verleiding groot is om deze nacht eindelois te laten duren.
En wil ik morgen nog terecht kunnen zal ik toch morgenochtend om 8 uur aan de telefoon moeten hangen.
Eerst jongste dochter de deur uit helpen dan maar, koffie zetten en bellen.
Jongste dochter is heel gevoelig en opmerkzaam dus dat wordr lastig. Ze zit vlak voor haar eindexamen middelbare school, dus ik wil tegen haar helemaal niets zeggen/laten merken van mijn ongerustheid.
En wil ik morgen nog terecht kunnen zal ik toch morgenochtend om 8 uur aan de telefoon moeten hangen.
Eerst jongste dochter de deur uit helpen dan maar, koffie zetten en bellen.
Jongste dochter is heel gevoelig en opmerkzaam dus dat wordr lastig. Ze zit vlak voor haar eindexamen middelbare school, dus ik wil tegen haar helemaal niets zeggen/laten merken van mijn ongerustheid.
