baarmoeder verwijderen
woensdag 13 juli 2011 om 20:19
Ik heb al eerder een post geplaatst of er iemand is die ook endemetriose heeft en baat heeft gehad bij een osteopaat of bekkenspecialist. Vandaag een afspraak gehad met mijn gyn en aangezien het probleem binnen in mijn baarmoeder zit, zal ik altijd pijn blijven houden en buikpijnaanvallen.Dat wil zeggen dat een bekkenspecialist of osteopaat dit niet kan behandelen. De 'aanval' die ik nu heb duurt al 9 dagen, mn langste ooit en ook de tussenliggende periodes dat ik geen pijn heb duren steeds korter. Ik heb nu 5 operaties achter de rug, 1 eierstok verwijderd en nu als enige oplossing nog een baarmoederverwijdering. Ik ben 28 jaar en heb een kindje. Mijn huidige partner heeft een kinderwens en zou graag vader worden over een aantal jaar maar sluit niet uit dat dit via adoptie ook een optie zou zijn. Mijn kinderwens is een heel stuk kleiner en heb zoveel pijn dat ik er aan toe ben om eindelijk pijnvrij te leven. Dit duurt nu al 8 jaar en ben ook al 4 x in de overgang gebracht, heb diverse pillen gekregen, 2 x de spiraal....er is geen verdere oplossing meer. Of kiezen voor de pijn of kiezen voor de operatie. Mijn gyn wil alleen opereren na advies van een door hem aangewezen psych. Hij wil weten of ik sterk genoeg ben om dit aan te kunnen..
heeft iemand ervaring en wat heb je gedaan?
heeft iemand ervaring en wat heb je gedaan?
woensdag 13 juli 2011 om 20:37
He jeetje hee, wat een rotkeuze! Heb er geen ervaring mee, dus wat dat betreft kan ik je niet helpen. Maar ik wil je wel ontzettend veel sterkte wensen, want dit lijkt me een hele moeilijke beslissing om te nemen.
Eerlijk gezegd vind ik het een beetje vreemd dat je arts vindt dat je wel sterk genoeg bevonden moet worden voor zo'n ingrijpende operatie, maar blijkbaar niet voor een leven met pijn. Dit is toch kiezen tussen twee kwaden?
En wat ik me afvraag als ik jouw verhaal lees, zou het ooit een optie kunnen zijn om eitjes uit de andere eierstok te nemen en evt. via een draagmoeder nog een tweede kindje te krijgen?
Eerlijk gezegd vind ik het een beetje vreemd dat je arts vindt dat je wel sterk genoeg bevonden moet worden voor zo'n ingrijpende operatie, maar blijkbaar niet voor een leven met pijn. Dit is toch kiezen tussen twee kwaden?
En wat ik me afvraag als ik jouw verhaal lees, zou het ooit een optie kunnen zijn om eitjes uit de andere eierstok te nemen en evt. via een draagmoeder nog een tweede kindje te krijgen?
woensdag 13 juli 2011 om 20:39
Poeh wat heftig zeg! Vreselijk om zo veel pijn te hebben... Ik kan me heel goed voorstellen dat je daar heel graag af wilt. Ik heb geen ervaring met endometriose of met het verwijderen van de baarmoeder. Het lijkt me een moeilijke beslissing.
Iets waar je misschien rekening mee moet houden: via adoptie komen geen gezonde kindjes meer naar Nederland. Je komt eigenlijk alleen nog in aanmerking voor een special needs kindje. Ik weet helemaal niet of dit een bezwaar voor jullie is en misschien weten jullie dit al. Maar vond het toch belangrijk kom even te noemen.
Heel veel sterkte en hopelijk melden zich nog andere vrouwen die je meer kunnen vertellen.
Iets waar je misschien rekening mee moet houden: via adoptie komen geen gezonde kindjes meer naar Nederland. Je komt eigenlijk alleen nog in aanmerking voor een special needs kindje. Ik weet helemaal niet of dit een bezwaar voor jullie is en misschien weten jullie dit al. Maar vond het toch belangrijk kom even te noemen.
Heel veel sterkte en hopelijk melden zich nog andere vrouwen die je meer kunnen vertellen.
woensdag 13 juli 2011 om 20:54
Bah, wat vervelend dat je zo'n pijn hebt. Ik ben zelf ervaringsdeskundige. Vorig jaar is mijn baarmoeder verwijderd omdat ik ook klachten had. Ik heb al jaren endometriose en hierdoor is onze kinderwens niet in vervulling gegaan. Ik voel mij een jaar later een stuk prettiger, maar heb nog wel buikpijnklachten, omdat de endometriose niet alleen in de baarmoeder/eileiders zat. Inmiddels zit het ook in de darmen. Naast de baarmoeder zijn ook de eileiders/vleesbomen/cystes en verklevingen verwijderd. Voor mij was de keuze niet moeilijk omdat ik op dat moment 41 jaar was en schoon genoeg had van alle ellende.
Ik begrijp heel goed dat de gyn een beoordeling van de psych wil omdat het een beslissing is die je niet terug kunt draaien. Stel je eens voor dat je tóch nog de kinderwens hebt in de toekomst.
Ik begrijp heel goed dat de gyn een beoordeling van de psych wil omdat het een beslissing is die je niet terug kunt draaien. Stel je eens voor dat je tóch nog de kinderwens hebt in de toekomst.
woensdag 13 juli 2011 om 21:41
Bedankt voor jullie reacties!!
Het ''scheelt'' als je 40 bent m.b.t. de behandelingskeuze van je gyn. Vreselijk om te horen dat je geen kinderen hebt door de endometriose en zoveel pijn hebt moeten hebben!
Wat loop ik dan te 'zeuren' terwijl ik al een kindje heb...het kan ook anders...
Ik ben 28 en de kans dat ik er psychische problemen aan overhoud is groot. Ik kan niet met de pijn leven en ik weet niet of ik t.z.t. een kinderwens heb. Dus hoe hoog schat je die kans dan in? Ik weet dat de buikpijn niet voor 100% overgaat door de verklevingen, ook aan mn darmen en endometriose wat ik aan mn blaas heb gehad. Ook zit er een groot gedeelte achter mn baarmoeder wat steeds opspeelt..Ik ben zo moe..zo in en in moe van alle operaties en buikpijn dat ik bereid ben om alles te doen om er van af te komen..
Het ''scheelt'' als je 40 bent m.b.t. de behandelingskeuze van je gyn. Vreselijk om te horen dat je geen kinderen hebt door de endometriose en zoveel pijn hebt moeten hebben!
Wat loop ik dan te 'zeuren' terwijl ik al een kindje heb...het kan ook anders...
Ik ben 28 en de kans dat ik er psychische problemen aan overhoud is groot. Ik kan niet met de pijn leven en ik weet niet of ik t.z.t. een kinderwens heb. Dus hoe hoog schat je die kans dan in? Ik weet dat de buikpijn niet voor 100% overgaat door de verklevingen, ook aan mn darmen en endometriose wat ik aan mn blaas heb gehad. Ook zit er een groot gedeelte achter mn baarmoeder wat steeds opspeelt..Ik ben zo moe..zo in en in moe van alle operaties en buikpijn dat ik bereid ben om alles te doen om er van af te komen..
donderdag 14 juli 2011 om 16:08
Wat een heftige keuze zeg.
Mijn moeder heeft haar baarmoeder laten verwijderen, wat scheelde was dat zij al 47 was, twee gezonde dochters had van 19 en 16, en geen kinderwens meer had.
Mijn moeder had trouwens geen endometriose, maar wat precies wel, weet ik niet precies. Wel had ze vleesbomen in haar baarmoeder, die er ook toe leiden dat ze altijd ongesteld was en altijd buikpijn had.
De operatie was erg zwaar, mijn moeder heeft 5 dagen in het ziekenhuis gelegen, en is daarna een tijd uit de roulatie geweest (maar werkt ook in de zorg, wat lichamelijk zwaarder is dan bijv. een kantoorbaan).
Ze heeft er nooit spijt van gehad, maar wat ik al zei, hier speelde geen kinderwens mee.
Succes met het maken van zo'n moeilijke beslissing!
Mijn moeder heeft haar baarmoeder laten verwijderen, wat scheelde was dat zij al 47 was, twee gezonde dochters had van 19 en 16, en geen kinderwens meer had.
Mijn moeder had trouwens geen endometriose, maar wat precies wel, weet ik niet precies. Wel had ze vleesbomen in haar baarmoeder, die er ook toe leiden dat ze altijd ongesteld was en altijd buikpijn had.
De operatie was erg zwaar, mijn moeder heeft 5 dagen in het ziekenhuis gelegen, en is daarna een tijd uit de roulatie geweest (maar werkt ook in de zorg, wat lichamelijk zwaarder is dan bijv. een kantoorbaan).
Ze heeft er nooit spijt van gehad, maar wat ik al zei, hier speelde geen kinderwens mee.
Succes met het maken van zo'n moeilijke beslissing!
donderdag 14 juli 2011 om 16:29
Heel erg vervelend om te lezen voor je. Ook dat je voor een keuze staat die niet makkelijk is. Bij mij is (denk een jaar of zeven acht geleden) ook endometriose geconstateerd. Ik had toen zo'n last van m'n rechter lies. En dat werd met de maanden erger. Tot ik die knobbel voelde...ben naar huisarts gegaan en die voelde aan knobbel. Dacht dat ik tegen plafond vloog zo'n pijn deed dat. Hij verwees me door naar t ziekenhuis om echo te laten maken. Ze wilde een kijk operatie doen. Daaruit kwam dat ik kleine liesbreuk had en de ontsteking(knobbel) die ze zagen werd op de kweek gezet. Tja drie keer raden wat daar uit kwam, endometriose. Het was de 1e fase geloof ik. Dus dat is niet zo heel ver. Jij zit als ik je verhaal zo lees in de laatste fase...5.
Heb paar jaar erna nog een kijkoperatie gehad en toen zagen ze dat er twee plekjes van een centimeter zaten waarvan 1 bij m'n buikwand geloof ik. Volgens mij hebben ze die toen ook niet verwijderd.
Ben paar jaar geleden bijna twee jaar bezig geweest om zwanger te raken. Wat niet is gelukt. Had toen ivm stoppen van de pil ook zo vreselijk veel pijn gehad! Daarentegen heb ik inmiddels sinds bijna twee jaar een nieuwe vriend en dus helukkig weer aan de pil, dat drukt de pijn gelukkig een beetje.
Maar goed, dit dus beetje over mijn ervaring.
Wil jou heel veel sterkte wensen met een moeilijke beslissing.
Als je nog meer wilt weten lees ik t wel.
Heb paar jaar erna nog een kijkoperatie gehad en toen zagen ze dat er twee plekjes van een centimeter zaten waarvan 1 bij m'n buikwand geloof ik. Volgens mij hebben ze die toen ook niet verwijderd.
Ben paar jaar geleden bijna twee jaar bezig geweest om zwanger te raken. Wat niet is gelukt. Had toen ivm stoppen van de pil ook zo vreselijk veel pijn gehad! Daarentegen heb ik inmiddels sinds bijna twee jaar een nieuwe vriend en dus helukkig weer aan de pil, dat drukt de pijn gelukkig een beetje.
Maar goed, dit dus beetje over mijn ervaring.
Wil jou heel veel sterkte wensen met een moeilijke beslissing.
Als je nog meer wilt weten lees ik t wel.
vrijdag 15 juli 2011 om 21:25
Bedankt voor je reactie..
mag ik vragen welke pil jij slikt? Ik heb echt geen pil kunnen vinden waarbij ik niet vloei of ze waren zo extreem dat ik heel veel last van mijn hormonen kreeg..om gek van te worden! De mentale gesteldheid is me ook veel waard en ik vind mijn weg er niet in.
Sinds ik het nieuws heb gekregenm, twijfel ik ook zo ontzettend... ik ben bang dat ik in de toekomst ergens spijt krijg
mag ik vragen welke pil jij slikt? Ik heb echt geen pil kunnen vinden waarbij ik niet vloei of ze waren zo extreem dat ik heel veel last van mijn hormonen kreeg..om gek van te worden! De mentale gesteldheid is me ook veel waard en ik vind mijn weg er niet in.
Sinds ik het nieuws heb gekregenm, twijfel ik ook zo ontzettend... ik ben bang dat ik in de toekomst ergens spijt krijg
vrijdag 22 juli 2011 om 12:29
Heb je veel last van je hormonen door de pil? Het nadeel van de pil is dat je tussentijds altijd een week ongesteld moet worden en dat verergert de ziekte bij mij. Ik ben deze week opgenomen geweest in het ziekenhuis en heb morfinespuiten gekregen tegen de pijn. Ik heb toch besloten om naar huis te gaan ivm mn kindje die helemaal overstuur is, Nu is mijn moeder in huis voor het huishouden,boodschappen en te koken. Nu weten ze niet zeker in het ziekenhuis of de pijn wel over gaat, de kans is dus 50%. Ik weet het ook niet meer, iedere keer uitleggen dat je pijn hebt werkt ook niet bevorderend en voor mn zoontje is het verschrikkelijk. Die is deze week voor het eerst naar school geweest, super leuk!! alleen jammer dat ik er niet bij was!