Gezondheid
alle pijlers
Blowen
vrijdag 6 juli 2018 om 12:36
Mijn vriend blowt best veel en leeft daardoor ook ongezonder (snacken, pizza, ijs etc). Opzich is het mijn zaak niet (helemaal), al heb ik er soms natuurlijk wel last van, bv van zijn stoned zijn, de geur als hij bv naar bed komt, hij draait soms een joint als ik nog aan het eten ben, wat ik al es aangaf supersmerig te vinden, hij is regelmatig bezig met draaien/roken/wiet halen wat onze intimiteit ook niet persé vergroot).
Ik heb al op verschillende manieren het gesprek erover gestart (positef, negatief, begripvol, confronterend), maar het helpt niet. Het moet natuurlijk ook uit hemzelf komen, maar hij is er van overtuigd dat hij door te blowen zijn gemoedsrust beter kan reguleren en dat het er niet leuker van wordt als hij stopt.
Hebben jullie tips hoe ik hem kan aansporen tot een gezondere leefstijl? Of hoe ik er beter mee kan leren omgaan/het los kan laten? Ik vind het moeilijk om aan te zien hoe hij zijn gezondheid verpest op allerlei vlakken (en daarmee potentieel ook onze gezamenlijke toekomst door evt kwalen/ziektes als gevolg ervan). Of zou ik het gewoon moeten loslaten en hopen dat hij ooit zelf tot inkeer komt? (en dat het dan misschien al te laat is?). Dat laatste lijkt me vrij sterk omdat hij zelf het probleem eigenlijk niet ziet en hij doet het al 25 jaar.
Ik heb al op verschillende manieren het gesprek erover gestart (positef, negatief, begripvol, confronterend), maar het helpt niet. Het moet natuurlijk ook uit hemzelf komen, maar hij is er van overtuigd dat hij door te blowen zijn gemoedsrust beter kan reguleren en dat het er niet leuker van wordt als hij stopt.
Hebben jullie tips hoe ik hem kan aansporen tot een gezondere leefstijl? Of hoe ik er beter mee kan leren omgaan/het los kan laten? Ik vind het moeilijk om aan te zien hoe hij zijn gezondheid verpest op allerlei vlakken (en daarmee potentieel ook onze gezamenlijke toekomst door evt kwalen/ziektes als gevolg ervan). Of zou ik het gewoon moeten loslaten en hopen dat hij ooit zelf tot inkeer komt? (en dat het dan misschien al te laat is?). Dat laatste lijkt me vrij sterk omdat hij zelf het probleem eigenlijk niet ziet en hij doet het al 25 jaar.
anoniem_372471 wijzigde dit bericht op 06-07-2018 13:04
0.04% gewijzigd
vrijdag 6 juli 2018 om 12:41
HIj blowde, at, dronk waarschijnlijk al zo toen je hem leerde kennen dus je wist met wie je in zee ging. Als hij op jouw verzoek er geen verandering in wil aanbrengen, en hij door jouw leefstijl niet wordt meegetrokken, zal het uit zichzelf moeten komen. Misschien leeft hij over een paar jaar bewuster maar dat is voor jou afwachten. Je bent niet zijn moeder.
vrijdag 6 juli 2018 om 12:44
YellowLemon schreef: ↑06-07-2018 12:39Wat is best veel?
En als hij regelmatig ging bier drinken met vrienden zou je het dan ook omschrijven als het verpest onze intimiteit?
Waar stuur je op aan? Dat alcohol weer over het hoofd wordt gezien en 'erger' is dan blowen?
In ieder geval, als iemand dagelijks drinkt om zijn 'gemoedsrust te reguleren' dan lijkt me dat wel zorgelijk genoeg.
vrijdag 6 juli 2018 om 12:46
Dat geldt ook voor blowen.FarFarAway schreef: ↑06-07-2018 12:44Waar stuur je op aan? Dat alcohol weer over het hoofd wordt gezien en 'erger' is dan blowen?
In ieder geval, als iemand dagelijks drinkt om zijn 'gemoedsrust te reguleren' dan lijkt me dat wel zorgelijk genoeg.
vrijdag 6 juli 2018 om 13:08
Karin_2020 schreef: ↑06-07-2018 12:36
Het moet natuurlijk ook uit hemzelf komen, maar hij is er van overtuigd dat hij door te blowen zijn gemoedsrust beter kan reguleren en dat het er niet leuker van wordt als hij stopt.
Dit klinkt nogal als zelfmedicatie.
Als hij het niet als probleem ziet zal hij er niet zomaar mee stoppen omdat jij dat liever wilt.
En als hij wel zou willen stoppen heeft hij daar waarschijnlijk hulp bij nodig.
Aan jou de keus of je met een verslaafde wilt leven.
Voor mij zou gelden : dan moet hij op andere vlakken wel verdomd bijzonder leuk zijn om het dat waard te maken.
En dat is meestal niet zo.
nounou
vrijdag 6 juli 2018 om 13:28
Die kans acht ik ook klein tenzij hij in de Here, Budha gaat of een overdreven gezondheidsfreak wordt.karin12345 schreef: ↑06-07-2018 12:43Als jij er niet mee kunt leven, dan beeindig je de relatie
Want na 25 jaar blowen is de kans klein, dat hij er nog mee stopt.
Vooral ook, omdat hij zelf het probleem niet inziet van zijn ongezonde levensstijl.
vrijdag 6 juli 2018 om 13:54
Alweer zo’n kansenparel!Pinda-Kaas schreef: ↑06-07-2018 12:54oh en hij is ook die notoire vreemdganger waar jij meer vertrouwen in wil krijgen?
klinkt als een prijs uit de loterij
vrijdag 6 juli 2018 om 16:39
Ik stuur nergens op aan. Ik stel een vraag.FarFarAway schreef: ↑06-07-2018 12:44Waar stuur je op aan? Dat alcohol weer over het hoofd wordt gezien en 'erger' is dan blowen?
In ieder geval, als iemand dagelijks drinkt om zijn 'gemoedsrust te reguleren' dan lijkt me dat wel zorgelijk genoeg.
Waarom denk je dat ik vraag hoe vaak hij het doet?
Maar klim lekker een hoge boom in.
vrijdag 6 juli 2018 om 17:35
Ik blow ook al jaren omdat ik adhd heb.Karin_2020 schreef: ↑06-07-2018 12:36Mijn vriend blowt best veel en leeft daardoor ook ongezonder (snacken, pizza, ijs etc). Opzich is het mijn zaak niet (helemaal), al heb ik er soms natuurlijk wel last van, bv van zijn stoned zijn, de geur als hij bv naar bed komt, hij draait soms een joint als ik nog aan het eten ben, wat ik al es aangaf supersmerig te vinden, hij is regelmatig bezig met draaien/roken/wiet halen wat onze intimiteit ook niet persé vergroot).
Ik heb al op verschillende manieren het gesprek erover gestart (positef, negatief, begripvol, confronterend), maar het helpt niet. Het moet natuurlijk ook uit hemzelf komen, maar hij is er van overtuigd dat hij door te blowen zijn gemoedsrust beter kan reguleren en dat het er niet leuker van wordt als hij stopt.
Hebben jullie tips hoe ik hem kan aansporen tot een gezondere leefstijl? Of hoe ik er beter mee kan leren omgaan/het los kan laten? Ik vind het moeilijk om aan te zien hoe hij zijn gezondheid verpest op allerlei vlakken (en daarmee potentieel ook onze gezamenlijke toekomst door evt kwalen/ziektes als gevolg ervan). Of zou ik het gewoon moeten loslaten en hopen dat hij ooit zelf tot inkeer komt? (en dat het dan misschien al te laat is?). Dat laatste lijkt me vrij sterk omdat hij zelf het probleem eigenlijk niet ziet en hij doet het al 25 jaar.
Daarnaast heb ik gewoon een leuke relatie en 2 kinderen.
Ook heb ik een bovenmodaal inkomen dus het hoeft niet perse slecht te zijn.
Het is wel erg duur dus als hij geen baan heeft en er verder niet veel uitkomt dan is het triest en ga je eraan ten onder.
