Gezondheid
alle pijlers
Burn-out..
maandag 6 juli 2015 om 16:34
Sinds eind maart blijkt dat ik een burn-out heb. In het begin accepteerde ik dit niet, nu inmiddels moet ik zeggen dat ik het meer accepteer. Maar nooit helemaal. Het voelt vaak onbegrepen. Al het begrip wat ik heb is me goud waard. Maar met name instanties die het niet begrijpen. Het is Latijns zonder tolk voor ze. Zo zwaar vermoeiend! Daarbij als ik echt te ver over mijn grenzen ben gegaan, ga ik depressief denken. En soms wil ik het liefst vluchten. Gelukkig roept mijn verstand me dan net op tijd terug. Ook heb ik black-outs en verminderde concentratie en vergeetachtigheid.
Wie herkent dit?
Wie herkent dit?
Never stop making wishes♡
maandag 6 juli 2015 om 16:46
maandag 6 juli 2015 om 17:08
Dubbeltje24; de gemeente. Ik werd tot nog toe aangevuld op mijn werkuren door de bijstand. Daar heb je dan altijd een contactpersoon (heet daar klantmanager) die je eens in de paar weken spreekt. Zij begrijpt het niet, ook bedrijfsarts wil dat ik weer begin met 4u per week werken en dan opbouwen. Mijn huisarts en ggz verpleegkundige zijn hier ook op tegen. Maar blijf tegen instanties vechten, ze hebben hierdoor wel geld ingehouden tot het voor hun officieel is. Zij moeten concreet en schriftelijk informatie bij mijn huisarts opvragen..
Never stop making wishes♡
maandag 6 juli 2015 om 17:19
Onbegrip is er bij zo goed als alle psychische problemen. Want je kan het niet zien en als je er een beetje fysiek gezond uitziet zal het allemaal wel meevallen en moet je je niet zo aanstellen. Schop onder je kont. Als je kan bewegen kan je vast wel werken enz. enz. enz. Dit is frustrerend, maar het belangrijkst nu is dat je zelf herstelt en niet wat alle anderen ervan vinden.
Dat instanties informatie opvragen bij je behandelaar of huisarts is niet zo raar. De gemeente moet veel geld 'uitdelen' en ze hebben het niet in overvloed, dus het is belangrijk dat het niet naar jan en alleman gaat.
Overigens is een klein beetje werk aanhouden bij burnout (na de eerste rust) vaak wel goed, maar goed, dat soort dingen moet je in overleg met je behandelaar en de bedrijfsarts beslissen.
Ik wens je een goed herstel.
Dat instanties informatie opvragen bij je behandelaar of huisarts is niet zo raar. De gemeente moet veel geld 'uitdelen' en ze hebben het niet in overvloed, dus het is belangrijk dat het niet naar jan en alleman gaat.
Overigens is een klein beetje werk aanhouden bij burnout (na de eerste rust) vaak wel goed, maar goed, dat soort dingen moet je in overleg met je behandelaar en de bedrijfsarts beslissen.
Ik wens je een goed herstel.
maandag 6 juli 2015 om 17:37
Hoi Chardo,
Als je huisarts en/of psycholoog inderdaad een burn-out heeft geconstateerd, is dat heel vervelend als je dat hebt.
Bij mij was er ook een burn-out geconstateerd. Deze was na jaren vervelende privé omstandigheden erin geslopen. Ik wilde niet bij de pakken neer gaan zitten: in Rosmalen is er een retraite in een oud klooster in de bossen die geheel door je vorgverzekering wordt vergoed. Google: van klacht naar kracht.
Ik heb veel gehad aan een periode van huis zijn, rust te hebben en met lotgenoten te spreken.
Ik ben al een tijdje weer aan het werk. Ik heb nog burn-out 'restjes' , maar het gaat steeds beter met me.
Als je op het toppunt van de burn-out zit, zie je misschien geen uitweg en ben je compleet futloos.. houd moed, geef het tijd enje komt er alleen maar veeeel sterker uit, succes !
Als je huisarts en/of psycholoog inderdaad een burn-out heeft geconstateerd, is dat heel vervelend als je dat hebt.
Bij mij was er ook een burn-out geconstateerd. Deze was na jaren vervelende privé omstandigheden erin geslopen. Ik wilde niet bij de pakken neer gaan zitten: in Rosmalen is er een retraite in een oud klooster in de bossen die geheel door je vorgverzekering wordt vergoed. Google: van klacht naar kracht.
Ik heb veel gehad aan een periode van huis zijn, rust te hebben en met lotgenoten te spreken.
Ik ben al een tijdje weer aan het werk. Ik heb nog burn-out 'restjes' , maar het gaat steeds beter met me.
Als je op het toppunt van de burn-out zit, zie je misschien geen uitweg en ben je compleet futloos.. houd moed, geef het tijd enje komt er alleen maar veeeel sterker uit, succes !
Echte mannen eten geen honing, die kauwen op bijen - Loesje
maandag 6 juli 2015 om 17:56
quote:Chardo schreef op 06 juli 2015 @ 17:08:
Dubbeltje24; de gemeente. Ik werd tot nog toe aangevuld op mijn werkuren door de bijstand. Daar heb je dan altijd een contactpersoon (heet daar klantmanager) die je eens in de paar weken spreekt. Zij begrijpt het niet,Misschien vraagt je klantmanager zich af hoe je in vredesnaam van een paar uur werken per week een burn out kunt krijgen. Vraag aan je klantmanager of je een sociaal-medisch advies kunt krijgen.
Dubbeltje24; de gemeente. Ik werd tot nog toe aangevuld op mijn werkuren door de bijstand. Daar heb je dan altijd een contactpersoon (heet daar klantmanager) die je eens in de paar weken spreekt. Zij begrijpt het niet,Misschien vraagt je klantmanager zich af hoe je in vredesnaam van een paar uur werken per week een burn out kunt krijgen. Vraag aan je klantmanager of je een sociaal-medisch advies kunt krijgen.
maandag 6 juli 2015 om 18:30
Milna; die klantmanager weet dat het niet alleen daar aan ligt, maar goed inmiddels had de bedrijfsarts het laatste woord, maar ik moet nog tegen hem in gaan, tegen wat uit zijn schriftelijke besluit bleek: weer beginnen met werken. Het voelt gewoon alsof ik met iets neps of verzonnends aankom
Never stop making wishes♡
maandag 6 juli 2015 om 18:42
Natuurlijk allemaal bedankt 
het was even een gevecht tegen dat soort instanties. En inderdaad bij elke psychische stoornis is er vrijwel niets aan de buitenkant te zien, maar alleen daarom kunnen mensen soms zo reageren alsof het allemaal wel meevalt.. Ik vraag me ook af hoe ver je moet zitten als je daadwerkelijk therapie nodig hebt. Ik praat nu eens per 2 weken met mijn ggz verpleegkundige, wellicht dat zij op een gegeven moment verandering wil daarin (ik ben er ook een poos tussenuit geweest namelijk, vrienden in Amerika)
het was even een gevecht tegen dat soort instanties. En inderdaad bij elke psychische stoornis is er vrijwel niets aan de buitenkant te zien, maar alleen daarom kunnen mensen soms zo reageren alsof het allemaal wel meevalt.. Ik vraag me ook af hoe ver je moet zitten als je daadwerkelijk therapie nodig hebt. Ik praat nu eens per 2 weken met mijn ggz verpleegkundige, wellicht dat zij op een gegeven moment verandering wil daarin (ik ben er ook een poos tussenuit geweest namelijk, vrienden in Amerika)
Never stop making wishes♡
maandag 6 juli 2015 om 19:01
maandag 6 juli 2015 om 19:19
Plan van aanpak wil de ggz verpleegkundige nog maken. Ik ben er immers ook een poosje even tussenuit geweest. 6 weken. Ik moet eerst rust nemen en thuis mijn dingen weer fatsoenlijk alleen kunnen doen en energie krijgen voor alleen de gedachte al onder de mensen aan het werk te gaan. Psych lijkt mij zelf ook geen overbodige luxe. Maar ik moet nu dagverslagen bijhouden waarin de ggz verpleegkundige veel zal gaan lezen.. Ben benieuwd .
Never stop making wishes♡
maandag 6 juli 2015 om 20:04
quote:Chardo schreef op 06 juli 2015 @ 18:42:
Ik vraag me ook af hoe ver je moet zitten als je daadwerkelijk therapie nodig hebt. Ik praat nu eens per 2 weken met mijn ggz verpleegkundige, wellicht dat zij op een gegeven moment verandering wil daarin (ik ben er ook een poos tussenuit geweest namelijk, vrienden in Amerika)
Je hebt geen therapie, bent in staat vrienden in Amerika te bezoeken.
Ik vrees toch, dat de bedrijfsarts en de klantmanager gelijk hebben, dat je best in staat bent een aanvang te nemen in werk voor 4 uur per week.
Dat babbeltje met de verpleegkundige eens in de 2 weken kan prima tussendoor.
Ik vraag me ook af hoe ver je moet zitten als je daadwerkelijk therapie nodig hebt. Ik praat nu eens per 2 weken met mijn ggz verpleegkundige, wellicht dat zij op een gegeven moment verandering wil daarin (ik ben er ook een poos tussenuit geweest namelijk, vrienden in Amerika)
Je hebt geen therapie, bent in staat vrienden in Amerika te bezoeken.
Ik vrees toch, dat de bedrijfsarts en de klantmanager gelijk hebben, dat je best in staat bent een aanvang te nemen in werk voor 4 uur per week.
Dat babbeltje met de verpleegkundige eens in de 2 weken kan prima tussendoor.
maandag 6 juli 2015 om 20:18
quote:Chardo schreef op 06 juli 2015 @ 19:19:
Plan van aanpak wil de ggz verpleegkundige nog maken. Ik ben er immers ook een poosje even tussenuit geweest. 6 weken. Ik moet eerst rust nemen en thuis mijn dingen weer fatsoenlijk alleen kunnen doen en energie krijgen voor alleen de gedachte al onder de mensen aan het werk te gaan. Psych lijkt mij zelf ook geen overbodige luxe. Maar ik moet nu dagverslagen bijhouden waarin de ggz verpleegkundige veel zal gaan lezen.. Ben benieuwd .
Maar zo werkt het niet. Als je langer dan 6 weken ziek bent moet de bedrijfsarts/arbodienst een probleemanalyse opstellen. In uiterlijk je 8e ziekteweek moet jij samen met je werkgever een plan van aanpak maken en ondertekenen. Dat wordt niet gedaan zoals het jullie uitkomt en als je ziek bent ga je al helemaal niet eerst 6 weken naar het buitenland. Je bent nu dus 3 maanden ziek thuis en er is geen plan? Na 3 maanden ziekte moet je 'nu eerst' rust nemen?
Is die ggz verpleegkundige de praktijkondersteuner bij de huisarts?
Als je denkt behoefte te hebben aan een psycholoog zou ik dat direct aangeven bij de huisarts en een verwijsbrief regelen, voor een psycholoog zijn vaak (lange) wachtlijsten.
Wat denk jij dat je nodig hebt om die 4 uur per week op je werk te realiseren?
Plan van aanpak wil de ggz verpleegkundige nog maken. Ik ben er immers ook een poosje even tussenuit geweest. 6 weken. Ik moet eerst rust nemen en thuis mijn dingen weer fatsoenlijk alleen kunnen doen en energie krijgen voor alleen de gedachte al onder de mensen aan het werk te gaan. Psych lijkt mij zelf ook geen overbodige luxe. Maar ik moet nu dagverslagen bijhouden waarin de ggz verpleegkundige veel zal gaan lezen.. Ben benieuwd .
Maar zo werkt het niet. Als je langer dan 6 weken ziek bent moet de bedrijfsarts/arbodienst een probleemanalyse opstellen. In uiterlijk je 8e ziekteweek moet jij samen met je werkgever een plan van aanpak maken en ondertekenen. Dat wordt niet gedaan zoals het jullie uitkomt en als je ziek bent ga je al helemaal niet eerst 6 weken naar het buitenland. Je bent nu dus 3 maanden ziek thuis en er is geen plan? Na 3 maanden ziekte moet je 'nu eerst' rust nemen?
Is die ggz verpleegkundige de praktijkondersteuner bij de huisarts?
Als je denkt behoefte te hebben aan een psycholoog zou ik dat direct aangeven bij de huisarts en een verwijsbrief regelen, voor een psycholoog zijn vaak (lange) wachtlijsten.
Wat denk jij dat je nodig hebt om die 4 uur per week op je werk te realiseren?
maandag 6 juli 2015 om 20:36
4 Uur in de week werken moet toch geen probleem zijn als je 6 weken op vakantie naar Amerika gaat. (met een aanvullende bijstandsuitkering???) Ik begrijp sowieso niet dat je werkgever daarmee akkoord ging. Ik zou wel klaar zijn met zo'n werkneemster.
Hoeveel uur per week werkte je eigenlijk toen je nog geen burn-out had?
Hoeveel uur per week werkte je eigenlijk toen je nog geen burn-out had?
maandag 6 juli 2015 om 21:27
Pientje; bedankt voor je reactie maar ik heb niet nogmaals de energie om het helemaal uit te leggen. Ik ga natuurlijk niet op vakantie, om lang leve de lol te hebben. Er werd daar grotendeels voor mij gezorgd door vrienden waar ik in huid verbleef; Nederlandse vrienden. Half april meldde ik me ziek, omdat ik tussen eind maart en half april nog werkte, dit leek nog te kunnen. Mijn huisarts en ggz verpleegkundige zagen het als een goed ding er in mijn situatie helemaal uit te zijn en ondertussen de nodige zorg krijgen waar nodig. Zorg is breed; hieronder wordt ook verstaan dat ik niet hoefde te koken etc. Die zes weken (officieel 5,5) zouden eerst 3,5 zijn. Door een nogal miraculeus iets bleek ik op de dag van vertrek op de passagiers lijst van 5 juni te staan ipv 23 mei. Vraag me niet hoe, en daarnaast; ik heb zelf niet geboekt. Dit werd voor mij gedaan en betaald
Never stop making wishes♡
maandag 6 juli 2015 om 21:43
Als je je voordat je naar Amerika ging ziek gemeld hebt dan had je in ieder geval toestemming van de bedrijfsarts moeten hebben. Je kunt niet aan je reïntegratieverplichtingen voldoen als je aan de andere kant van de oceaan zit. Daar gaan je huisarts en de ggz-verpleegkundige helemaal niet over. Dat van dat retourticket vind ik een heel raar verhaal. Je checkt toch je papieren voordat je vertrekt? Dan nog is het geen reden om zomaar langer weg te blijven. Maar hoeveel uur werkte je nu per week toen je nog niets mankeerde?
maandag 6 juli 2015 om 22:20
quote:Chardo schreef op 06 juli 2015 @ 21:27:
Die zes weken (officieel 5,5) zouden eerst 3,5 zijn. Door een nogal miraculeus iets bleek ik op de dag van vertrek op de passagiers lijst van 5 juni te staan ipv 23 mei.
Dan is het ook geen raadsel meer waarom je nu geen bijstandsuitkering meer krijgt. Als je 5,5 week in het buitenland was (en je hebt bij de sociale dienst moeten melden dat je die periode in het buitenland verbleef aangezien je een inlichtingenplicht hebt in de bijstand), heb je geen recht op bijstand. Klagen over de sociale dienst/gemeente is niet nodig. Zij hebben gelijk dat je geen uitkering krijgt. De Participatiewet is hier heel duidelijk over.
Je bent trouwens niet de enige bijstandsontvanger die mirakels meemaakt in het buitenland waardoor ze pas weken, soms zelfs maanden later terugkeren dan toegestaan. Het valt te proberen inderdaad.
Die zes weken (officieel 5,5) zouden eerst 3,5 zijn. Door een nogal miraculeus iets bleek ik op de dag van vertrek op de passagiers lijst van 5 juni te staan ipv 23 mei.
Dan is het ook geen raadsel meer waarom je nu geen bijstandsuitkering meer krijgt. Als je 5,5 week in het buitenland was (en je hebt bij de sociale dienst moeten melden dat je die periode in het buitenland verbleef aangezien je een inlichtingenplicht hebt in de bijstand), heb je geen recht op bijstand. Klagen over de sociale dienst/gemeente is niet nodig. Zij hebben gelijk dat je geen uitkering krijgt. De Participatiewet is hier heel duidelijk over.
Je bent trouwens niet de enige bijstandsontvanger die mirakels meemaakt in het buitenland waardoor ze pas weken, soms zelfs maanden later terugkeren dan toegestaan. Het valt te proberen inderdaad.
dinsdag 7 juli 2015 om 07:27
dinsdag 7 juli 2015 om 07:45
Het staat letterlijk in artikel 13 lid 1 sub e Participatiewet hoe lang je in het buitenland mag verblijven:
Artikel 13 Uitsluiting van bijstand
1. Geen recht op bijstand heeft degene:
(...)
e. die per kalenderjaar langer dan vier weken verblijf houdt buiten Nederland dan wel een aaneengesloten periode van langer dan vier weken verblijf houdt buiten Nederland;
(...)
Artikel 13 Uitsluiting van bijstand
1. Geen recht op bijstand heeft degene:
(...)
e. die per kalenderjaar langer dan vier weken verblijf houdt buiten Nederland dan wel een aaneengesloten periode van langer dan vier weken verblijf houdt buiten Nederland;
(...)
