Depressie

Hallo allemaal,

Dit is de eerste keer dat ik een berichtje plaats op dit forum. Ik vind het erg moeilijk, maar wil nu toch graag mijn verhaal kwijt. Een tijdje geleden is er bij mij vastgesteld dat ik een depressie heb. Het is de laatste tijd ook alleen maar erger geworden. Vroeger had ik mijn mindere periodes, maar kon ik mezelf er een beetje uitslepen door eraan te denken dat het later wel weer beter wordt.
Ik voel mij eigenlijk al sinds mijn 10e/ 11e zo. Wat ik toen heb gedaan is een hele andere wereld voor mezelf op te stellen. Een soort alterego. Hierin ben ik veel meer outgoin. Zeg ik wat ik wil zeggen en trek ik me veel minder aan wat mensen van mij vinden. Hier ben ik dan over aan het dagdromen. En dat is hoe ik mijn leven graag zou hebben. Maar zo is het helaas niet. Ik ben nu bijvoorbeeld al 2 bijna 2 weken alleen thuis, omdat mijn ouders op vakantie zijn. De meeste mensen van mijn leeftijd zouden waarschijnlijk veel vrienden uitnodigen of uitgaan. Ik heb eigenlijk alleen maar gewerkt en 1x een vriendin over de vloer gehad. Ik merk aan mezelf dat ik er juist geen zin in heb. Ik vind het te vermoeiend om gezellig te zijn, terwijl ik het wel graag wil. Ik droom er liever over dat ik wel vrienden heb, omdat dat een stuk makkelijker is. Ook date ik nu met een jongen. Hierbij ondervind ik helaas ook problemen. Als we een date hebben ben ik heel zenuwachtig en zeg ik het liever af. Het komt er dus op neer dat ik steeds banger word om iets te ondernemen en achteraf denk ik aan wat ik beter had moeten doen etc. Dit maakt me ook erg verdrietig en meer depressief.
Tevens krijg ik ook hulp voor mijn depressie, maar heb niet het gevoel dat het helpt.

Heeft iemand soortgelijke ervaringen en zal het ooit beter worden?

Dank jullie wel alvast voor de berichten.

Maaique schreef: ↑

17-08-2017 20:15

Ik, jouw verhaal lijkt wel op het mijne. Ik ben ook sinds kort in therapie.. ik heb echt hulp nodig

Ah vervelend. Dit gevoel gun ik niemand. Werkt de therapie een beetje bij je? Ik heb het gevoel dat het bij mij niet zo werkt... ik zit er nu 2 jaar in.

Maaique schreef: ↑

17-08-2017 20:23

Kan ik nog niets over zeggen, ben pas 2x geweest.
Kan je niet aangeven dat je denkt dat jouw therapie niet werkt? Beetje nutteloos anders lijkt me

Oh ik hoop dat het aanslaat. Dat had ik gedaan en toen kreeg ik een andere psycholoog, maar dit heeft ook niet geholpen

Caraphernelia schreef: ↑

17-08-2017 20:27

Als aller eerst vind ik het super knap van je dat je dit probleem online durft te gooien, velen hebben hier zelfs al moeite mee.

Als ik het goed begrijp helpt de therapie dus niet? Wat je eventueel kunt proberen is om hierover met je ouders of vrienden te praten. Het helpt namelijk meer als je met mensen die je vertrouwt praat dan dat je praat met een therapeut. Misschien helpen je ouders en vrienden je wel veel veter, wie weet.

Ikzelf heb geen ervaring met depressie, maar wat je vooral niet moet doen is alles voor jezelf houden! Praat erover, laat andere weten hoe je je voelt.

Ja dat zou kunnen, maar ik heb niet erg goede vrienden. Ze zijn meer oppervlakkig. Ook vertelde er 1tje dat ze het erg vervelend vind dat 1 van haar vriendinnen zo depressief doet, dus ik durf het eigenlijk niet. En mijn ouders weten het wel, maar ik heb niet het gevoel dat ik er goed met ze over kan praten...

Caraphernelia schreef: ↑

17-08-2017 20:38

Dat is erg vervelend ja, het gevoel hebben dat je er eigenlijk met niemand over kunt praten. Heb je het ooit geprobeerd om het erover te hebben met je ouders? Misschien dat zij het moeilijk vinden en jou niet kunnen begrijpen als jij er niks over loslaat.

Over de 'leuke jongen' gesproken, hoelang ken je hem al en is het niet een optie om het er met hem over te hebben?

Ik heb het wel geprobeerd om het er met mijn moeder over te hebben, maar dat was gewoon niet zo'n succes. Ik denk dat ze het niet als iets groots zien.
En de jongen ken ik wel al lang, omdat we met elkaar op de middelbare school hebben gezeten, maar ik zou dit nog niet met hem willen delen.

Caraphernelia schreef: ↑

17-08-2017 20:46

Ik snap dat je het er niet graag met die jongen over wil hebben, daar niet van. Het is geheel aan jou aan wie je het wilt vertellen en ik heb daar natuurlijk niks over te zeggen.

Jammer dat je ouders er alles behalve positief op reageren, want depressie is juist een groot iets wat door vele mensen onderschat wordt. Blijven proberen om erover te praten met ze om vervolgens zo'n reactie te krijgen gaat ook niet werken nee.

Ja klopt. Ik voel me ook erg eenzaam. Ik zie ook nu steeds meer in dat het niet vanzelf over gaat en dat het niet zomaar verandert. Dit is best wel confronterend, want hierdoor komen ook zelfmoord gedachtes erbij kijken. Ik wil er wel graag vanaf, maar heb het gevoel dat dit nooit gaat gebeuren..

theatime schreef: ↑

17-08-2017 21:11

Je lijkt naast een depressie ook last van onzekerheid en angst te hebben.
Is dit al verder onderzocht en werk je hier tijdens je therapie aan?

Ik denk dat er op dit vlak nog veel te (over)winnen is voor je.

Ja dat klopt! Hier heb ik het ook over gehad met de psycholoog. Ze vertelde me dat ik juist moet proberen om contact te leggen met mensen, bijvoorbeeld door een andere hobby te zoeken. Maar ik vind het erg moeilijk om uit mijn confortzone te komen. Ik heb dit bijvoorbeeld gedaan door op tennis te gaan. En heb geprobeerd om met deze mensen naast het tennissen ook wat te doen. Maar toch bleven het meer oppervlakkige contacten, helaas.