Gezondheid
alle pijlers
Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
woensdag 7 april 2010 om 20:49
Hai!
Heerlijk om al die verhalen te lezen van horkende internisten....
Hoewel de mijne wel heel aardig is en ook zeker weet waar ze het over heeft, twijfel ik toch om over te stappen naar een academisch zkh en een andere arts dus... Waarom? Omdat mijn hba1c blijft stijgen en omdat ik mijn waardes dus maar niet goed lijk te krijgen. Het is niet allemaal kommer en kwel, maar zoals ik al eerder heb gezegd; als ik rond mijn menstruatie zit, rijzen mijn suikers de pan uit en dat duurt dan een week of langer. Dat is niet normaal en zij weet niet wat ze er aan kan doen. Ik doe alles al wat hoort (ander basaal patroon, bijbolussen, bellen en overleggen etc etc). Dus wie weet is er iemand die er meer van weet...
Met mijn dvk ben ik heel blij. Ook met een andere dvk (oude rot in het vak-type). De rest wat er zit (en er pas later is gekomen dan ik) daar heb ik niet veel vertrouwen in.... En mijn dvk is één of andere studie aan het doen om op een andere afdeling te gaan werken en ik heb niet zo veel zin in een dvk die minder van diabetes afweet dan ik zelf (dat zal nu wel weer meevallen, maar ik heb tijdens de zw.schap van Gijs regelmatig contact gehad en als ik dan die ene kreeg.... die wist echt niks!)
Ik kijk nog ff wta ik er mee doe....
Heerlijk om al die verhalen te lezen van horkende internisten....
Hoewel de mijne wel heel aardig is en ook zeker weet waar ze het over heeft, twijfel ik toch om over te stappen naar een academisch zkh en een andere arts dus... Waarom? Omdat mijn hba1c blijft stijgen en omdat ik mijn waardes dus maar niet goed lijk te krijgen. Het is niet allemaal kommer en kwel, maar zoals ik al eerder heb gezegd; als ik rond mijn menstruatie zit, rijzen mijn suikers de pan uit en dat duurt dan een week of langer. Dat is niet normaal en zij weet niet wat ze er aan kan doen. Ik doe alles al wat hoort (ander basaal patroon, bijbolussen, bellen en overleggen etc etc). Dus wie weet is er iemand die er meer van weet...
Met mijn dvk ben ik heel blij. Ook met een andere dvk (oude rot in het vak-type). De rest wat er zit (en er pas later is gekomen dan ik) daar heb ik niet veel vertrouwen in.... En mijn dvk is één of andere studie aan het doen om op een andere afdeling te gaan werken en ik heb niet zo veel zin in een dvk die minder van diabetes afweet dan ik zelf (dat zal nu wel weer meevallen, maar ik heb tijdens de zw.schap van Gijs regelmatig contact gehad en als ik dan die ene kreeg.... die wist echt niks!)
Ik kijk nog ff wta ik er mee doe....
donderdag 8 april 2010 om 08:51
Ik moet vanmiddag naar de dvk in het ziekenhuis. Ik heb haar in de zwangerschap ook gehad en vond het toen een enorme muts, dus ik ben benieuwd! Ik ga bij haar proberen of zij een pomp wel een goed idee vind..
Ris, dat is ook wel slecht zeg, dat je internist niet meer weet wat ze moet doen bij een stijgende hba1c!
Ik weet niet meer wie de link van pompnet gaf, maar dankjewel nog daarvoor!
Ris, dat is ook wel slecht zeg, dat je internist niet meer weet wat ze moet doen bij een stijgende hba1c!
Ik weet niet meer wie de link van pompnet gaf, maar dankjewel nog daarvoor!
donderdag 8 april 2010 om 21:28
Prissilia, ik heb dat zelf ook regelmatig. Vooral onder m'n tenen. Heel raar gevoel is dat. Geen idee of het van de hoge suikerwaardes komt...
Ik mag eindelijk 4 maal daags gaan spuiten . M'n dvk blijft een muts, maar ze heeft wel mooi geregeld dat ik al mag gaan spuiten ipv de afspraak van de internist af te wachten! Ik ga beginnen met 12-10-10-30 (de laatste is de Lantus).
Ik moet wel afvallen van d'r en vaker gaan wandelen. Maar dat wist ik zelf ook wel
Ik mag eindelijk 4 maal daags gaan spuiten . M'n dvk blijft een muts, maar ze heeft wel mooi geregeld dat ik al mag gaan spuiten ipv de afspraak van de internist af te wachten! Ik ga beginnen met 12-10-10-30 (de laatste is de Lantus).
Ik moet wel afvallen van d'r en vaker gaan wandelen. Maar dat wist ik zelf ook wel
vrijdag 9 april 2010 om 10:35
zaterdag 10 april 2010 om 19:36
Hier even een teken van leven van mij. Mijn suikers zijn de afgelopen week alleen maar hoog, hoger, hoogst door de stress, en verdriet.
Afgelopen maandag heeft mijn moeder, met wie ik al 7 jaar geen contact meer had, een heel zwaar herseninfarct gehad. Haar hele rechter hersenhelft is kapot. Ze is linkszijdig verlamd. Ik ben eergister bij haar geweest en ik moest verschrikkelijk huilen nadien. Ik heb sinds 1989 niet meer zo gehuild.
Mijn oudste broer, met wie ze al 12,5 jaar geen contact meer had, is gistermorgen bij haar geweest. Volgens mij is ze bezig aan het allerlaatste stukje van haar leven, en ik ben in lange tijd niet zo ontzettend verdrietig geweest. Voor het eerst in héél lange tijd ben ik niet meer boos op mijn moeder. Voor het eerst is zij niet meer gemeen en kwaadaardig, maar gewoon lief en belangstellend.
Heel dubbel allemaal.....
Sorry dat ik het hier neerplemp, maar ik heb de energie niet om een eigen topic te openen. Ik wou het gewoon even kwijt, denk ik.
Afgelopen maandag heeft mijn moeder, met wie ik al 7 jaar geen contact meer had, een heel zwaar herseninfarct gehad. Haar hele rechter hersenhelft is kapot. Ze is linkszijdig verlamd. Ik ben eergister bij haar geweest en ik moest verschrikkelijk huilen nadien. Ik heb sinds 1989 niet meer zo gehuild.
Mijn oudste broer, met wie ze al 12,5 jaar geen contact meer had, is gistermorgen bij haar geweest. Volgens mij is ze bezig aan het allerlaatste stukje van haar leven, en ik ben in lange tijd niet zo ontzettend verdrietig geweest. Voor het eerst in héél lange tijd ben ik niet meer boos op mijn moeder. Voor het eerst is zij niet meer gemeen en kwaadaardig, maar gewoon lief en belangstellend.
Heel dubbel allemaal.....
Sorry dat ik het hier neerplemp, maar ik heb de energie niet om een eigen topic te openen. Ik wou het gewoon even kwijt, denk ik.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zaterdag 10 april 2010 om 20:29
Och settertje toch........
Wat een verwarrende situatie. Ze is nog wel bij begrijp ik? Gelukkig dat jullie dan toch even contact kunnen hebben, het zou nog vreselijker zijn als ze niet bij was (denk ik). Heb je een arts kunnen spreken? En heb je wel contact met je broer? Anders sta je er zo alleen in.
En laat die bls maar even hoor. Als je niet gevaarlijk hoog komt, zou ik het wel best vinden even. Volgende week maar weer zorgen over maken. Nu eerst maar dit..... Deze zijn voor jou:
Ik ga wat vaker lezen hier, om te horen hoe het met je gaat. Als je je verhaal kwijt wil tenminste.
Wat een verwarrende situatie. Ze is nog wel bij begrijp ik? Gelukkig dat jullie dan toch even contact kunnen hebben, het zou nog vreselijker zijn als ze niet bij was (denk ik). Heb je een arts kunnen spreken? En heb je wel contact met je broer? Anders sta je er zo alleen in.
En laat die bls maar even hoor. Als je niet gevaarlijk hoog komt, zou ik het wel best vinden even. Volgende week maar weer zorgen over maken. Nu eerst maar dit..... Deze zijn voor jou:
Ik ga wat vaker lezen hier, om te horen hoe het met je gaat. Als je je verhaal kwijt wil tenminste.
zaterdag 10 april 2010 om 20:57
Dank je wel Lief, je doet je naam eer aan!
Ja, ze is bij. Ze is zelfs heel erg helder. Ze vroeg me waar ik werkte en ze vroeg me hoe het met mijn honden was. Ze heeft mijn honden nog nooit gezien! Maar het is zo'n zielig hoopje ellende wat daar in dat veel te grote ziekenhuisbed ligt, zo zwak en helemaal kortademig. Af en toe piept en rochelt ze, probeert ze te hoesten en dat lukt dan niet. Zo zielig
Ze heeft haar ogen maar heel af en toe open, want daar is ze te moe voor. Het enige wat beweeglijk is, is haar rechterhand. Ze ging op een gegeven moment helemaal friemelen aan mijn vingers om vervolgens tot de conclusie te komen dat mijn nagels best wel lang waren. Ik moest maar even 'daar' kijken (wijzend met haar rechterhand richting voeteneind van het bed) want daar lag haar nageletuitje en daar zaten wel een nagelschaartje en een vijltje in. Dan was ik maar weer netjes.
Ik heb uiteindelijk maar even haar nagels schoongemaakt. Ze heeft zo'n hekel aan vieze nagels en er zaten zwarte randjes onder. Toen ik daarmee bezig was moest mijn vader huilen, helemaal ontroerd dat ik dat deed voor haar. Ik heb zo met hem te doen.... en met haar ook. Zo'n sterke, actieve, altijd wel met een of ander knutselproject bezig zijnde vrouw, zo weerloos en zo gevangen in dat halfverlamde lichaam. Zo'n grote gemene en kwade mond altijd, en nu zo ontzettend lief en belangstellend en blij voor mij.
Ik voel me heel, heeeeeeel erg
Ja, ze is bij. Ze is zelfs heel erg helder. Ze vroeg me waar ik werkte en ze vroeg me hoe het met mijn honden was. Ze heeft mijn honden nog nooit gezien! Maar het is zo'n zielig hoopje ellende wat daar in dat veel te grote ziekenhuisbed ligt, zo zwak en helemaal kortademig. Af en toe piept en rochelt ze, probeert ze te hoesten en dat lukt dan niet. Zo zielig
Ze heeft haar ogen maar heel af en toe open, want daar is ze te moe voor. Het enige wat beweeglijk is, is haar rechterhand. Ze ging op een gegeven moment helemaal friemelen aan mijn vingers om vervolgens tot de conclusie te komen dat mijn nagels best wel lang waren. Ik moest maar even 'daar' kijken (wijzend met haar rechterhand richting voeteneind van het bed) want daar lag haar nageletuitje en daar zaten wel een nagelschaartje en een vijltje in. Dan was ik maar weer netjes.
Ik heb uiteindelijk maar even haar nagels schoongemaakt. Ze heeft zo'n hekel aan vieze nagels en er zaten zwarte randjes onder. Toen ik daarmee bezig was moest mijn vader huilen, helemaal ontroerd dat ik dat deed voor haar. Ik heb zo met hem te doen.... en met haar ook. Zo'n sterke, actieve, altijd wel met een of ander knutselproject bezig zijnde vrouw, zo weerloos en zo gevangen in dat halfverlamde lichaam. Zo'n grote gemene en kwade mond altijd, en nu zo ontzettend lief en belangstellend en blij voor mij.
Ik voel me heel, heeeeeeel erg
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 11 april 2010 om 10:19
@Angelinaa: dank je....
@Lief: nee tuurlijk doe ik je niets aan, gekkerd! Ik denk er zelf eigenlijk net zo over. Ik ben zo lang kwaad geweest om wat ze me heeft aangedaan al die jaren, dat is nu helemaal weg omdat je op zo'n zielig hoopje mens niet kwaad kunt zijn.
Ik begreep nooit zo goed wat 'vergeven' betekende, maar toen ik haar daar zo zag liggen was het me eindelijk duidelijk. Ik verklaar haar niet heilig, ik vergeet niet wat er gebeurd is, maar ik kan het haar nu wel vergeven. Ik weet ook dat ze nooit of te nimmer meer zo lelijk zal (kunnen) doen. Ik voel medeleven, medelijden haast. Ik ben blij dat ik niet langer bang voor haar ben, ik verafschuw alleen het feit dat ze daarvoor eerst een hele zware hersenbloeding moest krijgen.
@Lief: nee tuurlijk doe ik je niets aan, gekkerd! Ik denk er zelf eigenlijk net zo over. Ik ben zo lang kwaad geweest om wat ze me heeft aangedaan al die jaren, dat is nu helemaal weg omdat je op zo'n zielig hoopje mens niet kwaad kunt zijn.
Ik begreep nooit zo goed wat 'vergeven' betekende, maar toen ik haar daar zo zag liggen was het me eindelijk duidelijk. Ik verklaar haar niet heilig, ik vergeet niet wat er gebeurd is, maar ik kan het haar nu wel vergeven. Ik weet ook dat ze nooit of te nimmer meer zo lelijk zal (kunnen) doen. Ik voel medeleven, medelijden haast. Ik ben blij dat ik niet langer bang voor haar ben, ik verafschuw alleen het feit dat ze daarvoor eerst een hele zware hersenbloeding moest krijgen.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 11 april 2010 om 22:34
maandag 12 april 2010 om 09:51
Lieve Setter,
Ik heb een paar dagen niet gelezen hier en nu lees ik dit. Wat erg wat je moeder is overkomen en wat goed van je dat je er heen bent gegaan, dat je alles opzij hebt gezet om dit te doen.
Ik hoop dat je nog wat waardevolle tijd met haar kunt doorbrengen en laten je suikers dan maar wat hoger zijn een tijdje, zo lang het niet de spuigaten uitloopt is de diabetes nu echt even bijzaak toch?
Ik wens je veel sterkte!!
Ik heb een paar dagen niet gelezen hier en nu lees ik dit. Wat erg wat je moeder is overkomen en wat goed van je dat je er heen bent gegaan, dat je alles opzij hebt gezet om dit te doen.
Ik hoop dat je nog wat waardevolle tijd met haar kunt doorbrengen en laten je suikers dan maar wat hoger zijn een tijdje, zo lang het niet de spuigaten uitloopt is de diabetes nu echt even bijzaak toch?
Ik wens je veel sterkte!!
maandag 12 april 2010 om 14:17
Hallo,
Ik heb eigenlijk een vraag. Afgelopen week heb ik weer geprikt voor de suiker. Dit omdat de waardes vorige keer op het randje waren en mijn ouders allebei diabetes hebben. Nu is mijn nuchtere suiker 6,2. Omdat dit niet helemaal perfect is moet ik in juli weer prikken. Ik heb wel regelmatig het idee dat ik een hypo heb. Raar in het hoofd en erg gaan zweten terwijl het koud is zit ik dan in tshirt en het zweet klotst me weg. Ik moet dan maar op de grond gaan zitten omdat ik het gevoel heb dat ik anders onderuit ga. Na limonade drinken en suikerklontjes eten gaat het beter. Nu vraag ik me af of het handig is om zo''n meter aan te schaffen zodat ik het wat in de gaten kan houden. Leef verder gezond en ben niet te zwaar maar huisarts zei dat ik er vanuit kan gaan dat ik diabetes krijg omdat mijn ouders het ook hebben. Wat een verhaal is het geworden maar ik hoop op wat tips.
Ik heb eigenlijk een vraag. Afgelopen week heb ik weer geprikt voor de suiker. Dit omdat de waardes vorige keer op het randje waren en mijn ouders allebei diabetes hebben. Nu is mijn nuchtere suiker 6,2. Omdat dit niet helemaal perfect is moet ik in juli weer prikken. Ik heb wel regelmatig het idee dat ik een hypo heb. Raar in het hoofd en erg gaan zweten terwijl het koud is zit ik dan in tshirt en het zweet klotst me weg. Ik moet dan maar op de grond gaan zitten omdat ik het gevoel heb dat ik anders onderuit ga. Na limonade drinken en suikerklontjes eten gaat het beter. Nu vraag ik me af of het handig is om zo''n meter aan te schaffen zodat ik het wat in de gaten kan houden. Leef verder gezond en ben niet te zwaar maar huisarts zei dat ik er vanuit kan gaan dat ik diabetes krijg omdat mijn ouders het ook hebben. Wat een verhaal is het geworden maar ik hoop op wat tips.
maandag 12 april 2010 om 17:57
maandag 12 april 2010 om 18:11
dinsdag 13 april 2010 om 12:46
@Coriena, als ik jou was zou ik denk ik een meter aanschaffen. De meter op zich is niet zo duur, het zijn de teststrips die het duur maken (kosten ca. ¤1 per stuk), maar misschien is het wel fijn dat als je denkt dat je een hypo hebt dat je dat ook kan meten en het dan zeker weet, dan kun je dat ook eens met je arts bespreken.
@Setter, hoe gaat het met je (en met je moeder?)
@Setter, hoe gaat het met je (en met je moeder?)
dinsdag 13 april 2010 om 15:35
@Setter, wat een erg verhaal! Een nachtmerrie lijkt het me. Ik vind 't dapper van je dat je weer naar je moeder gegaan bent. Heel veel sterkte!
@Coriena: op zich is het wel vreemd dat je hypo's hebt zonder dat je insuline spuit. Of hoort dat juist bij type 2, dat de alvleesklier meer insuline aanmaakt af en toe? Ik heb geen diabetes (mijn zoon wel). Zelf voel ik wel ook hypo's, maar sporadisch meet ik weleens, en meestal zit ik dan gewoon op de 4 (één keer 3,9). Een diabetesverpleegkundige zei ooit eens dat dit het voorportaal van diabetes is (mijn ouders hebben allebei type 2).
Overigens heb ik weleens gelezen dat meterstripjes er ook zijn voor 50 cent, zou je je even in moeten verdiepen.
@Coriena: op zich is het wel vreemd dat je hypo's hebt zonder dat je insuline spuit. Of hoort dat juist bij type 2, dat de alvleesklier meer insuline aanmaakt af en toe? Ik heb geen diabetes (mijn zoon wel). Zelf voel ik wel ook hypo's, maar sporadisch meet ik weleens, en meestal zit ik dan gewoon op de 4 (één keer 3,9). Een diabetesverpleegkundige zei ooit eens dat dit het voorportaal van diabetes is (mijn ouders hebben allebei type 2).
Overigens heb ik weleens gelezen dat meterstripjes er ook zijn voor 50 cent, zou je je even in moeten verdiepen.
dinsdag 13 april 2010 om 16:25
Hallo,
Ik denk dat ik het maar in de gaten ga houden met een meter maar ik weet niet of het hypogevoel erbij hoort. Ik weet wel dat mijn suiker eens is gemeten toen ik er last van had en dat hij toen op 2,5 zat. Mijn vader had type 1 en mijn moeder heeft type 2. Ik hoop dat ik niet lastig ben met mijn vragen!
Groetjes Corina
Ik denk dat ik het maar in de gaten ga houden met een meter maar ik weet niet of het hypogevoel erbij hoort. Ik weet wel dat mijn suiker eens is gemeten toen ik er last van had en dat hij toen op 2,5 zat. Mijn vader had type 1 en mijn moeder heeft type 2. Ik hoop dat ik niet lastig ben met mijn vragen!
Groetjes Corina
dinsdag 13 april 2010 om 16:27
@Ris en Nelladella en Teddeke: dank jullie wel voor jullie medeleven. Jullie zijn allemaal (ook de rest) hartstikke lief!
Met mij gaat het wel weer goed nu, ik sliep afgelopen weekend als een blok nadat ik homeopathische pilletjes heb gehaald voor het slapen.
Gisteravond weer naar mijn moeder geweest en weer was ze zo lief voor me! Ik moest gauw weer een keer komen, zei ze. Ze had haar ogen de hele tijd open en ze zat me te bekijken.... helemaal gebiologeerd.
Ik heb prompt tot 1 uur vannacht wakker gelegen. Mijn geest moet het allemaal ernstig verwerken geloof ik.
Met haar gaat het per dag beter. Ze is nog steeds halfzijdig verlamd, maar volgens mij blijft dat zo. As. vrijdag om 13.00 uur hebben mijn vader en ik een gesprek met de neuroloog, ben benieuwd wat hij te zeggen heeft. Mijn vader belde net dat ze vanmiddag door de verpleging op een stoel gezet is en dat dat goed ging. Ik ga er later deze week nog weer heen in ieder geval. Ik kan er nog niet echt over uit dat ze zo lief is, dat is echt ongekend voor mij. Ik geniet er wel intens van!
Met mij gaat het wel weer goed nu, ik sliep afgelopen weekend als een blok nadat ik homeopathische pilletjes heb gehaald voor het slapen.
Gisteravond weer naar mijn moeder geweest en weer was ze zo lief voor me! Ik moest gauw weer een keer komen, zei ze. Ze had haar ogen de hele tijd open en ze zat me te bekijken.... helemaal gebiologeerd.
Ik heb prompt tot 1 uur vannacht wakker gelegen. Mijn geest moet het allemaal ernstig verwerken geloof ik.
Met haar gaat het per dag beter. Ze is nog steeds halfzijdig verlamd, maar volgens mij blijft dat zo. As. vrijdag om 13.00 uur hebben mijn vader en ik een gesprek met de neuroloog, ben benieuwd wat hij te zeggen heeft. Mijn vader belde net dat ze vanmiddag door de verpleging op een stoel gezet is en dat dat goed ging. Ik ga er later deze week nog weer heen in ieder geval. Ik kan er nog niet echt over uit dat ze zo lief is, dat is echt ongekend voor mij. Ik geniet er wel intens van!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 13 april 2010 om 16:31
Coriena, tuurlijk ben je niet lastig, ben je mal! Je hoeft echt niet onzeker te zijn hoor, nergens voor nodig. Okee?
Waarom vraag je bij je huisarts niet om een wat uitgebreider bloedonderzoek? Dan kan je Hba1C (dat is de bloedsuikerwaarde over de afgelopen 6 weken) gemeten worden, dat geeft een iets beter beeld van je suikers.
En vraag eens bij een apotheek om een starterspakketje voor een bloedsuikermeter. Die zijn vaak niet duur en daar zitten dan 10 stripjes en lancetjes bij. Kun je in ieder geval een paar keer meten.
Waarom vraag je bij je huisarts niet om een wat uitgebreider bloedonderzoek? Dan kan je Hba1C (dat is de bloedsuikerwaarde over de afgelopen 6 weken) gemeten worden, dat geeft een iets beter beeld van je suikers.
En vraag eens bij een apotheek om een starterspakketje voor een bloedsuikermeter. Die zijn vaak niet duur en daar zitten dan 10 stripjes en lancetjes bij. Kun je in ieder geval een paar keer meten.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 13 april 2010 om 20:29
Nelladella; de stripjes van alle meters zijn altijd rond de 1euro omdat de meter-aanbieders niet onderling mogen concurreren.
Setter, fijn dat het toch weer wat beter lijkt te gaan met je moeder. Halfzijdig verlamd zijn is natuurlijk niet niks.... maar als ze in een stoel kan zitten, is dat ook wel weer hoopvol.
Ook fijn dat ze zo lief is ineens!!!
Setter, fijn dat het toch weer wat beter lijkt te gaan met je moeder. Halfzijdig verlamd zijn is natuurlijk niet niks.... maar als ze in een stoel kan zitten, is dat ook wel weer hoopvol.
Ook fijn dat ze zo lief is ineens!!!