Gezondheid
alle pijlers
Die eeuwige strijd tegen kilo's
zaterdag 17 juni 2017 om 17:37
Klaar voor een lang verhaal?
Vier jaar geleden begon ik met afvallen met veel succes. In twee jaar tijd verloor ik met gezond eten, veel bewegen en blijven genieten ruim 45 kilo. Wat was ik trots! Twee jaar geleden raakte ik geblesseerd: vage klachten aan mijn onderbenen. Ik was direct uitgeschakeld en kon niets meer. Fietsen langer dan 15 minuten onmogelijk, zwemmen: onmogelijk, langer dan 10 minuten wandelen: onmogelijk. Laat staan intensieve cardioworkouts als hardlopen.
In het begin was ik positief gestemd en bleef ik koelen, rusten, koelen, rusten en op zoek naar oplossingen gegaan. Eerst naar de huisarts, die kon geen diagnose geven. Sportarts dan maar. Kon ook geen diagnose geven. Wel was er van alles mis met mijn looptechniek, maar wat het echt was: geen idee. Ja, overbelasting. Naar shin splint stop gegaan: geen succes. Dry Needling geprobeerd: geen succes. Shockwave therapie gehad: geen succes. Osteopaat: geen succes. Ondertussen liepen de frustraties hoog op en nu bijna 2 jaar later ben ik weer terug in mijn oude patroon: veel chips, chocola op de meest onlogische momenten, maar ik kan er niet vanaf blijven. Ontbijt is gezond, lunch probeer ik ook vaak wel, maar de momenten daartussen zijn verschrikkelijk.
Bij de start van mijn blessure woog ik 75 kilo, nu inmiddels weer 86. In twee jaar tijd geen hele grote ramp, maar ik merk wel dat mijn gezondheid hier flink onder te lijden heeft.
Nog steeds, 2 jaar na dato weet ik nog steeds niet wat ik heb en zijn mijn pijnklachten te vaag. 5 cm boven mijn enkel zit aan beide benen een hele gevoelige plek, maar die plek voel ik niet tijdens het lopen. Tijdens het wandelen voel ik tintelingen, steken, branderigheid en dat allemaal door elkaar op verschillende momenten
Ik mis het bewegen. In de sportschool loop ik wat verdwaald rond, omdat teveel oefeningen (ik heb ook pijn in rust, dus wanneer ik bovenlichaam train) teveel pijn doen. Ik mis het bewegen, mijn hoofd leegmaken. Op dit moment zit ik bij de Cesar therapeut en leer ik opnieuw lopen. Dat gaat heeeeeeeeel langzaam iets beter.
Nu ben ik te vaak heel moe, loop ik te piekeren waar het niet nodig is etc. Tijdens het sporten, of dat nou hardlopen, fietsen of zwemmen is, kon ik alles op een rijtje zetten. Nu kom ik na een lange dag werken thuis en plof ik op de bank met wat lekkers.
Naar de huisarts durf ik eigenlijk niet, ik denk dat die schrikt.. En ik weet ook dat hij geen oplossing heeft. Voor de duidelijkheid: die hebben jullie ook niet. Ik wil even mijn verhaal kwijt.. Wat voeding betreft zal ik het echt zelf moeten doen, maar de knop gaat maar niet om.
Vier jaar geleden begon ik met afvallen met veel succes. In twee jaar tijd verloor ik met gezond eten, veel bewegen en blijven genieten ruim 45 kilo. Wat was ik trots! Twee jaar geleden raakte ik geblesseerd: vage klachten aan mijn onderbenen. Ik was direct uitgeschakeld en kon niets meer. Fietsen langer dan 15 minuten onmogelijk, zwemmen: onmogelijk, langer dan 10 minuten wandelen: onmogelijk. Laat staan intensieve cardioworkouts als hardlopen.
In het begin was ik positief gestemd en bleef ik koelen, rusten, koelen, rusten en op zoek naar oplossingen gegaan. Eerst naar de huisarts, die kon geen diagnose geven. Sportarts dan maar. Kon ook geen diagnose geven. Wel was er van alles mis met mijn looptechniek, maar wat het echt was: geen idee. Ja, overbelasting. Naar shin splint stop gegaan: geen succes. Dry Needling geprobeerd: geen succes. Shockwave therapie gehad: geen succes. Osteopaat: geen succes. Ondertussen liepen de frustraties hoog op en nu bijna 2 jaar later ben ik weer terug in mijn oude patroon: veel chips, chocola op de meest onlogische momenten, maar ik kan er niet vanaf blijven. Ontbijt is gezond, lunch probeer ik ook vaak wel, maar de momenten daartussen zijn verschrikkelijk.
Bij de start van mijn blessure woog ik 75 kilo, nu inmiddels weer 86. In twee jaar tijd geen hele grote ramp, maar ik merk wel dat mijn gezondheid hier flink onder te lijden heeft.
Nog steeds, 2 jaar na dato weet ik nog steeds niet wat ik heb en zijn mijn pijnklachten te vaag. 5 cm boven mijn enkel zit aan beide benen een hele gevoelige plek, maar die plek voel ik niet tijdens het lopen. Tijdens het wandelen voel ik tintelingen, steken, branderigheid en dat allemaal door elkaar op verschillende momenten
Ik mis het bewegen. In de sportschool loop ik wat verdwaald rond, omdat teveel oefeningen (ik heb ook pijn in rust, dus wanneer ik bovenlichaam train) teveel pijn doen. Ik mis het bewegen, mijn hoofd leegmaken. Op dit moment zit ik bij de Cesar therapeut en leer ik opnieuw lopen. Dat gaat heeeeeeeeel langzaam iets beter.
Nu ben ik te vaak heel moe, loop ik te piekeren waar het niet nodig is etc. Tijdens het sporten, of dat nou hardlopen, fietsen of zwemmen is, kon ik alles op een rijtje zetten. Nu kom ik na een lange dag werken thuis en plof ik op de bank met wat lekkers.
Naar de huisarts durf ik eigenlijk niet, ik denk dat die schrikt.. En ik weet ook dat hij geen oplossing heeft. Voor de duidelijkheid: die hebben jullie ook niet. Ik wil even mijn verhaal kwijt.. Wat voeding betreft zal ik het echt zelf moeten doen, maar de knop gaat maar niet om.
zaterdag 17 juni 2017 om 17:47
Herkenbaar. Eindelijk die motivatie kunnen vinden om je leefpatroon te veranderen en daar prachtige resultaten van te zien en dan ineens laat je lijf je in de steek en verval je - na langere of kortere tijd - weer in je oude patroon. Heel frustrerend. Nóg frustrerender is dat je door een hele medische molen geweest bent en niemand je kennelijk heeft kunnen helpen. Je zegt dat je nu een beetje baat hebt bij Cesar therapie. Stomme vraag mss .. maar is verkeerd schoeisel ook uitgesloten? Verder geen tips helaas. Dan zou ik zelf óók die knop weten te vinden en eindelijk afkomen van dat eeuwige gejojo. Sterkte! 
zaterdag 17 juni 2017 om 17:49
zaterdag 17 juni 2017 om 18:01
Oké. Nou, dan lijkt het me duidelijk dat het in elk geval niet aan je looptechniek ligt.Vrouw-1992 schreef: ↑17-06-2017 17:58Bij zwemmen rek en strek ik mijn kuiten/schenen.. ook dan dus last van tintelingen/steken/branderig gevoel
zaterdag 17 juni 2017 om 18:24
Volgens mij zit TO niet zozeer op oplossingen voor haar pijnklachten te wachten, daar zijn professionals mee bezig. Maar wil TO weer motivatie vinden om te stoppen met chips en chocolade, en manieren om te bewegen en/of het hoofd leeg te krijgen zonder dat de benen weer pijn doen.
Ik vind het ontzettend knap dat je 45 kilo bent afgevallen! Echt, petje af!
Ook zonder blessures komen heel veel mensen die zoveel zijn afgevallen later weer 10 kilo aan. Dat is hartstikke rot, dat begrijp ik, maar het gebeurt gewoon. Omdat je zo lang zo netjes hebt gegeten, zo goed je best hebt gedaan, dat je nu je weer af en toe iets van chips of chocolade mag, je teveel doorslaat. Ik vind het heel goed van je dat nu direct aan de bel trekt. Dat bewegen is nu gewoon lastig, dus zul je toch weer aan je eetpatroon moeten werken.
Heb je voor jezelf helder waarom je gaat snaaien? Is het verveling, zoek je troost, heb je een gebrek aan energie, voel je je ellendig? Kun je iets aan die oorzaak doen? Een hobby zoeken om je niet te vervelen, andere troost zoeken dan eten, met een therapeut praten over hoe je je voelt?
Ik vind het ontzettend knap dat je 45 kilo bent afgevallen! Echt, petje af!
Ook zonder blessures komen heel veel mensen die zoveel zijn afgevallen later weer 10 kilo aan. Dat is hartstikke rot, dat begrijp ik, maar het gebeurt gewoon. Omdat je zo lang zo netjes hebt gegeten, zo goed je best hebt gedaan, dat je nu je weer af en toe iets van chips of chocolade mag, je teveel doorslaat. Ik vind het heel goed van je dat nu direct aan de bel trekt. Dat bewegen is nu gewoon lastig, dus zul je toch weer aan je eetpatroon moeten werken.
Heb je voor jezelf helder waarom je gaat snaaien? Is het verveling, zoek je troost, heb je een gebrek aan energie, voel je je ellendig? Kun je iets aan die oorzaak doen? Een hobby zoeken om je niet te vervelen, andere troost zoeken dan eten, met een therapeut praten over hoe je je voelt?
zaterdag 17 juni 2017 om 19:38
Gewoon weer naar de huisarts gaan hoor en je hele verhaal doen! Laat je door sturen naar een specialist, dat mag nu wel een keer.
En gezond eten heb je ook nodig voor herstel.
Ik had mijn knie overbelast, die duurde ook min. 2 jaar, niemand wist het. Uiteindelijk is het overgegaan met wat alternatieve hulp.
En gezond eten heb je ook nodig voor herstel.
Ik had mijn knie overbelast, die duurde ook min. 2 jaar, niemand wist het. Uiteindelijk is het overgegaan met wat alternatieve hulp.
zaterdag 17 juni 2017 om 19:38
Gelezen (nog een keer), maar kan er nu niet uit opmaken of het over het gewicht gaat of over de klachten. Ze zegt dat hij wel zou gaan schrikken, meer niet.
Nou zou ik als huisarts eerder schrikken dat er na twee jaar nog steeds niks mogelijk is qua bewegen en nog steeds dagelijks pijn (ook in rust) dan dat er iemand 11 kilo is aangekomen. (maar dat ben ik)
Zou echt een keer teruggaan naar de huisarts, en eigenlijk net zo lang tot je diagnose hebt. Het niet weten wat het is geeft ook stress. Het niet kunnen bewegen geeft jou zo te lezen ook een mate van onrust en loop je doelloos en onrustig rond in de sportschool. Lijkt mij ook uitermate frustrerend! Zeker als het van de ene op de andere dag gebeurde. Zit je verder wel lekker in je vel? Heb je iemand om je hart bij te luchten over deze dingen waar je al twee jaar (!) mee worstelt?
zaterdag 17 juni 2017 om 19:51
Dank voor het begrip allemaal..
Volgende week toch maar weer eens naar de huisarts. Heb moeite met het feit dat hij eerst heel blij was dat het zo goed met me ging en nu weer terug ben gevallen. Daarnaast zou ik niet weten waar hij me nog naar kan doorsturen.
Voeding moet ik inderdaad echt zelf doen. Naar een diëtiste o.i.d heeft weinig zin. Ik weet precies hoe ik goed moet eten, maar het doen is dan weer een volgende stap.
En of ik verder goed in mijn vel zit.. Op mijn werk laatst een beoordeling van 93% gehad en heb het daar ontzettend, meer dan ooit, naar mijn zin. Maar het niet vrijuit kunnen bewegen belemmert enorm.
Voor veel mensen is het niet te begrijpen: ik moet door de pijn heen, gezond gaan eten, niet zeuren en doorgaan. het zit tussen mijn oren.
Volgende week toch maar weer eens naar de huisarts. Heb moeite met het feit dat hij eerst heel blij was dat het zo goed met me ging en nu weer terug ben gevallen. Daarnaast zou ik niet weten waar hij me nog naar kan doorsturen.
Voeding moet ik inderdaad echt zelf doen. Naar een diëtiste o.i.d heeft weinig zin. Ik weet precies hoe ik goed moet eten, maar het doen is dan weer een volgende stap.
En of ik verder goed in mijn vel zit.. Op mijn werk laatst een beoordeling van 93% gehad en heb het daar ontzettend, meer dan ooit, naar mijn zin. Maar het niet vrijuit kunnen bewegen belemmert enorm.
Voor veel mensen is het niet te begrijpen: ik moet door de pijn heen, gezond gaan eten, niet zeuren en doorgaan. het zit tussen mijn oren.
zaterdag 17 juni 2017 om 20:25
Bij overbelasting wordt er meestal gewoon rust voorgeschreven. Een of twee weken, en daarna moet je tegen de pijn aan gaan bewegen en niet door de pijn heengaan. Tegelijkertijd moet er onderzocht worden wat de oorzaak van de overbelasting was. Eén bepaalde oorzaak is dat tijdens sporten de spieren van de schenen meer doorbloed worden en die willen dan opzwellen, maar het bindweefselvlies wat om die spieren zit geeft niet mee, en dat geeft hevige pijn. De druk in de spieren kunnen ze opmeten. De remedie is dat ze chirurgisch een snee geven in de compartimentsfascia. Als de druk normaal is gaan ze door naar de volgende mogelijke oorzaak van de pijn. Er zijn veel types oorzaken.
Ik denk dat je moet leren om genoegen te nemen met een beetje beweging, bijvoorbeeld tien minuten wandelen, in afwachting van het herstel. Als je gaat uitbarsten in vreetsessies of wilde trainingen om iets te compenseren of om het je lijf betaald te zetten dan heb je alleen maar jezelf ermee. Je wordt dan dikker en ontevreden over jezelf en de vreetlust en de pijn stoppen daar ook niet mee.
Bewegingstherapie zoals waar je mee bezig bent is prima zolang het de pijn niet verergert.
Ik denk dat je moet leren om genoegen te nemen met een beetje beweging, bijvoorbeeld tien minuten wandelen, in afwachting van het herstel. Als je gaat uitbarsten in vreetsessies of wilde trainingen om iets te compenseren of om het je lijf betaald te zetten dan heb je alleen maar jezelf ermee. Je wordt dan dikker en ontevreden over jezelf en de vreetlust en de pijn stoppen daar ook niet mee.
Bewegingstherapie zoals waar je mee bezig bent is prima zolang het de pijn niet verergert.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 17 juni 2017 om 20:50
@Retrostar,
Thanks voor je tips. Meer rust dan nu is niet echt te doen. Dan zou ik niet meer kunnen werken. Ik beweeg inderdaad minimaal: 10 minuten wandelen om de dag bijvoorbeeld.
Aan die drukmeting heb ik zitten denken inderdaad.. volgende week toch maar een afspraak maken bij de huisarts. Maar die drukmeting is bij de sportarts en een deel van daarvan moet je ook weer zelf betalen
Dus maar even overleggen of dat het waard is.
Thanks voor je tips. Meer rust dan nu is niet echt te doen. Dan zou ik niet meer kunnen werken. Ik beweeg inderdaad minimaal: 10 minuten wandelen om de dag bijvoorbeeld.
Aan die drukmeting heb ik zitten denken inderdaad.. volgende week toch maar een afspraak maken bij de huisarts. Maar die drukmeting is bij de sportarts en een deel van daarvan moet je ook weer zelf betalen
Dus maar even overleggen of dat het waard is.
zaterdag 17 juni 2017 om 21:19
