Dip na bevalling
vrijdag 17 juli 2015 om 04:23
Hoi allemaal,
Bij deze zoek ik lotgenootjes die net als ik nog niet heel lang geleden bevallen zijn (16 mei) en ook een dip hebben of zich niet lekker in hun vel voelen.
De eerste weken nergens last van gehad, op twee dagen kraamtranen na.
Maar ik moet zeggen dat we toen wel heel veel kraambezoek gehad hebben en ik dus afleiding had en je je dan vanzelf "groter voordoet dan je je voelt".
Mijn klachten; oververmoeid,prikkelbaar, snel huilen, overbezorgd om kleine meid, schuldgevoel om dit gevoel, slechte moeder en vrouw voelen, onzeker, en als n berg tegen dingen op zien, slecht slapen ondanks dat dochter doorslaapt....
Nu ben ik deze week bij de huisarts geweest en vermoed hij een (lichte vorm van een) postnatale depressie...
Volgende week begin ik bij een psycholoog. Ben ik blij om want wil niet nog verder "zakken".
Ik ben benieuwd of iemand dit herkent en zou hier graag ervaringen of gevoelens over uitwisselen. (Mag ook via privé bericht of mail)
Groetjes,
Van mij.
Bij deze zoek ik lotgenootjes die net als ik nog niet heel lang geleden bevallen zijn (16 mei) en ook een dip hebben of zich niet lekker in hun vel voelen.
De eerste weken nergens last van gehad, op twee dagen kraamtranen na.
Maar ik moet zeggen dat we toen wel heel veel kraambezoek gehad hebben en ik dus afleiding had en je je dan vanzelf "groter voordoet dan je je voelt".
Mijn klachten; oververmoeid,prikkelbaar, snel huilen, overbezorgd om kleine meid, schuldgevoel om dit gevoel, slechte moeder en vrouw voelen, onzeker, en als n berg tegen dingen op zien, slecht slapen ondanks dat dochter doorslaapt....
Nu ben ik deze week bij de huisarts geweest en vermoed hij een (lichte vorm van een) postnatale depressie...
Volgende week begin ik bij een psycholoog. Ben ik blij om want wil niet nog verder "zakken".
Ik ben benieuwd of iemand dit herkent en zou hier graag ervaringen of gevoelens over uitwisselen. (Mag ook via privé bericht of mail)
Groetjes,
Van mij.
vrijdag 17 juli 2015 om 06:59
Gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Ik heb dit vorig jaar ook een beetje gehad. Meer wat onbestemd neerslachtig. Ik bleek vitamine d tekort te hebben, omdat ik tijdens en vlak na de zwangerschap vrijqel niet in de zon heb gezeten. Jouw symptomen klinken echt als nog veel hormonen in je lijf hebben. Doe het rustig aan en neem de tijd. Is dit je eerste kindje? Veel vrouwen hebben dan angsten. Voornamelijk in de kraamtijd. Laat misschien ook wat meer aan je partner over?
Ik lees nu dat je naar een psycholoog gaat. Schaam je niet voor je gevoelens en gedachten. Het komt vaker voor dan je denkt.
Ik lees nu dat je naar een psycholoog gaat. Schaam je niet voor je gevoelens en gedachten. Het komt vaker voor dan je denkt.
Only dead fish go with the flow
vrijdag 17 juli 2015 om 09:02
Ook ik ben het ermee eens dat je er goed aan hebt gedaan om hulp te zoeken. Dat is de eerste stap.
Ik heb het vorig jaar gehad na de geboorte van mijn dochter, al gaf de psycholoog bij mij aan dat het bij mij om een depressie ging en het niet postnataal was. Maar toch herken ik jouw klachten, dus het zal er ook wel ingezeten hebben.
Bij mij was het ook de onzekerheden als nieuwe moeder, daarbij lukte de borstvoeding niet en mijn moeder is ongeneeslijk ziek (het gaat nu goed, maar destijds niet) en dat hakte er ook behoorlijk hard in. Met een sessie of 6, 7, ben ik er toch weer zo goed als bovenop gekomen. Het heeft nu, een jaar later, toch nog wat tijd nodig. Ik moet blijven opletten dat ik gezond eet, wat aan beweging doe en vooral niet vergeet leuke dingen voor mijzelf te doen.
Mocht je behoefte hebben aan een gesprek, PB me gerust. Veel sterkte en succes, het goede nieuws is: je krijgt nu hulp, het gaat goed komen. Je bent niet alleen.
Ik heb het vorig jaar gehad na de geboorte van mijn dochter, al gaf de psycholoog bij mij aan dat het bij mij om een depressie ging en het niet postnataal was. Maar toch herken ik jouw klachten, dus het zal er ook wel ingezeten hebben.
Bij mij was het ook de onzekerheden als nieuwe moeder, daarbij lukte de borstvoeding niet en mijn moeder is ongeneeslijk ziek (het gaat nu goed, maar destijds niet) en dat hakte er ook behoorlijk hard in. Met een sessie of 6, 7, ben ik er toch weer zo goed als bovenop gekomen. Het heeft nu, een jaar later, toch nog wat tijd nodig. Ik moet blijven opletten dat ik gezond eet, wat aan beweging doe en vooral niet vergeet leuke dingen voor mijzelf te doen.
Mocht je behoefte hebben aan een gesprek, PB me gerust. Veel sterkte en succes, het goede nieuws is: je krijgt nu hulp, het gaat goed komen. Je bent niet alleen.
vrijdag 17 juli 2015 om 09:32
Ik herken het ook, hoor. Ik denk vrijwel alle vrouwen die een kind hebben gekregen. Bij mij was het wel gemengd met een gevoel van onoverwinnelijkheid en groot geluk. Dus meer van het ene uiterste in het andere..... wat onstabiel dus. Maar die donkere wolken dreven over, zeker als de nacht er weer aan zat te komen. Dan kreeg ik een 'wegtrekker' zoals ik dat dan noemde. Unheimisch gevoel. Bij de eerste was het het ergste maar bij die andere twee ook gehad.
Gewoon over praten, dat lucht op. Hopelijk komt het snel goed met je.
Gewoon over praten, dat lucht op. Hopelijk komt het snel goed met je.
vrijdag 17 juli 2015 om 09:34
Ja ik herken het, alleen is het bij mij wat langer geleden (dochter is anderhalf). Het heeft bij mij (te) lang geduurd, met name omdat ik denk ik veel te snel gestopt ben met de hulp en de hulp ook niet helemaal adequaat was.
Nu gaat het weer heel goed met me. Sterkte en goed dat je hulp hebt gezocht!
Nu gaat het weer heel goed met me. Sterkte en goed dat je hulp hebt gezocht!
vrijdag 17 juli 2015 om 16:13
Herkenbaar, zo voelde ik me vorig jaar. Een psycholoog heeft heel goed geholpen. Na een aantal weken werd het allemaal weer een stuk 'lichter' en verdwenen de huilbuien, het schuldgevoel en de angsten. Ik was trouwens niet zo zeer depressief maar wel duizelig, hypernerveus, overgevoelig, eindeloos aan het piekeren en bang. Herkende veel in de beschrijving van post partum anxiety, jij misschien ook?