Herstellen na acute blindedarmontsteking

Ik heb ook een bd operatie gehad en vond het herstel ook lastig. De keizersnede die ik een jaar later had heeft me veel minder pijn en herstel gekost.



Vooral rondom het litteken trok mijn huid heel erg, ik had vreselijke last van de narcose( heb echt dagen overgegeven) en ben heel erg lang moe geweest. Ik kon ook dik twee weken alleen krom lopen. Ben na 16 dagen wel weer gaan werken. Achteraf had ik dat beter niet kunnen doen trouwens. Beterschap!

Geef je over aan het herstel, het kost tijd. Als je lichaam wil slapen geef daar dan aan toe. Wissel zitten en liggen af. Qua verveling heb je misschien nog een leuke serie op DVD die je altijd al wilde zien en waar je nu de tijd voor hebt? Of kijk of je iets nieuws kunt leren zoals hoe je een website moet maken of foto's bewerken of alle tijdschriften lezen die nog in het huis liggen of beginnen aan een boekenserie met heel veel delen (Discworld series van Pratchett?). Of schrijf ouderwetse brieven naar mensen en laat iemand ze voor je opsturen. En zittend op de bank kun je ook nog handwerken, origami vouwen en tekenen, als iemand spullen voor je wil halen natuurlijk, maar dat willen ze vast wel. Laat je een beetje verwennen, het is natuurlijk niet niets wat je hebt meegemaakt.



Sterkte en veel beterschap!

Beterschap! Heb er zelf geen ervaring mee, maar ik zou lekker je eigen tempo aanhouden. Geen mens is standaard een voor de één duurt herstel nu eenmaal langer dan bij de ander.



Heb beste wat je kan doen, is doen wat je kan. Af en toe opstaan om iets te pakken, zodat je niet uren stilzit. Dutjes doen als je daar behoefte aan hebt, gezond eten en drinken. Je niet teveel druk maken dat het minder snel gaat dan je gehoopt had.



Je lijf heeft een opdonder gehad en daardoor voel je je ook emotioneel niet lekker en zie je tegen van alles op. Hoort erbij, verbind er even geen conclusies aan. De week is nog lang niet om en misschien is het een optie om halve dagen te werken als je weer begint. Kun je weer een beetje conditie opbouwen...



Nogmaals beterschap!!!

Ik heb toen ik 15 was een geperforeerde blindedarm gehad met een fikse buikvliesontsteking.

Drie uur onder zeil geweest. Een week lang geen vast voedsel en na 8 dagen weer thuis en 8 kilo lichter.

Gelukkig zat ik in de laatste paar weken van de zomervakantie en heb ik dus de laatste maand school gemist. Volop tijd om te herstellen.

Ik had ook een open wond idd die verschoond moest worden. Duurt héél lang voordat dat een beetje dichtgaat en de korstjes eraf vallen.

Rustig aan doen. Veel bewegen beïnvloedt het herstel van de wond. De moeheid komt door de narcose en de ontsteking.

Ik was een tijd lang na het opstaan duizelig en ook erg moe na inspanning inderdaad.

Mocht je weer aan sport gaan doen, als je dat deed. Let erop dat je buikspieren zijn doorgesneden en zich weer opnieuw moeten ontwikkelen. Doe het dus rustig aan.

Ik heb veel gelezen in die tijd. Eindeloos The Sims gespeeld (met de laptop op een ontbijttray languit op de bank, voor je het weet zijn er weer een paar uur voorbij). En ik heb het borduren ontdekt.



Ik heb later nog een hersteloperatie gehad voor dat litteken. Mijn buik was in twee dele opgedeeld, litteken trok naar binnen en was breed. Het is nu nog steeds vrij breed, maar wel mooi glad en niet naar binnen getrokken. Die hersteloperatie kostte me veel minder energie.

Maar ja, een blindedarmontsteking is echt een infectie (ik had ook hele hoge koorts). Heel wat anders dan een sneetje maken en hem weer netjes dichtmaken.

Oh ja, voor de wond kun je calendulacrème gebruiken. Werkt herstellend en houdt het soepel.

ik heb ook blindedarmontsteking gehad

ik voelde me heel zwak.

maak ik ben niet geopererd want mijn witte bloedlichaampjes

hebben een bal gemaakt om de blinde darm en daardoor is de ontsteking weg ik was net 10 toen ik het kleeg en nu ben ik 12

ik was toen 7 kilo afgevallen maak dat kwam later weer aan

ik at beina niets.

Hey

Voor mij is het al weer 14 jaar gelden. Dat mijn blindedarm eruit is gehaald. Ik was pas 6 toen het pas begon. En was pas 8 toe ik er klaar mee was. Je zal wel denken. Wat is met jou gebeurt? Helaas heb ik complicaties gehad. En veel geluk. Na dat ze de eerste keer niet konden vinden ben ik nog 2 keer geopereerd. Ik heb nu dan ook 3 littekens. Waarvan 1 je niet meer ziet. De andere 2 zie je nog wel. De ene rechts onder. En de andere vanaf mijn navel tot bekini lijn. Van boven naar beneden. Mijn moeder heeft mij altijd ingesmeed met speciale zalf speciaal voorl littens.



Helaas heb ik die littens nog. Ik zal ze altijd hebben. Ik schaam me er niet voor. En al iemand het me vraag. Zeg ik gewoon wat ik heb mee gemaakt. Moet er tros op zijn. Anders zou ik er nu niet meer zijn.



Nu ben ik 20. En doe de opleidng verpleegkundige. Maar ik denk niet dat ik op de kinderafdeling ga.

Ik ben ruim 5 jaar geleden geopereerd aan een acute blindedarmonsteking. Ik heb een nacht in het ziekenhuis gelegen i.v.m. vochttekort en daarna mocht ik weer naar huis. Ik kreeg het advies mee om een week lang rustig aan te doen en niet te werken. En dat heb ik ook gedaan. Op de gevoeligheid van de wond na, voelde ik me verder ook al snel weer redelijk goed. Na een week ben ik weer gaan werken. Lopen, bukken etc. ging vanwege de wond de eerste weken nog wel wat langzaam, maar verder nergens last van gehad.



Waarom heeft de arts jouw wond een beetje opengelaten? Dat is bij mij namelijk niet gebeurd destijds.

Ben zo'n 26 jaar geleden geopereerd, ook acute bd ontsteking, kantje boord. Mijn ouders dachten eerst dat het buikgriep was. Ik had de avond ervoor persé een grote coupe ijs willen eten (midden in de winter, alsof dat wat uitmaakt maar wisten zij veel) maar ik werd zieker en zieker.



Ik ben nog geopereerd in de tijd dat je na een dergelijke operatie in het ziekenhuis "mocht" herstellen.

Wegens plaatsgebrek op de kinderafdeling kreeg ik een kamertje voor mij alleen op de gewone afdeling. Erg saai maar omdat te compenseren "kreeg" ik van het ziekenhuis telefoon en tv op mijn kamer, normaal moest daar natuurlijk voor betaald worden.

In deze tijd zou dat natuurlijk helemaal niet meer kunnen, zulke dingen.



Ook ik heb lang moeten herstellen, iets van 2 maanden niet mee mogen doen met gym,(zat net op de middelbare school) Ook nog 2 weken thuis geweest van school, dus in totaal 3 weken. Dus in de gymuren (2 uren per week) kreeg ik bijles om mijn verzuim in te halen..ondanks dat ben ik toch blijven zitten maar dat had niet alleen met mijn operatie te maken.



Daantje, ik zou de boel niet forceren, het ene lichaam herstelt nu eenmaal wat sneller dan het andere. Alles op je eigen tijd meid. Je kunt beter goed herstellen en rustig beginnen dan dat je te snel gaat en na een week tot de conclusie komt dat je het niet trekt.