Gezondheid alle pijlers

Hypochonder

06-09-2016 12:03 17 berichten
Mijn man is een hypochonder en ik wordt er echt helemaal gek van. Soms heeft hij een periode waarin hij achter elkaar van alles mankeerd. Nu heeft hij trombose, een beroerte, een hersentumor en zo'n beetje overal kanker. Jullie snappen het al dat hij natuurlijk niets mankeerd. Huisarts probeert hem steeds gerust te stellen maar dat heeft niet veel nut. Ik krijg hem ook niet gerustgesteld alleen ik kan het probleem wel kleiner maken ( bijvoorbeeld hij denkt dat hij maagkanker heeft, ik maak er een maagzweer van en zo maak ik het probleem steeds kleiner tot hij niets meer heeft). Maar heb ook al een keer gekrijst dat hij moet kappen met aanstellen. Hoe gaan anderen hiermee om?
Wat zegt de huisarts hier van dan? Die zal er toch ook niet op zitten te wachten dat hij steeds komt?
Huisarts komt hij nauwelijks omdat ik altijd zeg dat hij het een weekje moet aankijken, behalve als er echt iets is natuurlijk. De keren dat hij wel echt bij de huisarts is geweest zijn op 1 hand te tellen en dan zegt hij ook dat hij een hypochonder is.
In ieder geval niet voeden. Heb je al geprobeerd te negeren als hij klaagt?
Alle reacties Link kopieren
Misschien moet hij eens met een proffesional psycholoog praten.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
Ja ik heb het al vaker genegeerd maar dan wordt alles nog erger. Hij heeft het alleen in periodes met veel stress. Nu al een paar weken achter elkaar helaas..en hij denkt ook echt dat hij wat mankeerd. Hij geloofd er zelf helemaal in.



Soms stel ik hem gerust ( nee joh je hebt geen hersentumor, die hoofdpijn komt omdat je nauwelijks hebt geslapen) of maak ik er grappen over ( als hij zijn knie stoot zeg ik nou dan heb je er nu knie kanker bij) of ik zeg gewoon dat hij lijdt aan aanstelleritus.



Huisarts is hij nu in 3 jaar 4 keer geweest met niks, andere keren had hij wel echt wat. Soms belt hij alleen en dan zegt hij dat hij een beetje een hypochonder is en dan wordt hij door de assistente gerust gesteld en dan is het weer goed.
quote:dianaf schreef op 06 september 2016 @ 12:17:

Misschien moet hij eens met een proffesional praten.

Ja dat zeggen we allemaal al ja. En daar is hij ook wel eens geweest en dat hielp enorm. Alleen nu is vooral de ellende dat zijn moeder hem er echt enorm in heeft gestimuleerd de laatste weken. Oh hoofdpijn? Nu direct naar het ziekenhuis voor een hersenscan, misselijk? Gelijk naar het ziekenhuis want je hebt een maagzweer en ga zo maar door. Heb nu gezegd dat hij maar het contact met zijn moeder weer moet stoppen en hij heeft haar nu 3 dagen niet gesproken en ineens al 3 dagen nergens last van.



Rotte is ook dat hij zo overdrijft dat niemand hem ergens meer mee geloofd. Toen hij belde dat hij een ongelukje op zijn werk had gehad en zijn hand zo'n pijn deed nam ik hem niet serieus. Tot hij thuis kwam met een paarse en opgezwollen hand die toch echt wel gebroken was .
Alle reacties Link kopieren
Als die therapeut hem zo goed kon helpen, dan moet hij daar gewoon weer een (paar) keer naartoe! Misschien kun je een keer mee, zodat jij ook leert hoe je ermee om moet gaan als het weer gebeurt.



En hij stelt zich niet aan, hij reageert op deze manier op stress. Anderen worden bijvoorbeeld gedeprimeerd (huilen, in bed liggen) of boos (ruzie maken met iedereen).
Ja klopt, heb je helemaal gelijk in maarja als je voor de 30ste keer zit te luisteren naar de zoveelste klacht dan ga je iemand wel een aansteller noemen.
Alle reacties Link kopieren
Oh, ik doe het anders; mijn partner heeft er ook een handje van en ik stuur hem, zodra hij 'iets' heeft naar de dokter.



Daar blijkt hij nooit iets te hebben en we kunnen door.
Het is iig al iets dat hij zelf ook weet dat hij hypochondrisch is. Vervelend dat zijn moeder het voedt terwijl jij probeert hem te kalmeren. Lijkt me erg vermoeiend, voor jullie allebei, en ik snap ook wel dat je er niet altijd geduld voor hebt

Staat hij open om weer in therapie te gaan?



Off topic: kom jij nog wel aan jezelf toe? Er ligt nogal wat op je bordje.
En als je nu een keer meegaat in zijn aanstellerij?
Ik heb wel eens iemand tegen haar hypochonder-achtige partner horen zeggen: "Ik denk dat je bijna dood gaat. Het wordt tijd dat je zaken op orde stelt - is je testament nog actueel? Waar liggen alle verzekeringspapieren?" En zo ging ze nog een tijdje door. Hij moest er gelukkig om lachen.
Onbewust fasciliteert je zijn gedrag heel erg. Iedere keer als hij iets bedenkt, mag jij het weer kleiner praten, en dan begint hij weer opnieuw. Het loopt niet uit de hand, want jij regelt het wel.



Dat is geen gezonde basis. Het klinkt vast heel hard, maar ik zou niet meer openstaan voor hyperchonder klachten en hem naar de psycholoog sturen.



Mijn vriend heeft een dwangstoornis, ik heb met hem de afspraak dat ik er met hem over wil praten als we het over de onderliggende oorzaak hebben, maar na een aantal jaar samenwonen en hem op zo'n manier proberen te helpen als jij nu met je man doet lukt me niet meer. Ik was altijd voor 2 mensen aan het nadenken. Werd de hulpverlener ipv partner.
Alle reacties Link kopieren
Misschien heeft hij een angststoornis. Daar is een psycholoog handig voor.



Dat is het enige waarvoor hij waarschijnlijk echt in behandeling moet.
Alle reacties Link kopieren
Waarom ga je op in? Kun je het niet beter negeren.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
quote:nansie schreef op 06 september 2016 @ 12:34:

Als die therapeut hem zo goed kon helpen, dan moet hij daar gewoon weer een (paar) keer naartoe! Misschien kun je een keer mee, zodat jij ook leert hoe je ermee om moet gaan als het weer gebeurt.

Dit inderdaad. En ik zou er ook gek van worden en op afknappen eerlijk gezegd.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven