Gezondheid
alle pijlers
Klein flesje, grote gevolgen
woensdag 13 april 2011 om 11:18
Ik kom even zeuren, ik voel me zielig, ik heb pijn, ik heb het aan mezelf te danken, ik wil huilen, maar ik kan niet.
Gisteravond rook het zo lekker op de bovenverdieping, maar mijn aromatisch opgewekte stemming daalde terstond bij het ontdekken van een bijna volledig leeggelopen flesje biosilk hair therapy, dat me rond de 25 euro gekost had, en die nog niet voor een kwart gebruikt was.
Het was laat dus ik heb alles zoveel mogelijk opgeveegd met tissues en een vochtige handdoek. Morgen maar even met een sopje erlangs, het ergste was nu weg.
Vannacht rond drie uur werd ik wakker, moest plassen, en ging mijn bed uit richting trap.
Daar, boven aan de trap is het misgegaan.
De vloer was als een spiegel zo glad geworden nu het was opgedroogd, en ik gleed van bovenaf naar beneden. In de bocht van det trap viel ik tot zit, maar mijn elleboog raakte eerder een tree dan mijn billen, waardoor ik een enorme klap op mijn rechter bovenarm heb gekregen.
Nog slaapdronken en confuus van de val ben ik verder naar beneden gegaan om de noodzakelijke missie af te maken.
Eenmaal terug in de slaapkamer het licht aan gedaan en de schade bekeken. Schaafplekjes hier en daar, maar alles deed het nog. De arm deed wel zeer, maar er was mee te liggen.
Vanochtend bij het opstaan viel het nog wel mee, maar met het opgang komen van het ochtendritueel voelde ik wel dat mijn arm ontzettend pijn deed en niet meer omhoog kon zonder begeleiding van mijn andere arm.
Heb mijn vrijwilligersklusje afgezegd, ik belde 's morgens nadat de klok 8 geslagen had, en de eerste vraag was:'Heb je misschien al vervanging kunnen regelen?' Ik leg nog uit dat ik mezelf nog bij elkaar aan het rapen was. Ik weet dat dit aan mezelf ligt dat ik zulke vragen krijg, afspraken met mij staan altijd als een huis, en er zijn vrijwilligers die er luchtiger mee omspringen.
Vervolgens HA gebeld, ik kon vanochtend nog terecht.
Die heeft het net allemaal bekeken, en ik heb dus een gekneusde bovenarm en schouder. Ik was er op de fiets heengegaan, een ware martelgang kan ik wel zeggen.
Ik kan dit dus helemaal niet gebruiken, ik heb mijn vrijwilligerswerk afgezegd voor vanochtend, het is mijn vrije dag vandaag, maar morgen is weer een werkdag, ik zit voor een deadline, op schema, maar werk dat niet eenvoudig is over te dragen, mijn ouders hebben mijn aandacht nodig, ik wil het ze niet eens vertellen want ze schieten in hun bezorgdheids-drama stand, mijn zus zit ook niet lekker in haar vel, die wil ik ook niet lastigvallen hiermee.
Het huis is een puinhoop, ik loop al weken weer achter de feiten aan, doordat ik steeds met zaken buitenshuis bezig ben veelal doordat ik dingen heb beloofd of op me genomen heb, en nu moet ik het toch nog langer laten voor wat het is, gisteren ontving ik een mailtje van de sportschool, dat ze me gemist hebben de afgelopen week, ik was zo van plan vandaag te gaan, en nou kan ik wéér niet. Ze zullen wel denken daar, enthousiast beginnen aan een gezondheidsprogramma, en het af laten weten. Die nemen me straks niet meer serieus, en dan zal hun motivatie om zich voor me in te spannen ook niet meer zo vanzelfsprekend zijn.
Ik ben zo beperkt op dit moment, ik heb veel pijn, maar ik heb wel het advies gekregen om in beweging te blijven, maar niet te overdrijven. Een grens stellen.
Mijn eerste gedachte is dan om wat ik kan, voor mijzelf te doen.
Maar direct daarna voel ik me dan schuldig omdat ik anderen tekort doe (ouders, zus), en dat ik het niet kan maken om af te haken (werk).
Ik kan er sowieso niet op de fiets naar mijn werk toe, en het openbaar is slecht geregeld dus zal tijd kosten, en waarschijnlijk ook een uitputtingsslag.
Ik weet het gewoon even niet meer.
Voor degenen die zich nu bedenken: tsja, ik weet het niet hoor, zeggen dat je zo'n pijn hebt, en zo'n lap tekst typen, 't zal wel meevallen, dunkt me: als ik vanuit mijn handen tik en mijn arm op dezelfde plek hou, is het te doen. Maar de klep van de lap iets meer recht zetten, dat gaat dus echt niet, bijvoorbeeld.
Gisteravond rook het zo lekker op de bovenverdieping, maar mijn aromatisch opgewekte stemming daalde terstond bij het ontdekken van een bijna volledig leeggelopen flesje biosilk hair therapy, dat me rond de 25 euro gekost had, en die nog niet voor een kwart gebruikt was.
Het was laat dus ik heb alles zoveel mogelijk opgeveegd met tissues en een vochtige handdoek. Morgen maar even met een sopje erlangs, het ergste was nu weg.
Vannacht rond drie uur werd ik wakker, moest plassen, en ging mijn bed uit richting trap.
Daar, boven aan de trap is het misgegaan.
De vloer was als een spiegel zo glad geworden nu het was opgedroogd, en ik gleed van bovenaf naar beneden. In de bocht van det trap viel ik tot zit, maar mijn elleboog raakte eerder een tree dan mijn billen, waardoor ik een enorme klap op mijn rechter bovenarm heb gekregen.
Nog slaapdronken en confuus van de val ben ik verder naar beneden gegaan om de noodzakelijke missie af te maken.
Eenmaal terug in de slaapkamer het licht aan gedaan en de schade bekeken. Schaafplekjes hier en daar, maar alles deed het nog. De arm deed wel zeer, maar er was mee te liggen.
Vanochtend bij het opstaan viel het nog wel mee, maar met het opgang komen van het ochtendritueel voelde ik wel dat mijn arm ontzettend pijn deed en niet meer omhoog kon zonder begeleiding van mijn andere arm.
Heb mijn vrijwilligersklusje afgezegd, ik belde 's morgens nadat de klok 8 geslagen had, en de eerste vraag was:'Heb je misschien al vervanging kunnen regelen?' Ik leg nog uit dat ik mezelf nog bij elkaar aan het rapen was. Ik weet dat dit aan mezelf ligt dat ik zulke vragen krijg, afspraken met mij staan altijd als een huis, en er zijn vrijwilligers die er luchtiger mee omspringen.
Vervolgens HA gebeld, ik kon vanochtend nog terecht.
Die heeft het net allemaal bekeken, en ik heb dus een gekneusde bovenarm en schouder. Ik was er op de fiets heengegaan, een ware martelgang kan ik wel zeggen.
Ik kan dit dus helemaal niet gebruiken, ik heb mijn vrijwilligerswerk afgezegd voor vanochtend, het is mijn vrije dag vandaag, maar morgen is weer een werkdag, ik zit voor een deadline, op schema, maar werk dat niet eenvoudig is over te dragen, mijn ouders hebben mijn aandacht nodig, ik wil het ze niet eens vertellen want ze schieten in hun bezorgdheids-drama stand, mijn zus zit ook niet lekker in haar vel, die wil ik ook niet lastigvallen hiermee.
Het huis is een puinhoop, ik loop al weken weer achter de feiten aan, doordat ik steeds met zaken buitenshuis bezig ben veelal doordat ik dingen heb beloofd of op me genomen heb, en nu moet ik het toch nog langer laten voor wat het is, gisteren ontving ik een mailtje van de sportschool, dat ze me gemist hebben de afgelopen week, ik was zo van plan vandaag te gaan, en nou kan ik wéér niet. Ze zullen wel denken daar, enthousiast beginnen aan een gezondheidsprogramma, en het af laten weten. Die nemen me straks niet meer serieus, en dan zal hun motivatie om zich voor me in te spannen ook niet meer zo vanzelfsprekend zijn.
Ik ben zo beperkt op dit moment, ik heb veel pijn, maar ik heb wel het advies gekregen om in beweging te blijven, maar niet te overdrijven. Een grens stellen.
Mijn eerste gedachte is dan om wat ik kan, voor mijzelf te doen.
Maar direct daarna voel ik me dan schuldig omdat ik anderen tekort doe (ouders, zus), en dat ik het niet kan maken om af te haken (werk).
Ik kan er sowieso niet op de fiets naar mijn werk toe, en het openbaar is slecht geregeld dus zal tijd kosten, en waarschijnlijk ook een uitputtingsslag.
Ik weet het gewoon even niet meer.
Voor degenen die zich nu bedenken: tsja, ik weet het niet hoor, zeggen dat je zo'n pijn hebt, en zo'n lap tekst typen, 't zal wel meevallen, dunkt me: als ik vanuit mijn handen tik en mijn arm op dezelfde plek hou, is het te doen. Maar de klep van de lap iets meer recht zetten, dat gaat dus echt niet, bijvoorbeeld.
woensdag 13 april 2011 om 11:24
ziek melden morgen. Het is niet anders, maar je kan al amper op je werk komen en met zoveel pijn kun je toch ook niet werken?
Snap dat je een deadline hebt, maar als je ernstiger gevallen was en nu in het ziekenhuis lag zaten ze ook met die deadline.
Telefonisch standby blijven voor je collega's is een optie en misschien kun je eventueel vanuit huis wat werk doen?
Beterschap iig!
woensdag 13 april 2011 om 11:29
quote:Starshine schreef op 13 april 2011 @ 11:24:
ziek melden morgen. Het is niet anders, maar je kan al amper op je werk komen en met zoveel pijn kun je toch ook net werken?
Snap dat je een deadline hebt, maar als je ernstiger gevallen was en nu in het ziekenhuis lag zaten ze ook met die deadline.
Telefonisch standby blijven voor je collega's is een optie en misschien kun je eventueel vanuit huis wat werk doen?
Beterschap iig!
Eens!
En daarbij zou het mss makkelijker voor jezelf worden als je niet zoveel zou moeten voor jezelf? Dat voel je niet zo (been there...), maar met dit soort dingen merk je dat wel. En heb je geen goede vriendin die je even kan helpen?
ziek melden morgen. Het is niet anders, maar je kan al amper op je werk komen en met zoveel pijn kun je toch ook net werken?
Snap dat je een deadline hebt, maar als je ernstiger gevallen was en nu in het ziekenhuis lag zaten ze ook met die deadline.
Telefonisch standby blijven voor je collega's is een optie en misschien kun je eventueel vanuit huis wat werk doen?
Beterschap iig!
Eens!
En daarbij zou het mss makkelijker voor jezelf worden als je niet zoveel zou moeten voor jezelf? Dat voel je niet zo (been there...), maar met dit soort dingen merk je dat wel. En heb je geen goede vriendin die je even kan helpen?
woensdag 13 april 2011 om 11:30
Neem je regelmatig pijnstilling?
En verder zonder je te kennen, stop even met piekeren en enorm zielig voelen, prijs je zelf gelukkig dat je je nek niet hebt gebroken, verwen je zelf met een dvdtje/tompouce of weet ik wat. De puinhoop in je huis, wat de mensen bij de sportschool mogelijk denken, en alle andere zaken: daar kan je nu toch niet aan veranderen en waarschijnlijk denk je nu ook dat het dramatischer is dan het werkelijk is. Ik hoop dat het morgen beter gaat, maar ziek is ziek, dus ben je morgen helemaal stijf van de spierpijn dan zit er niet anders op dan je ziek te melden. Dat is een dagje, jij en je bedrijf hebben geluk dat je niet weken moet revalideren.
verder
En verder zonder je te kennen, stop even met piekeren en enorm zielig voelen, prijs je zelf gelukkig dat je je nek niet hebt gebroken, verwen je zelf met een dvdtje/tompouce of weet ik wat. De puinhoop in je huis, wat de mensen bij de sportschool mogelijk denken, en alle andere zaken: daar kan je nu toch niet aan veranderen en waarschijnlijk denk je nu ook dat het dramatischer is dan het werkelijk is. Ik hoop dat het morgen beter gaat, maar ziek is ziek, dus ben je morgen helemaal stijf van de spierpijn dan zit er niet anders op dan je ziek te melden. Dat is een dagje, jij en je bedrijf hebben geluk dat je niet weken moet revalideren.
verder
woensdag 13 april 2011 om 11:34
Hé meid toch, wat een zorgen...
Het vrijwilligerswerk kan een dag zonder je, en de tip van Starshine over je werk is zeker geen slechte. Pijn is pijn en je moet nu even aan jezelf denken. De sportschool zal echt niet slecht over je te denken, mail even terug dat je zo'n pijn hebt. Ze zullen je eerder beterschap wensen dan dat ze moeilijk gaan doen.
Van mij ook veel beterschap.
Het vrijwilligerswerk kan een dag zonder je, en de tip van Starshine over je werk is zeker geen slechte. Pijn is pijn en je moet nu even aan jezelf denken. De sportschool zal echt niet slecht over je te denken, mail even terug dat je zo'n pijn hebt. Ze zullen je eerder beterschap wensen dan dat ze moeilijk gaan doen.
Van mij ook veel beterschap.
woensdag 13 april 2011 om 11:35
Ik heb een goede vriendin, maar die werkt zo mogelijk nog meer dan ik..
Ik heb natuurlijk wel mijn kinderen, 15 en 17, die jongens zullen me helpen met boodschappen doen, de afwas, en dat soort dingen.
Wat ik nog niet heb gepost is dat ik eigenlijk morgenmiddag een afspraak bij de huisarts had, omdat ik me al tijden zo gejaagd voel, en last heb van duizeligheid en oorsuizen. Vorige week bleek mijn bloeddruk weer behoorlijk verhoogd, en omdat dat nu al bijna een jaar op een enkele keer na zo is, heb ik ook medicijnen voorgeschreven gekregen.
Het voelt alsof ik een slag verloren heb.
Ik zou afvallen en gezonder gaan leven, minder stress enzo.
En dan hoor ik dat stemmetje in mijn hoofd dat zegt: zie je wel, als je zelf niet stopt met roofbouw plegen, zorgt je systeem er wel voor dat je dan gedwongen een pas op de plaats maakt.
Je hebt helemaal gelijk borderwalk, het had slechter kunnen aflopen.
Ik heb natuurlijk wel mijn kinderen, 15 en 17, die jongens zullen me helpen met boodschappen doen, de afwas, en dat soort dingen.
Wat ik nog niet heb gepost is dat ik eigenlijk morgenmiddag een afspraak bij de huisarts had, omdat ik me al tijden zo gejaagd voel, en last heb van duizeligheid en oorsuizen. Vorige week bleek mijn bloeddruk weer behoorlijk verhoogd, en omdat dat nu al bijna een jaar op een enkele keer na zo is, heb ik ook medicijnen voorgeschreven gekregen.
Het voelt alsof ik een slag verloren heb.
Ik zou afvallen en gezonder gaan leven, minder stress enzo.
En dan hoor ik dat stemmetje in mijn hoofd dat zegt: zie je wel, als je zelf niet stopt met roofbouw plegen, zorgt je systeem er wel voor dat je dan gedwongen een pas op de plaats maakt.
Je hebt helemaal gelijk borderwalk, het had slechter kunnen aflopen.
woensdag 13 april 2011 om 11:38
Perel,
Niet zo streng zijn voor jezelf, het was een ongelukje.
Bel je sportschool op en vertel dat je van de trap bent gevallen. Dan zijn zij op de hoogte en wat ze verder van je denken, dat is helemaal niet interessant.
Je huis is al een paar weken een rommel, een week erbij is dan ook niet meer zo erg, dat komt later wel.
En wat je werk betreft, zou iemand je kunnen ophalen? Dan kan je op je werk kijken wat lukt en wat er niet kan.
Vandaag een lekker relaxdagje nemen, maak er het beste van.
Beterschap!
Niet zo streng zijn voor jezelf, het was een ongelukje.
Bel je sportschool op en vertel dat je van de trap bent gevallen. Dan zijn zij op de hoogte en wat ze verder van je denken, dat is helemaal niet interessant.
Je huis is al een paar weken een rommel, een week erbij is dan ook niet meer zo erg, dat komt later wel.
En wat je werk betreft, zou iemand je kunnen ophalen? Dan kan je op je werk kijken wat lukt en wat er niet kan.
Vandaag een lekker relaxdagje nemen, maak er het beste van.
Beterschap!
woensdag 13 april 2011 om 11:41
Beterschap! Ik ken de pijn, ben een keer met mijn voet onder m'n kont de heel snel de trap af gegaan.
Ik kreeg trouwens wel naproxen mee tegen de pijn, én omdat zulk letsel een steriele ontsteking zou kunnen geven.
Heb jij geen pijnstilling gekregen van je huisarts?
Daarmee gaat het bewegen nl ook wat makkelijker.
Ik kreeg trouwens wel naproxen mee tegen de pijn, én omdat zulk letsel een steriele ontsteking zou kunnen geven.
Heb jij geen pijnstilling gekregen van je huisarts?
Daarmee gaat het bewegen nl ook wat makkelijker.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
woensdag 13 april 2011 om 11:49
quote:Vivamies schreef op 13 april 2011 @ 11:41:
eerste reactie:
Doe niet zo zielig zeg.
Iedereen maakt weleens een lastige periode door en sommigen zelfs heel vaak. Je kunt jezelf ook de put in praten. Brighten up!
Wat een nare, zure reactie.
Sterkte Perel,
Morgen zal ook wel een vervelende dag zijn, stijf en pijnlijk.
Gun jezelf iig wat rust, een lekker warm bad.
eerste reactie:
Doe niet zo zielig zeg.
Iedereen maakt weleens een lastige periode door en sommigen zelfs heel vaak. Je kunt jezelf ook de put in praten. Brighten up!
Wat een nare, zure reactie.
Sterkte Perel,
Morgen zal ook wel een vervelende dag zijn, stijf en pijnlijk.
Gun jezelf iig wat rust, een lekker warm bad.
woensdag 13 april 2011 om 11:52
quote:Tickel schreef op 13 april 2011 @ 11:41:
Beterschap! Ik ken de pijn, ben een keer met mijn voet onder m'n kont de heel snel de trap af gegaan.
Ik kreeg trouwens wel naproxen mee tegen de pijn, én omdat zulk letsel een steriele ontsteking zou kunnen geven.
Heb jij geen pijnstilling gekregen van je huisarts?
Daarmee gaat het bewegen nl ook wat makkelijker.Ik heb wel naproxen in huis, ik had me bedacht dat ik die voor de nacht zou kunnen innemen, maar de ontstekingsremmende werking gaat pas van start wanneer je ze een dag of wat regelmatig inneemt. Dit is misschien niet zo'n gek idee om te doen.
Beterschap! Ik ken de pijn, ben een keer met mijn voet onder m'n kont de heel snel de trap af gegaan.
Ik kreeg trouwens wel naproxen mee tegen de pijn, én omdat zulk letsel een steriele ontsteking zou kunnen geven.
Heb jij geen pijnstilling gekregen van je huisarts?
Daarmee gaat het bewegen nl ook wat makkelijker.Ik heb wel naproxen in huis, ik had me bedacht dat ik die voor de nacht zou kunnen innemen, maar de ontstekingsremmende werking gaat pas van start wanneer je ze een dag of wat regelmatig inneemt. Dit is misschien niet zo'n gek idee om te doen.
woensdag 13 april 2011 om 11:52
vandaag kan je niks meer doen, dus ga straks in de zon zitten. Voel hoe lekker het is om opgewarmd te worden door de zon.
Laat een van je kinderen de gladde plek schoonmaken en stuur de ander naar de snackbar voor patat. Ze kunnen vast ook wel wat in het huishouden doen.
En wat je werk betreft kijk of je morgen opgehaald kan worden. Kan je misschien toch nog wat doen. Maar morgen is de pijn idd nog erger dan nu. En als dat zo is blijf je lekker nog een dagje thuis.
Laat een van je kinderen de gladde plek schoonmaken en stuur de ander naar de snackbar voor patat. Ze kunnen vast ook wel wat in het huishouden doen.
En wat je werk betreft kijk of je morgen opgehaald kan worden. Kan je misschien toch nog wat doen. Maar morgen is de pijn idd nog erger dan nu. En als dat zo is blijf je lekker nog een dagje thuis.
woensdag 13 april 2011 om 11:53
woensdag 13 april 2011 om 11:55
woensdag 13 april 2011 om 11:57
quote:Vivamies schreef op 13 april 2011 @ 11:41:
eerste reactie:
Doe niet zo zielig zeg.
Iedereen maakt weleens een lastige periode door en sommigen zelfs heel vaak. Je kunt jezelf ook de put in praten. Brighten up!
Beetje kortzichtig.
Als je tussen de regels door leest, zie je dat TO juist heel hoge eisen stelt aan zichzelf.
Hoe komt dat, TO? Je gaat binnenkort in gesprek met iemand, las ik, misschien een belangrijk onderwerp om uit te vogelen
eerste reactie:
Doe niet zo zielig zeg.
Iedereen maakt weleens een lastige periode door en sommigen zelfs heel vaak. Je kunt jezelf ook de put in praten. Brighten up!
Beetje kortzichtig.
Als je tussen de regels door leest, zie je dat TO juist heel hoge eisen stelt aan zichzelf.
Hoe komt dat, TO? Je gaat binnenkort in gesprek met iemand, las ik, misschien een belangrijk onderwerp om uit te vogelen
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
woensdag 13 april 2011 om 12:03
quote:Vivamies schreef op 13 april 2011 @ 11:53:
nee Perel ik ken je niet en ik vind het vervelend voor je dat je zoveel pijn hebt. Maar de manier waarop je de rest van je post schrijft vind ik erg slachtofferig. Je kunt altijd op 2 manieren naar gebeurtenissen kijken: de negatieve kant en de positieve kant.
Dat is mijn reactie op jouw post
Ik ken jou ook niet, maar ik heb wel even gekeken naar wat jou bijdragen hier op het forum zijn, en ik zie in diverse postings dat je een erg positieve instelling hebt
Fijn voor jou, maar niet iedereen is hetzelfde.
nee Perel ik ken je niet en ik vind het vervelend voor je dat je zoveel pijn hebt. Maar de manier waarop je de rest van je post schrijft vind ik erg slachtofferig. Je kunt altijd op 2 manieren naar gebeurtenissen kijken: de negatieve kant en de positieve kant.
Dat is mijn reactie op jouw post
Ik ken jou ook niet, maar ik heb wel even gekeken naar wat jou bijdragen hier op het forum zijn, en ik zie in diverse postings dat je een erg positieve instelling hebt
Fijn voor jou, maar niet iedereen is hetzelfde.
woensdag 13 april 2011 om 12:03
quote:Very Cherry schreef op 13 april 2011 @ 11:57:
[...]
Beetje kortzichtig.
Als je tussen de regels door leest, zie je dat TO juist heel hoge eisen stelt aan zichzelf.
Hoe komt dat, TO? Je gaat binnenkort in gesprek met iemand, las ik, misschien een belangrijk onderwerp om uit te vogelen Als ik tussen de regels doorlees, lees ik iemand die haar leven niet op orde heeft en zich nu als slachtoffer opstelt. Dat is mijn mening,...nogmaals: ik vind het vervelend van de pijn maar de andere zaken zijn aan haarzelf te wijten
[...]
Beetje kortzichtig.
Als je tussen de regels door leest, zie je dat TO juist heel hoge eisen stelt aan zichzelf.
Hoe komt dat, TO? Je gaat binnenkort in gesprek met iemand, las ik, misschien een belangrijk onderwerp om uit te vogelen Als ik tussen de regels doorlees, lees ik iemand die haar leven niet op orde heeft en zich nu als slachtoffer opstelt. Dat is mijn mening,...nogmaals: ik vind het vervelend van de pijn maar de andere zaken zijn aan haarzelf te wijten
woensdag 13 april 2011 om 12:05
quote:Perel schreef op 13 april 2011 @ 11:43:
[...]
Ken jij mij?
Ik denk dat dit eerder bedoeld is als de spreekwoordelijke 'schop onder je kont'. Ik heb niet alles gelezen, maar wat me in je OP opvalt is hoezeer jij je vasthoudt aan verplichtingen en je voorhoudt dat je ouders, kinderen, werk etc allemaal niet door zullen draaien als jij even uit zou vallen. Verderop lees ik dat je je al een jaar (of langer>???) gejaagd voelt en last hebt van oorsuizingen en wat al niet meer. Je bent boos op jezelf en teleurgesteld omdat je eerdere eigen doelen (gezond leven, sporten) opzij hebt gezet voor die vermeende onmisbaarheid elders. Dat maakt je weer ontevreden met jezelf en dan ga je nog harder werken om het elders maar goed te doen. Je schrijft als iemand die veel van zichzelf eist.
Meid, je klinkt als een 'burn out waiting to happen'!!! En als deze val jou op de een of andere manier kan dwingen om rust te nemen, dan kon dat wel eens een geluk bij een ongeluk zijn. Bekijk het dus ook zo.
Verder, neem die rust. Je lijf heeft het nodig, je geest misschien nog wel meer.
[...]
Ken jij mij?
Ik denk dat dit eerder bedoeld is als de spreekwoordelijke 'schop onder je kont'. Ik heb niet alles gelezen, maar wat me in je OP opvalt is hoezeer jij je vasthoudt aan verplichtingen en je voorhoudt dat je ouders, kinderen, werk etc allemaal niet door zullen draaien als jij even uit zou vallen. Verderop lees ik dat je je al een jaar (of langer>???) gejaagd voelt en last hebt van oorsuizingen en wat al niet meer. Je bent boos op jezelf en teleurgesteld omdat je eerdere eigen doelen (gezond leven, sporten) opzij hebt gezet voor die vermeende onmisbaarheid elders. Dat maakt je weer ontevreden met jezelf en dan ga je nog harder werken om het elders maar goed te doen. Je schrijft als iemand die veel van zichzelf eist.
Meid, je klinkt als een 'burn out waiting to happen'!!! En als deze val jou op de een of andere manier kan dwingen om rust te nemen, dan kon dat wel eens een geluk bij een ongeluk zijn. Bekijk het dus ook zo.
Verder, neem die rust. Je lijf heeft het nodig, je geest misschien nog wel meer.
woensdag 13 april 2011 om 12:07
quote:Perel schreef op 13 april 2011 @ 12:03:
[...]
Ik ken jou ook niet, maar ik heb wel even gekeken naar wat jou bijdragen hier op het forum zijn, en ik zie in diverse postings dat je een erg positieve instelling hebt
Fijn voor jou, maar niet iedereen is hetzelfde.
Thanks Perel, het klinkt nu kort door de bocht maar dat kun je leren en het is eigenlijk vrij makkelijk,.....
heel simpel gezegd: neem het probleem en bekijk het van een andere kant.
bijvoorbeeld=> je loopt over de straat en wordt bijna aangereden
reactie1 ohhh wat erg, ik was bijna dood, ze moeten altijd mij hebben etc
reactie2 heb ik even geluk, nou mijn tijd is het nog lang niet. kom we gaan een feestje bouwen,..
snappie?
[...]
Ik ken jou ook niet, maar ik heb wel even gekeken naar wat jou bijdragen hier op het forum zijn, en ik zie in diverse postings dat je een erg positieve instelling hebt
Fijn voor jou, maar niet iedereen is hetzelfde.
Thanks Perel, het klinkt nu kort door de bocht maar dat kun je leren en het is eigenlijk vrij makkelijk,.....
heel simpel gezegd: neem het probleem en bekijk het van een andere kant.
bijvoorbeeld=> je loopt over de straat en wordt bijna aangereden
reactie1 ohhh wat erg, ik was bijna dood, ze moeten altijd mij hebben etc
reactie2 heb ik even geluk, nou mijn tijd is het nog lang niet. kom we gaan een feestje bouwen,..
snappie?
woensdag 13 april 2011 om 12:14
quote:Vivamies schreef op 13 april 2011 @ 12:07:
[...]
Thanks Perel, het klinkt nu kort door de bocht maar dat kun je leren en het is eigenlijk vrij makkelijk,.....
heel simpel gezegd: neem het probleem en bekijk het van een andere kant.
bijvoorbeeld=> je loopt over de straat en wordt bijna aangereden
reactie1 ohhh wat erg, ik was bijna dood, ze moeten altijd mij hebben etc
reactie2 heb ik even geluk, nou mijn tijd is het nog lang niet. kom we gaan een feestje bouwen,..
snappie?
Je hoeft nu niet zo vergoeilijkend te doen door een weet ik hoevaak al gepost eigen voorbeeld hier neer te plempen.
Je oordeelt als een kip zonder kop, dus ik wil je vragen om verdere bijdehante reakties achterwege te laten.
[...]
Thanks Perel, het klinkt nu kort door de bocht maar dat kun je leren en het is eigenlijk vrij makkelijk,.....
heel simpel gezegd: neem het probleem en bekijk het van een andere kant.
bijvoorbeeld=> je loopt over de straat en wordt bijna aangereden
reactie1 ohhh wat erg, ik was bijna dood, ze moeten altijd mij hebben etc
reactie2 heb ik even geluk, nou mijn tijd is het nog lang niet. kom we gaan een feestje bouwen,..
snappie?
Je hoeft nu niet zo vergoeilijkend te doen door een weet ik hoevaak al gepost eigen voorbeeld hier neer te plempen.
Je oordeelt als een kip zonder kop, dus ik wil je vragen om verdere bijdehante reakties achterwege te laten.
woensdag 13 april 2011 om 12:14
woensdag 13 april 2011 om 12:18
quote:rosanna08 schreef op 13 april 2011 @ 12:14:
Perel, ik denk dat deze val wel eens heel goed voor je zou kunnen zijn. Je moet nu rust houden, doe dat dan ook!
Het klinkt alsof je heel veel bordjes omhoog aan het houden bent, meer dan dat goed voor je is. Ja, ik ben nu wel een beetje aan het terugschakelproces begonnen, de dingen op een rijtje, aan het neerdalen in de situatie zeg maar.
Perel, ik denk dat deze val wel eens heel goed voor je zou kunnen zijn. Je moet nu rust houden, doe dat dan ook!
Het klinkt alsof je heel veel bordjes omhoog aan het houden bent, meer dan dat goed voor je is. Ja, ik ben nu wel een beetje aan het terugschakelproces begonnen, de dingen op een rijtje, aan het neerdalen in de situatie zeg maar.
