Novasure behandeling
dinsdag 25 april 2017 om 10:33
Update: Inmiddels heb ik 13 januari mijn Novasure behandeling gehad. Viel me reuze mee. Geen napijn. Leek meer op dat ik iets te veel sit ups had gedaan. Geen bloedverlies ook meer. Ook geen afscheiding na de operatie. Vrijdag geopereerd en maandag gewoon geheel pijnvrij aan het werk.
Wat was februari fantastisch. En toen werd het maart. En kreeg ik mijn eerste 'menstruatie'. Geen bloedverlies. Niks, maar een pijn!!! En koorts! Gruwelijk en dat ging niet meer weg ook. Terug naar het ziekenhuis. Er bleek tijdens de operatie een bacteriele infectie mee naar binnen de baarmoeder in zijn gegaan. Een gewone gardnerella infectie die 40% van de vrouwen wel eens heeft. En die is gaan woekeren. En ontsteken. Twee maal daags moest de baarmoeder gespoeld worden (man wat deed dat zeer) en een dikke antibiotica kuur. Medicijnen om mijn hele hormoonspiegel plat te leggen (want elke 'menstruatie' krampt die baarmoeder en scheuren alle wonden weer open met enorme pijn tot gevolg) en aan de morfine. En de infectie ging maar niet weg. Woekerde door en deed ook andere organen (lever, nieren, maag en darmen aan) dus opname en aan het infuus 10 dagen. De schade aan de baarmoeder was echter dusdanig onherstelbaar dat ik mijn dagen nu doorkom op tramadol, diclofenac en op de spoedlijst sta voor een baarmoederverwijdering. Werken is momenteel niet mogelijk wegens de bijwerkingen van de overload aan medicijnen en de pijn. En 5 uur per dag wakker zijn aaneengesloten is al heel wat. Daarna moet ik echt weer een uur slapen voor ik weer iets kan doen.
Kortom, het is zacht gezegd geen succes gebleken. Nee, ik bloed niet meer. Dus meer een soort 'ingreep geslaagd, patient overleden'. Ik weet dat het bij de meeste vrouwen gewoon wel goed gaat. Helaas hoorde ik dus bij de 5% waarbij alles maar dan ook alles fout is gegaan.
Ben lang boos geweest op mezelf omdat ik VRIJWILLIG deze ingreep ben ondergaan. Had ik dat niet gedaan had ik nu nog steeds drie weken veel bloedverlies gehad wat heel vervelend was, echter nu ben ik al meer dan een kwartaal zoet met de naweeen ervan. Ik weet dat niemand hier iets aan had kunnen doen uiteraard en terugdraaien kan ook niet. Dus we blijven even in het medische circuit tot dat kolere ding er uit is.
Wat was februari fantastisch. En toen werd het maart. En kreeg ik mijn eerste 'menstruatie'. Geen bloedverlies. Niks, maar een pijn!!! En koorts! Gruwelijk en dat ging niet meer weg ook. Terug naar het ziekenhuis. Er bleek tijdens de operatie een bacteriele infectie mee naar binnen de baarmoeder in zijn gegaan. Een gewone gardnerella infectie die 40% van de vrouwen wel eens heeft. En die is gaan woekeren. En ontsteken. Twee maal daags moest de baarmoeder gespoeld worden (man wat deed dat zeer) en een dikke antibiotica kuur. Medicijnen om mijn hele hormoonspiegel plat te leggen (want elke 'menstruatie' krampt die baarmoeder en scheuren alle wonden weer open met enorme pijn tot gevolg) en aan de morfine. En de infectie ging maar niet weg. Woekerde door en deed ook andere organen (lever, nieren, maag en darmen aan) dus opname en aan het infuus 10 dagen. De schade aan de baarmoeder was echter dusdanig onherstelbaar dat ik mijn dagen nu doorkom op tramadol, diclofenac en op de spoedlijst sta voor een baarmoederverwijdering. Werken is momenteel niet mogelijk wegens de bijwerkingen van de overload aan medicijnen en de pijn. En 5 uur per dag wakker zijn aaneengesloten is al heel wat. Daarna moet ik echt weer een uur slapen voor ik weer iets kan doen.
Kortom, het is zacht gezegd geen succes gebleken. Nee, ik bloed niet meer. Dus meer een soort 'ingreep geslaagd, patient overleden'. Ik weet dat het bij de meeste vrouwen gewoon wel goed gaat. Helaas hoorde ik dus bij de 5% waarbij alles maar dan ook alles fout is gegaan.
Ben lang boos geweest op mezelf omdat ik VRIJWILLIG deze ingreep ben ondergaan. Had ik dat niet gedaan had ik nu nog steeds drie weken veel bloedverlies gehad wat heel vervelend was, echter nu ben ik al meer dan een kwartaal zoet met de naweeen ervan. Ik weet dat niemand hier iets aan had kunnen doen uiteraard en terugdraaien kan ook niet. Dus we blijven even in het medische circuit tot dat kolere ding er uit is.
dinsdag 25 april 2017 om 10:48
quote:norajade schreef op 25 april 2017 @ 10:42:
Vreselijk
Thanx.
Het rare is, ik WEET dat het gros van de vrouwen er wel degelijk baat bij heeft (ken er een aantal, ook hier van het forum met ook vervelende ervaringen) maar in de meeste gevallen werkt het prima. Ik zou het dus nog steeds aanbevelen. Had ik die bacterie niet binnengekregen had ik ook bij de succesgevallen gehoord. Gewoon een gevalletje dikke pech geweest.
Vreselijk
Thanx.
Het rare is, ik WEET dat het gros van de vrouwen er wel degelijk baat bij heeft (ken er een aantal, ook hier van het forum met ook vervelende ervaringen) maar in de meeste gevallen werkt het prima. Ik zou het dus nog steeds aanbevelen. Had ik die bacterie niet binnengekregen had ik ook bij de succesgevallen gehoord. Gewoon een gevalletje dikke pech geweest.
dinsdag 25 april 2017 om 11:26
quote:hkgirl schreef op 25 april 2017 @ 11:06:
Oh wat verschrikkelijk rot voor je!
Geven ze dan geen antibiotica voor de ingreep, doen ze hier wel.Niks! Alleen vlak ervoor een pijnstiller en iets om rustig van te worden vlak voor de narcose. Maar een kuurtje vooraf lijkt me logisch omdat heel veel vrouwen die bacterie bij zich dragen.
Oh wat verschrikkelijk rot voor je!
Geven ze dan geen antibiotica voor de ingreep, doen ze hier wel.Niks! Alleen vlak ervoor een pijnstiller en iets om rustig van te worden vlak voor de narcose. Maar een kuurtje vooraf lijkt me logisch omdat heel veel vrouwen die bacterie bij zich dragen.