Gezondheid
alle pijlers
Pap 3a
vrijdag 21 maart 2008 om 11:38
Ik heb een aantal weken geleden een uitstrijkje laten maken bij de huisarts. Ik heb "gewoon" meegedaan aan het bevolkingsonderzoek en ging er zomaar vanuit dat alles wel ok zou zijn. Ik kreeg de uitslag en dat bleek pap 3a te zijn. Twee weken erna nam de huisarts nog een kweekje af wat werd onderzocht in het ziekenhuis. Ook dat bleek pap 3a te zijn. Omdat het te onrustig was, werd ik doorverwezen naar het ziekenhuis. Ik moet nu in April de eerste keer naar een verpleegkundige voor nog een uitstrijkje en een vaginale echo en dan een week erna naar de gynaecoloog voor een baarmoedermond / halsonderzoek. Ik ben er vrij nuchter onder. Blij dat het ontdekt is en ik denk maar, in het ziekenhuis zit ik op de goeie plek. Toch.....ik heb wat info gelezen op internet die me dan aan de andere kant ook weer zorgen geeft. Ik las zelfs dat ik sommige gevallen de baarmoeder verwijderd wordt. Ik ben 31 en heb nog wel een kinderwens. Heeft iemand ervaring op dit gebied? Ik zelf denk, de onderzoeken doen in April en niet teveel paniek...Wie heeft er tips of info? Alvast erg bedankt!
woensdag 9 september 2015 om 21:53
woensdag 9 september 2015 om 23:53
Hallo, dames.
Ik weet even niet wat ik wil eigelijk maar ik ben ontzettend zenuwachtig, ik moet volgende week Woensdag bellen voor de uitslag van de controle.
Een paar jaar geleden had ik pap3a cin3 en heb toen een conisatie gehad.
Vorige keer was de uitslag prima alleen merk ik dat ik nu toch weer de zenuwen krijg.
Ik weet even niet wat ik wil eigelijk maar ik ben ontzettend zenuwachtig, ik moet volgende week Woensdag bellen voor de uitslag van de controle.
Een paar jaar geleden had ik pap3a cin3 en heb toen een conisatie gehad.
Vorige keer was de uitslag prima alleen merk ik dat ik nu toch weer de zenuwen krijg.
vrijdag 11 september 2015 om 22:13
Vorige week vrijdag die Lis gedaan. Gynaecoloog vond t geen probleem dat ik bloedverlies had. Het gekke is dat mn bloedverlies was afgelopen na de lis :s
Mijn gynaecoloog is een beetje een rare.. De eerste keer (in 2012) belde hij de uitslag door toen ik op de fiets zat naar mijn werk. Was de vrijdag voor pasen. Hij belde zei dat t inderdaad pap3b was, dat de assistente me zou inplannen voor een lisexcisie, wenste me fijne pasen en weg was ie... Geen woord er tussen kunnen krijgen. Ook nou deed ie weer raar. Kreeg geen uitleg niks, nou was t wel mijn 2e lis maar toch. Moest liggen kreeg een plakker op mijn been, verdovingspuitjes en hij brandde t weg. Ondertussen was hij in medische taal aan t praten met van die assistentjes. Toen t klaar was zei hij dat ik over een half jaar een nieuwe oproep kreeg, mocht de uitslag anders zijn kreeg ik wel een belletje...
Heb wel erg veel last van viezigheid , meer dan de vorige keer volgens mij, maar ik kan t ook gewoon vergeten zijn, dat van toen.
Maar nu moet ik dus in Maart weer een uitstrijkje en daarna jaarlijks (neem ik aan, vanwege die hr-hpv)
Littleme, blijft elke keer weer spannend, die uitslagen. Hopen op een pap1
Mijn gynaecoloog is een beetje een rare.. De eerste keer (in 2012) belde hij de uitslag door toen ik op de fiets zat naar mijn werk. Was de vrijdag voor pasen. Hij belde zei dat t inderdaad pap3b was, dat de assistente me zou inplannen voor een lisexcisie, wenste me fijne pasen en weg was ie... Geen woord er tussen kunnen krijgen. Ook nou deed ie weer raar. Kreeg geen uitleg niks, nou was t wel mijn 2e lis maar toch. Moest liggen kreeg een plakker op mijn been, verdovingspuitjes en hij brandde t weg. Ondertussen was hij in medische taal aan t praten met van die assistentjes. Toen t klaar was zei hij dat ik over een half jaar een nieuwe oproep kreeg, mocht de uitslag anders zijn kreeg ik wel een belletje...
Heb wel erg veel last van viezigheid , meer dan de vorige keer volgens mij, maar ik kan t ook gewoon vergeten zijn, dat van toen.
Maar nu moet ik dus in Maart weer een uitstrijkje en daarna jaarlijks (neem ik aan, vanwege die hr-hpv)
Littleme, blijft elke keer weer spannend, die uitslagen. Hopen op een pap1
donderdag 24 september 2015 om 13:55
Ik heb een paar weken geleden te horen gekregen dat ik terug pap3a heb. In 2008 (toen was ik 30) heb ik ook al een lis gehad na een pap3a cin 2 en 3. De uitstrijkjes daarna waren allemaal goed en dus terug het bevolkingsonderzoek in. De 35 jaar was ook goed. Afgelopen maanden wat vage klachten gehad, pijn in de onderrug wat aanhoudend zeurt, buikpijntjes en tussentijds bloedverlies en zelfs zwangerschapsverschijnselen. Dus maar even een check gedaan bij de huisarts en getest op verschillende dingen. Naast een cyste op de eierstok blijkt mijn uitstrijkje dus weer niet goed te zijn. Die zag ik niet aankomen eigenlijk en vroeg me gelijk af wat de uitslag zou zijn geweest als ik pas over 2 jaar via het bevolkingsonderzoek zou zijn gegaan.
Volgens de huisarts moest ik over een half jaar weer terug komen voor nogmaals uitstrijkje maar het zit me zo niet lekker dat ik om doorverwijzing naar de gyn heb gevraagd. En gekregen dus nu kan ik over anderhalve week voor de colpo en biopt. Ik probeer het van me af te zetten maar ik moet bekennen dat het me dit keer moeilijk lukt. Dat komt ook omdat een goede vriendin van mij paar maanden geleden diagnose kanker heeft gekregen en een variant heeft dat vrijwel uitzichtloos is. Veel meer dan een paar jaar hooguit zal ze niet hebben als ze geluk heeft. Dat was natuurlijk erg verdrietig en dan ineens moet je zelf ook weer 'aan de bak'.
Emotioneel heeft het in 2008 heus wel wat met me gedaan maar dat heb ik goed opzij kunnen zetten en een plek gegeven. Onder het mom van nog lekker jong en het is weggehaald en het stelt nog weining voor in dat stadium etc..
Ik schrik ervan dat het toch terug komt en besef mij op dit moment dat mijn lijf alarmsignalen afgeeft die ik niet moet negeren. Net als Lexie rook ik ook en ik kan het niet langer meer aan mezelf verkopen dat ik daarmee misschien wel alles in stand houd. Ik ga dus ook stoppen. Het zal niet makkelijk zijn maar kan niet opwegen tegen mijn gevoel hierin. Verder leef ik eigenlijk al gezond qua voeding en drink veel water. Misschien een keer weer beginnen met sporten Ik heb wel het gevoel dat ik mijn leven anders moet gaan inrichten. Niet meer roken om mee te beginnen.
Volgens de huisarts moest ik over een half jaar weer terug komen voor nogmaals uitstrijkje maar het zit me zo niet lekker dat ik om doorverwijzing naar de gyn heb gevraagd. En gekregen dus nu kan ik over anderhalve week voor de colpo en biopt. Ik probeer het van me af te zetten maar ik moet bekennen dat het me dit keer moeilijk lukt. Dat komt ook omdat een goede vriendin van mij paar maanden geleden diagnose kanker heeft gekregen en een variant heeft dat vrijwel uitzichtloos is. Veel meer dan een paar jaar hooguit zal ze niet hebben als ze geluk heeft. Dat was natuurlijk erg verdrietig en dan ineens moet je zelf ook weer 'aan de bak'.
Emotioneel heeft het in 2008 heus wel wat met me gedaan maar dat heb ik goed opzij kunnen zetten en een plek gegeven. Onder het mom van nog lekker jong en het is weggehaald en het stelt nog weining voor in dat stadium etc..
Ik schrik ervan dat het toch terug komt en besef mij op dit moment dat mijn lijf alarmsignalen afgeeft die ik niet moet negeren. Net als Lexie rook ik ook en ik kan het niet langer meer aan mezelf verkopen dat ik daarmee misschien wel alles in stand houd. Ik ga dus ook stoppen. Het zal niet makkelijk zijn maar kan niet opwegen tegen mijn gevoel hierin. Verder leef ik eigenlijk al gezond qua voeding en drink veel water. Misschien een keer weer beginnen met sporten Ik heb wel het gevoel dat ik mijn leven anders moet gaan inrichten. Niet meer roken om mee te beginnen.
donderdag 24 september 2015 om 16:54
Hey Stimpie, wat vervelend ja! Balen zeg. Maar goed dat je je laat doorsturen.
Er zijn al een paar topics over stoppen met roken. Waar ik mee gestopt ben is acupunctuur en het boek "de opluchting"van jan geurts of Z Geurtz.
Ik had echt minder zii in roken door acupunctuur. En voor de rest doorzetten
Er zijn al een paar topics over stoppen met roken. Waar ik mee gestopt ben is acupunctuur en het boek "de opluchting"van jan geurts of Z Geurtz.
Ik had echt minder zii in roken door acupunctuur. En voor de rest doorzetten
donderdag 24 september 2015 om 18:45
Thanks bonuhbakkie, ik ga het op wilskracht doen. Dat is me al twee keer eerder gelukt tijdens mijn zwangerschappen. Daarna weer gaan roken uit gewoonte. Ik had er na een paar maanden stoppen geen enkele moeite meer mee. Stom dat ik ooit weer begonnen ben want had het makkelijk kunnen laten. Een app geinstalleerd voor mentale ondersteuning en verder hoop ik er gewoon niet zo veel mee bezig te zijn net als toen. En anders inderdaad een boek als ik in de verleiding kom weer te beginnen. Vriend rookt ook en best veel dus benieuwd hoe dat gaat dan. Hij wil niet stoppen trouwens.
Acupunctuur ken ik voor mijn hooikoorts, veel baat bij dus mocht het toch niet lukken kan ik dat ook nog overwegen.
Acupunctuur ken ik voor mijn hooikoorts, veel baat bij dus mocht het toch niet lukken kan ik dat ook nog overwegen.
donderdag 24 september 2015 om 22:11
BonuhbakkiE, silvershadow, vli02nder en lexie, dankjewel!
Er valt idd een last van mij af!
Ik ben zo blij dat het niet is gaan 'groeien'.
Ze hebben toen middels de conisatie een paar jaar geleden echt een groot stuk wegesneden waar ik veel last van heb gehad.
En nu krijg je in de toekomst natuurlijk allemaal voorzorgs maatregelen (ik heb nog geen kinderen) wat betreft een zwangerschap (onder medische indicatie, meer kans op vroeggeboorte, het plaatsen van een ring om de baarmoederhals).
Stimpy&lexie succes met alles!
Er valt idd een last van mij af!
Ik ben zo blij dat het niet is gaan 'groeien'.
Ze hebben toen middels de conisatie een paar jaar geleden echt een groot stuk wegesneden waar ik veel last van heb gehad.
En nu krijg je in de toekomst natuurlijk allemaal voorzorgs maatregelen (ik heb nog geen kinderen) wat betreft een zwangerschap (onder medische indicatie, meer kans op vroeggeboorte, het plaatsen van een ring om de baarmoederhals).
Stimpy&lexie succes met alles!
woensdag 30 september 2015 om 21:43
Stimpy, heel herkenbaar hoor. Probeer het, maar heb soms gezondigd. Echt zo erg. Morgen heb ik de Lis. Bah, zie er wel weer tegen op. En groot gelijk dat je de gyn opbelde. Het is ook niet niks. Het gaat wel om jouw lijf! Daar ben ik dus ook zo bang voor, dat mijn controles dus niet goed zijn. Maar niet al te druk om proberen te maken. Bah, stom gedoe ook 
woensdag 7 oktober 2015 om 10:01
Beetje laat dat ik weer eens voorbij wandel maar er zat een vakantie tussen en belachelijke drukte op het werk.
Silvershadow, super goed nieuws!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Word ik blij van!
Littleme2 ook goed bericht!!!!! Super
Lexie daarentegen minder leuk nieuws En inmiddels ook de lis achter de rug. Spannend de uitslag. Ik zal voor je duimen. Hoe voel je je nu?
Stimpy, wanneer is je afspraak?
Psychedelic, wat raar van je arts. Ik word sowieso altijd gebeld met de uitslag na een lis. Je kunt natuurlijk altijd zelf bellen en aangeven dat je het toch graag wilt weten?
Hier gaat het opzich goed. Contactbloedingen waren even weg maar inmiddels zijn ze er weer + rare afscheiding. Met mezelf afgesproken het maar even te laten en december af te wachten. Die 2 maanden kom ik wel door tenzij het echt erger wordt dan kan ik altijd aan de bel trekken. Vermoedelijk kunnen ze nu toch nog geen uitstrijkje maken. Althans, het kan wel, maar zal weinig zinvol zijn
Silvershadow, super goed nieuws!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Word ik blij van!
Littleme2 ook goed bericht!!!!! Super
Lexie daarentegen minder leuk nieuws
En inmiddels ook de lis achter de rug. Spannend de uitslag. Ik zal voor je duimen. Hoe voel je je nu?Stimpy, wanneer is je afspraak?
Psychedelic, wat raar van je arts. Ik word sowieso altijd gebeld met de uitslag na een lis. Je kunt natuurlijk altijd zelf bellen en aangeven dat je het toch graag wilt weten?
Hier gaat het opzich goed. Contactbloedingen waren even weg maar inmiddels zijn ze er weer + rare afscheiding. Met mezelf afgesproken het maar even te laten en december af te wachten. Die 2 maanden kom ik wel door tenzij het echt erger wordt dan kan ik altijd aan de bel trekken. Vermoedelijk kunnen ze nu toch nog geen uitstrijkje maken. Althans, het kan wel, maar zal weinig zinvol zijn
Folllow your dreams, they know the way
woensdag 14 oktober 2015 om 16:35
Hoi dames,
Ik wil even m'n hart luchten. Een half jaar geleden heb ik een uitstrijkje laten maken omdat ik toen veel bloedverlies had en bleek toen PAP3a te hebben. (Ik ben trouwens 25) Bij de gyn hebben ze toen inwendig gekeken en zagen toen te weinig cellen om te kunnen zeggen dat het echt het hpv virus was. Er werd me geadviseerd te stoppen met de anticonceptie. Zo gezegd zo gedaan en het bloedverlies was toen direct over. na een half jaar een nieuw uitstrijkje laten maken (3 weken) geleden. En nu ben ik net gebeld dat er niks veranderd is. Ik heb er totaal geen gerust gevoel bij ondanks dat de hun zegt dat dit vaker voorkomt dat het niet na een half jaar minder is.
Hebben hier meerdere dames ervaring mee en hebben jullie toen om extra onderzoeken gevraagd en die gekregen? Ik hoorde dus net dat ik weer over een half jaar opnieuw moet en als het dan niet beter is dat ik dan onderzoeken krijg. Maar ik en mijn vriend hebben inmiddels ook een kinderwens en dit maakt me dan zo zenuwachtig. Ik wil gewoon zeker weten dat alles goed is.
Alvast bedankt voor het lezen
Ik wil even m'n hart luchten. Een half jaar geleden heb ik een uitstrijkje laten maken omdat ik toen veel bloedverlies had en bleek toen PAP3a te hebben. (Ik ben trouwens 25) Bij de gyn hebben ze toen inwendig gekeken en zagen toen te weinig cellen om te kunnen zeggen dat het echt het hpv virus was. Er werd me geadviseerd te stoppen met de anticonceptie. Zo gezegd zo gedaan en het bloedverlies was toen direct over. na een half jaar een nieuw uitstrijkje laten maken (3 weken) geleden. En nu ben ik net gebeld dat er niks veranderd is. Ik heb er totaal geen gerust gevoel bij ondanks dat de hun zegt dat dit vaker voorkomt dat het niet na een half jaar minder is.
Hebben hier meerdere dames ervaring mee en hebben jullie toen om extra onderzoeken gevraagd en die gekregen? Ik hoorde dus net dat ik weer over een half jaar opnieuw moet en als het dan niet beter is dat ik dan onderzoeken krijg. Maar ik en mijn vriend hebben inmiddels ook een kinderwens en dit maakt me dan zo zenuwachtig. Ik wil gewoon zeker weten dat alles goed is.
Alvast bedankt voor het lezen
