Gezondheid
alle pijlers
Revalideren bij Ciran
vrijdag 24 februari 2017 om 10:01
Ik ben op zoek naar mensen die ervaring hebben met revalideren bij Ciran. De meningen op internet zijn echt zo ontzettend wisselend dat ik niet meer goed weet wat ik moet geloven en wat slim is. Deze week moet ik een keuze maken, en door wat ik lees neig ik momenteel naar niet doen. Er zijn natuurlijk alternatieven en misschien dat ik me daar wel beter bij voel. Wellicht zijn hier mensen die een dergelijk traject gevolgd hebben en hun ervaring willen delen.
Al ruim 10 jaar heb ik diverse klachten, die mijn leven erg beïnvloeden. De reumatoloog heeft het afgelopen winter op fibromyalgie gegooid. Een aantal klachten zoals heftige pijnen en vermoeidheid herken ik daar zeker van en hier heb ik met werken erg veel last van. Daarnaast heb ik ook andere klachten die niet helemaal bij fibromylgie passen, maar welke naam het heeft vind ik eigenlijk niet belangrijk. Wat ik wel belangrijk vind is dat ik maar 28 - 30 uur werk en daarnaast gewoon helemaal kapot ben. Ik baal ervan dat ik op jonge leeftijd al veel moest laten en eigenlijk baal ik er steeds meer van, niet gek natuurlijk altijd moe zijn en pijn hebben is gewoon heel vervelend.
De reumatoloog heeft me daarom aangeraden een revalidatietrajet te volgen. En dus werd ik ingeschreven bij Ciran. Zij liegen er niet om, na 16 weken kan ik weer veel meer, heb ik minder pijn en misschien kunnen we zelfs samen opzoek naar een baan van 40 uur, dat houd ik na het traject vast wel vol!
Mooie gouden bergen die mij natuurlijk erg aanspreken. Wat ik niet zo fijn vond was dat ze eigenlijk helemaal geen rekening houden met je andere dagelijkse bezigheden. En die 3 ochtenden die ik voor hun vrij kan maken was niet genoeg. Ze plannen het wanneer het hun uitkomt, wat betekent dat ik tijdelijk niet naar mijn werk kan. Dat stoort mij al enorm want ik vind het nogal wat om niet te gaan werken terwijl het wel kan, en ik voldoende tijd buiten mijn werk heb. (Mijn werkuren verplaatsen is niet mogelijk)
Maandag heb ik een gesprek op mijn werk, heb het ze namelijk wel voorgelegd. Toevallig ben ik vorige maand op de fiets maar mijn werk aangereden en zit ik nu in de ziektewet. Dat is los van het hele verhaal, maar de auto waar ik onder terecht kwam stond stil op mijn been en heeft dusdanig schade aangericht dat werken er even niet inzit. Gisteren heb ik in het ziekenhuis gehoord dat het wel 4 maanden kan duren. Ik mag af en toe werken, dat doe ik ook af en toe, maar dat is niet langer dan een uurtje. Natuurlijk kan dit over een paar weken wel wat meer zijn.
Het is dus best een goed moment om te starten, omdat ik de eerste weken sowieso nog in de ziektewet zit en anderen niet tot last ben.
Maar ik lees op internet behoorlijke horrorverhalen, mensen met chronische ziekten die er veel slechter uitkomen en vervolgens een jaar lang moeten herstellen van een traject bij Ciran. Ook niet helemaal de bedoeling. Voor bepaalde klachten schijnt het goed te werken, met name mensen met een burn out schrijven positief over Ciran.
Woensdag moet ik beslissen of ik doorga, en ik twijfel echt enorm. Die gouden bergen die ze beloven die geloof ik sowieso niet helemaal, maar natuurlijk kunnen er best onderdelen zijn waar ik wat aan heb.
Tussentijds stoppen mag niet, dus even proberen zolang ik nog in de ziektewet zit is geen optie.
Ik hoop op wat ervaringen die mijn keuze misschien wat vergemakkelijken.
Al ruim 10 jaar heb ik diverse klachten, die mijn leven erg beïnvloeden. De reumatoloog heeft het afgelopen winter op fibromyalgie gegooid. Een aantal klachten zoals heftige pijnen en vermoeidheid herken ik daar zeker van en hier heb ik met werken erg veel last van. Daarnaast heb ik ook andere klachten die niet helemaal bij fibromylgie passen, maar welke naam het heeft vind ik eigenlijk niet belangrijk. Wat ik wel belangrijk vind is dat ik maar 28 - 30 uur werk en daarnaast gewoon helemaal kapot ben. Ik baal ervan dat ik op jonge leeftijd al veel moest laten en eigenlijk baal ik er steeds meer van, niet gek natuurlijk altijd moe zijn en pijn hebben is gewoon heel vervelend.
De reumatoloog heeft me daarom aangeraden een revalidatietrajet te volgen. En dus werd ik ingeschreven bij Ciran. Zij liegen er niet om, na 16 weken kan ik weer veel meer, heb ik minder pijn en misschien kunnen we zelfs samen opzoek naar een baan van 40 uur, dat houd ik na het traject vast wel vol!
Mooie gouden bergen die mij natuurlijk erg aanspreken. Wat ik niet zo fijn vond was dat ze eigenlijk helemaal geen rekening houden met je andere dagelijkse bezigheden. En die 3 ochtenden die ik voor hun vrij kan maken was niet genoeg. Ze plannen het wanneer het hun uitkomt, wat betekent dat ik tijdelijk niet naar mijn werk kan. Dat stoort mij al enorm want ik vind het nogal wat om niet te gaan werken terwijl het wel kan, en ik voldoende tijd buiten mijn werk heb. (Mijn werkuren verplaatsen is niet mogelijk)
Maandag heb ik een gesprek op mijn werk, heb het ze namelijk wel voorgelegd. Toevallig ben ik vorige maand op de fiets maar mijn werk aangereden en zit ik nu in de ziektewet. Dat is los van het hele verhaal, maar de auto waar ik onder terecht kwam stond stil op mijn been en heeft dusdanig schade aangericht dat werken er even niet inzit. Gisteren heb ik in het ziekenhuis gehoord dat het wel 4 maanden kan duren. Ik mag af en toe werken, dat doe ik ook af en toe, maar dat is niet langer dan een uurtje. Natuurlijk kan dit over een paar weken wel wat meer zijn.
Het is dus best een goed moment om te starten, omdat ik de eerste weken sowieso nog in de ziektewet zit en anderen niet tot last ben.
Maar ik lees op internet behoorlijke horrorverhalen, mensen met chronische ziekten die er veel slechter uitkomen en vervolgens een jaar lang moeten herstellen van een traject bij Ciran. Ook niet helemaal de bedoeling. Voor bepaalde klachten schijnt het goed te werken, met name mensen met een burn out schrijven positief over Ciran.
Woensdag moet ik beslissen of ik doorga, en ik twijfel echt enorm. Die gouden bergen die ze beloven die geloof ik sowieso niet helemaal, maar natuurlijk kunnen er best onderdelen zijn waar ik wat aan heb.
Tussentijds stoppen mag niet, dus even proberen zolang ik nog in de ziektewet zit is geen optie.
Ik hoop op wat ervaringen die mijn keuze misschien wat vergemakkelijken.
donderdag 2 maart 2017 om 07:59
Ik herken helemaal niets van wat er in de uitzending verteld werd. Ik heb deze vannacht nog gezien.
Bij mij was geen sprake van 2 dagen monniken en iedereen heeft zijn eigen aantal uren.
Ligt aan de testen die je maakt en daar wordt een programma op gemaakt. Echt voor iedereen anders.
Ook een lichamelijk onderzoek hoorde bij de intake, heel uitgebreid met daarnaast een conditietest, bewegingstest en er werd goed geluisterd.
En ja, die vrouw uit Amsterdam kan roepen wat ze wil maar lichaam en geest zijn 1.
Als jij nek en schouderklachten hebt kan dat komen door stress. Ga het bij jezelf maar na: bij stress vaak meer pijn.
Als lichaam en geest niet samen zouden werken zou je ook geen pijnsignaal ontvangen als je je teen hebt gestoten.
Bij mij was geen sprake van 2 dagen monniken en iedereen heeft zijn eigen aantal uren.
Ligt aan de testen die je maakt en daar wordt een programma op gemaakt. Echt voor iedereen anders.
Ook een lichamelijk onderzoek hoorde bij de intake, heel uitgebreid met daarnaast een conditietest, bewegingstest en er werd goed geluisterd.
En ja, die vrouw uit Amsterdam kan roepen wat ze wil maar lichaam en geest zijn 1.
Als jij nek en schouderklachten hebt kan dat komen door stress. Ga het bij jezelf maar na: bij stress vaak meer pijn.
Als lichaam en geest niet samen zouden werken zou je ook geen pijnsignaal ontvangen als je je teen hebt gestoten.
donderdag 2 maart 2017 om 10:15
Ik ben wel 2 dagen bij de monniken geweest,maar ik had de luxe versie. Ik mocht naar Leusden.
Er was wat betreft geen dwang,van te voren kreeg je te horen of je in aanmerking kwam en dan nog lag de keuze bij jezelf.
Ook het moeten delen en aanhoren van andermans klachten tijdens de groepssessies was hier niet aan de orde,je mocht kort aangeven wat je mankeerde en daarna moest je het voor jezelf invullen tijdens de sessie,uitgebreide verhalen over jezelf werden afgekapt.
En de groepssessies waren ook maar de eerste 8 weken of in de out door
Er was wat betreft geen dwang,van te voren kreeg je te horen of je in aanmerking kwam en dan nog lag de keuze bij jezelf.
Ook het moeten delen en aanhoren van andermans klachten tijdens de groepssessies was hier niet aan de orde,je mocht kort aangeven wat je mankeerde en daarna moest je het voor jezelf invullen tijdens de sessie,uitgebreide verhalen over jezelf werden afgekapt.
En de groepssessies waren ook maar de eerste 8 weken of in de out door