Gezondheid
alle pijlers
Ritalin: legale speed?
zondag 5 augustus 2012 om 20:28
Naar aanleiding van een topic over ritalin eerder deze week, zit ik na te denken over dit medicijn. In dat topic schreef ik dat ik dacht te weten dat ritalin een soort milde variant speed is en eenzelfde werking heeft. Daarop schreef iemand dat het bij mij mensen met ad(h)d juist een omgekeerde effect heeft: zij worden er juist rustig van. Oh ja, dacht ik, zo zat het.
Maar nu ik erover nadenk vraag ik me af waar de grens dan ligt. Hoe kun je dat testen bijvoorbeeld? Is het zo dat je wel ad(h)d hebt of niet, of zit daar een heel groot grijs stuk tussen? En als het dan om een bepaald stofje in de hersenen gaat, hoe kom je daar dan achter?
Ik lees op internet dat kinderen met ad(h)d in 70 tot 80% van de gevallen gebaat is bij het nemen van ritalin, wat hoog te noemen is en waaruit geconcludeerd kan worden dat het medicijn zich wel bewezen heeft. Nu gaat mijn vraag deel over de relatie adhd-ritalin, maar ook deels om over mijn verwondering over dit medicijn. In feite is het gewoon drugs en is het daarom ook populair bij niet niet-ad(h)d' ers.
Ik weet namelijk van mensen die geen adhd hebben, dat ritalin ook bij hen een 'gunstig' effect heeft. Het stimuleert je concentratievermogen bijvoorbeeld: best handig als je moet blokken voor je studie natuurlijk. Ik kende vroeger ook een jongen die het weleens nam van zijn vriendin als vervanging van drugs wanneer hij uitging. Etc, etc.
Al met al vind ik het ritalin dus heel erg arbitrair, en ben nu op internet aan het uitzoeken hoe het zit. Het verschil tussen speed en ritalin is dat speed een amphetamine is en ritalin niet, maar dat verschil is heel klein. De stoffen lijken qua werking heel erg op elkaar, met het praktische verschil dat speed veel schadelijker en heftiger in dan ritalin. Net als speed (amphetamine) valt Ritalin (Methylfenidaat) ook onder de opiumwet, op zich is dat niet vreemds, want heel veel medicijnen vallen daaronder. Maar toch.
Hoe denken jullie hierover?
Maar nu ik erover nadenk vraag ik me af waar de grens dan ligt. Hoe kun je dat testen bijvoorbeeld? Is het zo dat je wel ad(h)d hebt of niet, of zit daar een heel groot grijs stuk tussen? En als het dan om een bepaald stofje in de hersenen gaat, hoe kom je daar dan achter?
Ik lees op internet dat kinderen met ad(h)d in 70 tot 80% van de gevallen gebaat is bij het nemen van ritalin, wat hoog te noemen is en waaruit geconcludeerd kan worden dat het medicijn zich wel bewezen heeft. Nu gaat mijn vraag deel over de relatie adhd-ritalin, maar ook deels om over mijn verwondering over dit medicijn. In feite is het gewoon drugs en is het daarom ook populair bij niet niet-ad(h)d' ers.
Ik weet namelijk van mensen die geen adhd hebben, dat ritalin ook bij hen een 'gunstig' effect heeft. Het stimuleert je concentratievermogen bijvoorbeeld: best handig als je moet blokken voor je studie natuurlijk. Ik kende vroeger ook een jongen die het weleens nam van zijn vriendin als vervanging van drugs wanneer hij uitging. Etc, etc.
Al met al vind ik het ritalin dus heel erg arbitrair, en ben nu op internet aan het uitzoeken hoe het zit. Het verschil tussen speed en ritalin is dat speed een amphetamine is en ritalin niet, maar dat verschil is heel klein. De stoffen lijken qua werking heel erg op elkaar, met het praktische verschil dat speed veel schadelijker en heftiger in dan ritalin. Net als speed (amphetamine) valt Ritalin (Methylfenidaat) ook onder de opiumwet, op zich is dat niet vreemds, want heel veel medicijnen vallen daaronder. Maar toch.
Hoe denken jullie hierover?
maandag 6 augustus 2012 om 20:40
1) voor mij het effect van ritalin: het vervaagd de klachten, maar neemt het niet weg. Ben nog steeds erg gebaat bij structuur. Omgekeerd krijg ik die structuur niet rond zonder medicatie. Goede therapie/coaching heeft geholpen bij het opzetten van die structuur.
De ADHD reactie zit er nog steeds wel in. Maar met pil is het net of er dan een keuzemoment komt wat er normaal niet is.
1b) bijkomend effect: wegvallen hongergevoel. als je een goed werkend bioritme hebt, eet je dan uit "gewoonte". Dat had ik niet. viel 15 kg af. Een van de eerste structuren die ik leerde was het ontwikkelen van een eetpatroon. Dus niet wachten tot de honger je een impuls geeft. Mooi meegenomen: het eetpatroon wat ik nu opbouwde is supergezond.
2) de afweging. Ik was heel fel tegen. Met name omdat ik leef van mijn creativiteit / originaliteit. Was bang dat het af zou vlakken. Bij groepstherapie heb ik verschillende goede ervaringen van dichtbij gezien. In die groep was ik met 24 jaar veruit de jongste. De anderen hadden het doorgaans ver geschopt. De vraag is alleen: hoe.
Het leek me ergens ook bekrompt om een middel dat goede resultaten toont (bij kinderen ism therapie, i know) bij voorbaat af te wijzen. Dus na lang wikken en wegen toch voor medicatie gegaan. Daar goede begeleiding gekregen.
Mijn vrees was totaal onterecht. Creativiteit bleef. Sterker nog, ik ging opeens dingen verder uitwerken en afmaken.
Coaching en therapie was heftig, zwaar. Ook met medicijnen. Ik heb alles op de schop gegooid en een nieuwe fundering gelegd.
Ik zit wel eens zonder (te laat een nieuw recept halen). Maar dan zakt de boel langzaam in elkaar.
Zal ik eens iets anders inbrengen: ritalin mag niet in het verkeer. Officieel moet je bij methylfenidaat gebruik jaarlijks (duur) laten controleren. Maar de stof bevorderd juist de concentratie en focus.
(ik heb bijrijders gehad die het verschil met en zonder pillen. Zij zaten liever bij me in de auto nadat ik wat ingenomen had)
Vinden jullie dat reëel?
De ADHD reactie zit er nog steeds wel in. Maar met pil is het net of er dan een keuzemoment komt wat er normaal niet is.
1b) bijkomend effect: wegvallen hongergevoel. als je een goed werkend bioritme hebt, eet je dan uit "gewoonte". Dat had ik niet. viel 15 kg af. Een van de eerste structuren die ik leerde was het ontwikkelen van een eetpatroon. Dus niet wachten tot de honger je een impuls geeft. Mooi meegenomen: het eetpatroon wat ik nu opbouwde is supergezond.
2) de afweging. Ik was heel fel tegen. Met name omdat ik leef van mijn creativiteit / originaliteit. Was bang dat het af zou vlakken. Bij groepstherapie heb ik verschillende goede ervaringen van dichtbij gezien. In die groep was ik met 24 jaar veruit de jongste. De anderen hadden het doorgaans ver geschopt. De vraag is alleen: hoe.
Het leek me ergens ook bekrompt om een middel dat goede resultaten toont (bij kinderen ism therapie, i know) bij voorbaat af te wijzen. Dus na lang wikken en wegen toch voor medicatie gegaan. Daar goede begeleiding gekregen.
Mijn vrees was totaal onterecht. Creativiteit bleef. Sterker nog, ik ging opeens dingen verder uitwerken en afmaken.
Coaching en therapie was heftig, zwaar. Ook met medicijnen. Ik heb alles op de schop gegooid en een nieuwe fundering gelegd.
Ik zit wel eens zonder (te laat een nieuw recept halen). Maar dan zakt de boel langzaam in elkaar.
Zal ik eens iets anders inbrengen: ritalin mag niet in het verkeer. Officieel moet je bij methylfenidaat gebruik jaarlijks (duur) laten controleren. Maar de stof bevorderd juist de concentratie en focus.
(ik heb bijrijders gehad die het verschil met en zonder pillen. Zij zaten liever bij me in de auto nadat ik wat ingenomen had)
Vinden jullie dat reëel?
maandag 6 augustus 2012 om 20:59
Het is met dit medicijn de bedoeling dat je dat zelf kunt beoordelen, evt. door iemand naast je te laten zitten om dit objectiever te laten beoordelen. In de bijsluiter staat:
Daarom wordt autorijden afgeraden als deze bijwerkingen optreden. Deze bijwerkingen zijn slaperigheid, duizeligheid, nervositeit en angst. Beoordeel zelf of u last van deze bijwerkingen heeft en rijd in dat geval geen auto.
Meent u dat u kunt autorijden, vraag dan iemand om de eerste keren naast u te zitten en uw rijvaardigheid te beoordelen. Voor uzelf is het vaak moeilijk te zien of u minder goed rijdt. Deze persoon kan dan zien of u met wisselende snelheden rijdt, slingert en geïrriteerd reageert op normaal gedrag van medeweggebruikers.
Dus alleen bij deze bijwerkingen van de medicijnen kun je beter niet gaan rijden. Maar volgens mij is dat niet alleen als je deze medicatie gebruikt... Ik vind überhaupt dat mensen die angstig en nerveus in het verkeer zijn beter niet kunnen rijden.
Dat vind ik meer reëel dan iemand die met deze medicatie rustiger kan handelen in het verkeer het autorijden ontzeggen.
Daarom wordt autorijden afgeraden als deze bijwerkingen optreden. Deze bijwerkingen zijn slaperigheid, duizeligheid, nervositeit en angst. Beoordeel zelf of u last van deze bijwerkingen heeft en rijd in dat geval geen auto.
Meent u dat u kunt autorijden, vraag dan iemand om de eerste keren naast u te zitten en uw rijvaardigheid te beoordelen. Voor uzelf is het vaak moeilijk te zien of u minder goed rijdt. Deze persoon kan dan zien of u met wisselende snelheden rijdt, slingert en geïrriteerd reageert op normaal gedrag van medeweggebruikers.
Dus alleen bij deze bijwerkingen van de medicijnen kun je beter niet gaan rijden. Maar volgens mij is dat niet alleen als je deze medicatie gebruikt... Ik vind überhaupt dat mensen die angstig en nerveus in het verkeer zijn beter niet kunnen rijden.
Dat vind ik meer reëel dan iemand die met deze medicatie rustiger kan handelen in het verkeer het autorijden ontzeggen.
maandag 6 augustus 2012 om 21:00
quote:banaanaap schreef op 06 augustus 2012 @ 20:40:
Zal ik eens iets anders inbrengen: ritalin mag niet in het verkeer. Officieel moet je bij methylfenidaat gebruik jaarlijks (duur) laten controleren. Maar de stof bevorderd juist de concentratie en focus.
(ik heb bijrijders gehad die het verschil met en zonder pillen. Zij zaten liever bij me in de auto nadat ik wat ingenomen had)
Vinden jullie dat reëel?De discussie over het gebruik van methylfenidaat en de deelname in het verkeer staat ter discussie. Wat ik van de stichting Balans begrepen heb ik dat er in de politiek geluiden opgegaan zijn om de keuring af te schaffen of in elk geval aan te passen. Echter weet ik niet wat op dit moment de stand van zaken hiervan is.
Zal ik eens iets anders inbrengen: ritalin mag niet in het verkeer. Officieel moet je bij methylfenidaat gebruik jaarlijks (duur) laten controleren. Maar de stof bevorderd juist de concentratie en focus.
(ik heb bijrijders gehad die het verschil met en zonder pillen. Zij zaten liever bij me in de auto nadat ik wat ingenomen had)
Vinden jullie dat reëel?De discussie over het gebruik van methylfenidaat en de deelname in het verkeer staat ter discussie. Wat ik van de stichting Balans begrepen heb ik dat er in de politiek geluiden opgegaan zijn om de keuring af te schaffen of in elk geval aan te passen. Echter weet ik niet wat op dit moment de stand van zaken hiervan is.
maandag 6 augustus 2012 om 21:15
quote:lientje87 schreef op 06 augustus 2012 @ 21:00:
[...]
De discussie over het gebruik van methylfenidaat en de deelname in het verkeer staat ter discussie. Wat ik van de stichting Balans begrepen heb ik dat er in de politiek geluiden opgegaan zijn om de keuring af te schaffen of in elk geval aan te passen. Echter weet ik niet wat op dit moment de stand van zaken hiervan is.
Door de keuring is sinds juni dit jaar per direct een streep gehaald: deze geldt dus niet meer op dit moment. Is opgeschort gevoel.
Het betrof overigens een driejaarlijkse keuring en geldt niet als mijn belangrijkste praktische bezwaar.
Het is in mijn geval vooral lastig omdat ik geregeld reis en niet altijd in die gebieden kom waar het geen problemen oplevert.
[...]
De discussie over het gebruik van methylfenidaat en de deelname in het verkeer staat ter discussie. Wat ik van de stichting Balans begrepen heb ik dat er in de politiek geluiden opgegaan zijn om de keuring af te schaffen of in elk geval aan te passen. Echter weet ik niet wat op dit moment de stand van zaken hiervan is.
Door de keuring is sinds juni dit jaar per direct een streep gehaald: deze geldt dus niet meer op dit moment. Is opgeschort gevoel.
Het betrof overigens een driejaarlijkse keuring en geldt niet als mijn belangrijkste praktische bezwaar.
Het is in mijn geval vooral lastig omdat ik geregeld reis en niet altijd in die gebieden kom waar het geen problemen oplevert.
maandag 6 augustus 2012 om 21:38
quote:jukebox schreef op 06 augustus 2012 @ 21:15:
[...]
Door de keuring is sinds juni dit jaar per direct een streep gehaald: deze geldt dus niet meer op dit moment. Is opgeschort gevoel.
Het betrof overigens een driejaarlijkse keuring en geldt niet als mijn belangrijkste praktische bezwaar.
Het is in mijn geval vooral lastig omdat ik geregeld reis en niet altijd in die gebieden kom waar het geen problemen oplevert.
Wat betreft het reizen is het inderdaad altijd een enorme uitzoekerij wat er allemaal geregeld moet worden. Mij lijkt dat de behandelend arts hiervan op de hoogte moet zijn, echter heeft de ervaring geleerd dat dit lang niet altijd het geval is.
Op deze site staat hier meer informatie over: http://www.steunpuntadhd. ... n/medicijnen-mee-op-reis/
Maar dat zul je dan vast al weten
[...]
Door de keuring is sinds juni dit jaar per direct een streep gehaald: deze geldt dus niet meer op dit moment. Is opgeschort gevoel.
Het betrof overigens een driejaarlijkse keuring en geldt niet als mijn belangrijkste praktische bezwaar.
Het is in mijn geval vooral lastig omdat ik geregeld reis en niet altijd in die gebieden kom waar het geen problemen oplevert.
Wat betreft het reizen is het inderdaad altijd een enorme uitzoekerij wat er allemaal geregeld moet worden. Mij lijkt dat de behandelend arts hiervan op de hoogte moet zijn, echter heeft de ervaring geleerd dat dit lang niet altijd het geval is.
Op deze site staat hier meer informatie over: http://www.steunpuntadhd. ... n/medicijnen-mee-op-reis/
Maar dat zul je dan vast al weten
dinsdag 7 augustus 2012 om 11:31
Ik vraag me al een hele tijd af of Ritalin écht noodzakelijk is voor kinderen met ADHD. Wordt de diagnose niet té makkelijk gesteld, met het voorschrijven van Ritalin tot gevolg.
Ik ken een jongen van 7 die het sinds een jaar gebruikt. Hij is er zó door veranderd. Angstig, stil, afstandelijk in vergelijking met het vriendelijke, vrolijke, weliswaar wat drukke, ventje dat hij voor die tijd was.
Misschien dat het bij anderen wel goed werkt, maar ik schrok er van hoe hij in een jaar tijd veranderd was.
Ik ken een jongen van 7 die het sinds een jaar gebruikt. Hij is er zó door veranderd. Angstig, stil, afstandelijk in vergelijking met het vriendelijke, vrolijke, weliswaar wat drukke, ventje dat hij voor die tijd was.
Misschien dat het bij anderen wel goed werkt, maar ik schrok er van hoe hij in een jaar tijd veranderd was.
dinsdag 7 augustus 2012 om 13:07
jups... buiten de shengenlanden moet je verklaring arts hebben (engels!) en die opsturen naar ambassade, en vervolgens moet je deze opsturen naar Farmatec..
en dan ook nog eens goed op de site van ministerie kijken ,want per land verschilt dat weer. Zo zag ik net dat ik als ik naar Turkije ga dit weer NIET hoef te doen maar een vooraf opgestelde turkse verklaring door mijn arts moet laten invullen en ondertekenen en het bij me moet houden ipv naar ambassade te sturen...
en dan ook nog eens goed op de site van ministerie kijken ,want per land verschilt dat weer. Zo zag ik net dat ik als ik naar Turkije ga dit weer NIET hoef te doen maar een vooraf opgestelde turkse verklaring door mijn arts moet laten invullen en ondertekenen en het bij me moet houden ipv naar ambassade te sturen...
dinsdag 7 augustus 2012 om 17:16
quote:xanneeex schreef op dinsdag 07 augustus 2012 11:25 Ik heb vorige week een medicijnpaspoort laten maken bij de apotheek, voor als ik naar het buitenland ga, ivm slikken van methylfenidaat.
Is dit niet voldoende dan?
Nee dat is lang niet altijd voldoende. Er wordt onderscheid gemaakt tussen schengenlanden en niet-schengenlanden.
Wanneer je reist naar een schengenland is een artsverklaring (volgens mij) voldoende.
Wanneer je reist naar een niet-schengenland moet je vooraf contact opnemen met de ambassade van het desbetreffende land om een stempel of iets dergelijks te krijgen.
Schijnt een enorm papierwerk te zijn...
Is dit niet voldoende dan?
Nee dat is lang niet altijd voldoende. Er wordt onderscheid gemaakt tussen schengenlanden en niet-schengenlanden.
Wanneer je reist naar een schengenland is een artsverklaring (volgens mij) voldoende.
Wanneer je reist naar een niet-schengenland moet je vooraf contact opnemen met de ambassade van het desbetreffende land om een stempel of iets dergelijks te krijgen.
Schijnt een enorm papierwerk te zijn...
dinsdag 7 augustus 2012 om 18:22
quote:snoesje666 schreef op 07 augustus 2012 @ 14:48:
@Amarna, googel eens op de naam van psychologe Laura Batstra. Ik ben het erg eens met haar stelling dat er veel kinderen ten onrechte gediagnosticeerd worden.
Gedaan.
Ik citeer:
Er is te weinig oog voor de effecten van het grootschalige medicijngebruik, vindt Batstra. ‘Er zijn zeker gevallen waarin medicijnen een oplossing bieden. Maar medicatie zou een laatste middel moeten zijn, en geen panacee zoals nu het geval is. We moeten eerlijker zijn over wat ADHD-medicatie wel en niet kan’, stelt Batstra.
@Amarna, googel eens op de naam van psychologe Laura Batstra. Ik ben het erg eens met haar stelling dat er veel kinderen ten onrechte gediagnosticeerd worden.
Gedaan.
Ik citeer:
Er is te weinig oog voor de effecten van het grootschalige medicijngebruik, vindt Batstra. ‘Er zijn zeker gevallen waarin medicijnen een oplossing bieden. Maar medicatie zou een laatste middel moeten zijn, en geen panacee zoals nu het geval is. We moeten eerlijker zijn over wat ADHD-medicatie wel en niet kan’, stelt Batstra.
woensdag 8 augustus 2012 om 09:22
quote:desert70 schreef op 06 augustus 2012 @ 09:02:
Missfiona, ik geloof ook echt wel dat jouw kinderen slim zijn, ADHD hebben én baat hebben bij Ritalin
Maar wat maakt dat jou kinderen wel Ritalin mogen gebruiken en hierdoor hun schoolprestatie's beinvloeden, en iemand zonder ADHD geen Ritalin mag gebruiken ondanks dat het zijn/haar schoolprestatie's positief beinvloed. Immers, over beiden zou je inderdaad kunnen stellen dat wat er niet inzit ook niet uitkomt, maar Ritalin het er wel bij beiden uithaalt....Wat maakt dat ze medicatie gebruiken is dat het meer is dan alleen schoolprestaties. Het is een constante weerwar van informatie en prikkels in hun hoofd. Zonder medicatie zijn ze ´s avonds echt opgebrand. Het constante bezig zijn met proberen te focussen op school en tegelijkertijd om moeten gaan met de constante prikkels is slopend. Dan is er geen ruimte meer voor het lezen van een boek, het doen van een spelletje, het gaan spelen met vriendjes. Daar hebben ze dan de energie niet meer voor. Door ze met medicatie te helpen de chaos in hun hoofd te controleren, is er ineens wel ruimte voor de sociale, leuke dingen in het leven. En aangezien het ASSers zijn is de sociale kant lastig. Maar ze zijn van ´laat maar het kost teveel energie om dit te snappen´ naar ´sociale contacten kunnen, hoewel ingewikkeld, toch leuk zijn´ gegaan. En dat vind ik persoonlijk de grootste winst. Ze kunnen de gewone kinddingen doen naast school.
Missfiona, ik geloof ook echt wel dat jouw kinderen slim zijn, ADHD hebben én baat hebben bij Ritalin
Maar wat maakt dat jou kinderen wel Ritalin mogen gebruiken en hierdoor hun schoolprestatie's beinvloeden, en iemand zonder ADHD geen Ritalin mag gebruiken ondanks dat het zijn/haar schoolprestatie's positief beinvloed. Immers, over beiden zou je inderdaad kunnen stellen dat wat er niet inzit ook niet uitkomt, maar Ritalin het er wel bij beiden uithaalt....Wat maakt dat ze medicatie gebruiken is dat het meer is dan alleen schoolprestaties. Het is een constante weerwar van informatie en prikkels in hun hoofd. Zonder medicatie zijn ze ´s avonds echt opgebrand. Het constante bezig zijn met proberen te focussen op school en tegelijkertijd om moeten gaan met de constante prikkels is slopend. Dan is er geen ruimte meer voor het lezen van een boek, het doen van een spelletje, het gaan spelen met vriendjes. Daar hebben ze dan de energie niet meer voor. Door ze met medicatie te helpen de chaos in hun hoofd te controleren, is er ineens wel ruimte voor de sociale, leuke dingen in het leven. En aangezien het ASSers zijn is de sociale kant lastig. Maar ze zijn van ´laat maar het kost teveel energie om dit te snappen´ naar ´sociale contacten kunnen, hoewel ingewikkeld, toch leuk zijn´ gegaan. En dat vind ik persoonlijk de grootste winst. Ze kunnen de gewone kinddingen doen naast school.
woensdag 8 augustus 2012 om 09:24
quote:desert70 schreef op 06 augustus 2012 @ 09:09:
[...]
Weet je dat ik het met dit stuk wel heel erg met je eens bent, maar er was ook iemand in dit topic die aanhaalde dat de maatschappij bepaalt dat ADHD een stoornis is, en de maatschappij dus bepaalt dat Ritalin noodzakelijk is.
Ik ben er heilig van overtuigd dat IQ of de 'slimheid' van een persoon hem niet enkel zit in een iqtestje of wat schoolprestatie's.
Maar is ADHD dan niet een onderdeel van de intelligentie? Moet dit verholpen worden met Ritalin, maakt dat iemand wel zo;n zwaar middel als Ritalin mag gebruiken puur om beter uit de verf te komen.
Er zijn een boel hulpmiddeltjes die iedereen tijdelijk beter laat concentreren, beter uit de verf laat komen. Waarom mag de intelligentie van een persoon zonder ADHD alleen gemeten worden zonder hulpmiddelen, en een ADHDér met..Het gaat niet alleen om intelligentie en schoolprestaties. Het ADHD hebben en de problemen die er door ontstaan omvatten heel veel meer dan alleen school/leren/werk. Dat maakt het verschil. Het gebruiken van medicatie omdat je een diagnose hebt die je normale leven zodanig beïnvloed dat je niet zo kunt functioneren als leeftijdsgenoten is heel anders dan het gebruiken van een stimulerend middel omdat je je schoolresultaten wilt verbeteren.
[...]
Weet je dat ik het met dit stuk wel heel erg met je eens bent, maar er was ook iemand in dit topic die aanhaalde dat de maatschappij bepaalt dat ADHD een stoornis is, en de maatschappij dus bepaalt dat Ritalin noodzakelijk is.
Ik ben er heilig van overtuigd dat IQ of de 'slimheid' van een persoon hem niet enkel zit in een iqtestje of wat schoolprestatie's.
Maar is ADHD dan niet een onderdeel van de intelligentie? Moet dit verholpen worden met Ritalin, maakt dat iemand wel zo;n zwaar middel als Ritalin mag gebruiken puur om beter uit de verf te komen.
Er zijn een boel hulpmiddeltjes die iedereen tijdelijk beter laat concentreren, beter uit de verf laat komen. Waarom mag de intelligentie van een persoon zonder ADHD alleen gemeten worden zonder hulpmiddelen, en een ADHDér met..Het gaat niet alleen om intelligentie en schoolprestaties. Het ADHD hebben en de problemen die er door ontstaan omvatten heel veel meer dan alleen school/leren/werk. Dat maakt het verschil. Het gebruiken van medicatie omdat je een diagnose hebt die je normale leven zodanig beïnvloed dat je niet zo kunt functioneren als leeftijdsgenoten is heel anders dan het gebruiken van een stimulerend middel omdat je je schoolresultaten wilt verbeteren.
woensdag 8 augustus 2012 om 09:31
quote:desert70 schreef op 06 augustus 2012 @ 12:55:
[...]
Ik kan je vertellen uit eigen ervaring dat dat 'strikte toezicht' echt een lachtertje kan zijn, dat kan nog eens vies tegenvallen.
Tuurlijk zullen er goede begeleiders zijn, maar ook een hoop die je bij de diagnose meteen medicijnen voorschrijven onder het motto 'kijk maar of het werkt' de enige begeleiding die er dan overblijft is het contact houden of de gebruiker het als prettig ervaart, en of de dosis aangepast moet worden.Hier is het toezicht wel degelijk heel goed. Kinderarts in overleg met kinderpsychiater. In de opbouwfase heel vaak langs op spreekuur en telefonisch contact. Groei, gewicht, bloeddruk etc. worden iedere drie maanden bekeken. En ik krijg geen nieuw recept zonder op controle te zijn geweest. En dat is dan alleen de medicatiecontrole. Daarnaast is er begeleiding en training.
[...]
Ik kan je vertellen uit eigen ervaring dat dat 'strikte toezicht' echt een lachtertje kan zijn, dat kan nog eens vies tegenvallen.
Tuurlijk zullen er goede begeleiders zijn, maar ook een hoop die je bij de diagnose meteen medicijnen voorschrijven onder het motto 'kijk maar of het werkt' de enige begeleiding die er dan overblijft is het contact houden of de gebruiker het als prettig ervaart, en of de dosis aangepast moet worden.Hier is het toezicht wel degelijk heel goed. Kinderarts in overleg met kinderpsychiater. In de opbouwfase heel vaak langs op spreekuur en telefonisch contact. Groei, gewicht, bloeddruk etc. worden iedere drie maanden bekeken. En ik krijg geen nieuw recept zonder op controle te zijn geweest. En dat is dan alleen de medicatiecontrole. Daarnaast is er begeleiding en training.
woensdag 8 augustus 2012 om 09:58
De hele discussie of er te vroeg wordt gediagnosticeerd, te vroeg medicatie wordt voorgeschreven, medicatie überhaupt wel nodig is of gewoon drugs is etc. is een belangrijke discussie aan de ene kant een een ontzettend storende aan de andere kant.
Ik zie mijn kinderen worstelen met de problemen die ze hebben. Ik zie dat medicatie die problemen reguleert. En of het dan de positieve effecten van de medicatie zijn of dat de medicatie specifiek op de ADHDgerelateerde problemen inwerkt, zal me eerlijk gezegd een rotzorg zijn. Zij hebben er baat bij. Linksom of rechtsom, het maakt hun leven makkelijker te handelen. Ze zijn niet minder druk of aanwezig, ze zijn niet ineens hele andere kinderen. Ik weet dat er kinderen zijn die anders reageren en wel in een soort zombies veranderen. maar dan heb je dus niet de juiste medicatie te pakken. Het versterkt hun positieve eigenschappen, geeft ze rust in hun hoofd en brengt ze ontspanning.
Door de discussie ontstaat er voor mensen vaak een beeld van gedrogeerde, verkeerd gediagnostiseerde kinderen omdat hun omgeving ze een beetje te druk vond. Als kinderen die best zonder medicatie kunnen doen wat leeftijdsgenoten ook kunnen, als de ouders/omgeving/het kind maar een beetje had gewild. En dat is kwalijk aan de discussie.
Veel ouders hebben alles geprobeerd voordat ze bij medicatie uitkwamen. Hier kwam de vraag naar medicatie vanuit de kinderen en ze zijn zeker niet op hun vierde met pillen begonnen. Hier is het beleid dat er onder de zes á zeven jaar helemaal geen medicatie wordt voorgeschreven. En dat er eerst andere dingen worden geprobeerd. Ik heb zo ongeveer het meest gestructureerde huis en leven dat er bestaat. Als ik over een half uur klaar moet staan met alle spullen om bijvoorbeeld onverwacht op vakantie te gaan (doen we zeker niet, want dat is niet bepaald goed voor de kinderen, maar stel) dan kan ik dat. Geen probleem. Maar de structuur gaat verder dan dat. Ook het leven op zich is behoorlijk gestructureerd. We werken met planborden en regelmaat. We werken met een vast setje huisregels die overal toepasbaar zijn. En geen ellenlange lijsten met regels en eventuele straffen, maar hele simpele basics. Zonder straf of beloningssysteem. Die werkt hier niet. We doen alles wat nodig is om de kinderen op te laten groeien tot redelijk functionerende volwassene die zelfstandig zijn. En dan bij voorkeur ook nog gelukkige mensen. Niet compleet gestressde mensen die van alles moeten terwijl de chaos in hun hoofd dat eigenlijk niet toelaat. En daarvoor gebruiken we verschillende hulpmiddelen. Medicatie is er maar een van, niet de enige.
Ik zie mijn kinderen worstelen met de problemen die ze hebben. Ik zie dat medicatie die problemen reguleert. En of het dan de positieve effecten van de medicatie zijn of dat de medicatie specifiek op de ADHDgerelateerde problemen inwerkt, zal me eerlijk gezegd een rotzorg zijn. Zij hebben er baat bij. Linksom of rechtsom, het maakt hun leven makkelijker te handelen. Ze zijn niet minder druk of aanwezig, ze zijn niet ineens hele andere kinderen. Ik weet dat er kinderen zijn die anders reageren en wel in een soort zombies veranderen. maar dan heb je dus niet de juiste medicatie te pakken. Het versterkt hun positieve eigenschappen, geeft ze rust in hun hoofd en brengt ze ontspanning.
Door de discussie ontstaat er voor mensen vaak een beeld van gedrogeerde, verkeerd gediagnostiseerde kinderen omdat hun omgeving ze een beetje te druk vond. Als kinderen die best zonder medicatie kunnen doen wat leeftijdsgenoten ook kunnen, als de ouders/omgeving/het kind maar een beetje had gewild. En dat is kwalijk aan de discussie.
Veel ouders hebben alles geprobeerd voordat ze bij medicatie uitkwamen. Hier kwam de vraag naar medicatie vanuit de kinderen en ze zijn zeker niet op hun vierde met pillen begonnen. Hier is het beleid dat er onder de zes á zeven jaar helemaal geen medicatie wordt voorgeschreven. En dat er eerst andere dingen worden geprobeerd. Ik heb zo ongeveer het meest gestructureerde huis en leven dat er bestaat. Als ik over een half uur klaar moet staan met alle spullen om bijvoorbeeld onverwacht op vakantie te gaan (doen we zeker niet, want dat is niet bepaald goed voor de kinderen, maar stel) dan kan ik dat. Geen probleem. Maar de structuur gaat verder dan dat. Ook het leven op zich is behoorlijk gestructureerd. We werken met planborden en regelmaat. We werken met een vast setje huisregels die overal toepasbaar zijn. En geen ellenlange lijsten met regels en eventuele straffen, maar hele simpele basics. Zonder straf of beloningssysteem. Die werkt hier niet. We doen alles wat nodig is om de kinderen op te laten groeien tot redelijk functionerende volwassene die zelfstandig zijn. En dan bij voorkeur ook nog gelukkige mensen. Niet compleet gestressde mensen die van alles moeten terwijl de chaos in hun hoofd dat eigenlijk niet toelaat. En daarvoor gebruiken we verschillende hulpmiddelen. Medicatie is er maar een van, niet de enige.