Gezondheid
alle pijlers
Vader met kanker..
woensdag 7 november 2007 om 22:55
Hoewel we het al ruim een half jaar weten, wordt het allemaal steeds moeilijker: mijn vader heeft kanker en het is ongeneeslijk. Hoe lang hij nog te gaan heeft weet niemand zeker, maar het is slechts een kwestie van wachten op de volgende uitzaaiing. Hij heeft zo veel pijn, is misselijk en erg somber. Hij ligt zo ongeveer de hele dag in bed. Van mijn papa zoals hij vroeger was, is weinig meer over.
Zijn er hier mensen die in eenzelfde situatie zitten als ik?
(Ik weet niet precies wat ik van mijn topic moet verwachten en of ik me misschien beter bij een ander topic had kunnen aansluiten, maar ik moet het gewoon even kwijt.)
Zijn er hier mensen die in eenzelfde situatie zitten als ik?
(Ik weet niet precies wat ik van mijn topic moet verwachten en of ik me misschien beter bij een ander topic had kunnen aansluiten, maar ik moet het gewoon even kwijt.)
vrijdag 8 februari 2008 om 11:32
Gecondoleerd Jurri. Heel veel sterkte voor de komende moeilijke tijd.
Ik heb weer mijn donkere periode. Dit is de periode waarin mijn ouders beiden ziek/stervende waren. Ieder jaar heb ik het er weer moeilijk mee en komen de herinneringen op me af. Vaak geen leuke, maar hele moeilijke herinneringen. Het is nu bijna 13 jaar geleden bij mijn vader en bijna 4 bij mijn moeder. Ik kan nog altijd slecht tegen bakjes met bloembollen. Voorjaarsbrengers, tekenen van nieuw leven, die in overvloed aan het bed van mijn stervende ouders stonden. Wrang. Die bakjes, ik haat ze. In de tuin is het goed, daar vind ik die bolletjes mooi.
Afgelopen week had ik een bijeenkomst van mijn werk en was er een man aanwezig die me eerst vertelde dat hij 70 was geworden. Even later hoorde ik dat zijn moeder vlak ervoor was overleden. Wat benijdde ik die man! Zo lang toch nog één van je ouders hebben. Ik was nog niet half zijn leeftijd toen ik geen ouders meer had.
Van mijn schoonmoeder is inmiddels bekend dat haar kanker niet meer te genezen is, maar de arts had het over mogelijk nog enkele jaren. Ze heeft dubbel pech, want ze heeft 2 soorten kanker. Uitzaaiingen nog van de oude kanker en een nieuwe tumor in de overgebleven borst. Jullie weten, net als ik, ook hoe snel deze ziekte soms om zich heen kan grijpen, dus ik heb er geen goed gevoel bij. Vooral niet omdat er in een jaar tijd nieuwe uitzaaiingen en een nieuwe tumor is ontstaan. Dat komt op mij over als een agressievere vorm van kanker dan dat ze voorspiegelen. Ze is nu aan het kuren met chemo en het is afwachten of deze chemo iets doet bij de tumoren.
voor iedereen die met deze kloteziekte te maken heeft.
Ik heb weer mijn donkere periode. Dit is de periode waarin mijn ouders beiden ziek/stervende waren. Ieder jaar heb ik het er weer moeilijk mee en komen de herinneringen op me af. Vaak geen leuke, maar hele moeilijke herinneringen. Het is nu bijna 13 jaar geleden bij mijn vader en bijna 4 bij mijn moeder. Ik kan nog altijd slecht tegen bakjes met bloembollen. Voorjaarsbrengers, tekenen van nieuw leven, die in overvloed aan het bed van mijn stervende ouders stonden. Wrang. Die bakjes, ik haat ze. In de tuin is het goed, daar vind ik die bolletjes mooi.
Afgelopen week had ik een bijeenkomst van mijn werk en was er een man aanwezig die me eerst vertelde dat hij 70 was geworden. Even later hoorde ik dat zijn moeder vlak ervoor was overleden. Wat benijdde ik die man! Zo lang toch nog één van je ouders hebben. Ik was nog niet half zijn leeftijd toen ik geen ouders meer had.
Van mijn schoonmoeder is inmiddels bekend dat haar kanker niet meer te genezen is, maar de arts had het over mogelijk nog enkele jaren. Ze heeft dubbel pech, want ze heeft 2 soorten kanker. Uitzaaiingen nog van de oude kanker en een nieuwe tumor in de overgebleven borst. Jullie weten, net als ik, ook hoe snel deze ziekte soms om zich heen kan grijpen, dus ik heb er geen goed gevoel bij. Vooral niet omdat er in een jaar tijd nieuwe uitzaaiingen en een nieuwe tumor is ontstaan. Dat komt op mij over als een agressievere vorm van kanker dan dat ze voorspiegelen. Ze is nu aan het kuren met chemo en het is afwachten of deze chemo iets doet bij de tumoren.
voor iedereen die met deze kloteziekte te maken heeft.
donderdag 14 februari 2008 om 14:12
quote:lapin schreef op 12 februari 2008 @ 22:40:
Jurri, alles goed met je?
Voor jou ook Pinksterbloempje. Gaat het al weer wat beter met je?
En voor de rest hier .
Dank je wel Lapin. Het gaat weer iets beter. Mijn man is erg lief en steunend. Morgen een moeilijke dag. Dan is het 13 jaar geleden dat mijn paps doodging.
Hoe is het met jou? En je schoonvader?
voor iedereen die deze Valentijnsdag een geliefde mist.
Jurri, alles goed met je?
Voor jou ook Pinksterbloempje. Gaat het al weer wat beter met je?
En voor de rest hier .
Dank je wel Lapin. Het gaat weer iets beter. Mijn man is erg lief en steunend. Morgen een moeilijke dag. Dan is het 13 jaar geleden dat mijn paps doodging.
Hoe is het met jou? En je schoonvader?
voor iedereen die deze Valentijnsdag een geliefde mist.
donderdag 14 februari 2008 om 16:29
Pinksterbloempje,
Die dag staat in je geheugen gegrifd he? Ik vergeet 12 december 2006 ook nooit meer. Sterkte morgen.
Met mijn schoonvader gaat het redelijk, hij moppert de hele dag op de verpleging. Alleen heeft hij nu last van fantoompijn in zijn afgezette been, en daar is niet veel tegen te doen. En hij heeft de ene na de andere hypo van zijn suikerziekte.
Zaterdagmorgen vroeg ga ik op vakantie voor 2,5 week. Zodra ik terug ben kijk ik hier even hoe het met iedereen gaat.
Iedereen een
Die dag staat in je geheugen gegrifd he? Ik vergeet 12 december 2006 ook nooit meer. Sterkte morgen.
Met mijn schoonvader gaat het redelijk, hij moppert de hele dag op de verpleging. Alleen heeft hij nu last van fantoompijn in zijn afgezette been, en daar is niet veel tegen te doen. En hij heeft de ene na de andere hypo van zijn suikerziekte.
Zaterdagmorgen vroeg ga ik op vakantie voor 2,5 week. Zodra ik terug ben kijk ik hier even hoe het met iedereen gaat.
Iedereen een
zondag 17 februari 2008 om 16:33
Jurri en Pinksterbloempje, hoe gaat het met jullie?
Hier nog steeds redelijk. Donderdag naar het ziekenhuis geweest met schoonvader voor de uitslag van de CT.
De CT was redelijk goed te noemen, d.w.z. geen uitzaaiingen in lever en longen. Het schijnt dus dat er met deze soort kanker snel uitzaaiingen naar lever en longen zijn. Gelukkig nog niet dus.
Aangezien deze uitslag "goed" was kan er eventueel nog een operatie plaatsvinden. Dan wordt er een soort van aansluiting op de maag gemaakt zodat hij nog een tijdje beter kan eten en drinken. Nu heeft hij een stent gekregen vorige week maar ook die gaat maar tijdelijk mee en moet dan weer vervangen worden. Hij kan nu ook niet zo goed meer eten, alles door de blender! Dus een operatie leek hem wel een goede optie.
Nu zijn er vrijdag nog eerst foto's gemaakt om te kijken of de passage van voedsel nog redelijk is, zo niet dan zal er snel geopereerd kunnen worden. Als het nog wel goed is dan wordt er nog even afgewacht.
We vinden wel dat schoonvader er goed over na moet denken, het is wel weer een hele ingreep, hoe zal hij die doorstaan? Wel gevraagd aan de chirurg maar hij zei dat hij het nog wel aandurfde.
Maar eens kijken hoe het gaat, schoonvader wil natuurlijk iedere strohalm aangrijpen.
Hoe is het verder met iedereen? Heel veel knuffels, Wilma.
Hier nog steeds redelijk. Donderdag naar het ziekenhuis geweest met schoonvader voor de uitslag van de CT.
De CT was redelijk goed te noemen, d.w.z. geen uitzaaiingen in lever en longen. Het schijnt dus dat er met deze soort kanker snel uitzaaiingen naar lever en longen zijn. Gelukkig nog niet dus.
Aangezien deze uitslag "goed" was kan er eventueel nog een operatie plaatsvinden. Dan wordt er een soort van aansluiting op de maag gemaakt zodat hij nog een tijdje beter kan eten en drinken. Nu heeft hij een stent gekregen vorige week maar ook die gaat maar tijdelijk mee en moet dan weer vervangen worden. Hij kan nu ook niet zo goed meer eten, alles door de blender! Dus een operatie leek hem wel een goede optie.
Nu zijn er vrijdag nog eerst foto's gemaakt om te kijken of de passage van voedsel nog redelijk is, zo niet dan zal er snel geopereerd kunnen worden. Als het nog wel goed is dan wordt er nog even afgewacht.
We vinden wel dat schoonvader er goed over na moet denken, het is wel weer een hele ingreep, hoe zal hij die doorstaan? Wel gevraagd aan de chirurg maar hij zei dat hij het nog wel aandurfde.
Maar eens kijken hoe het gaat, schoonvader wil natuurlijk iedere strohalm aangrijpen.
Hoe is het verder met iedereen? Heel veel knuffels, Wilma.
maandag 25 februari 2008 om 21:56
Pinksterbloempje:"
Hoe is het nu met je? En hoe is het met je schoonmoeder? Hoe doorstaat ze de chemokuren?
Jurri:
Hoe gaat het met jou? Het lijkt me zo moeilijk de draad van alledag weer op te moeten pakken?
Lapin:
Je bent momenteel op vakantie en ik hoop dat je daar ondanks de zorgen een beetje van kunt genieten.
Wilma:
Hoe is het met je schoonvader? Is er al een beslissing genomen over de operatie. Ik kan me voorstellen dat hij iedere strohalm wil aangrijpen, alleen moet het inderdaad wel kunnen. Dat zijn vaak van die lastige keuzes.
Mijn vader vermagert nog steeds erg snel en heeft het momenteel benauwd. Ook heeft hij weer wat meer pijn en voelt het onrustig in zijn lichaam. Erg triest om te zien.
Een dikke knuffel voor een ieder.
Bammie.
Hoe is het nu met je? En hoe is het met je schoonmoeder? Hoe doorstaat ze de chemokuren?
Jurri:
Hoe gaat het met jou? Het lijkt me zo moeilijk de draad van alledag weer op te moeten pakken?
Lapin:
Je bent momenteel op vakantie en ik hoop dat je daar ondanks de zorgen een beetje van kunt genieten.
Wilma:
Hoe is het met je schoonvader? Is er al een beslissing genomen over de operatie. Ik kan me voorstellen dat hij iedere strohalm wil aangrijpen, alleen moet het inderdaad wel kunnen. Dat zijn vaak van die lastige keuzes.
Mijn vader vermagert nog steeds erg snel en heeft het momenteel benauwd. Ook heeft hij weer wat meer pijn en voelt het onrustig in zijn lichaam. Erg triest om te zien.
Een dikke knuffel voor een ieder.
Bammie.
donderdag 28 februari 2008 om 21:45
Bammie:
Naar dat je vader zo snel vermagert en pijn heeft. Ik vond het machteloze heel erg om mee te maken. Je staat aan de zijlijn en kunt niets voor je zieke ouder doen.
Wilma: Weten jullie al meer over je schoonvader?
Lista, Mastermind, Jurri, Pyridine (en de anderen die ik misschien vergeet nu):
Hoe gaat het met jullie?
Met mij gaat het. Net. Ik ben hondsmoe, emotioneel en opgebrand. Mijn batterij is leeg en laadt nauwelijks meer op. Naast ziekte ook ellende op het werk bij mijn man en een relatie die daardoor ook onder druk komt te staan.
Mijn schoonmoeder verdraagt de chemo goed. Ze is niet ziek ervan en probeert er het beste van te maken. Straks is het spannend om te zien op de scan of de chemo ook daadwerkelijk iets doet. Dus dat is afwachten.
Mijn zus krijgt in april haar stamceltransplantatie. Ook erg spannend, want in 10% van de gevallen gaat het acuut mis. In de overige gevallen waarin het bloed wel aanslaat, kan de ziekte enkele jaren helemaal wegblijven. Ook daar hoop ik het beste maar van.
Voor mij is het momenteel niet leven maar overleven...
Naar dat je vader zo snel vermagert en pijn heeft. Ik vond het machteloze heel erg om mee te maken. Je staat aan de zijlijn en kunt niets voor je zieke ouder doen.
Wilma: Weten jullie al meer over je schoonvader?
Lista, Mastermind, Jurri, Pyridine (en de anderen die ik misschien vergeet nu):
Hoe gaat het met jullie?
Met mij gaat het. Net. Ik ben hondsmoe, emotioneel en opgebrand. Mijn batterij is leeg en laadt nauwelijks meer op. Naast ziekte ook ellende op het werk bij mijn man en een relatie die daardoor ook onder druk komt te staan.
Mijn schoonmoeder verdraagt de chemo goed. Ze is niet ziek ervan en probeert er het beste van te maken. Straks is het spannend om te zien op de scan of de chemo ook daadwerkelijk iets doet. Dus dat is afwachten.
Mijn zus krijgt in april haar stamceltransplantatie. Ook erg spannend, want in 10% van de gevallen gaat het acuut mis. In de overige gevallen waarin het bloed wel aanslaat, kan de ziekte enkele jaren helemaal wegblijven. Ook daar hoop ik het beste maar van.
Voor mij is het momenteel niet leven maar overleven...
vrijdag 29 februari 2008 om 18:52
Hoi,
Gisteren met schoonvader naar de chirurg geweest voor een gesprek over een eventuele operatie. Er waren vorige week passage foto's gemaakt om te kijken of de passage van voedsel nog voldoende was. Nou dat was dus niet zo, de gang waar het voedsel doorheen moet, en waar dus ook de stent inzit, is vernauwd waardoor het voedsel vertraagd passeert. Hierdoor heeft hij dus snel last van een opgeblazen en vol gevoel. Gelukkig nog weinig pijn.
Nou wil de chirurg wel een operatie doen, dan wordt een stuk van de darm rechtstreeks op de maag gezet. Maar hij geeft dus geen garantie dat het ook allemaal gaat werken. Ik vroeg toen: en wat als het niet gaat werken? Nou, zei de chirurg, dan is het wel een keer afgelopen.
Mijn schoonvader heeft dus, samen met de chirurg, besloten nog te wachten met een operatie tot het eten en drinken echt niet meer gaat.
Net als jouw vader Bammie, valt hij ook heel veel af, al zo'n 16 kg in 2 maanden! Hij merkt dus ook wel dat hij veel van zijn krachten inlevert momenteel en erg zwak wordt.
Al met al dus niet zo'n goed nieuws!
Bammie, jij ook heel veel sterkte met je vader!!
Pinksterbloempje, jij krijgt het ook wel voor je kiezen zeg!! Eerst de sterfdag van ja vader, je schoonmoeder ernstig ziek. Je relatie die momenteel misschien even niet zo lekker loopt. Je zus die een stamceltransplantatie moet ondergaan! Kan me goed voorstellen dat het voor jou momenteel voelt als overleven........
Ik wil je dan ook graag alle sterkte toewensen en een hele dikke knuffel..... zet 'm op he?
Trouwens ook de rest hier allemaal veel sterkte. En heel veel liefs,
Gisteren met schoonvader naar de chirurg geweest voor een gesprek over een eventuele operatie. Er waren vorige week passage foto's gemaakt om te kijken of de passage van voedsel nog voldoende was. Nou dat was dus niet zo, de gang waar het voedsel doorheen moet, en waar dus ook de stent inzit, is vernauwd waardoor het voedsel vertraagd passeert. Hierdoor heeft hij dus snel last van een opgeblazen en vol gevoel. Gelukkig nog weinig pijn.
Nou wil de chirurg wel een operatie doen, dan wordt een stuk van de darm rechtstreeks op de maag gezet. Maar hij geeft dus geen garantie dat het ook allemaal gaat werken. Ik vroeg toen: en wat als het niet gaat werken? Nou, zei de chirurg, dan is het wel een keer afgelopen.
Mijn schoonvader heeft dus, samen met de chirurg, besloten nog te wachten met een operatie tot het eten en drinken echt niet meer gaat.
Net als jouw vader Bammie, valt hij ook heel veel af, al zo'n 16 kg in 2 maanden! Hij merkt dus ook wel dat hij veel van zijn krachten inlevert momenteel en erg zwak wordt.
Al met al dus niet zo'n goed nieuws!
Bammie, jij ook heel veel sterkte met je vader!!
Pinksterbloempje, jij krijgt het ook wel voor je kiezen zeg!! Eerst de sterfdag van ja vader, je schoonmoeder ernstig ziek. Je relatie die momenteel misschien even niet zo lekker loopt. Je zus die een stamceltransplantatie moet ondergaan! Kan me goed voorstellen dat het voor jou momenteel voelt als overleven........
Ik wil je dan ook graag alle sterkte toewensen en een hele dikke knuffel..... zet 'm op he?
Trouwens ook de rest hier allemaal veel sterkte. En heel veel liefs,
maandag 10 maart 2008 om 09:46
Dank je wel Wilma en Lapin. Heb je een leuke vakantie gehad Lapin? En hoe is het nu met je schoonvader Wilma? Houdt hij het nog een beetje vol en kan hij nog eten?
Ik droom ook van vakantie. Even lekker weg bij alles, even geen mensen die eisen aan je stellen en dingen verwachten. Maar helaas, dat is geen optie. Pinksterman zit zonder werk en zijn baas heeft hem als laatste rotstreek de ww-uitkering door de neus geboord. Vakantie is dus financieel geen optie.
We hebben veel gerpaat de afgelopen dagen en het lijkt met ons langzaam de goede kant weer op te gaan. Straks nog sterfdag moeder, wat ook weer slikken is. Maar daarna, als het ook met schoonmoeder en zus goed gaat, komt de lente misschien voorzichtig om de hoek kijken. Ik blijf hopen.
Knuffel voor iedereen die het hier nodig heeft.
Liefs, Pinksterbloem
Ik droom ook van vakantie. Even lekker weg bij alles, even geen mensen die eisen aan je stellen en dingen verwachten. Maar helaas, dat is geen optie. Pinksterman zit zonder werk en zijn baas heeft hem als laatste rotstreek de ww-uitkering door de neus geboord. Vakantie is dus financieel geen optie.
We hebben veel gerpaat de afgelopen dagen en het lijkt met ons langzaam de goede kant weer op te gaan. Straks nog sterfdag moeder, wat ook weer slikken is. Maar daarna, als het ook met schoonmoeder en zus goed gaat, komt de lente misschien voorzichtig om de hoek kijken. Ik blijf hopen.
Knuffel voor iedereen die het hier nodig heeft.
Liefs, Pinksterbloem
zaterdag 15 maart 2008 om 17:45
Mijn vader is afgelopen donderdag overleden. De dag ervoor is hij nog 61 geworden, dit was voor hem heel belangrijk en ik ben er trots op dat hij dat gehaald heeft.
Wat een strijd heeft hij geleverd, een strijd die hij niet kon winnen maar met zoveel bewondering en respect gedragen heeft. Ik ben zo trots op hem maar ook vreselijk verdrietig............................
Wat een strijd heeft hij geleverd, een strijd die hij niet kon winnen maar met zoveel bewondering en respect gedragen heeft. Ik ben zo trots op hem maar ook vreselijk verdrietig............................
donderdag 20 maart 2008 om 15:50
Bammie,
Ik lees je bericht nu pas, gecondoleerd met je vader.
De begravenis/crematie is natuurlijk al geweest inmiddels, ik wens je echt alle sterkte van de wereld toe. Ook hier wordt aan je gedacht! Hoop dat je het over een tijd een plaatsje kunt geven.
Hier niet veel nieuws te vertellen. Met schoonvader gaat het nog steeds redelijk. Hoewel hij geen pijn heeft blijft hij wel afvallen. Ondanks alle "vetmakers" die hij op advies van de diëtiste moet eten.
We zijn net gisteren terug gekomen van een weekje Egypte. We hadden zoiets van nu gaat het nog redelijk, laten we nu nog maar even er lekker tussenuit gaan. We hebben heerlijk weer gehad!
Pinkstersbloem: hoe is het met jou? Gaat het weer een beetje?
Veder voor iedereen een knuffel
Ik lees je bericht nu pas, gecondoleerd met je vader.
De begravenis/crematie is natuurlijk al geweest inmiddels, ik wens je echt alle sterkte van de wereld toe. Ook hier wordt aan je gedacht! Hoop dat je het over een tijd een plaatsje kunt geven.
Hier niet veel nieuws te vertellen. Met schoonvader gaat het nog steeds redelijk. Hoewel hij geen pijn heeft blijft hij wel afvallen. Ondanks alle "vetmakers" die hij op advies van de diëtiste moet eten.
We zijn net gisteren terug gekomen van een weekje Egypte. We hadden zoiets van nu gaat het nog redelijk, laten we nu nog maar even er lekker tussenuit gaan. We hebben heerlijk weer gehad!
Pinkstersbloem: hoe is het met jou? Gaat het weer een beetje?
Veder voor iedereen een knuffel
vrijdag 21 maart 2008 om 19:07
donderdag 3 april 2008 om 16:15
Hoe is het met iedereen?
Met mij gaat het inmiddels beter. Wel spannend dat de opname van mijn zus nu dichterbij komt. Volgende week gaan ze met chemo haar eigen beenmerg doodmaken voordat ze de week erop kunnen gaan transplanteren. Komend weekend gaan we voor het laatst (voorlopig althans) op bezoek in haar eigen huis. Daarna wordt het ziekenhuisbezoek.
Met mij gaat het inmiddels beter. Wel spannend dat de opname van mijn zus nu dichterbij komt. Volgende week gaan ze met chemo haar eigen beenmerg doodmaken voordat ze de week erop kunnen gaan transplanteren. Komend weekend gaan we voor het laatst (voorlopig althans) op bezoek in haar eigen huis. Daarna wordt het ziekenhuisbezoek.
zondag 6 april 2008 om 09:33
maandag 7 april 2008 om 12:28
Hoi Jurri,
Hoe is het nu met je dan? Ik ben heel lang niet meer op het forum geweest en las je verhaal en ik wilde er toch even op reageren. Alleen weet ik niet eens in welk stadium jullie nu zitten. Ik hoop niet dat ik iets verkeerds oprakel waar ik je pijn mee doe.
Maar ik heb het ook meegemaakt. Op 31 december 1996, inmiddels 10 jaar geleden. Ik was toen 17 jaar. Je leert er mee leven, maar de pijn blijft. Mijn vader is overleden aan alvleesklierkanker. Bij mijn vader is het ontzettend snel gegaan. In juni/juli dat jaar voelde hij zich niet helemaal op en top. Maar bij een beetje buikpijn denk je niet meteen aan zoiets. Alleen toen de pijn bleef aanhouden is mijn vader er toch mee naar de dokter gegaan. Toen we uiteindelijk wisten wat het was werd ons ook al gauw duidelijk gemaakt dat het een aflopende zaak was. We hebben het met zijn allen enorm moeilijk gehad. Vooral die dag, 31-12, dat was een hel.
Sterkte!
-xxx-
Hoe is het nu met je dan? Ik ben heel lang niet meer op het forum geweest en las je verhaal en ik wilde er toch even op reageren. Alleen weet ik niet eens in welk stadium jullie nu zitten. Ik hoop niet dat ik iets verkeerds oprakel waar ik je pijn mee doe.
Maar ik heb het ook meegemaakt. Op 31 december 1996, inmiddels 10 jaar geleden. Ik was toen 17 jaar. Je leert er mee leven, maar de pijn blijft. Mijn vader is overleden aan alvleesklierkanker. Bij mijn vader is het ontzettend snel gegaan. In juni/juli dat jaar voelde hij zich niet helemaal op en top. Maar bij een beetje buikpijn denk je niet meteen aan zoiets. Alleen toen de pijn bleef aanhouden is mijn vader er toch mee naar de dokter gegaan. Toen we uiteindelijk wisten wat het was werd ons ook al gauw duidelijk gemaakt dat het een aflopende zaak was. We hebben het met zijn allen enorm moeilijk gehad. Vooral die dag, 31-12, dat was een hel.
Sterkte!
-xxx-
donderdag 17 april 2008 om 22:20
Hoi Lapin,
Het blijft bij vlagen moeilijk, nietwaar? Soms is het makkelijker te hanteren, maar het is nooit helemaal uit je gedachten. Niets is meer zoals het geweest is.
Mijn zus is in het ziekenhuis en heeft vandaag haar stamcellen gekregen of ze krijgt ze morgen. Het lijkt tot zover goed te gaan, al is ze wel extreem ziek geweest door de medicatie.
Mijn schoonmoeder heeft nu chemo en dat lijkt te werken. Ik schrok me gisteren alleen naar, want toen vertelde ze ons voor het eerst dat er een vlekje gevonden is op haar longen. Dat klinkt helemaal niet goed.
Het blijft bij vlagen moeilijk, nietwaar? Soms is het makkelijker te hanteren, maar het is nooit helemaal uit je gedachten. Niets is meer zoals het geweest is.
Mijn zus is in het ziekenhuis en heeft vandaag haar stamcellen gekregen of ze krijgt ze morgen. Het lijkt tot zover goed te gaan, al is ze wel extreem ziek geweest door de medicatie.
Mijn schoonmoeder heeft nu chemo en dat lijkt te werken. Ik schrok me gisteren alleen naar, want toen vertelde ze ons voor het eerst dat er een vlekje gevonden is op haar longen. Dat klinkt helemaal niet goed.
