Gezondheid alle pijlers

Van stadium 4 naar 3 kan dat

28-03-2013 23:57 82 berichten
Hey hoi allemaal.



Zoals sommige van jullie weten heeft mijn vader uitgezaaide longkanker.

Hij zit dus in stadium 4.



Daarom kom ik misschien met een voor jullie domme en naieve vraag.

Heeft iemand van jullie wel eens gezien dat iemand in stadium 4 werd verteld dat hij niet meer te redden was, alleen uit te stellen, maar dat de persoon toch volledig beter is geworden.



Sorry dat ik misschien met een hele domme vraag kom hoor, maar ik kan er bijna niks over vinden op internet.

Mensen worden al snel boos als je hoop houd, zoals ik dus.



Tegen mijn vader zou ik er niet over beginnen omdat ik hem geen valse hoop wil geven.

Ik ben een week in de stad geweest waar hij woont bij mijn broer, en als ik daar het had over dat het misschien wel goed kon komen werd mijn schoonzusje boos, omdat de situatie voor haar bekend was, zij kende ook mensen die overleden zijn aan deze ziekte.



Dus dan begin je er al niet snel meer over.

Ik hoop dus echt dat ik niemand pijn doe met mijn topic want dat is echt niet mijn bedoelling.

Ik snap gewoon niet waarom er alleen gerekt word en hij eienlijk al soort van opgegeven is, terwijl hij nog zo vrolijk en sterk over komt.

Ik heb echt de hoop dat alles kleiner word, en langzaam maar zeker weg gaat.



Of is dat naief zijn van de bovenste plank?

Neem het mij niet kwalijk, ik heb van alles gelezen, maar ik heb van deze ziekte niet super veel verstand ofzo.

Ik weet wel wat, maar goed, niet of je terugmkunt gaan en of dat wel eens gebeurt is van stadium 4 naar 3, en of helemaal genezen.
quote:Rary schreef op 29 maart 2013 @ 00:30:

[...]





Iedereen heeft een ander tempo in hun rouwproces. En dat is helemaal prima. Jij zit duidelijk nog in de ontkenning, en hebt gewoon meer tijd nodig. Hopelijk kun je de andere hun proces gunnen en gunnen de anderen jou je proces.

Sterkte!

Ik gun de anderen hun proces, maar zij werden echt boos om mijn goede hoop.

Ik ben niet boos als ze mij dom of naief vinden op dat moment en steun ze wel, maar zij blijven dan verwijten dat ik een keer gezegt heb van je weet maar nooit misschien gaat hij wel naar fase 3 terug... dat word echt niet vergeten dat ik dat heb gezegt.

Ik herhaal het niet, probeer het ze niet aan te praten want ik snap dat het onlogies klinkt.

Alleen voor mij (stiekem) voelt het niet onlogies.
Alleen voor hun is het waarschijnlijk wel "fijn" om al over de uitvaart te praten, terwijl dat jou weer kwetst.
Er is wel een verschil tussen accepteren dat er een grote kans is dat iemand binnen niet al te lange tijd er niet meer gaat zijn, en de crematie al helemaal gepland hebben. Tuurlijk hoef je het daar nog niet over te hebben!



Denk vooral aan de leuke tijden die je nog met je vader hebt. Want niemand hier op aarde weet hoe lang hij of zij nog heeft.

Het is verschrikkelijk zwaar om iemand die je zo dierbaar is te verliezen,



Jij zit nog in een andere fase van het rouwproces dan je andere familieleden.
Alle reacties Link kopieren
Wat is er zo positief aan fase 3?





Stadium III (of Fase III): Uitzaaiing in lymfevaten en lymfklieren

Sommige kwaadaardige cellen kunnen in de lokale lymfevaten terechtkomen. (Het lichaam bevat een netwerk van lymfevaten, die de lymfe afvoeren – dit is de vloeistof die de lichaamscellen omgeeft). De lymfevaten voeren lymfe af naar de lymfeklieren. Er zijn veel lymfeklieren verspreid in het hele lichaam. Een kwaadaardige cel kan vervoerd worden naar een lymfklier en daar vast raken. Zo’n cel kan zich op die plek vermenigvuldigen en uitgroeien tot een tumor. Hierdoor kunnen de lymfeklieren dicht bij een tumor zwellen en kankercellen bevatten.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan me trouwens heel goed voorstellen dat het voor jou voelt alsof anderen hem wel erg makkelijk afschrijven. Alsof je hem moet verdedigen, beschermen tegen die terdoodveroordeling.



Wat Rary zegt, iedereen gaat er op zijn/haar eigen manier doorheen. Voor anderen geeft er zo praktisch mee omgaan wellicht een gevoel van controle over iets.
quote:pastiche schreef op 29 maart 2013 @ 00:38:

Ik kan me trouwens heel goed voorstellen dat het voor jou voelt alsof anderen hem wel erg makkelijk afschrijven. Alsof je hem moet verdedigen, beschermen tegen die terdoodveroordeling.



Wat Rary zegt, iedereen gaat er op zijn/haar eigen manier doorheen. Voor anderen geeft er zo praktisch mee omgaan wellicht een gevoel van controle over iets.Jij kunt kennelijk mijn gedachten lezen... zo heb ik het nergens verwoord, maar dat is dus precies nee...PRECIES hoe ik het voel
quote:blanche778 schreef op 29 maart 2013 @ 00:38:

Er is wel een verschil tussen accepteren dat er een grote kans is dat iemand binnen niet al te lange tijd er niet meer gaat zijn, en de crematie al helemaal gepland hebben. Tuurlijk hoef je het daar nog niet over te hebben!



Denk vooral aan de leuke tijden die je nog met je vader hebt. Want niemand hier op aarde weet hoe lang hij of zij nog heeft.

Het is verschrikkelijk zwaar om iemand die je zo dierbaar is te verliezen,



Jij zit nog in een andere fase van het rouwproces dan je andere familieleden.Ja, en mijn andere schoonzusje, die snapt wel dat ik zo denk, want die heeft zelf ook zulke opmerkingen gemaakt.
Dolores, als je er behoefte aan hebt kijk eens op IPSO.nl. Staan adressen van inloophuizen, waar je terecht kunt voor een goed gesprek en contact met anderen in jullie situatie. Misschien vind je dat fijn.
quote:Dolores007 schreef op 29 maart 2013 @ 00:41:

[...]





Jij kunt kennelijk mijn gedachten lezen... zo heb ik het nergens verwoord, maar dat is dus precies nee...PRECIES hoe ik het voel

Dan moet je het hier over hebben met je familieleden, over dat dit zo voor jou voelt!

Dan kom je tot de kern, ipv een discussie of hij wel of niet beter gaat worden, en zul je meer begrip voor elkaar gaan krijgen en elkaar in je waarde laten...
dolores, ik snap je echt, maar ik snap de rest van de familie ook.



Respecteer elkaar.



quote:Rary schreef op 29 maart 2013 @ 00:44:

[...]



Dan moet je het hier over hebben met je familieleden, over dat dit zo voor jou voelt!

Dan kom je tot de kern, ipv een discussie of hij wel of niet beter gaat worden, en zul je meer begrip voor elkaar gaan krijgen en elkaar in je waarde laten...



Dat wil ik ook wel, maar ik denk dat ik ze daar verdrietig mee maak, want mn schoonzus werd dr al zo kwaad om.

Dat ik het eigenlijk alleen tegen viva, en ventje zeg nog... hoe ik er over denk.

En zelfs hier hoop ik niemand pijn te doen, met mijn goede hoop.

Want er zijn genoeg mensen natuurlijk overleden aan die rot ziekte.

Onvoorspelbare vervelende ziekte.
Juist vanwege jouw eennalaatste zin begrijp ik je schoonzusje...
omdat er genoeg mensen aan zijn overleden?

Dat is ook toch zo, dat vind ik ook vreselijk, maar ook de kinderen van die mensen hadden ooit de hoop dat het goed zou komen.



Mijn oma leeft nog, als mijn vader zou overlijden, zou dat haar tweede kind zijn.
Dus als je zegt:

"Ik vind het zo moeilijk als jullie over de uitvaart praten. Ik word daar heel verdrietig van. Het voelt alsof jullie hem wel erg makkelijk afschrijven. En dan krijg ik de neiging om hem te verdedigen en hem moet beschermen tegen die terdoodveroordeling, die gegeven is toen werd gezegd dat het fase 4 is.

Ik vind het nog zo moeilijk om te accepteren dat hij dood gaat. Vooral als hij er nog zo gezond en positief uitziet. Ik denk dan liever dat hij gewoon nog een kans heeft dat hij beter word, ook al kan dat medisch niet meer. Maar ik kan er gewoon nog niet bij dat hij dood gaat. De gedachte dat mijn lieve vader er niet meer gaat zijn, is te groot om te beseffen. Mij lukt dat niet"



Als je het zo zegt, worden ze dan nog steeds boos?
haar tweede kind, want ze is er pas een verloren.
quote:Rary schreef op 29 maart 2013 @ 00:52:

Dus als je zegt:

"Ik vind het zo moeilijk als jullie over de uitvaart praten. Ik word daar heel verdrietig van. Het voelt alsof jullie hem wel erg makkelijk afschrijven. En dan krijg ik de neiging om hem te verdedigen en hem moet beschermen tegen die terdoodveroordeling, die gegeven is toen werd gezegd dat het fase 4 is.

Ik vind het nog zo moeilijk om te accepteren dat hij dood gaat. Vooral als hij er nog zo gezond en positief uitziet. Ik denk dan liever dat hij gewoon nog een kans heeft dat hij beter word, ook al kan dat medisch niet meer. Maar ik kan er gewoon nog niet bij dat hij dood gaat. De gedachte dat mijn lieve vader er niet meer gaat zijn, is te groot om te beseffen. Mij lukt dat niet"



Als je het zo zegt, worden ze dan nog steeds boos?

Ja.

Want zij zegt dan van geloof lekker wat je wil geloven, je mag blij zijn als hij nog 6 weken heeft.
quote:Dolores007 schreef op 29 maart 2013 @ 00:51:

omdat er genoeg mensen aan zijn overleden?

Dat is ook toch zo, dat vind ik ook vreselijk, maar ook de kinderen van die mensen hadden ooit de hoop dat het goed zou komen.



Mijn oma leeft nog, als mijn vader zou overlijden, zou dat haar tweede kind zijn.



Die hoop heb je altijd.

Maar je moet realistisch blijven....
daarbij zou ze flink vallen over dat ik zeg dat ze hem te snel afschrijven..
quote:Dolores007 schreef op 29 maart 2013 @ 00:53:

[...]



Ja.

Want zij zegt dan van geloof lekker wat je wil geloven, je mag blij zijn als hij nog 6 weken heeft.Sja, dan gaan jullie hier gewoon niet uit komen, en zou ik, zoals je al deed, het er maar verder gewoon niet meer met haar over hebben, en alleen met je eigen vriend.
quote:Dolores007 schreef op 29 maart 2013 @ 00:55:

daarbij zou ze flink vallen over dat ik zeg dat ze hem te snel afschrijven..



Je zegt niet dat ze dat doen, maar dat je daar zo'n gevoel bij krijgt.

Beter zou je zeggen: Dan is het net alsof hij al zo snel word afgeschreven.

Dan richt je het niet naar hun toe, maar algemeen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Dolores007 schreef op 29 maart 2013 @ 00:41:

[...]





Jij kunt kennelijk mijn gedachten lezen... zo heb ik het nergens verwoord, maar dat is dus precies nee...PRECIES hoe ik het voel



En dat is echt geen raar gevoel .



quote:pimpelmeesje67 schreef op 29 maart 2013 @ 00:54:

[...]





Die hoop heb je altijd.

Maar je moet realistisch blijven....

soms ben ik heel realistisch, maar dan komt opeens een gedachte weer dat ik bedenk maar als het zo gaat, dan kan het toch...

heel vervelend want met alles spreek ik mezelf ook behoorlijk tegen!

Soms hoor ik mezelf tegenstrijdigheden verkondigen, in mijn hoofd...

Ik wil graag positief blijven, ik wil graag hoop houden.

En ergens weet ik dat deze ziekte al 10000000000 mensen gepakt heeft, en die ook sterk waren.... en dat er nog steeds geen volledige oplossing is, voor deze ziekte.



En dan word ik verdrietig, en denk ik idd, de wonderen zijn de wereld niet uit, en misschien vinden ze wat, misschien gaat het anders bij hem, je hoort altijd negative verhalen want positive verhalen worden niet opgeschreven... en nog meer van zulke gedachten.
Ik begrijp je zoooo goed, echt!



Maar wil je nu alleen maar positieve verhalen hier?
quote:Rary schreef op 29 maart 2013 @ 00:56:

[...]



Sja, dan gaan jullie hier gewoon niet uit komen, en zou ik, zoals je al deed, het er maar verder gewoon niet meer met haar over hebben, en alleen met je eigen vriend.

Ja, soms vragen ze wel of ik nog steeds hoop heb.

Zij, van je denkt zeker nog steeds dat het wel goed komt.

Ik denk ook dat ze het goed bedoelde, maar weet je, als ze anders denken mag dat.

Misschien ben ik wat traag van begrip.

Of ik ga er anders mee om.
quote:pimpelmeesje67 schreef op 29 maart 2013 @ 01:00:

Ik begrijp je zoooo goed, echt!



Maar wil je nu alleen maar positieve verhalen hier?

Nee hoor als ik algemeen een forum plaats snap ik ook dat mensen zeggen wat ik niet wil horen, en dat risico neem ik zelf.

want ergens weet ik en ergens anders hoop ik.

Nog even en ik ga in discussie met mijzelf.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven