Gezondheid
alle pijlers
verzorgingstehuis
woensdag 17 augustus 2011 om 13:09
Hoihoi allemaal,
Ik zit een beetje met een probleem.
Sinds kort zit mijn schoonmoeder in een verzorgingstehuis.
Haar kinderen deden al niet zoveel, maar degene die de
contacten onderhield met haar bewindvoerder en de klussen
deed zoals dokter en tandarts laat het nu helemaal afweten.
Volgens mijn schoonmoeder komt er nu een soort vrijwilliger
(mentor?) om haar te helpen, maar die gaat niet mee naar
de dokter of het ziekenhuis.
Ze is dus nu compleet aangewezen op ons, maar wij kunnen
ook niet alles. Mijn man werkt ook een volle werkweek en kan
niet zomaar vrij nemen om met haar naar de dokter te gaan.
Wij vinden dit heel erg voor haar. Stel dat er iets moet gebeuren
wie moet er dan nu met haar mee. Ik ben weleens met haar
mee geweest, maar als schoondochter vind ik eigenlijk dat deze taak voor haar eigen kinderen is. Moeten er nu vrijwilligers komen
omdat haar kinderen het laten afweten. Ik kan wel janken, dat ze
hun moeder zo in de steek laten.
Ik zit een beetje met een probleem.
Sinds kort zit mijn schoonmoeder in een verzorgingstehuis.
Haar kinderen deden al niet zoveel, maar degene die de
contacten onderhield met haar bewindvoerder en de klussen
deed zoals dokter en tandarts laat het nu helemaal afweten.
Volgens mijn schoonmoeder komt er nu een soort vrijwilliger
(mentor?) om haar te helpen, maar die gaat niet mee naar
de dokter of het ziekenhuis.
Ze is dus nu compleet aangewezen op ons, maar wij kunnen
ook niet alles. Mijn man werkt ook een volle werkweek en kan
niet zomaar vrij nemen om met haar naar de dokter te gaan.
Wij vinden dit heel erg voor haar. Stel dat er iets moet gebeuren
wie moet er dan nu met haar mee. Ik ben weleens met haar
mee geweest, maar als schoondochter vind ik eigenlijk dat deze taak voor haar eigen kinderen is. Moeten er nu vrijwilligers komen
omdat haar kinderen het laten afweten. Ik kan wel janken, dat ze
hun moeder zo in de steek laten.
odi et amo
woensdag 17 augustus 2011 om 13:36
woensdag 17 augustus 2011 om 13:36
Er is nu ruzie, maar ik weet wel de reden. Mijn schoonzusje kan het zogenaamd niet aan, haar ander zoon laat het afweten ivm psychische problemen.
Maar wat mij het meeste steekt is de desinteresse en de houding van moeder zoekt het maar uit. Ze heeft een psychiatrische stoornis en heeft de hulp van haar kinderen
heel hard nodig Waarschijnlijk komt er nu een soort mentor.
En moet deze dan vrijwilligers op gaan scharrelen ofzo.
Ik snap het allemaal niet zo goed. Wij doen wat we kunnen doen, maar worden haar andere kinderen dan niet aangsproken op hun verantwoordelijkheid.
Maar wat mij het meeste steekt is de desinteresse en de houding van moeder zoekt het maar uit. Ze heeft een psychiatrische stoornis en heeft de hulp van haar kinderen
heel hard nodig Waarschijnlijk komt er nu een soort mentor.
En moet deze dan vrijwilligers op gaan scharrelen ofzo.
Ik snap het allemaal niet zo goed. Wij doen wat we kunnen doen, maar worden haar andere kinderen dan niet aangsproken op hun verantwoordelijkheid.
odi et amo
woensdag 17 augustus 2011 om 13:38
quote:Machutookunbietjemeerzijn schreef op 17 augustus 2011 @ 13:34:
Mijn ervaring is (van wat ik bij anderen heb gezien), als je het met de broers en zussen erover hebt en ze wijst op hun 'verantwoordelijkheden' ze zich aangevallen voelen en het vaak ruzie en wrijving geeft.
Een ouder in een verpleeghuis/verzorgingstehuis zet altijd de verhoudingen op scherp. Echt. De een vindt dat hij teveel doet, de ander die niets doet heeft wel commentaar op hoe het gedaan moet worden. De locatie is altijd een bron van onenigheid, etc., etc.
Wij hebben dan geen broers en/of zussen om het mee te delen, maar intussen wel ruzie met familie die ons de les komt lezen terwijl wij overal voor opdraaien en verantwoordelijk zijn. Wij hebben het gewoon los gelaten. Maar goed, dat zijn geen broers en/of zussen.
Mensen die niet in die situatie zitten, hebben werkelijk geen idee wat er allemaal komt kijken bij een ouder in een instelling. Het is me toch een bak met werk.
Mijn ervaring is (van wat ik bij anderen heb gezien), als je het met de broers en zussen erover hebt en ze wijst op hun 'verantwoordelijkheden' ze zich aangevallen voelen en het vaak ruzie en wrijving geeft.
Een ouder in een verpleeghuis/verzorgingstehuis zet altijd de verhoudingen op scherp. Echt. De een vindt dat hij teveel doet, de ander die niets doet heeft wel commentaar op hoe het gedaan moet worden. De locatie is altijd een bron van onenigheid, etc., etc.
Wij hebben dan geen broers en/of zussen om het mee te delen, maar intussen wel ruzie met familie die ons de les komt lezen terwijl wij overal voor opdraaien en verantwoordelijk zijn. Wij hebben het gewoon los gelaten. Maar goed, dat zijn geen broers en/of zussen.
Mensen die niet in die situatie zitten, hebben werkelijk geen idee wat er allemaal komt kijken bij een ouder in een instelling. Het is me toch een bak met werk.
woensdag 17 augustus 2011 om 13:38
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 17 augustus 2011 @ 13:35:
ik snap best dat het frustrerend is dat er kinderen (en eventuele partners) van je schoonmoeder zijn die niet helpen maar ik snap het onderscheid tussen schoondochter en biologische kinderen niet. Is ze na al die tijd nog altijd geen eigen voor jou? TriestJa hoor, ik wil haar met alle liefde helpen. Maar ik blijf vinden dat het de taak van eigen kinderen.
ik snap best dat het frustrerend is dat er kinderen (en eventuele partners) van je schoonmoeder zijn die niet helpen maar ik snap het onderscheid tussen schoondochter en biologische kinderen niet. Is ze na al die tijd nog altijd geen eigen voor jou? TriestJa hoor, ik wil haar met alle liefde helpen. Maar ik blijf vinden dat het de taak van eigen kinderen.
odi et amo
woensdag 17 augustus 2011 om 13:39
quote:lamaatje schreef op 17 augustus 2011 @ 13:36:
Er is nu ruzie, maar ik weet wel de reden. Mijn schoonzusje kan het zogenaamd niet aan, haar ander zoon laat het afweten ivm psychische problemen.
Maar wat mij het meeste steekt is de desinteresse en de houding van moeder zoekt het maar uit. Ze heeft een psychiatrische stoornis en heeft de hulp van haar kinderen
heel hard nodig Waarschijnlijk komt er nu een soort mentor.
En moet deze dan vrijwilligers op gaan scharrelen ofzo.
Ik snap het allemaal niet zo goed. Wij doen wat we kunnen doen, maar worden haar andere kinderen dan niet aangsproken op hun verantwoordelijkheid.Maar als haar kinderen zelf ook ziek zijn (op welke manier dan ook) wat neem je ze dan precies kwalijk?
Er is nu ruzie, maar ik weet wel de reden. Mijn schoonzusje kan het zogenaamd niet aan, haar ander zoon laat het afweten ivm psychische problemen.
Maar wat mij het meeste steekt is de desinteresse en de houding van moeder zoekt het maar uit. Ze heeft een psychiatrische stoornis en heeft de hulp van haar kinderen
heel hard nodig Waarschijnlijk komt er nu een soort mentor.
En moet deze dan vrijwilligers op gaan scharrelen ofzo.
Ik snap het allemaal niet zo goed. Wij doen wat we kunnen doen, maar worden haar andere kinderen dan niet aangsproken op hun verantwoordelijkheid.Maar als haar kinderen zelf ook ziek zijn (op welke manier dan ook) wat neem je ze dan precies kwalijk?
woensdag 17 augustus 2011 om 13:40
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 17 augustus 2011 @ 13:35:
het onderscheid tussen schoondochter en biologische kinderen niet. Is ze na al die tijd nog altijd geen eigen voor jou? TriestWat een oordeel, zeg. Je hebt toch geen idee hoe die verhouding was voordat ze in een inrichting zat. Mijn schoonvader is helemaal geen aardige man. Dus hij is na 20 jaar mij niet eigen, nee. En dat ben ik ook helemaal niet van plan te gaan worden ook.
het onderscheid tussen schoondochter en biologische kinderen niet. Is ze na al die tijd nog altijd geen eigen voor jou? TriestWat een oordeel, zeg. Je hebt toch geen idee hoe die verhouding was voordat ze in een inrichting zat. Mijn schoonvader is helemaal geen aardige man. Dus hij is na 20 jaar mij niet eigen, nee. En dat ben ik ook helemaal niet van plan te gaan worden ook.
woensdag 17 augustus 2011 om 13:41
quote:lamaatje schreef op 17 augustus 2011 @ 13:36:
Er is nu ruzie, maar ik weet wel de reden. Mijn schoonzusje kan het zogenaamd niet aan, haar ander zoon laat het afweten ivm psychische problemen.
Maar wat mij het meeste steekt is de desinteresse en de houding van moeder zoekt het maar uit. Ze heeft een psychiatrische stoornis en heeft de hulp van haar kinderen
heel hard nodig Waarschijnlijk komt er nu een soort mentor.
En moet deze dan vrijwilligers op gaan scharrelen ofzo.
Ik snap het allemaal niet zo goed. Wij doen wat we kunnen doen, maar worden haar andere kinderen dan niet aangsproken op hun verantwoordelijkheid.
ik snap het ook niet zo goed. Moeder heeft extra hulp nodig ivm. psychische stoornis maar haar zoon ""laat het afweten" ivm. een psychische stoornis en daar kan je zo te lezen geen begrip voor opbrengen. En waarom kan dochter het "zogenaamd niet aan" dat zou toch heel goed kunnen is toch niets "zogenaamd" aan.
Zit je zelf over je grens heen wellicht en vind je het lastig dat de andere kinderen deze grens wel al hebben aangegeven?
Er is nu ruzie, maar ik weet wel de reden. Mijn schoonzusje kan het zogenaamd niet aan, haar ander zoon laat het afweten ivm psychische problemen.
Maar wat mij het meeste steekt is de desinteresse en de houding van moeder zoekt het maar uit. Ze heeft een psychiatrische stoornis en heeft de hulp van haar kinderen
heel hard nodig Waarschijnlijk komt er nu een soort mentor.
En moet deze dan vrijwilligers op gaan scharrelen ofzo.
Ik snap het allemaal niet zo goed. Wij doen wat we kunnen doen, maar worden haar andere kinderen dan niet aangsproken op hun verantwoordelijkheid.
ik snap het ook niet zo goed. Moeder heeft extra hulp nodig ivm. psychische stoornis maar haar zoon ""laat het afweten" ivm. een psychische stoornis en daar kan je zo te lezen geen begrip voor opbrengen. En waarom kan dochter het "zogenaamd niet aan" dat zou toch heel goed kunnen is toch niets "zogenaamd" aan.
Zit je zelf over je grens heen wellicht en vind je het lastig dat de andere kinderen deze grens wel al hebben aangegeven?
woensdag 17 augustus 2011 om 13:41
quote:lamaatje schreef op 17 augustus 2011 @ 13:36:
Er is nu ruzie, maar ik weet wel de reden. Mijn schoonzusje kan het zogenaamd niet aan, haar ander zoon laat het afweten ivm psychische problemen.
Maar wat mij het meeste steekt is de desinteresse en de houding van moeder zoekt het maar uit. Ze heeft een psychiatrische stoornis en heeft de hulp van haar kinderen
heel hard nodig Waarschijnlijk komt er nu een soort mentor.
En moet deze dan vrijwilligers op gaan scharrelen ofzo.
Ik snap het allemaal niet zo goed. Wij doen wat we kunnen doen, maar worden haar andere kinderen dan niet aangsproken op hun verantwoordelijkheid.Hoe weet je zo zeker dat je schoonzus het zogenaamd niet aan kan? Het lijkt me lastig daarover te oordelen.
Er is nu ruzie, maar ik weet wel de reden. Mijn schoonzusje kan het zogenaamd niet aan, haar ander zoon laat het afweten ivm psychische problemen.
Maar wat mij het meeste steekt is de desinteresse en de houding van moeder zoekt het maar uit. Ze heeft een psychiatrische stoornis en heeft de hulp van haar kinderen
heel hard nodig Waarschijnlijk komt er nu een soort mentor.
En moet deze dan vrijwilligers op gaan scharrelen ofzo.
Ik snap het allemaal niet zo goed. Wij doen wat we kunnen doen, maar worden haar andere kinderen dan niet aangsproken op hun verantwoordelijkheid.Hoe weet je zo zeker dat je schoonzus het zogenaamd niet aan kan? Het lijkt me lastig daarover te oordelen.
woensdag 17 augustus 2011 om 13:42
quote:Bagheera schreef op 17 augustus 2011 @ 13:38:
[...]
Een ouder in een verpleeghuis/verzorgingstehuis zet altijd de verhoudingen op scherp. Echt. De een vindt dat hij teveel doet, de ander die niets doet heeft wel commentaar op hoe het gedaan moet worden. De locatie is altijd een bron van onenigheid, etc., etc.
Wij hebben dan geen broers en/of zussen om het mee te delen, maar intussen wel ruzie met familie die ons de les komt lezen terwijl wij overal voor opdraaien en verantwoordelijk zijn. Wij hebben het gewoon los gelaten. Maar goed, dat zijn geen broers en/of zussen.
Mensen die niet in die situatie zitten, hebben werkelijk geen idee wat er allemaal komt kijken bij een ouder in een instelling. Het is me toch een bak met werk.
Hebben wij ook gehad met schoonvader, iedereen wilde van alles doen, wist het allemaal beter maar toen het puntje bij het paaltje kwam waren er maar een paar die hem uit zijn eigen viezigheid konden trekken, de rest gaf toen niet thuis. Maar nu achteraf zichzelf wel op de borst kloppen....
god word weer laaiend als ik er aan terugdenk.
[...]
Een ouder in een verpleeghuis/verzorgingstehuis zet altijd de verhoudingen op scherp. Echt. De een vindt dat hij teveel doet, de ander die niets doet heeft wel commentaar op hoe het gedaan moet worden. De locatie is altijd een bron van onenigheid, etc., etc.
Wij hebben dan geen broers en/of zussen om het mee te delen, maar intussen wel ruzie met familie die ons de les komt lezen terwijl wij overal voor opdraaien en verantwoordelijk zijn. Wij hebben het gewoon los gelaten. Maar goed, dat zijn geen broers en/of zussen.
Mensen die niet in die situatie zitten, hebben werkelijk geen idee wat er allemaal komt kijken bij een ouder in een instelling. Het is me toch een bak met werk.
Hebben wij ook gehad met schoonvader, iedereen wilde van alles doen, wist het allemaal beter maar toen het puntje bij het paaltje kwam waren er maar een paar die hem uit zijn eigen viezigheid konden trekken, de rest gaf toen niet thuis. Maar nu achteraf zichzelf wel op de borst kloppen....
god word weer laaiend als ik er aan terugdenk.
woensdag 17 augustus 2011 om 13:44
quote:lamaatje schreef op 17 augustus 2011 @ 13:36:
Er is nu ruzie, maar ik weet wel de reden. Mijn schoonzusje kan het zogenaamd niet aan, Ik snap het allemaal niet zo goed. Wij doen wat we kunnen doen, maar worden haar andere kinderen dan niet aangsproken op hun verantwoordelijkheid.
1. als je schoonzusje die altijd voor haar zorgde, aangeeft het niet meer aan te kunnen, dan zou ik dit wel serieus benaderen. Want echt, als je niet alles hebt gedaan wat nodig is voor iemand in een inrichting, dan weet je niet hoe zwaar de belasting, zeker emotioneel, is. Ik zou als ik jullie was, dit niet te snel van tafel vegen. En ik denk dat je haar ernstig tekort doet als ze al die tijd die zaken voor je schoonmoeder geregeld heeft. Je geeft zelf ook al aan dat je er geen tijd voor hebt en zij heeft het al die tijd gedaan.
2. het kan de inrichting echt niet schelen hoe de taken onder de kinderen verdeeld worden. Als het maar gedaan wordt. Terecht overigens, het is hun taak niet te bemiddelen in zorgverdeling tussen kinderen. Mijn ervaring is ook dat je het gewoon in je schoenen geschoven krijgt en je zoekt het maar uit. Dus zul je toch met alle kinderen om de tafel gaan zitten.
Er is nu ruzie, maar ik weet wel de reden. Mijn schoonzusje kan het zogenaamd niet aan, Ik snap het allemaal niet zo goed. Wij doen wat we kunnen doen, maar worden haar andere kinderen dan niet aangsproken op hun verantwoordelijkheid.
1. als je schoonzusje die altijd voor haar zorgde, aangeeft het niet meer aan te kunnen, dan zou ik dit wel serieus benaderen. Want echt, als je niet alles hebt gedaan wat nodig is voor iemand in een inrichting, dan weet je niet hoe zwaar de belasting, zeker emotioneel, is. Ik zou als ik jullie was, dit niet te snel van tafel vegen. En ik denk dat je haar ernstig tekort doet als ze al die tijd die zaken voor je schoonmoeder geregeld heeft. Je geeft zelf ook al aan dat je er geen tijd voor hebt en zij heeft het al die tijd gedaan.
2. het kan de inrichting echt niet schelen hoe de taken onder de kinderen verdeeld worden. Als het maar gedaan wordt. Terecht overigens, het is hun taak niet te bemiddelen in zorgverdeling tussen kinderen. Mijn ervaring is ook dat je het gewoon in je schoenen geschoven krijgt en je zoekt het maar uit. Dus zul je toch met alle kinderen om de tafel gaan zitten.
woensdag 17 augustus 2011 om 13:47
Eerder breng 1 moeder 10 kinderen groot,
dan helpen 10 kinderen 1 moeder in de nood.
Ik kijk erg op van deze situatie, met een beetje goede wil, kunnen jullie toch een goede taakverdeling maken.
Ik ben enig kind, en heb mijn moeder 4 jaar verzorgd in het verzorgingstehuis.
Zij is toen ziek geworden, en ik heb haar in huis genomen zodat ze bij mij kon sterven.
Waar een wil is........
dan helpen 10 kinderen 1 moeder in de nood.
Ik kijk erg op van deze situatie, met een beetje goede wil, kunnen jullie toch een goede taakverdeling maken.
Ik ben enig kind, en heb mijn moeder 4 jaar verzorgd in het verzorgingstehuis.
Zij is toen ziek geworden, en ik heb haar in huis genomen zodat ze bij mij kon sterven.
Waar een wil is........
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
woensdag 17 augustus 2011 om 13:49
quote:ikbenikenbenertrotsop schreef op 17 augustus 2011 @ 13:41:
[...]
ik snap het ook niet zo goed. Moeder heeft extra hulp nodig ivm. psychische stoornis maar haar zoon ""laat het afweten" ivm. een psychische stoornis en daar kan je zo te lezen geen begrip voor opbrengen. En waarom kan dochter het "zogenaamd niet aan" dat zou toch heel goed kunnen is toch niets "zogenaamd" aan.
Zit je zelf over je grens heen wellicht en vind je het lastig dat de andere kinderen deze grens wel al hebben aangegeven?Ik moet soms een beetje vaag schrijven, omdat ik niet in het verhaal herkent wil worden. Haar zoon heeft geen psychische stoornis maar kan het contact met zijn moeder psychisch niet aan zegt hij. En als iedereen een beetje doet dan kan zij best geholpen worden. Nu komt alles op 1 persoon aan.
[...]
ik snap het ook niet zo goed. Moeder heeft extra hulp nodig ivm. psychische stoornis maar haar zoon ""laat het afweten" ivm. een psychische stoornis en daar kan je zo te lezen geen begrip voor opbrengen. En waarom kan dochter het "zogenaamd niet aan" dat zou toch heel goed kunnen is toch niets "zogenaamd" aan.
Zit je zelf over je grens heen wellicht en vind je het lastig dat de andere kinderen deze grens wel al hebben aangegeven?Ik moet soms een beetje vaag schrijven, omdat ik niet in het verhaal herkent wil worden. Haar zoon heeft geen psychische stoornis maar kan het contact met zijn moeder psychisch niet aan zegt hij. En als iedereen een beetje doet dan kan zij best geholpen worden. Nu komt alles op 1 persoon aan.
odi et amo
woensdag 17 augustus 2011 om 13:50
woensdag 17 augustus 2011 om 13:50
In een verzorgingstehuis zou toch ook iemand moeten zijn die met mensen meegaat naar een arts of ziekenhuis. Er zijn immers ook alleenstaanden die echt niemand hebben?
Meestal is degene die het dichtst in de buurt woont ook degene die dit soort taken op zich neemt, zo ging het bij mijn schoonmoeder ook maar mijn schoonzus werkte niet. Wij namen het vaak in het weekeinde over maar dat betekende wel een behoorlijke aanslag op de rest van ons sociale leven.
Je hebt overigens echt wel iets nodig in een verzorgingstehuis. Als er een winkeltje is, is het aanbod erg beperkt, net als de openingstijden. Je wilt toch wel iets lekkers bij de koffie, liever zelf gezet dan de koffie van het huis, of een knabbeltje bij een glaasje wijn, drogisterij-artikelen, een tijdschrift of boek, een panty, nieuwe kleding/schoenen enz.. Dat wordt echt niet allemaal automatisch geregeld tenzij er veel vrijwilligers rondlopen.
Meestal is degene die het dichtst in de buurt woont ook degene die dit soort taken op zich neemt, zo ging het bij mijn schoonmoeder ook maar mijn schoonzus werkte niet. Wij namen het vaak in het weekeinde over maar dat betekende wel een behoorlijke aanslag op de rest van ons sociale leven.
Je hebt overigens echt wel iets nodig in een verzorgingstehuis. Als er een winkeltje is, is het aanbod erg beperkt, net als de openingstijden. Je wilt toch wel iets lekkers bij de koffie, liever zelf gezet dan de koffie van het huis, of een knabbeltje bij een glaasje wijn, drogisterij-artikelen, een tijdschrift of boek, een panty, nieuwe kleding/schoenen enz.. Dat wordt echt niet allemaal automatisch geregeld tenzij er veel vrijwilligers rondlopen.
verba volant, scripta manent.
woensdag 17 augustus 2011 om 13:50
quote:[message=9775588,noline]Eindeloos schreef op 17 Zij is toen ziek geworden, en ik heb haar in huis genomen zodat ze bij mij kon sterven.
Waar een wil is........Hoe bewonderingswaardig ik het van je vind dat je je moeder bij jouw thuis heeft kunnen sterven, doe je met je laatste zin enorm veel mensen tekort doet. Sommige mensen zijn zo ziek, die kun je domweg niet thuis laten sterven. Een demente ouder kun je nog bv geen minuut alleen laten.
Waar een wil is........Hoe bewonderingswaardig ik het van je vind dat je je moeder bij jouw thuis heeft kunnen sterven, doe je met je laatste zin enorm veel mensen tekort doet. Sommige mensen zijn zo ziek, die kun je domweg niet thuis laten sterven. Een demente ouder kun je nog bv geen minuut alleen laten.
woensdag 17 augustus 2011 om 13:51
quote:lamaatje schreef op 17 augustus 2011 @ 13:49:
[...]
Ik moet soms een beetje vaag schrijven, omdat ik niet in het verhaal herkent wil worden. Haar zoon heeft geen psychische stoornis maar kan het contact met zijn moeder psychisch niet aan zegt hij. En als iedereen een beetje doet dan kan zij best geholpen worden. Nu komt alles op 1 persoon aan.
Wie ben jij om hier over te oordelen?
Wat een arrogantie
[...]
Ik moet soms een beetje vaag schrijven, omdat ik niet in het verhaal herkent wil worden. Haar zoon heeft geen psychische stoornis maar kan het contact met zijn moeder psychisch niet aan zegt hij. En als iedereen een beetje doet dan kan zij best geholpen worden. Nu komt alles op 1 persoon aan.
Wie ben jij om hier over te oordelen?
Wat een arrogantie
woensdag 17 augustus 2011 om 13:53
quote:Lunax schreef op 17 augustus 2011 @ 13:49:
Zoals ik het lees laten niet alleen broers en zussen maar ook jij en je man het afweten. Jouw man heeft het te druk en jij vind het een taak voor 'eigen' kinderen.
Ergens is er toch iets mis gegaan in dit gezin Ik denk dat je even beter moet lezen.
Zoals ik het lees laten niet alleen broers en zussen maar ook jij en je man het afweten. Jouw man heeft het te druk en jij vind het een taak voor 'eigen' kinderen.
Ergens is er toch iets mis gegaan in dit gezin Ik denk dat je even beter moet lezen.
odi et amo
woensdag 17 augustus 2011 om 13:54
quote:lamaatje schreef op 17 augustus 2011 @ 13:53:
[...]
Ik denk dat je even beter moet lezen.Ik denk dat dat wel meevalt. Je schrijft dat je man het te druk heeft en dat jij zo af en toe wel wilt gaan maar dat je toch echt vind dat het een taak is van de 'eigen' kinderen. Wat lees ik niet goed dan?
[...]
Ik denk dat je even beter moet lezen.Ik denk dat dat wel meevalt. Je schrijft dat je man het te druk heeft en dat jij zo af en toe wel wilt gaan maar dat je toch echt vind dat het een taak is van de 'eigen' kinderen. Wat lees ik niet goed dan?
woensdag 17 augustus 2011 om 13:54
to, er zit echt niets anders op dat met alle kinderen en aanhang te gaan praten over de zorgverdeling. Als broer het niet aankan om je schoonmoeder te bezoeken, kan hij bijvoorbeeld wel de administratie en belastingaangifte, etc. doen. Degene die het dichtstbij woont, neemt de boodschappen op zich. Voor dokterbezoek, etc. kan een roulatiesysteem worden opgezet.
Als je niets doet, blijft alle zorg bij jullie, want die moet nu eenmaal gebeuren.
Als je niets doet, blijft alle zorg bij jullie, want die moet nu eenmaal gebeuren.
